Αλίμος-Βάρη-Βούλα-Βουλιαγμένη!Θα γίνουν κατεδαφίσεις όσων ορόφων κρίνονται ως παράνομοι. Συνεχίζονται οι μάχες των δήμων και των κατοίκων τους για τα ύψη των κτιρίων, καθώς, παρά το μπλόκο του ΣτΕ για τα ακίνητα που κάνουν χρήση του αυξημένου συντελεστή δόμησης, κατασκευαστές και εργολάβοι συνεχίζουν να κατασκευάζουν μεγαθήρια.
Ο Δήμαρχος Αλίμου, Ανδρέας Κονδύλης, ο οποίος έκανε την προσφυγή στο ΣτΕ που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για το κίνημα κατά του ύψος των κτιρίων, μιλάει στο The TOC και αναφέρει ότι παρά το μπλόκο που έχει τεθεί στην έκδοση νέων οικοδομικών αδειών με αυξημένο συντελεστή δόμησης, οι κατασκευαστές δεν πτοούνται και κατασκευάζουν ακόμα και τις βραδινές ώρες προκειμένου να προλάβουν την τελική απόφαση του ΣτΕ.
Σύμφωνα με τα όσα επισημαίνει ο κ. Κονδύλης, οι εργολάβοι μπορούν ακόμα τυπικά να κατασκευάζουν, καθώς η απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ αναμένεται να βγει στις 6 Οκτωβρίου και εκτιμά ότι θα χρειαστεί ένα εξάμηνο για να καθαρογραφεί και να τεθεί σε εφαρμογή.
Αξίζει, ωστόσο, να αναφερθεί ότι η απόφαση που εξεδόθη από το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ, δίνει το δικαίωμα στην Ολομέλεια να κρίνει το μπόνους για το ύψος των κτιρίων (σ.σ. δηλαδή ορισμένες διατάξεις του ανανεωμένου Νέου Οικοδομικού Κανονισμού) ως αντισυνταγματικές. Μέχρι τότε οι κάτοικοι με τη στήριξη του δήμου Αλίμου προχωρούν σε προσφυγές στο ΣτΕ ανά περίπτωση και καταφέρνουν να παγώνουν οικοδομικές άδειες κυρίως μέσω ασφαλιστικών μέτρων.
Επιπλέον, ο κ. Κονδύλης, προσθέτει ότι όσοι χτίζουν ακίνητα που κάνουν χρήση του ΝΟΚ, κακώς το πράττουν και ότι σε μερικούς μήνες από τώρα ίσως χρειαστεί να γίνουν κατεδαφίσεις όσων ορόφων κρίνονται ως παράνομοι. Για αυτό το λόγο το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι σταματήσουν να χτίζουν και να φτάσουν ως εκεί που τους επιτρέπει η απόφαση του ΣτΕ.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο Δήμαρχος Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, Γρηγόρης Κωνσταντέλλος, ο οποίος αποτελεί ένας από τους πρωτοστάτες στη μάχη κατά του ΝΟΚ, στάση η οποία οδήγησε σε ισχυρή κόντρα τόσο με την Αποκεντρωμένη Διοίκηση όσο και με το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ).Ο κ. Κωνσταντέλλος αναφέρει ότι ο δήμος και οι πολίτες έχουν γίνει μία γροθιά για τον εντοπισμό και τις προσφυγές για τα “μεγαθήρια” με τις νομικές υπηρεσίες του Δήμου να παρέχουν κάθε δυνατή στήριξη. Όσο για τους επιτήδειους που κατασκευάζουν εκμεταλλευόμενοι το κενό μέχρι την τελική απόφαση του ΣτΕ, προειδοποιεί για κατεδαφίσεις.
Εξέγερση των δημάρχων για τα κτίρια “μεγαθήρια” – Προειδοποίηση για κατεδαφίσεις σε Άλιμο, Βάρη, Βούλα, Βουλιαγμένη
Οι δύο νέες καμπάνες σε Άλιμο και Κηφισιά
Στον πόλεμο των Δήμων με τους κατασκευαστές προστίθενται δύο ακόμα νίκες με τις μάχες αυτή τη φορά να δίνονται στον Άλιμο και την Κηφισιά.
Η πιο πρόσφατη απόφαση είναι αυτή του Εφετείου Πειραιά έπειτα από προσφυγή του Δήμου Αλίμου σε σχέση με το ΝΟΚ. Βάσει αυτής σύμφωνα με όσα αναφέρει σε ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα ο κ. Κονδύλης, ακυρώνεται οικοδομική άδεια που είχε εκδοθεί με χρήση “μπόνους” του ΝΟΚ για ακίνητο στον παλαιό Άλιμο.
Στην ανακοίνωση αυτή γίνεται λόγος για μία Απόφαση – σταθμό”, καθώς είναι η πρώτη τελεσίδικη Απόφαση σχετικά με τα μπόνους του ΝΟΚ, που επιτρέπουν να χτίζονται περισσότερα τετραγωνικά και ψηλότερα κτήρια, κατά παράβαση των όρων δόμησης μιας περιοχής.
Γεγονός και το οποίο, όπως σχολιάζει ο Δήμαρχος Αλίμου στο The TOC, δημιουργεί την απαραίτητη νομολογία για το πάγωμα των αδειών έως ότου να βγει και να καθαρογραφεί από το ΣτΕ.
Η έτερη μάχη που δόθηκε ήταν στο Δήμο Κηφισιάς. Όπως είχε γράψει στο The TOC, αυτή αφορά σε απόφαση ακύρωσης του Δημάρχου Κηφισιάς, Βασίλη Ξυπολυτά, για οικοδομικές άδειες για τρεις κατοικίες επί της Οδού Ταϋγέτου στο παραδοσιακό κέντρο της πόλης.
Η απόφαση αυτή έχει να κάνει με την ανέγερση τριών κατοικιών, ύψους 12,90 μέτρων η κάθε μία, σε οικόπεδο ιδιοκτησίας πολυεθνικής εταιρείας απέναντι από τον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στην Κηφισιά. Επίσης διακόπτονται και οι οικοδομικές εργασίες στο ακίνητο μέχρι την έκδοση απόφασης επί της αναστολής ύστερα από σχετική εντολή του Δημάρχου στη τοπική πολεοδομία.
Σόνια Παπλεκάι βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και το επάγγελμα Σόνια Παπλεκάι (33 ετών) Η Σόνια δεν δίστασε να πάρει την απόφαση να ανέβει στο αεροπλάνο και από τη Γερμανία να προσγειωθεί στη Φάρμα! Δυναμική και ανεξάρτητη, έχει μάθει να τολμά στη ζωή της, να κυνηγάει τα όνειρά της και να ξεπερνά τις δυσκολίες με θάρρος. Ως Tik Toker, που μετρά πάνω από 100.000 followers, αλλά και διοργανώτρια events, δεν ανησυχεί για την συνύπαρξη με πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους και για τον ανταγωνισμό. Η κόρη της είναι η «Αχίλλειος πτέρνα» της, αλλά ταυτόχρονα και το κίνητρο για τη συμμετοχή της στη Φάρμα. Για εκείνη θα κάνει ό,τι περνά από το χέρι της για να κερδίσει.
Γιώργος Λιάγκας: Πώς πηρε ΦΩΤΙΑ το σπίτι του. Ολική καταστροφή! Το βίντεο και οι φωτογραφίες ήταν ο ίδιος μέσα στο σπίτι του σήμερα το πρωί όταν εξαράγη ο πίνακας του ρεύματος. Αυτό συνεβει μάλιστα την στιγμή που ομπαρουσιαστής τον πλησίαζε για να δει τι δεν πήγαινε καλά και δενείχε ρεύμα στο μπάνιο του! Ευτυχώς βγήκε σώος και είχε και τον χρόνο να καλέσει την πυροσβαστική. Ο δημοσιογράφος – παρουσιαστής ήταν τυχερός άτυχος στην προκειμένη περίπτωση αφού θα μπορούσε να κεί ζωντανός.
Από την άλλη το ότι ήταν εκεί την ώρα της έκρηξης απεσόβησε μεγαλύτερη καταστροφή, αν και όπως εκτιμά ο ίδιος, χριεάζεται ολική ανακαίνιση το σπίτι. Ασφάλεια πυρός δεν είχε κάνει, αλλά δεν τον αφορά αφού το μοναδικό που εκτιμά είναι το ότι σώθηκαν (χρησιμοποίησε πληθυντικό χωρίς να διευκρινήσει ποια ήταν μαζί του).
“Έλιωσε η οροφή του σπιτιού. Η ζημιά είναι πολυ μεγάλη. Οι πυροσβέστες ήρθαν μέσα σε 8 λεπτά. Δεν είχα ασφάλεια, αλλά δνε πειτράζει από την στιγμή που δεν κινδυνέψαμε. Όλα αυτά τα υλικά φτιάχνονται.
Ήδη παιδιά από δω από τοπ πλατό, έχουν φύγει από δω και έχουν πάει σπίτι να δουν τι έγινε. Οι πυροσβέστες είναι ακόμα στο σπίτι γιατί πρέπει να παραμείνουν για κάποιες ώρες μη συμβεί κάτι άλλο.
Όλα ξεκίνησαν από τον πίνακα. Ήταν τέτοια η φλόγα, τόσοι οι καπνοί οι μαύροι…ευτυχώς που δεν έριξα νερό μου είπανε, ευτυχώς που δεν άνοιξα το παράθυρο διότι ο αέρας δυναμώνει η φλόγα.
Ο πίνακας είναι στο δωμάτιο που κοιμάμαι. Κάποια στιγμή επειδή κάνω μπάνιο κάθε πρωί και λούζω τα μαλλιά μου πρωί – βάρδυ (κοίτα τώρα λεπτομέρειες που λέω) πήγα να στεγνώσω τα μαλλιά μου με το πιστολάκι και δεν δούλευε. Οπότε πήγα να δω τον πίνακα και κέινη ακριβώς την σιγμή έκανε μια έκρηξη…” είπε πριν λίγο ο δημοσιογράφος – παρουσιαστής.
Αυτό είναι το σπίτι του Γιώργου Λιάγκα:
Χτισμένο το 2010 σε μια από τις ακριβότερες και πιο ήσυχη περιοχή ανάμεσα σε Βούλα κια βΟυλιαγμάνη και πολύ κοντά στην θάλασσα. Η περιοχή δεν εχει ούτε…ψιλικατζίδικο μέσα στα πλούσια στενά της. Πρόκειτε για μεζονέτα με περισσότερους από 2 ορόφους σε συγκρότημα με λίγα σπίτια.
Σε αυτό μετακόμισε με την Φαίη Σκορδά όταν παντρεύτηκαν και σε αυτό συνέχισε ο ίδιος να μένει μετά την λύση του γάμου τους!
Δέσποινα Καμπούρη βιογραφικό: Το ύψος, τα κιλά, η καταγωγή, οι σπουδές και η ηλικία Η Δέσποινα Καμπούρη, γεννήθηκε στην Αθήνα στις 15 Ιανουαρίου το 1982
Είναι Αιγόκερως στο ζώδιο και η ηλικία της είναι 45 ετών
Μεγάλωσε μέχρι τα 9 της χρόνια στο Ζαΐρ καθώς η μητέρα της έχει καταγωγή από εκεί.
Επέστρεψε στην Ελλάδα με την οικογένειά της όταν ήταν 13 ετών.
Έχει ύψος 1,77 όπως είχε δηλώσει η ίδια στο Instagram της.
Από πολύ μικρή ηλικία, συγκεκριμένα 15 ετών, αποφάσισε να ασχοληθεί με το μοντελινγκ, καθώς ήθελε από μικρή να είναι ανεξάρτητη. Έχει συμμετέχει σε φωτογραφήσεις, επιδείξεις και τηλεοπτικά σποτ.
Οι σπουδές της ήταν στη φυσικοθεραπεία και έχει εργαστεί στο παρελθόν στην Αθλητική Ένωση.
Από εκεί, πέρασε στην αθλητική δημοσιογραφία. Σπούδασε στο «London School of Journalism» και αποφοίτησε με άριστα.
Η καριέρα της στην τηλεόραση ξεκίνησε… από σπόντα όπως αποκάλυψέ η ίδια σε συνέντευξή της. Ως τηλεθεάτρια, της άρεσε πολύ ο Θέμος Αναστασιάδης και έτσι έστειλε το βιογραφικό της στην εκπομπή του. Δούλεψε στην αρχή σε κάποια πόστα πίσω από τις κάμερες, όταν κάποια στιγμή, ο Θέμος της είπε ότι θέλει να βγει μαζί του στο πλατό.Ο σύζυγός της, η κρίση στον γάμο της και η επιλόχειος κατάθλιψη
Η Δέσποινα Καμπούρη έχει μιλήσει ανοιχτά για την κρίση που πέρασε ο γάμος της αφού έφερε στον κόσμο το πρώτο της παιδάκι.
Μετά τη γέννηση της κορούλας της, πέρασε μία πολύ δύσκολη φάση στη ζωή της, που την οδήγησε στον χωρισμό. Όμως με τον σύζυγό της Βαγγέλη Ταρασιάδη, πάλεψαν και ξεπέρασαν τις δυσκολίες και έχουν μία όμορφη οικογένεια με τις δύο κορούλες τους, Έλενα και Χριστίνα.
Η Δέσποινα Καμπούρη είχε αναφερθεί παλαιότερα στον χωρισμό της και τη δύσκολη αυτή περίοδο στη ζωή της.
Συγκεκριμένα είχε πει: «Μετά τη γέννηση της κόρης μου κάτι πήγε στραβά! Πριν γεννήσω τη μικρή είχα διαβάσει όλα τα βιβλία για το πώς πρέπει να υποδεχθούμε στον κόσμο το μωρό, αλλά δεν είχα διαβάσει άλλα, επίσης σημαντικά, όπως πώς αλλάζει η σχέση του ζευγαριού όταν έρχεται ένα παιδί και για κάτι πάρα πολύ βασικό που λέγεται επιλόχειος κατάθλιψη»,
«Όταν ήρθε το μωρό, άρχισα να χάνω τη γη κάτω από τα πόδια μου. Άρχισαν να μου φταίνε όλα, άρχισα να χάνω τις ισορροπίες μου και δεν μπορούσα να καταλάβω τι μου συμβαίνει. Δεν ήθελα να βλέπω κανέναν στο σπίτι, ούτε τον ίδιο μου τον άνδρα, ο οποίος πέρασε δύσκολα. Ήταν καλός, έκανε τις προσπάθειές του, αλλά ούτε κι αυτός γνώριζε».
Δέσποινα Καμπούρη: Η ηλικία, το βιογραφικό, ο γάμος με τον σύζυγό της και η μάχη με την επιλόχειο κατάθλιψη
«Μας πήρε πολύ καιρό, μέχρι που ξαναβρήκαμε και ξαναβρίσκουμε σιγά σιγά τις ισορροπίες μας. Μέσα στην ατυχία μου, ήμουν πολύ τυχερή και βρήκα το δρόμο μου. Το έψαξα πολύ, κατάλαβα ότι κάτι τρέχει και θα περάσει και έτσι συνήλθα»
Δείτε στο βίντεο τη συνέντευξη που είχε δώσει στο «Πρωινό» με τη Φαίη Σκορδά και τον Γιώργο Λιάγκα για τη δύσκολη αυτή περίοδο της ζωής της.
Δέσποινα Καμπούρη: Η αποκάλυψη για το χειρουργείο που έκανε στη σπονδυλική στήλη – «Δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα»
Δηλώσεις στην κάμερα της εκπομπής Happy Day και τον δημοσιογράφο, Γιώργο Γιαννούλια έκανε η Δέσποινα Καμπούρη.
Η παρουσιάστρια, μεταξύ άλλων, μίλησε για τη συμμετοχή της στη νέα πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1, ενώ περιέγραψε όσα έζησε και με το πρόσφατο χειρουργείο στο οποίο υπεβλήθη.
«Τώρα που έφυγε αυτό το πρώτο δύσκολο Σαββατοκύριακο νιώθω μία ανακούφιση. Είμαι ήρεμη και πολύ τυχερή που βρίσκομαι σε αυτή την εκπομπή. Και με τον Θανάση γνωριζόμαστε πάρα πολλά χρόνια, άλλα τόσα με τον Μίλτο, είμαστε και φίλοι δηλαδή και αυτό παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Τώρα γνωρίζομαι και με την Εβελίνα και τον Δημήτρη, νιώθω ότι θα γίνουμε πολύ καλοί φίλοι», ανέφερε αρχικά η Δέσποινα Καμπούρη.
Και συνέχισε: «Φυσικά και περιμένω να ακούσω τη γνώμη των παιδιών μου. Δεν ξέρω, βέβαια, πόσο αντικειμενικά είναι τα παιδιά μου. Πάντα τη μαμά τους τη βλέπουν φοβερή και τρομερή, τα παιδιά έχουν την τάση να εξιδανικεύουν τους γονείς τους».
Όσον αφορά το χειρουργείο που έκανε στη σπονδυλική στήλη, η Δέσποινα Καμπούρη εξήγησε: «Έκανα ένα προγραμματισμένο χειρουργείο στη σπονδυλική μου στήλη. Είναι όλα πάρα πολύ καλά τώρα. Προφανώς δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί, όμως ήταν απαραίτητο να γίνει. Στέφθηκε με επιτυχία».
«Πολλές σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου πριν το χειρουργείο. Πέρασα πάρα πολύ άγχος, πάρα πολύ στρες αλλά μένω στο ότι πήγαν όλα καλά», κατέληξε η Δέσποινα Καμπούρη.
Μαθήματα Φωτογραφίας στον Δήμο Αλίμου! Η Φωτογραφική Ομάδα Δήμου Αλίμου ανακοινώνει την έναρξη νέου κύκλου μαθημάτων που θα πραγματοποιηθούν στον Θουκυδίδειο Οργανισμό Πολιτισμού και Αθλητισμού Αλίμου, .
Το τμήμα απευθύνεται σε όλους από 18ετών και πάνω. Οι μαθητές γνωρίζουν και εξοικειώνονται με το φωτογραφικό εξοπλισμό. Διδάσκονται θεωρητικά μαθήματα παραδοσιακής φωτογραφίας, ιστορία φωτογραφίας, τεχνικές εμφάνισης και εκτύπωσης. Φωτισμός και φωτιστικές πηγές.
Επίσης, ψηφιακή φωτογραφία, νέα τεχνολογία και επεξεργασία με Η/Υ. Κατά την διάρκεια της φοίτησης πραγματοποιούνται εκδρομές σε διάφορα μέρη της Ελλάδας καθώς επίσης επισκέψεις σε γκαλερί.
Γιατί η Μαρινέλλα ΕΔΙΩΞΕ τον Χρήστο Μάστορα από την συναυλία της Εντάξει, μπορείς να το πεις και τρομερό θράσος, αν δεν γνωρίζεις λεπτομέρειες, αν δεν ξέρεις τι ακριβώς έχει συμβεί. Διότι δεν μπορείς να χωνέψεις πως ένας νεαρός μεν αλλά εδώ και χρόνια διάσημος, έχει πάρει τόσο αέρα ώστε να…στήνει στην πρόβα μια γυναίκα όχι μεγαλύτερη του σε ηλικία, αλλά με τέτοια ιστορία στο τραγούδι και τέτοιο σεβασμό, που πολλοί θα ήθελαν ν’ απολαμβάνουν.
Εκείνο που έγινε γνωστό, είναι πως τον έδιωξε αφού νωρίτερα εκείνος την αγνόησε, τοην προσέβαλε μπορείτε να το πέιτε, δεν την σεβάστηκε. Αν είναι αυτός ο λόγος, θα συμπληρώσουμε πως ο σεβασμός είναι το πρώτο που πρέπει να έχει ένας επαγγελματίας, εκτός από το ταλέντο του!
Ακόμα αυτό καλό θα ήταν να λύνονταν πιο…ειρηνικά, δηλαδή να μην φτάνουν στον τύπο αν και εφόσον υπήρχε η δυνατόηττα εξηγήσεων από πλευρά του τραγουδιστή. Μάλλον όμως αυτό σδεν συνέβει για να φτάσουμε στο αποτέλεμσα να μαθαίνουμε σαν είδηση αυτό που λέει ο τίτλος. Φυσικά, αυτό είναι η μία πλευρά και δεν σημαίνει πως ο μεγαλύτερος ή πιο μεγάλο όνομα έχει πάντα δίκιο ή όλο το δίκιο. Ανεμένουμε εξελίξεις αφού σύντπομα αυτό θα γίνει σ’ίριαλ για τις εςκπομπές κοινωνικού περιεχομένου.
Ερρίκος Λίτσης βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά
Ερρίκος Λίτσης
Γέννηση 1955 (68 ή 69 ετών)
Πετράλωνα, Αθήνα
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Ιδιότητα ηθοποιός
Ο Ερρίκος Λίτσης (1955) είναι Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης. Είναι κυρίως γνωστός για τις συνεργασίες του με τον Γιάννη Οικονομίδη, για τις ταινίες Σπιρτόκουτο (2002) και Η ψυχή στο στόμα (2006).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Άνω Πετράλωνα. Όταν έγινε δεκαοκτώ χρονών μπήκε στην Ανωτάτη Βιομηχανική, πήρε πτυχίο στη Στατιστική, γράφτηκε στο τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων – όπου και εγκατέλειψε .Το 1979 πήγε φαντάρος στην Κομοτηνή. Μετά πήγε για διακοπές στο Ισραήλ, όπου κάθισε περίπου τρία χρόνια. Δούλεψε ως σερβιτόρος σε ένα ελληνικό καφενείο. Όταν γύρισε μόνιμα στην Ελλάδα άρχισε να ασχολείται με διάφορες εμπορικές εργασίες.
Το 2000 συναντήθηκε τυχαία με τον Γιάννη Οικονομίδη. “Τότε κατάλαβε ότι από ‘δώ και πέρα θα είμαι ηθοποιός” είχε πει τότε.
Το ντεμπούτο του Ερρίκου Λίτση στον κινηματογράφο έγινε το 2002, με το Σπιρτόκουτο, την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Γιάννη Οικονομίδη. Στη συνέχεια έπαιξε στις ταινίες Τσίου… (2005) και Η ψυχή στο στόμα (2006), που τον έκαναν περισσότερο γνωστό. Πιο πρόσφατα, ο Λίτσης συνεργάστηκε δύο φορές με τον Τάσο Μπουλμέτη, για τις ταινίες Νοτιάς (2016) και 1968 (2018). Λούφα και παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο. Στην τηλεόραση έχει συμμετάσχει σε σειρές όπως οι 10η Εντολή, Άμυνα ζώνης, Σε είδα και Το 10. Στο θέατρο έχει ερμηνεύσει έργα των Ιάκωβου Καμπανέλλη και Κόνορ ΜακΦέρσον.
Φιλμογραφία
Έτος Τίτλος Ρόλος
2000 Οι τούρτες του μίσους
2003 Σπιρτόκουτο [1] Δημήτρης [2]
Ύστατη προσπάθεια [3] σύζυγος
2004 Delivery [2] νερουλάς
Είναι ο Θεός μάγειρας; Πυργιόπουλος
Παιχνίδι για δύο
Φύλακας άγγελος
2005 Τσίου…[4] Στέλιος
Kι αν φύγω, θα ξανάρθω Μάκης
2006 Η ψυχή στο στόμα [4] Τάκης [2]
Ώρες κοινής ησυχίας [4] Ανδρέας
Το πέρασµα ιδιοκτήτης νυχτερινού κέντρου
2007 Παρέες Κώστας
2008 Reperage… (for a dream) Θάνατος
Αθήνα-Κωνσταντινούπολη Εβραίος
Μικρό έγκλημα Ιορδάνης
Κάτω από το μακιγιάζ σου δικηγόρος
Bank Bang Χαρίλαος
2009 Ο σκύλος [5]
Η καντίνα [4] Οδυσσέας
Η κληρονόμος Ίον Μπολανέσκου
Πίσω από τις γρίλιες
2010 Χώρα προέλευσης [6] Αντώνης
Ο Μάριος και το κοράκι Μάριος
Θετικές ιστορίες γιατρός
2011 Ελένη Μάκης
Κοφ’ το [7]
Παράδεισος [4] Ηλίας
2012 Τρεις μέρες ευτυχίας [4] πατέρας
Ένα πλοίο για την Παλαιστίνη [8] αρχισυντάκτης
2013 Fuck Freud [9] Φαίδων
Runaway Day [3] Δημήτρης Φραγκόγιαννης
The Case of Mary Ford πατέρας
2015 The Republic [4] Σωκράτης Καλογερόπουλος
Ραντεβού στην Ελλάδα [4] δρ Γιάννης
2016 Νοτιάς [10] πελάτης Θάνου
Πλατεία Αμερικής Σταύρος
Αγάπη, αγάπη, αγάπη [11] Μίλτος
2017 Προφιτερόλ [12]
Γυναίκες που περάσατε από δω [13] Παναγιώτης
Πολυξένη: Μια ιστορία από την Πόλη δικηγόρος
2018 1968
2019 Για χρόνια πλάγιαζα νωρίς [14] Γιώργος
Όταν ο Κωστής συνάντησε τη Μαίρη καταστηματάρχης
2021 Λούγκερ [15]
Όλγα Μπακομάρου βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά «Η Όλγα Μπακομάρου είναι «κεντρική κολώνα» στο χώρο της ελληνικής δημοσιογραφίας. Δημιούργησε είδος δημοσιογραφικό και λογοτεχνικό κάνοντας συνεντεύξεις. Έχει μιλήσει και γνωρίσει από κοντά όλους τους σύγχρονους μύθους της νεοελληνικής πραγματικότητας. Περίεργη, διεισδυτική, ακριβής, ικανή να διατηρήσει ζωντανή την στιγμή που έζησε, την προσφέρει σε μας και μας κάνει συμμέτοχους στο γεγονός. Ένα βιβλίο με ανεπανάληπτες συνεντεύξεις της Όλγας Μπακομάρου είναι μια μεγάλη εκδοτική στιγμή. Ένας μοναδικός τρόπος να σωθεί ο λόγος ανθρώπων που είναι η ταυτότητά μας, να δούμε τον «εαυτό» μας, που τείνουμε να ξεχάσουμε!» (Θανάσης Λάλας)
«Μου λείπουν πολύ οι αψεγάδιαστες συνεντεύξεις της Μπακομάρου. Ποτέ κανείς δεν έφτασε τη μουσική ισορροπία τους, ένα είδος αφέλειας που έβγαζε απ’ την τρύπα του και το πιο διστακτικό θηρίο, την τόλμη του αυτοσχεδιασμού, μια πεζολογία α λα Γουόρχολ πριν από τον Γουόρχολ, το κύρος του δημοσιογράφου που συνομιλεί ως ίσος προς ίσο, χωρίς όμως να κορδώνεται ή να κλέβει την παράσταση, το πνεύμα της φιλοπεριέργειας στα καλύτερά του. Όλγα, σου βγάζω το καπέλο!» (Στάθης Τσαγκαρουσιάνος, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
Γιώργος Λιάγκας: Πως ΚΑΗΚΕ το σπίτι του! Έλιωσε ΚΑΙ η οροφή…(φωτογραφίες και σοκαριστικές λεπτομέρειες). Ευτυχώς βγήκε σώος και είχε και τον χρόνο να καλέσει την πυροσβαστική. Ο δημοσιογράφος – παρουσιαστής ήταν τυχερός άτυχος στην προκειμένη περίπτωση αφού θα μπορούσε να κεί ζωντανός.
Από την άλλη το ότι ήταν εκεί την ώρα της έκρηξης απεσόβησε μεγαλύτερη καταστροφή, αν και όπως εκτιμά ο ίδιος, χριεάζεται ολική ανακαίνιση το σπίτι. Ασφάλεια πυρός δεν είχε κάνει, αλλά δεν τον αφορά αφού το μοναδικό που εκτιμά είναι το ότι σώθηκαν (χρησιμοποίησε πληθυντικό χωρίς να διευκρινήσει ποια ήταν μαζί του).
“Έλιωσε η οροφή του σπιτιού. Η ζημιά είναι πολυ μεγάλη. Οι πυροσβέστες ήρθαν μέσα σε 8 λεπτά. Δεν είχα ασφάλεια, αλλά δνε πειτράζει από την στιγμή που δεν κινδυνέψαμε. Όλα αυτά τα υλικά φτιάχνονται.
Ήδη παιδιά από δω από τοπ πλατό, έχουν φύγει από δω και έχουν πάει σπίτι να δουν τι έγινε. Οι πυροσβέστες είναι ακόμα στο σπίτι γιατί πρέπει να παραμείνουν για κάποιες ώρες μη συμβεί κάτι άλλο.
Όλα ξεκίνησαν από τον πίνακα. Ήταν τέτοια η φλόγα, τόσοι οι καπνοί οι μαύροι…ευτυχώς που δεν έριξα νερό μου είπανε, ευτυχώς που δεν άνοιξα το παράθυρο διότι ο αέρας δυναμώνει η φλόγα.
Ο πίνακας είναι στο δωμάτιο που κοιμάμαι. Κάποια στιγμή επειδή κάνω μπάνιο κάθε πρωί και λούζω τα μαλλιά μου πρωί – βάρδυ (κοίτα τώρα λεπτομέρειες που λέω) πήγα να στεγνώσω τα μαλλιά μου με το πιστολάκι και δεν δούλευε. Οπότε πήγα να δω τον πίνακα και κέινη ακριβώς την σιγμή έκανε μια έκρηξη…” είπε πριν λίγο ο δημοσιογράφος – παρουσιαστής.
Αυτό είναι το σπίτι του Γιώργου Λιάγκα:
Χτισμένο το 2010 σε μια από τις ακριβότερες και πιο ήσυχη περιοχή ανάμεσα σε Βούλα κια βΟυλιαγμάνη και πολύ κοντά στην θάλασσα. Η περιοχή δεν εχει ούτε…ψιλικατζίδικο μέσα στα πλούσια στενά της. Πρόκειτε για μεζονέτα με περισσότερους από 2 ορόφους σε συγκρότημα με λίγα σπίτια.
Σε αυτό μετακόμισε με την Φαίη Σκορδά όταν παντρεύτηκαν και σε αυτό συνέχισε ο ίδιος να μένει μετά την λύση του γάμου τους!
Γιάννης Τσουμαράκης βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Αποφοίτησε με άριστα από τη Δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 2021. Έκτοτε έχει συμμετάσχει στις παραστάσεις: Αντόνιο ή το μήνυμα της Λούλας Αναγνωστάκη σε σκηνοθεσία της Ορχήστρας των μικρών πραγμάτων και στο Στομάχι της Σιμόνης Σουλ βασισμένο στο μυθιστόρημα Ο ένοικος του Ρ. Τοπόρ σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Ζήκα. Γνωρίζει ακορντεόν, πιάνο και μιλάει Αγγλικά και Γαλλικά.
images 1 2
jul 5
b 35796 tsoimarakis
Στα 18 του χρόνια και με πλήρη άγνοια κινδύνου βρέθηκε στην πόρτα της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. «Να υψώνει το υπαρξιακό του βλέμμα» εντός και εκτός σκηνής, όπως του είχε ψιθυρίσει κάποτε ένας αγαπημένος δάσκαλος και προσπαθεί να το θυμάται. Πιστεύει βαθιά πως δεν γίνεται να κάνεις αυτή τη δουλειά αποκομμένος από όσα άσχημα συμβαίνουν γύρω σου.Γεννήθηκα στην Αθήνα.
Τα πρώτα χρόνια της παιδικής μου ηλικίας τα έζησα μεταξύ Κυψέλης και Αγίου Παντελεήμονα, ενώ αργότερα μετακομίσαμε τρεις φορές οικογενειακώς, για να εγκατασταθώ πάλι μετά από χρόνια στο σπίτι της γιαγιάς, όπου έχω και τις πρώτες μου αναμνήσεις. Η επιστροφή αυτή σ’ εκείνο το σπίτι, αφότου μεσολάβησε και η εφηβεία μου, έφερε ξανά στη μνήμη μου παιδικές αισθήσεις και εικόνες που είχα ξεχάσει. Το όμορφο σ’αυτό είναι ότι νιώθω πως συγκατοικώ μαζί τους. Θυμάμαι ένα βράδυ, όταν είχα πρωτομετακομίσει εκεί, που μπήκα στο σπίτι και κοίταξα απ το παράθυρο την απέναντι πολυκατοικία. Η εικόνα ήταν ακριβώς η ίδια με δεκαπέντε χρόνια πριν. Ξαφνιάστηκα που όλα έμοιαζαν με τότε με τέτοια ακρίβεια και το μόνο τόσο διαφορετικό εκεί μέσα, ένιωσα πως ήμουν εγώ. Περιφερόμουν στο σπίτι σαστισμένος και αναρωτιόμουν:«Πού ήμουν;». Αυτή η εικόνα μου υπενθυμίζει έντονα το πόσο διαφορετικά και ουσιαστικότερα,πλέον πιστεύω, παρατηρούσα τον κόσμο γύρω μου. Καμιά φορά, πηγαίνω επίτηδες σ’ εκείνο το σημείο και κοιτάζω ξανά εκεί…
Δεν νομίζω ότι υπήρξε ποτέ μια τέτοια στιγμή που να είπα με σιγουριά «Θέλω να γίνω ηθοποιός».
Ακόμα και τώρα δεν το λέω με σιγουριά. Απ’ την άλλη, δεν μπορώ να με φανταστώ να κάνω άλλο επάγγελμα που να μου ανταποδίδει, σαν αντίδωρο στη δουλειά μου, μια τέτοια αίσθηση. Μη με ρωτήσεις ποια είναι αυτή η αίσθηση. Πληρότητα και ματαιότητα μαζί, την ίδια στιγμή, αν προσπαθήσω να το χωρέσω σε λέξεις. Το μικρόβιο αυτό, εξάλλου, ναι, νομίζω πως από πάντα υπήρχε μέσα μου. Πάντα μ’ άρεσε να ακούω και να λέω ιστορίες. Μια έντονη παιδική μου ανάμνηση, σχετικά μ’ αυτό, είναι το ότι πριν καν μάθω ανάγνωση, τεσσάρων ετών, έπαιρνα ένα τυχαίο βιβλίο και «διάβαζα» φωναχτά μια ιστορία που φανταζόμουν εκείνη τη στιγμή. Άκρατος αυτοσχεδιαστικός λόγος, δηλαδή. Προς τιμήν της οικογένειάς μου, κανείς ποτέ δεν μου είπε «Δεν γράφει αυτό στο βιβλίο!». Αφού όλοι άλλωστε περνούσαμε καλά με αυτήν την performance. Αν μου ζητήσεις τώρα να κάνω κάτι τέτοιο αποκλείεται να το κάνω τόσο εύκολα και απενοχοποιημένα.
Όταν βρέθηκα στην πόρτα της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, ήμουν μόλις δεκαοκτώ ετών.
Είχα μια σχετική άγνοια κινδύνου, είχα μόλις περάσει και στη Φιλολογία στο Καποδιστριακό…Ήξερα ότι θα μπορώ να δώσω εξετάσεις κι άλλες έξι, εφτά φορές στη σχολή του Εθνικού, οπότε πήγα με αρκετή αυτοπεποίθηση και περιέργεια, παρά το άγχος που εννοείται πως μου δημιούργησε η διαδικασία. Ίσως αυτή η χρονική «άνεση» ,σε συνδυασμό με την άγνοια που ανέφερα, να με έκαναν να είμαι σε τέτοιο βαθμό ο εαυτός μου, κι αυτό να λειτούργησε θετικά έτσι ώστε να μπω στη σχολή. Αυτό το «θράσος» με οδήγησε άλλωστε να επιλέξω μονολόγους από έργα του Ευριπίδη, του Σαίξπηρ και του Μπέκετ…τρέλα.
Με πολλή χαρά και υπερηφάνεια αντέδρασε το περιβάλλον μου όταν έμαθε ότι θα γίνω ηθοποιός.
Είχα την τύχη να μεγαλώσω με δύο ωραίους, καλλιεργημένους ανθρώπους. Ο πατέρας μου, λάτρης και γνώστης της Jazz, και η μητέρα μου θεατρολόγος. Οπότε, κατά κάποιον τρόπο, ήταν κι αυτοί συνυπεύθυνοι γι’ αυτήν την εξέλιξη.
Τα χρόνια των σπουδών μου στη Δραματική Σχολή ήταν τόσο ιδιόρρυθμα, λόγω συνθηκών.
Ήταν μια τριετία που τα είχε όλα: πανδημία, καραντίνες, κινήματα, αποχές, κινητοποιήσεις, τέσσερις αλλαγές καλλιτεχνικής διεύθυνσης, αλλά και πειραματισμό (τη χρονιά που πέρασα στη σχολή, το 2018, ήταν μόλις ο πρώτος χρόνος λειτουργίας του τμήματος σκηνοθεσίας), συνάντηση με ετερόκλιτους καλλιτέχνες/δασκάλους, σύσταση του Συλλόγου Σπουδαστών της σχολής του Εθνικού, αφοσίωση και πολύ πείσμα…Όλα αυτά με διαμόρφωσαν αρχικά ως άτομο, επαναπροσδιόρισαν τη θέση μου (πολιτικά και καλλιτεχνικά σ’ έναν βαθμό, αν θα μπορούσα να το πω) κι ύστερα με διαμόρφωσαν σαν, δυνάμει, ηθοποιό. Πολλές συμβουλές έχω κρατήσει, όμως πάντα προσπαθώ να θυμάμαι «να υψώνω το υπαρξιακό μου βλέμμα» εντός και εκτός σκηνής, όπως μου είχε ψιθυρίσει ένας αγαπημένος δάσκαλος.
Η πρώτη μου δουλειά, μετά τις σπουδές μου, ήταν η παράσταση «Αντόνιο ή το μήνυμα».
Ένα έργο της Λούλας Αναγνωστάκη, σε σκηνοθεσία της αγαπημένης Ορχήστρας των μικρών πραγμάτων. Εκτίμησα σ’αυτή τη δουλειά το πόσο συγκεκριμένα και ταυτόχρονα ελεύθερα στο παρόν ήταν όλα. Κάναμε μία λεπτομερή δεκαπεντάλεπτη ομαδική χορογραφία την ώρα που επικοινωνούσαμε το κείμενο της μυστικής συνέλευσης του έργου. Δε θυμάμαι ούτε μια στιγμή να διεκπεραιώνω ή να πιέζομαι μέσα σ’αυτό. Επίσης, η αίσθηση της ασφάλειας που μου προσέφερε αυτή η ομάδα ακριβώς μετά από την «ιδρυματοποιήση» μου στη σχολή, ήταν το ιδανικό πέρασμα από τη σπουδή, στο επάγγελμα.
Αυτό που με έχει «διδάξει» περισσότερο το θέατρο, θα έλεγα πως είναι και αυτό που απολαμβάνω πιο πολύ σ’ αυτό: την συνεχή επαναδιαπραγμάτευση του παρόντος.
Τόσο η ίδια η υποκριτική σαν φυσική της λειτουργία, όσο και η φύση του επαγγέλματος, επιτάσσει μια τέτοια διαδικασία. Κάθε μέρα αναρωτιέμαι γιατί κάνω τη συγκεκριμένη πρόβα, ή αυτήν την παράσταση. Γιατί θα πω αυτά τα λόγια σήμερα; Σε ποιόν, σε τι θα αφιερώσω αυτό που κάνω; Άλλωστε και η ίδια η πραγματικότητα, όσο και οι χυδαίες εξελίξεις της επιβάλλουν αυτήν την διερώτηση. Δεν γίνεται να κάνεις αυτή τη δουλειά αποκομμένος από όσα συμβαίνουν γύρω σου: την έξαρση της βίας σε κάθε της μορφή, την άνοδο της (άκρο)δεξιάς, του φασισμού, τις γυναικοκτονίες, τον πόλεμο, την ομοφοβία και τη ρητορική μίσους. Γιατί μέσα σ αυτήν την πραγματικότητα, ακόμη και την Κοκκινοσκουφίτσα να θες να αφηγηθείς παίρνεις μια πολιτική, πρωτίστως, θέση, και οφείλεις να έχεις συνείδηση αυτού.
Φωτογραφία: Διονύσης Ανδριανόπουλος
Αυτή την περίοδο συμμετέχω στην παράσταση «σάμερταϊμ» στο Θέατρο Μπέλλος.
Σ’ αυτήν την παράσταση, συναντάμε, μέσα στα ερείπια ενός αρχαίου ναού, δύο ανθρώπους/ερείπια, τον Χρόνη, ξεναγός, και την Τερέζα, ραδιοφωνική παραγωγός σε επαρχιακό σταθμό, οι οποίοι, μέσα σ’ έναν ατέρμονο καύσωνα, παραληρούν, τραγουδάνε, αφηγούνται, θυμούνται, κλαίνε, ελπίζουν και ματαιώνονται, ξανά και ξανά και ξανά…σαν δυο ηττημένοι κλόουν. Γελώντας άγρια εν τω μέσω μιας αδυσώπητης θλίψης, για να δανειστώ τα αιχμηρά λόγια του Μπέκετ. Αυτή η παράσταση θα μπορούσε να έχει σαν υπότιτλο «Τα τραγούδια της ήττας».
Στην παράσταση συνεργάζομαι με τον Γιάννη Σκουρλέτη και την Καλλιρρόη Μυριαγκού.
Με τον Γιάννη και την Καλλιρρόη περάσαμε μαζί ένα από τα πιο δύσκολα και δυσοίωνα καλοκαίρια των τελευταίων χρόνων, κάνοντας πρόβες μέσα σε μια Αθήνα που «ξέρει να λιώνει» και να μάς λιώνει. Φτιάξαμε μια παράσταση με τρυφερότητα, χιούμορ και φως, την οποία και παρουσιάσαμε στον Αρχαίο ναό του Απόλλωνα στην Μητρόπολη Καρδίτσας, λίγες μέρες πριν τις καταστροφικές πλημμύρες. Δημιουργήσαμε στιγμές με γενναιοδωρία και ειλικρίνεια, κι αυτό έκανε τη συνεργασία μας προσωπική και ουσιαστική, ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Ο Γιάννης είναι ένας καλλιτέχνης που μέσα από το ευαίσθητο βλέμμα του ξυπνά το φαντασιακό, και μπορεί να αφηγηθεί μέσα από μία μόνο εικόνα/σύνθεση, πολλές διαφορετικές ιστορίες.
Γιώργος Λιάγκας ΣΠΙΤΙ: Αυτό είναι το πολυτελές σπίτι του που ΚΑΗΚΕ! (Αποκλειστικές φωτογραφίες) Έτσι πήρε ΦΩΤΙΑ το ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ !!! Ο ίδιος περιέγραψε με λεπτομέρειες την σοκαριστική περιπέτεια του, με το που ξεκίνησε η εκπομπή του. “Έλιωσε η οροφή του σπιτιού. Η ζημιά είναι πολυ μεγάλη. Οι πυροσβέστες ήρθαν μέσα σε 8 λεπτά. Δεν είχα ασφάλεια, αλλά δνε πειτράζει από την στιγμή που δεν κινδυνέψαμε. Όλα αυτά τα υλικά φτιάχνονται.
Ήδη παιδιά από δω από τοπ πλατό, έχουν φύγει από δω και έχουν πάει σπίτι να δουν τι έγινε. Οι πυροσβέστες είναι ακόμα στο σπίτι γιατί πρέπει να παραμείνουν για κάποιες ώρες μη συμβεί κάτι άλλο.
Όλα ξεκίνησαν από τον πίνακα. Ήταν τέτοια η φλόγα, τόσοι οι καπνοί οι μαύροι…ευτυχώς που δεν έριξα νερό μου είπανε, ευτυχώς που δεν άνοιξα το παράθυρο διότι ο αέρας δυναμώνει η φλόγα.
Ο πίνακας είναι στο δωμάτιο που κοιμάμαι. Κάποια στιγμή επειδή κάνω μπάνιο κάθε πρωί και λούζω τα μαλλιά μου πρωί – βάρδυ (κοίτα τώρα λεπτομέρειες που λέω) πήγα να στεγνώσω τα μαλλιά μου με το πιστολάκι και δεν δούλευε. Οπότε πήγα να δω τον πίνακα και κέινη ακριβώς την σιγμή έκανε μια έκρηξη…” είπε πριν λίγο ο δημοσιογράφος – παρουσιαστής.
Αυτό είναι το σπίτι του Γιώργου Λιάγκα:
Χτισμένο το 2010 σε μια από τις ακριβότερες και πιο ήσυχη περιοχή ανάμεσα σε Βούλα κια βΟυλιαγμάνη και πολύ κοντά στην θάλασσα. Η περιοχή δεν εχει ούτε…ψιλικατζίδικο μέσα στα πλούσια στενά της. Πρόκειτε για μεζονέτα με περισσότερους από 2 ορόφους σε συγκρότημα με λίγα σπίτια.
Σε αυτό μετακόμισε με την Φαίη Σκορδά όταν παντρεύτηκαν και σε αυτό συνέχισε ο ίδιος να μένει μετά την λύση του γάμου τους!
Ανθή Ευστρατιάδου βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Ευστρατιάδου, Ανθή
Ηθοποιός
Σπουδές: Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών ΑΠΘ. Το 2017 κέρδισε το Θεατρικό Βραβείο Μελίνα Μερκούρη για την παράσταση Ο Αδαής και ο παράφρων.
Συμμετείχε στις παραστάσεις του ΚΘΒΕ: Ορέστης (σκην. Σ. Ούνκοβσκι), Όνειρο του Δωδεκάμερου (σκην. Τ. Ράτζος). Συνεργάστηκε επίσης με το Studio Vis Motrix (Fading in fading out, σκην. Κ. Βασιλειάδου) και την ομάδα Κανιγκούντα (Η βοσκοπούλα, σκην. Γ. Λεοντάρης).
Από το πρόγραμμα παράστασης Ιφιγένεια η εν Αυλίδι
Προσοχή! Το βιογραφικό ενημερώθηκε τελευταία φορά τον Ιούνιο του 2019. Πιο πρόσφατες συνεργασίες του συντελεστή με το ΚΘΒΕ αποκλειστικά, μπορείτε να δείτε παρακάτω:
Συνεργασίες με το ΚΘΒΕ
. Συμμετοχή στο 48ο Φεστιβάλ Bιβλίου στο Ζάππειο – Αττική, Ζάππειο (30/08/2019)
[Ηθοποιός]
. Ιφιγένεια η εν Αυλίδι / Ευριπίδης (Συγγραφέας) / Καλαβριανός Γιάννης (Σκηνοθεσία) – Θέατρο Δάσους (03/07/2019)
[Ηθοποιός]
. Ορέστης / Ευριπίδης (Συγγραφέας) / Ούνκοβσκι Σλόμπονταν (Σκηνοθεσία) – Θέατρο Δάσους (09/07/2008)
[Ηθοποιός]
. Όνειρο του Δωδεκάμερου / Θεοτοκάς Γιώργος (Συγγραφέας) / Ράτζος Τάσος (Σκηνοθεσία) – Μονή Λαζαριστών – Σκηνή Σωκράτης Καραντινός (25/11/2007)
[Ηθοποιός]
. Στοιχεία από το 2015 και μετά, με τελευταία ενημέρωση 08/03/2024: Καλλιτεχνικός συνεργάτης (Έναρξη πρώτης συνεργασίας με το ΚΘΒΕ: 02/04/2019 – Λήξη: 01/10/2019)Η Ανθή Ευστρατιάδου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Αν δν ήταν ηθοποιός θα ήθελε να είναι εξερευνήτρια, ιππέας, ράπερ, ντοκιμαντερίστρια, χορεύτρια, τεχνικός κινηματογράφου, γευσιγνώστρια ή μπουζουκτσού.
Δείγμα της δουλειάς της στο θέατρο είναι οι παραστάσεις Ο Αδαής και ο Παράφρων (2016), Ο θείος Βάνιας (2019), Ακυβέρνητες Πολιτείες: Η Λέσχη (2017), Βάκχες (2017). Στην τηλεόραση συμμετείχε στη σειρά Σιωπηλός δρόμος.
Το Βραβείο Μελίνα Μερκούρη
Το 2017 κέρδισε το Θεατρικό Βραβείο Μελίνα Μερκούρη για την παράσταση Ο Αδαής και ο Παράφρων (2016). Το 2016 κέρδισε το Βραβείο Κάρολος Κουν Ερμηνείας Ηθοποιού σε Ελληνικό Έργο για την παράσταση Αλμανάκ.
Η ίδια μετανιώνει που παραλαμβάνοντας την καρφίτσα της Μελίνας Μερκούρη, λίγα βράδια νωρίτερα, δεν σχολίασε το «ανέκδοτο» της νεότητας του ηθοποιού. Από την άλλη βεβαίως, η Ανθή Ευστρατιάδου δεν θέλει να παραιτηθεί της νεότητας της αφού «το θέατρο σε καλεί να μην το κάνεις ανανεώνοντας το πλαίσιο των συνεργατών, των κειμένων, των αιτημάτων που έχεις μπροστά σου κάθε φορά. Υπάρχει αυτό το καινούργιο που σε κρατάει σε μια εγρήγορση, σ’ έναν ενθουσιασμό, σε οδηγεί σ’ έναν άλλο στόχο. Σου δίνει ζωή το θέατρο, όρεξη για να ζήσεις» λέει σαν να ξεκινούσε χθες. Όμως, η αλήθεια είναι πως αυτό το κορίτσι – όμορφο όπως πάντα – έχει ωριμάσει σημαντικά όχι μόνο για ν’ αξίζει ένα βραβείο αλλά και για να αποκωδικοποιεί με σύνεση τι σημαίνει αυτό.Η ίδια είχε πει στο site monopoli: “Δεν σημαίνει κάτι περισσότερο το βραβείο από την επιβράβευση του κόπου που έχεις καταβάλλει. Γιατί, κακά τα ψέματα, υπάρχουν πολλοί και καλοί ηθοποιοί. Το βραβείο νομίζω πως παρατηρεί μια συγκυρία, τη συνάντηση μερικών ανθρώπων μεταξύ τους που πίστεψαν πολύ σε μια προσπάθεια”.
Ασχολούμουν με το στίβο
“Ασχολούμουν με το στίβο, ήμουν αθλήτρια, σκεφτόμουν να δώσω για τη Γυμναστική Ακαδημία και την ίδια εποχή τυχαία απευθύνθηκα σε ένα Κέντρο Επαγγελματικού Προσανατολισμού· εκεί μέσα από διάφορα τεστ προέκυψε ότι έχω κλίση στο θέατρο και στο χορό. Πέρασα στη Σχολή Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, τα πρώτα χρόνια ήμουν μάλλον αδιάφορη φοιτήτρια, καταλάβαινα ότι δεν με ενδιαφέρει η σκηνογραφία και η θεατρολογία και στράφηκα στην υποκριτική. Έδωσα μια φορά αλλά απέτυχα, πέρασα με τη δεύτερη κι από εκεί και πέρα – για ένα λόγο που ακόμα δεν καταλαβαίνω – άρχισα να δουλεύω εντατικά. Κι ακόμα μου φαίνεται απίστευτο γιατί εξακολουθώ να είμαι ένας φοβερά ντροπαλός άνθρωπος”.
anui
images 9
ευ
Συνοπτικά
Γέννηση: στην Αθήνα
Εκπαίδευση
Σχολή Καλών Τεχνών ΑΠΘ
Σύντομο Βιογραφικό
Η Ανθή Ευστρατιάδου είναι ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Αθήνα.
Σπούδασε στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Το 2017 κέρδισε το Θεατρικό Βραβείο Μελίνα Μερκούρη για την παράσταση Ο Αδαής και ο Παράφρων (2016). Το 2016 κέρδισε το Βραβείο Κάρολος Κουν Ερμηνείας Ηθοποιού σε Ελληνικό Έργο για την παράσταση Αλμανάκ.
Δείγμα της δουλειάς της στο θέατρο είναι οι παραστάσεις Ο Αδαής και ο Παράφρων (2016), Ο θείος Βάνιας (2019), Βασιλιάς Ληρ (2023), Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια (2022).
Στην τηλεόραση συμμετείχε στη σειρά Σιωπηλός δρόμος (2021).
Βραβεία / Υποψηφιότητες
Θεατρικό Βραβείο Μελίνα Μερκούρη (2017) : βράβευση
Βραβείο Ερμηνείας Κάρολος Κουν (2016) : βράβευση
Quotes
Με θυμώνει το μότο της εποχής μας: δουλεύω άρα υπάρχω
Ένας λόγος που κάνω αυτό το επάγγελμα είναι επειδή θα βαριόμουν εύκολα σε μια άλλη συνθήκη. Μου αρέσει η ανανέωση. Δεν είμαι καθόλου του σταθερού προγράμματος, να ξυπνάω δηλαδή κάθε μέρα στις 6:00 και να επιστρέφω στις 17:00. Δεν θα το άντεχα
Trivia
Ήταν υποψήφια για το “Θεατρικό Βραβείο Μελίνα Μερκούρη” του 2017 για την παράσταση “Ο αδαής και ο παράφρων”
Το 2017 κέρδισε το 11ο θεατρικό Βραβείο Μελίνα Μερκούρη για το έργο “Ο αδαής και ο παράφρων” (περίοδος 2016)
Συνεντεύξεις
Ανθή Ευστρατιάδου: Πάνω στο σώμα της Ιφιγένειας καθρεφτίζεται όλη η βία και η εξουσιομανία του ανθρώπου.
από Γιάννης Βανταράκης
Ανθή Ευστρατιάδου: Οι ήρωες του Καμπανέλλη συνιστούν μία ιδιότυπη οικογένεια που αποζητά μόνο αγάπη.
από Γιάννης Βανταράκης
Νικόλας Παπαδομιχελάκης βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Μεγαλώνοντας στο Ηράκλειο πραγματοποίησε τις πρώτες του παραστάσεις ως μαθητής και σταδιακά άρχισε να συνειδητοποιεί πως θέλει να γίνει ηθοποιός. Αρχικά, όμως, πέρασε σε μια σχολή στο ΤΕΙ της πόλης του και το θέατρο πέρασε στην άκρη. Λίγα χρόνια μετά, η επιθυμία του ξύπνησε ξανά. Παραστάσεις στη θεατρική ομάδα του ΤΕΙ και εξετάσεις στο Εθνικό Θέατρο, στο οποίο τελικά πέρασε και από το 2012, που έχει αποφοιτήσει συνεχίζει να εργάζεται αδιαλείπτως.
Καταφέρνει, μάλιστα, να πληρώνει και το νοίκι του ως ηθοποιός, κάτι πια που μοιάζει εξαιρετικά δύσκολο. «Αντιμετωπίζω την κρίση με ευγνωμοσύνη. Όταν άρχισαν οι πρώτες οικονομικές δυσκολίες, όταν οι φίλοι μου έμειναν άνεργοι παρά τα πτυχία και τις δυνατότητές τους κι έφευγαν ένας-ένας στο εξωτερικό, σκέφτηκα «Αν είναι να πεινάσω, ας αφιερωθώ τουλάχιστον σε κάτι που αγαπώ να κάνω» κι επέλεξα το θέατρο. Ήταν τότε που κέρδισα την εκτίμηση και τη στήριξη των γονιών μου.», αναφέρει ο Νικόλας στο All4fun, καλώντας τους νεαρούς συναδέλφους του να μην υποκύπτουν στις πιέσεις των παραγωγών: «Πλην 3-4 φορέων κανείς δεν πληρώνει τις πρόβες. Μιλάμε για τη δίμηνη –τουλάχιστον- προετοιμασία μιας παράστασης, όπου ο ηθοποιός αφιερώνει πέντε ώρες τη μέρα, για έξι μέρες τη βδομάδα, συν τις επιπλέον ώρες που αφιερώνει στον προσωπικό του χρόνο. Και μένει απλήρωτος, υποκύπτοντας στου εκβιασμούς των παραγωγών που λένε «Άμα δε σ’ αρέσει φύγε, περιμένουν άλλοι 100 να πάρουν τη θέση σου». Αν αντιδρούσαμε σ’ αυτούς τους εκβιασμούς τα πράγματα θα ήταν αλλιώς…»
Τη δεδομένη χρονική στιγμή υποδύεται τον Τομ στο θέατρο Άλμα στο επίκαιρο «Γλυκό Πουλί της νιότης» του Τενεσί Γουίλιαμς σε σκηνοθεσία Αναστασίας Ρεβή: «Περιγράφει την ιστορία ενός νέου που καταστρέφεται κυνηγώντας το αμερικανικό όνειρο, έχοντας ως αντίπαλο δέος έναν μεγάλο πολιτικό παράγοντα, εκφραστή μιας συντηρητικής κοινωνίας που προασπίζει τη βία και το ρατσισμό, μιλώντας για το λόγο του Θεού. Έχουν περάσει πάνω από 60 χρόνια από τότε που γράφτηκε και παίχτηκε αυτό το έργο, και πλανάται ακόμα από πάνω μας το φάντασμα αυτού του “american dream”, ενώ ο θρησκευτικός λόγος που προωθεί το ρατσισμό και τη βία ηχεί στ’ αυτιά μας καθημερινά».
Σε αντίθεση με τους περισσότερους ηθοποιούς ο ίδιος δηλώνει περισσότερο φαν του κινηματογράφου από το θεάτρου και ήδη μετράει μια σημαντική συνεργασία στο σινεμά στη «Μικρή Αγγλία» του Παντελή Βούλγαρη, όπου έπαιξε ξανά με τις συμμαθήτριες του στο Εθνικό Θέατρο Πηνελόπη Τσιλίκα και Σοφία Κόκκαλη. Συμμετείχε επίσης και στο «The Park” της Σοφίας Εξάρχου που βρίσκεται στο post-production και ανυπομονεί να δει το τελικό αποτέλεσμα.
* Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Ηράκλειο Κρήτης, κι είχα την τύχη να είμαι σ’ ένα σχολείο με δραστήρια θεατρική ομάδα, με πολλές συμμετοχές και διακρίσεις σε μαθητικούς διαγωνισμούς. Εκεί έκανα τις πρώτες μου παραστάσεις και συνειδητοποίησα ότι αυτό θέλω να κάνω. Όταν τό ‘λεγα όμως στους δικούς μου, μου έλεγαν για τους σπουδαίους ηθοποιούς που πέθαναν στην ψάθα, κι ότι θα ήταν καλύτερα να βρω κάτι που θα μου εξασφαλίσει μια καλύτερη ζωή. Πέρασα σε μια σχολή στο ΤΕΙ Ηρακλείου, που μετά βίας παρακολουθούσα και προσπαθούσα να βρω τι άλλο θα μπορούσα να κάνω, αφήνοντας το θέατρο στην άκρη. Λίγα χρόνια αργότερα, μια φίλη μπήκε σε μια ερασιτεχνική θεατρική ομάδα που ανέβαζε την «Όπερα της πεντάρας» του Μπρεχτ, και παρακολουθώντας τις πρόβες τους ξύπνησε πάλι η παλιά μου επιθυμία. Κι όταν είδα λίγο καιρό αργότερα μια ανακοίνωση στη σχολή μου, ότι η θεατρική ομάδα ΤΕΙ Ηρακλείου καλεί όσους ενδιαφέρονται στην πρώτη συνάντηση του εκπαιδευτικού έτους, πήγα χωρίς δεύτερη σκέψη. Έμεινα εκεί για δυο γεμάτα χρόνια, γνώρισα και συνεργάστηκα και με άλλες φοιτητικές κι ερασιτεχνικές ομάδες, μέχρι που αποφάσισα με κάποιους φίλους να δώσουμε εξετάσεις σε δραματική. Πέρασα στη σχολή του Εθνικού θεάτρου, αποφοίτησα το 2012 κι έκτοτε δουλεύω ως ηθοποιός.
Υποκριτική για μένα είναι το να προσπαθώ να ζωντανέψω μια ιστορία, ξεγελώντας το θεατή ότι αυτός που βλέπει στη σκηνή δεν είμαι εγώ αλλά κάποιος άλλος, ή ακόμα καλύτερα, ότι αυτός που βλέπει στη σκηνή είμαι πράγματι εγώ. Πιο πολύ απ’ τη λέξη “υποκριτική” μ’ αρέσει η «υπόδυση», που μοιάζει με την «υπόδηση». Υπόδυση/υπόδηση, ή αλλιώς «η τέχνη του να φοράς τα παπούτσια κάποιου άλλου». Η Μάγια Λυμπεροπούλου στο μάθημά της αναφερόταν συχνά στην υποκριτική ως «τσαγκαρική». Αυτή η σκέψη με γειώνει, με βοηθάει να βλέπω τον εαυτό μου περισσότερο ως τεχνίτη παρά ως καλλιτέχνη. Όπως ο καλός τσαγκάρης χρησιμοποιεί τα εργαλεία του για να φτιάξει ένα παπούτσι, έτσι κι ο ηθοποιός χρησιμοποιεί τα δικά του εργαλεία για να φτιάξει ένα ρόλο. Και τι ωραίο, που κάποια απ’ αυτά τα εργαλεία είναι πράγματα που μ αρέσει να κάνω από παιδί, να κάνω αστεία, να τραγουδάω, να ξαφνιάζω τους φίλους μου με σκανταλιές, να λέω ιστορίες, να παίζω.
Αντιμετωπίζω την κρίση με ευγνωμοσύνη. Όταν άρχισαν οι πρώτες οικονομικές δυσκολίες, όταν οι φίλοι μου έμειναν άνεργοι παρά τα πτυχία και τις δυνατότητές τους κι έφευγαν ένας-ένας στο εξωτερικό, σκέφτηκα «Αν είναι να πεινάσω, ας αφιερωθώ τουλάχιστον σε κάτι που αγαπώ να κάνω» κι επέλεξα το θέατρο. Ήταν τότε που κέρδισα την εκτίμηση και τη στήριξη των γονιών μου. Μου φαίνεται σπουδαίο που αυτή τη στιγμή πληρώνω το νοίκι μου κάνοντας θέατρο, όταν τα ποσοστά ανεργίας και όσων ζουν κάτω απ’ το όριο της φτώχειας γύρω μας ουρλιάζουν.
Οφείλουμε όμως να αναγνωρίζουμε και την ευθύνη των ηθοποιών για την κρίση στη δουλειά μας. Δεν έχει περάσει ούτε μια δεκαετία από τις εξωφρενικές αμοιβές για συμμετοχές σε κακές τηλεοπτικές σειρές, για παραστάσεις και ταινίες που δε θυμάται πια κανείς. Κι ήταν πολλοί αυτοί που αναλώθηκαν σε όρους όπως «λάιφστάιλ» και «σταρ-σύστεμ», κι όσο δυσκόλευαν τα πράγματα, έκαναν ακόμα μεγαλύτερες εκπτώσεις στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα και παραχωρήσεις σε εργασιακά δικαιώματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιας παραχώρησης είναι ότι αυτή τη στιγμή κανείς, πέραν 3-4 φορέων, δεν πληρώνει τις πρόβες του ηθοποιού. Μιλάμε για τη δίμηνη –τουλάχιστον- προετοιμασία μιας παράστασης, όπου ο ηθοποιός αφιερώνει πέντε ώρες τη μέρα, για έξι μέρες τη βδομάδα, συν τις επιπλέον ώρες που αφιερώνει στον προσωπικό του χρόνο. Και μένει απλήρωτος, υποκύπτοντας στου εκβιασμούς των παραγωγών που λένε «Άμα δε σ’ αρέσει φύγε, περιμένουν άλλοι 100 να πάρουν τη θέση σου». Αν αντιδρούσαμε σ’ αυτούς τους εκβιασμούς τα πράγματα θα ήταν αλλιώς.
Είναι πολλοί οι άνθρωποι, μεταξύ αυτών και καλλιτέχνες, που προσπαθούν να επιστήσουν την προσοχή μας στους παράγοντες που συντέλεσαν στο να φτάσουμε στην τωρινή κατάσταση. Αλλά εξίσου σημαντικό με το στόμα που τα λέει είναι να υπάρχει και αυτί για να τ’ ακούει. Κάποιοι λένε ότι δεν είναι αρμοδιότητα της τέχνης να δίνει απαντήσεις, αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορεί. Απάντηση μπορεί να δώσει κι ένα σύνθημα γραμμένο σε τοίχο, το θέμα είναι κατά πόσο θα σταθείς να το δεις ή θα το προσπεράσεις.
Η συνεργασία μου στο “Γλυκό πουλί της νιότης” προέκυψε όταν ο Όμηρος Πουλάκης, με τον οποίο έχω δουλέψει στο παρελθόν και θεωρώ πολύ καλό φίλο και συνάδελφο, με πρότεινε στη σκηνοθέτρια Αναστασία Ρεβή για το ρόλο του Τομ Φίνλεϋ. Από ‘κει και πέρα πρώτο λόγο είχαν η Αναστασία Ρεβή και η εξαιρετική Κατερίνα Μαραγκού, που όταν με γνώρισαν τους άρεσα και με πήραν. Το έργο είναι ιδιαιτέρως επίκαιρο.
Περιγράφει την ιστορία ενός νέου που καταστρέφεται κυνηγώντας το αμερικανικό όνειρο, έχοντας ως αντίπαλο δέος έναν μεγάλο πολιτικό παράγοντα, εκφραστή μιας συντηρητικής κοινωνίας που προασπίζει τη βία και το ρατσισμό, μιλώντας για το λόγο του θεού. Τα σχόλια των θεατών είναι κατά κύριο λόγο θετικά, είναι άλλωστε μια ωραία ιστορία, δοσμένη σε μια ατμόσφαιρα χτισμένη από εικόνες και μουσικές της Αμερικής της δεκαετίας του ’50. Τα αρνητικά σχόλια περιορίζονται στο ότι αυτή η ιστορία είναι τόσο οικεία που κάποιοι νιώθουν ότι δεν τους αφορά, κάτι όμως που μου φαίνεται τρομακτικά ενδιαφέρον. Έχουν περάσει πάνω από 60 χρόνια από τότε που γράφτηκε και παίχτηκε αυτό το έργο, και πλανάται ακόμα από πάνω μας το φάντασμα αυτού του “american dream”, ενώ ο θρησκευτικός λόγος που προωθεί το ρατσισμό και τη βία ηχεί στ’ αυτιά μας καθημερινά.
Ο ρόλος του Τομ έχει για μένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί στην πρώτη ανάγνωση του έργου βλέπει κανείς ένα κακομαθημένο παιδί που κάνει απλώς ό,τι του επιβάλλει ο πατέρας του. Αν ήθελα να αποτυπώσω αυτή την εικόνα θα έβγαινε ένας ασπρόμαυρος χαρακτήρας χωρίς σκηνικό ενδιαφέρον. Προσπάθησα να ανακαλύψω μια διαδρομή ενηλικίωσης του ρόλου μέσα στο έργο, που να δικαιολογεί αυτά που λέει και κάνει τόσο στις αφελείς όσο και στις επικίνδυνες στιγμές του. Παρά τη δημιουργική ελευθερία που μου έδωσε η σκηνοθέτρια, και τη σαφή περιγραφή του κόσμου στον οποίο ζει αυτός ο χαρακτήρας, παρά την καλή συνεργασία με τους υπόλοιπους συναδέλφους του θιάσου, δε θεωρώ ότι έχω ξεδιπλώσει πλήρως αυτή τη διαδρομή, αλλά κάθε παράσταση είναι για μένα μια σπουδή, που πάει αυτόν τον χαρακτήρα ένα βήμα παραπέρα.
Εκτός απ’ το “Γλυκό πουλί της νιότης” είμαι και σε μια υπέροχη παιδική παράσταση, στον “Γύρο του κόσμου σε 80 μέρες” που παίζεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε σκηνοθεσία της Τατιάνας Λύγαρη και διασκευή του Γιώργου Γαλίτη. Η παράσταση αυτή παρουσιάζεται για δεύτερη χρονιά, εγώ φέτος αντικαθιστώ τον πολύ καλό Γιάννη Διαμαντή, κι είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι σε μια ομάδα τόσο ταλαντούχων συναδέλφων. Για την παράσταση νιώθω πως δε χρειάζεται να μιλήσω εγώ, είναι ήδη sold-out σχεδόν κάθε μέρα, κι υπάρχουν άνθρωποι που έρχονται δεύτερη και τρίτη φορά για να τη δουν.
Δε μου λείπουν τα χρόνια φοίτησής μου στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου κι ας είχα εξαιρετικούς καθηγητές, στο μάθημα των οποίων θα ανατρέχω πάντα. Κι ας ήταν εκεί που άρχισα να διαμορφώνομαι πιο ουσιαστικά ως ηθοποιός. Αυτό που μου λείπει είναι οι συμμαθητές μου. Είχα την τύχη να είμαι με παιδιά που αυτή τη στιγμή είναι απ’ τα πιο ταλαντούχα της γενιάς μου. Θεωρώ ότι έγινα καλύτερος δουλεύοντας μαζί τους κι ήταν δίπλα τους που έμαθα ότι μπορεί να μην έχουμε μεγάλους δασκάλους όπως ο Κουν ή μεγάλους πρωταγωνιστές όπως η Λαμπέτη κι ο Χορν για να παραδειγματιστούμε, αλλά έχουμε ο ένας τον άλλον.
Τα χρόνια που δεν έκανα θέατρο μου άρεσε να γράφω μικρές ιστορίες, είχα πάντα μαζί μου κάποιο τετράδιο για να μουτζουρώνω σκέψεις και σκίτσα, αλλά νομίζω ήταν κι η εποχή τέτοια. Εγώ και οι περισσότεροι φίλοι μου διατηρούσαμε blogs στα οποία γράφαμε και παρακολουθούσαμε τακτικά. Με τη σκηνοθεσία δεν έχω ασχοληθεί, το πιο κοντινό που έχω κάνει είναι να βοηθήσω κάποιους φίλους μου σε εισαγωγικές εξετάσεις για δραματικές σχολές.
Όλοι οι ηθοποιοί νομίζω θεωρούν τους εαυτούς τους εν δυνάμει σκηνοθέτες. Τα πράγματα φαίνονται πιο εύκολα απ’ έξω, κι εκεί έγκειται και το ότι δε μας αρέσουν πολλές παραστάσεις. Είναι η λογική που λέει «εγώ αυτό θα το έκανα αλλιώς». Υπάρχουν πολλοί κακοί ηθοποιοί που αυτοανακηρύχθηκαν σκηνοθέτες με μόνο «ταλέντο» τη διαταραγμένη τους προσωπικότητα και τις χειριστικές συμπεριφορές που πηγάζουν από αυτήν. Είναι μεγάλη πληγή για την τέχνη μας η απουσία μιας σχολής σκηνοθεσίας στην Ελλάδα, την ώρα που λειτουργούν τόσες δραματικές σχολές. Κι είναι άδικο, ενώ απ’ τους ηθοποιούς συνήθως ζητείται αποδεικτικό σπουδών, να είναι μετρημένοι στα δάχτυλα οι σκηνοθέτες που έχουν σπουδάσει σκηνοθεσία.
Αγαπώ τον κινηματογράφο, ως θεατής περισσότερο απ’ το θέατρο, αλλά και ως ηθοποιός, γιατί μου φαίνεται πιο προστατευμένο περιβάλλον δουλειάς, ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες. Επάνω στη σκηνή είσαι απόλυτα εκτεθειμένος στο θεατή, στον κινηματογράφο όμως έχεις τη δυνατότητα να ξανατραβήξεις ένα πλάνο αν κάτι πάει στραβά κι έχεις ακόμη μια ομάδα ανθρώπων δίπλα σου, που μπορούν ακόμα και μια μέτρια ερμηνεία να την παρουσιάσουν ως αριστούργημα. Μέχρι στιγμής έχω συμμετάσχει σε κάποιες ταινίες μικρού μήκους, κυρίως σπουδαστικές, κι έχω κάνει ένα πέρασμα στις μεγάλου μήκους «Μικρά Αγγλία» του Παντελή Βούλγαρη και στο “The Park” της Σοφίας Εξάρχου που βρίσκεται στο post-production. Θα ήθελα να έχω συμμετάσχει σε περισσότερες αλλά δε νιώθω σε καμία περίπτωση αδικημένος. Περιμένω απλώς την επόμενη ευκαιρία.
Την τηλεόραση την αντιμετωπίζω με μεγάλη επιφύλαξη. Είναι πολύ λίγες οι τηλεοπτικές σειρές που μου έχουν τραβήξει το ενδιαφέρον, ακόμα και στα χρόνια πριν την κρίση, και μ’ ενοχλεί το γεγονός ότι πληρώνονται -αν πληρωθούν ποτέ- από τις διαφημίσεις. Για μένα, μια δουλειά που συνδέεται με την προβολή και προώθηση οποιουδήποτε προϊόντος χάνει αυτόματα κάθε καλλιτεχνική αξίωση. Απ’ την άλλη δεν παραβλέπω το κομμάτι του βιοπορισμού, και το ότι εξακολουθεί ως μέσο να μπαίνει σχεδόν σε κάθε σπίτι, γι’ αυτό και εξακολουθώ να είμαι ανοιχτός σε ενδεχόμενη τηλεοπτική συνεργασία.
Δεν υπάρχει δουλειά που έχω κάνει στο θέατρο για την οποία να μην είμαι περήφανος. Υπάρχει όμως μια συνεργασία που ξεχωρίζω, κι αυτή ήταν ο “Άμλετ” σε σκηνοθεσία του Χρήστου Θεοδωρίδη, που παρουσιάστηκε την άνοιξη του 2014 στο θέατρο Πορεία. Ήταν η πρώτη φορά που συνεργάστηκα με σκηνοθέτη που είχε ξεκάθαρο όραμα για την παράστασή του, και που για να ανταποκριθώ σ’ αυτό έπρεπε να υπερβώ ό,τι νόμιζα ότι ήξερα για τις αντοχές μου. Είχα τη βοήθεια όλης της ομάδας σ’ αυτό, της “Ορχήστρας των μικρών πραγμάτων” κι η παράσταση αυτή θα με ακολουθεί ως παράδειγμα και ως παρηγοριά.
Δεν ξέρω ακόμα τι θα κάνω μετά το «Γλυκό πουλί της νιότης» και το «Γύρο του κόσμου», έτσι είναι και η δουλειά μας άλλωστε, να μην είμαστε ποτέ σίγουροι για το μετά. Αυτό που θα ήθελα προσωπικά είναι να καταφέρουμε να ανεβάσουμε ξανά την «Τελευταία μαύρη γάτα» του Ευγένιου Τριβιζά, που παίχτηκε πέρσι στο θέατρο Χορν και παρ’ ότι αγαπήθηκε πολύ απ’ τον κόσμο –και θέλω να ευχαριστήσω το All4fun για την υποστήριξη και το βραβείο ως καλύτερη παιδική παράσταση της περασμένης χρονιάς- δεν νιώθουμε ότι είχε την απήχηση που της άξιζε, ούτε ότι ολοκλήρωσε τη διαδρομή της.
Αυτό που μου αρέσει στην Αθήνα είναι ότι εκθέτει ξεδιάντροπα και τις ομορφιές και τις ασχήμιες της. Κατεβαίνεις την Πανεπιστημίου απ’ το Σύνταγμα στην Ομόνοια και βλέπεις τα πάντα. Απ’ τις ακριβές βιτρίνες, τα θέατρα, τα μεγαλεπήβολα νεοκλασικά, και τα κάθε λογής μαγαζιά, στα εγκαταλελειμμένα καταστήματα και γραφεία, στις κακοτεχνίες των δημοσίων έργων, τα ερείπια παλιών κτισμάτων, τα πάρκα που έχουν γίνει καταφύγιο των εγκαταλελειμμένων ανθρώπων. Αυτό που δε μου αρέσει είναι τα βλέμματα όσων θεωρούν τον εαυτό τους Αθηναίο, που λένε «Τι θες εσύ εδώ, ξένε». Απ’ το απαξιωτικό βλέμμα του γιάπη, που η αμφίεσή του κοστίζει πιο πολύ απ’ το ετήσιο εισόδημά σου, μέχρι το επιθετικό βλέμμα της γιαγιάς που είναι έτοιμη να σου χυμήξει αν τολμήσεις να της πεις «καλημέρα».
κε Παπαδομιχελάκη, πως προέκυψε η συνεργασία σας με την θεατρική ομάδα C.for Circus; Με τα παιδιά γνωριζόμαστε σχεδόν δέκα χρόνια. Συναντηθήκαμε πρώτη φορά το 2008 στο Αστρίτσι, στο ετήσιο φεστιβάλ φοιτητικών θεατρικών ομάδων, πριν ακόμα δημιουργηθεί η ομάδα C for Circus. Κρατήσαμε επαφή, συναντιόμασταν στις συχνές μου επισκέψεις στη Θεσσαλονίκη, κι έπειτα δεθήκαμε περισσότερο όταν καταλήξαμε στην Αθήνα, για να σπουδάσουμε και να δοκιμαστούμε στην κοινή μας αγάπη, το θέατρο. Είχα εκφράσει και παλιότερα την επιθυμία μου να δουλέψουμε μαζί, αλλά την ίδια επιθυμία είχαν εκφράσει κατά καιρούς και άλλοι, οπότε για να μη φανεί ότι γίνονταν διακρίσεις, ο κεντρικός πυρήνας της ομάδας παρέμενε αμετάβλητος. Οι C for Circus όμως είναι πρώτα απ’ όλα μια παρέα καλών φίλων. Το καλοκαίρι λοιπόν του 2016, εισέβαλα απρόσκλητος σε μια απολογιστική συνάντηση της ομάδας, τους εξήγησα πόσο πολύ έχω ανάγκη να δουλέψω με τους φίλους μου, κι επιτέλους με δέχτηκαν.
Η ένταξη ενός ηθοποιού μέσα σε μια θεατρική ομάδα θεωρείτε ότι του δίνει την ασφάλεια που του πρέπει; Όταν ζήτησα απ’ τους C for Circus να με δεχτούν επίσημα στην ομάδα, είχα στην πλάτη μου μια ιδιαίτερα κουραστική σαιζόν. Έπαιζα πρωί και βράδυ σε δυο μεγάλες παραγωγές, που ναι μεν είχαν απήχηση και καλό μισθό, αλλά είχαν επίσης πολύ κακούς συνεργάτες. Ανθρώπους που επεδίωκαν έριδες και ίντριγκες, πάνω και κάτω απ’ τη σκηνή, σε καθημερινή βάση. Μου ήταν αφόρητο, έφτασα σε σημείο να αγχώνομαι καθημερινά, να αναρωτιέμαι κατά πόσον είμαι καλός ηθοποιός, αν θα ήμουν πιο ήρεμος κάνοντας κάποια άλλη δουλειά. Επέλεξα να μην επιτρέψω ούτε στο καθημερινό άγχος του βιοπορισμού, ούτε σε τέτοιους ανθρώπους να με απομακρύνουν από αυτό που θέλω να κάνω.
Άλλωστε γνώρισα το θέατρο μέσα από ομάδες, τη σχολική, τη φοιτητική και τις διάφορες ερασιτεχνικές ομάδες που συμμετείχα κατά καιρούς πριν ακόμα μπω στη δραματική σχολή, οπότε για μένα η θεατρική διαδικασία είναι συνυφασμένη με την έννοια της ομάδας. Συμμετέχοντας σε μια ομάδα βρίσκω ασφάλεια στο να μπορώ να επιλέξω εγώ τους συνεργάτες μου, να έχω το περιθώριο να είμαι ο εαυτός μου, προτείνοντας πράγματα και έχοντας τη μεγάλη ελευθερία να κάνω λάθος. Η δουλειά σε μια ομάδα ανοίγει ένα πολύ σπουδαίο πεδίο δοκιμής, απ’ το οποίο προκύπτει συνδιαμόρφωση και μια αίσθηση κοινής προόδου, κάτι που όχι απλώς λείπει από άλλες δουλειές, πολλές φορές απαγορεύεται κιόλας. Κάπου σ’ έναν τοίχο γράφει «Μόνος θα πας πιο γρήγορα, μαζί θα πάμε πιο μακριά».
Το έργο, περίπου εδώ κι ένα χρόνο παρουσιάζεται στο κοινό. Ποιες είναι οι εντυπώσεις που έχετε λάβει; Το έργο μας ολοκληρώνει τον κύκλο του αυτήν την εβδομάδα, με τις τρεις τελευταίες παραστάσεις στις 5, 6 και 7 Ιανουαρίου. Οι εντυπώσεις που δεχτήκαμε από θεατές και συναδέλφους ήταν ως επί το πλείστον θετικές, οπότε μπορώ να πω με μεγάλη χαρά ότι πετύχαμε το στόχο μας. Θα μπορούσαμε κάλλιστα να έχουμε φτιάξει μια παράσταση που δεν αρέσει, είμαστε άλλωστε μια ομάδα ηθοποιών στα πρώτα τους βήματα, δεν διαθέτουμε μπάτζετ, οπότε δουλεύουμε με πρώτες ύλες.
Οι περιορισμοί όμως σε αναγκάζουν να βρεις λύσεις, και να γίνεις πιο δημιουργικός. Απ’ αυτές τις πρώτες ύλες προέκυψαν εξαιρετικά κουστούμια και ένα πολυμορφικό σκηνικό, που επιμελήθηκαν οι συνεργάτριές μας, η Τίνα και η Τζέλλα, δέσαμε μουσικά την παράσταση με ένα έξυπνο μοτίβο, τη γνωστή μουσική του τέτρις, και παρ’ ότι δεν είχαμε ένα καθαρό εξωτερικό μάτι-σκηνοθέτη, ήμασταν όλοι μαζί, βοηθώντας ο ένας τον άλλον. Παρουσιάσαμε μια ιστορία, και παρουσιαστήκαμε ως ομάδα με μεγάλη γενναιοδωρία και ειλικρίνεια, κι ήταν μεγάλη τύχη που εντελώς άγνωστοι σ’ εμάς άνθρωποι μας έκαναν την τιμή να μας παρακολουθήσουν.
Η επιλογή του έργου πως έγινε; Η ομάδα λειτουργεί με δημοκρατικές διαδικασίες. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκθέσει και να υπερασπιστεί την άποψή του, ασκώντας και βέτο αν διαφωνεί με οτιδήποτε. Στη συζήτηση για την επόμενη παραγωγή λοιπόν, προτείναμε διάφορα έργα που μας είχαν αρέσει κατά καιρούς, και με τη διαδικασία της κοινής ανάγνωσης αφήσαμε το ένστικτό μας να δουλέψει, να δούμε προς τα πού κινείται η κοινή μας επιλογή. Δυσκολευτήκαμε αρκετά, διαβάσαμε και απορρίψαμε πολλά έργα, μέχρι που ήρθε η Βαλέρια με το “Ημερολόγιο ενός απατεώνα”, για το οποίο ενδιαφερθήκαμε όλοι. Ήταν μια καθαρή κωμωδία, σε σύγχρονο σκηνικό με έναν πολύ γοητευτικό αντι-ήρωα, κι έτσι ξεκινήσαμε να δουλεύουμε πάνω σ’ αυτό και το εκπληρώσαμε σκηνικά με το «Γκλουμ».
Ποιος είναι ο δικό σας ρόλος; Ο βασικός μου ρόλος είναι ο κύριος Κρουτίτσκι, ένας ηλικιωμένος γερουσιαστής που εμμένει σε συντηρητικές απόψεις και κατηγορεί τους νέους ότι θέλουν ν’ αλλάξουν τα πάντα, χωρίς όμως ο ίδιος να προτείνει κάτι χρήσιμο. Όπως και οι υπόλοιποι χαρακτήρες, είναι ανιαρός και διπρόσωπος, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί τη θέση του για να ασκήσει εξουσία. Ο δεύτερος ρόλος μου είναι αυτός του Γκολούτβιν, ενός πιτσιρικά απατεωνίσκου, που αρχικά ζητάει απ’ τον ήρωά μας να συνεργαστούν, κι όταν ο δεύτερος αρνείται, προσπαθεί να τον εκβιάσει. Τους αγαπώ και τους δυο εξίσου, τώρα που τελειώνει η παράσταση θα μου λείψουν πολύ τα πρόστυχα αστεία του παππού Κρουτίτσκι και η υπερενεργητική αφέλεια του Γκολούτβιν.
Τι σημαίνει για σας «Γκλουμ»; Ένας σκύλος που κυνηγάει την ουρά του. Μια ιστορία που λέει πως όταν προσπαθείς να παλέψεις ένα σύστημα χρησιμοποιώντας τα εργαλεία του, αναπόφευκτα γίνεσαι κι εσύ εργαλείο και μέρος του.
Πόσο σημερινό μπορεί να είναι ένα θέμα του Αλεξάντρ Οστρόβσκι που παρουσιάζετε; Η ιστορία του έργου μας είναι σα να γράφτηκε χθες. Είναι μια κωμωδία με απλό, καθημερινό λόγο, που περιγράφει μια κοινωνία που μοιάζει πολύ με τη δική μας. Ο ήρωάς μας προσπαθεί να ανελιχθεί μέσα σ’ ένα αναξιοκρατικό κοινωνικό σύστημα, που για να προοδεύσεις οφείλεις να γλείφεις και να μηχανορραφείς, γιατί αυτό κάνουν οι «από πάνω». Παρουσιάζονται φυσιογνωμίες που μας είναι γνώριμες: ο πλούσιος θείος που ταλαιπωρεί τον κόσμο δίνοντας συμβουλές, η μεσήλικη σύζυγός του που λιγουρεύεται μικρότερους, ο νεοφιλελές δικηγόρος γκόμενός της, ο συντηρητικός γερουσιαστής, η πλούσια προληπτική θεία, που ένα πληρωμένο μέντιουμ αρκεί για να την πείσει να βρει γαμπρό για την ανηψιά της, κι ο Γκλούμωφ, ο ήρωάς μας, που προσπαθώντας να τους εξαπατήσει, συνειδητοποιεί στο τέλος ότι έχει γίνει ίδιος με αυτούς ή ίσως ήταν έτσι εξ αρχής.
Τα επόμενα σχέδια σας; Θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε με την ομάδα για μια καινούρια παράσταση, «Το δαχτυλίδι της μάνας», ένα παραδοσιακό ελληνικό παραμύθι, που ανέλαβε να επιμεληθεί ο Παύλος μας, και θα παρουσιαστεί στο θέατρο Tempus Verum από 1η ως 10 Ιουνίου. Έχω επίσης την τιμή να συμμετέχω στην παράσταση “Ένα ξωτικό στην πόρτα μου”, της καλή ομάδας “Κοπέρνικος”, που θα παρουσιάζεται στο στο θέατρο απόΜηχανής μέχρι τα μέσα Ιανουαρίου, και τέλος, ξεκινάμε πρόβες για το “Προξενιό της Αντιγόνης” του Βασίλη Ζιώγα, που θα παρουσιαστεί το Μάρτιο στον κάτω χώρο του θεάτρου του Νέου Κόσμου, σε σκηνοθεσία της Εύας Βλασσοπούλου, με μια υπέροχη ομάδα ηθοποιών.
b 35777 papadomihelakis
11991 1400 thumb 15198 10152317535960192 2005676192 n
Γλυφάδα: Γιατί ομάδα έφηβων επιτέθηκαν 2η φορά στην 14χρονη μαθήτρια Καταρχή είναι τα άγρια ένστκτα του ανθρώπου που ευδοκιμούνς κάτω από συνθήκες πίεσης και προσοχής από τους γονείς. Τι έφερε αυτά τα παιδιά στο σημείο να συμμαχήσουν, να οργανωθούν και να σχεδιάσουν μια…δολοφονική επίθεση εναντίον μιας συμμαθήτριας τους; Μιας αριστούχας συμμαθήτριας (που εκ των πραγμάτων βγάζεις το συμπέρασμα πως δεν διοέθετε τον χρόνο τηα για να προκαλεί) πόσο μάλλον να της την “στήσουν” στο κέντρο της Γλυφάδας, να την απομονώσουν από την παρέα της, να την σύρουν σε στενό και να την χτυπούν ομαδικά.
Είναι υπερβολή όταν μιλάμε για…δολοφονική επίθεση; Ποιος ορίζει το μέγεθος και το αποτέλεσμα των χτυπημάτων; Θέλει πολύ ένα και μόνο να καταστεί καίριο;
Το ότι ξεχώριζε ως καλή μαθήτρια να ήταν εκείνο που την στοχοποίησε. Είναι τρομαχτικό το ότι ενώ αυτή ήταν η δεύτερη επίθεση που δέχτηκε και δεν μπόρεσε να προφυλαχθεί. Το ότι δεν υπάρχει ο μηχανισμός να αμυνθεί οποιοδήποτε παιδί σε τέτοιες επιθέσεις και ακόμα πιο σωστά, να προφυλάσσεται, είναι συγκλονιστικό!
Οι επιθέσεις αυτές έχουν ξεκινήσει σαν επιδημία που εξαπλώνεται εδώ και χρόνια και δυστυχώς στο κέντρο της πόλης συμβαίνει χωρίς να φοβούνται οι επιτιθέμενοι ανήλικοι την σύλληψη τους.
Διότι τι να το κάνεις αν χαθεί μια ζωή, όταν έχουμε τόσα σημάδια ότι προς τα κει οδεύουμε;
Η Βικύ Κυριακίδου μας συστήνεται μέσα από ένα μοναδικό medley, όπου κυκλοφόρησε στο επίσημο κανάλι της στο YouTube!
«Εγώ Σ ‘αγάπησα Εδώ», «Δίπλα Σε Σένα», «Που Να Εξηγώ» και «Έτσι Ξαφνικά» είναι οι τίτλοι που ερμηνεύει η νέα ταλαντούχα καλλιτέχνης και μας εντυπωσιάζει!
Πρόκειται για μια νέα τραγουδίστρια η οποία θα μας εκπλήξει με τις δυνατότητές της καθώς ερμηνεύει , συνθέτει μουσική και θα μας ταξιδεύει σε μοναδικά μουσικά μονοπάτια!
Η Βίκυ Κυριακίδου πρωτοεμφανίστηκε στη μουσική εκπομπή «The Voice» στον Skai και είχε περάσει στην ομάδα της Έλενας Παπαρίζου, όπου και είχε φτάσει στους τελικούς. Πρόσφατα έχει εμφανιστεί στην εκπομπή του Γιώργου Θεοφάνους στο Open με τίτλο «Ένα τραγούδι ακόμα» . Η αγάπη της για τη μουσική την έκανε να περάσει από διάφορα κομμάτιας της και αυτό φαίνεται με το πρώτο άκουσμα, έχει σπουδάσει το μουσικό σχολείο και στη συνέχεια συνέχισε τις σπουδές της στη βυζαντινή μουσική και το παραδοσιακό τραγούδι.
Η Βίκυ Κυριακίδου ξεκινά τα πρώτα της βήματα στη δισκογραφία και μας υπόσχεται ένα λαμπρό μουσικό μέλλον…
Τον επόμενο μήνα πρόκειται να κυκλοφορήσει και το πρώτο της τραγούδι!
Έλλη Στάη ηλικία! ”μπέμπα 70 ετών” Με αφορμή ένα θέμα για τη Μαντόνα και τις κριτικές που δέχεται για τις πλαστικές επεμβάσεις στο πρόσωπό της, ο Δήμος Βερύκιος θέλησε να κάνει ένα σχόλιο για την Έλλη Στάη.
Πιο συγκεκριμένα, ο δημοσιογράφος, λίγο πριν την έναρξη της στήλης του στο Happy Day, απευθυνόμενος στη Σταματίνα Τσιμτσιλή και τους συνεργάτες της είπε:
«Είδα εχθές στην τηλεόραση την Έλλη Στάη, μπέμπα 70 ετών. Καινούργιο πρόσωπο. Δεν ξέρω αν ήταν θέμα φωτισμού, αλλά είναι μια μπέμπα ετών 70. Εγώ λέω μόνο για το πρόσωπο, δεν λέω για το σώμα. Δεν είπαμε κάτι κακό, κομπλιμέντο είναι αυτό».
«Επειδή έχει τύχει και την έχω δει με τα μάτια μου, είναι πάρα πολύ fit και γυμνάζεται. Η γυμναστική και η διατροφή είναι συνδυασμός καλής εμφάνισης. Μετά από αυτό βέβαια δεν ξέρω αν θα μας δώσει συνέντευξη», είπε με αμηχανία η Σταματίνα Τσιμτσιλή.
Βασίλης Μαυρογεωργίου βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Συνοπτικά
Γέννηση: 1979 (ηλικία 45 χρονών)
Εκπαίδευση
Σχολή Δραματικής Τέχνης “Αρχή” Νέλλης Καρρά (αποφοίτηση 2002)
Σύντομο Βιογραφικό
Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου είναι σκηνοθέτης, ηθοποιός, συγγραφέας, δραματουργός. Γεννήθηκε το 1979 (ηλικία 45 χρονών).
Έχει συνεργαστεί ως συγγραφέας, σκηνοθέτης και ηθοποιός με τα Θέατρα Αμόρε, Εθνικό Θέατρο, Θέατρο τέχνης, Θέατρο του Νέου Κόσμου, Θέατρο Πορεία, Θέατρο Πόρτα, Βρυσάκι, Bios, Knot Gallery, Ίδρυμα Κακογιάννη, Ελληνικός Κόσμος, Badminton, Θέατρο Βρετάνια, Ακροπόλ, Εγνατία, Μελίνα Μερκούρη, Θεσσαλικό Θέατρο, Δ.Η.Π.Ε.Θ.Ε Λαμίας, Δ.Η.Π.Ε.Θ.Ε Καλαμάτας και με το Φεστιβάλ Αθηνών. Έχει παίξει στις ταινίες: Στο βάθος κήπος (σκηνοθ. Κλεάνθη Δανόπουλου), Το δοκιμαστήριο του Κάφκα (σκηνοθ. Κύρου Παπαβασιλείου). Ήταν βοηθός χορογράφου στην Τελετή Λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων, Αθήνα 2004. Διδάσκει αυτοσχεδιασμό στη δραματική σχολή «Αρχή» και στο Θέατρο των Αλλαγών. Είναι ιδρυτικό μέλος του Skrow theater.
Δείγμα της δουλειάς του στο θέατρο είναι οι παραστάσεις Η Αρχή του Αρχιμήδη (2019), Το χελιδόνι (2018), Μπιλ & Λου (2022), The Flick (2021).
Βασίλης Μαυρογεωργίου: «Το καλό παράδειγμα και ο σεβασμός φέρνει αποτέλεσμα»
Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου δεν χρειάζεται συστάσεις στον θεατρικό κόσμο. Είναι ιδιαίτερα αγαπητός, καθώς καταφέρνει κάτι που σπάνια βλέπουμε σ’ αυτό τον χώρο, να μεταφέρει την ειλικρίνεια του επί σκηνής. Ίσως, επειδή πιστεύει, όπως θα ακούσετε και στο βίντεο ότι : «Στο θέατρο ο σκηνοθέτης και οι ηθοποιοί είναι ισότιμοι και κατευθύνει ο ένας τον άλλον».
Ο Βασίλης ανήκει στις ελάχιστες περιπτώσεις σκηνοθετών που είναι και εξαιρετικοί ηθοποιοί. Αγαπάει με πάθος το θέατρο και αν και τον δελεάζουν οι τηλεοπτικές αμοιβές, δεν μπορεί να το εγκαταλείψει εύκολα για κάποια τηλεοπτική σειρά.
Φωτογραφία: Χριστίνα Δενδρινού
Εμείς τον συναντήσαμε στο Εθνικό Θέατρο, με αφορμή την παράσταση «Πινόκιο» σε διασκευή του Κρις Κούπερ.
Ο ίδιος, σ’ ένα διάλειμμα από τις πρόβες, μας μίλησε για την παράσταση αλλά και τον κόσμο του αγαπημένου ήρωα που μας ξεσηκώνει, φωνάζοντάς μας :«Βγες έξω και ζήσε περιπέτειες»… Κάποιες από τις καθημερινές του περιπέτειες στη σκηνή και τη ζωή μοιράστηκε μαζί μας ο Βασίλης Μαυρογεωργίου.
Ευγενία Σαμαρά βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλάH Ευγενία Σαμαρά (Θεσσαλονίκη, 30 Αυγούστου 1987) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. ειναι 39 χρονών. εχει ύψος 1.75 και ζυγίζει 60 κιλά.
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε το 1987 στη Θεσσαλονίκη όπου και μεγάλωσε. Το 2005, τελειώνοντας το σχολείο, πέρασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα στο τμήμα Γεωπονίας, Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος. Λίγο μετά αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική ξεκινώντας παράλληλα σπουδές στη Δραματική Σχολή του Βασίλη Διαμαντόπουλου. Ακόμη έχει πτυχίο από την Δραματική Σχολή Ανδρέας Βουτσινάς.
Το 2008, πέρασε από δοκιμαστικό για την σατιρική εκπομπή Ράδιο Αρβύλα που έψαχνε δύο γυναίκες συμπαρουσιάστριες. Τελικά επιλέχθηκε για μία από τις δύο θέσεις. Εκεί, παρουσίαζε βίντεο που στέλναν οι τηλεθεατές και άλλοτε συμμετείχε στο σατιρικό μέρος της εκπομπής. Αποχώρησε από την εκπομπή το 2013.
Βιογραφικό
Τηλεοπτικές σειρές
Τη σεζόν 2014-2015 συμμετείχε στη δραματική σειρά του ΑΝΤ1, Εκδρομή, της οποίας τα γυρίσματα ξεκίνησαν το 2013 στη Νάουσα. Την αμέσως επόμενη σεζόν είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην καθημερινή δραματική σειρά 9 Μήνες. Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιούνταν εξ ολοκλήρου στην Κύπρο ενώ ολοκληρώθηκε το 2017 μετά από δύο κύκλους επεισοδίων. Ακολούθησε η καθημερινή κωμική σειρά Παρθένα Ζωή τη σεζόν 2017-2018 που αποτέλεσε την μεταφορά στα ελληνικά δεδομένα της σειράς Jane the Virgin.
2018-2019 Όσο Έχω Εσένα ΣΚΑΪ Μελίνα Σκορδαλιά Πρωταγωνιστικός ρόλος
2019-2020 Έρωτας Μετά ALPHA Νόρα Αθανασιάδη Βασικό καστ
2021 Μην Αρχίζεις Τη Μουρμούρα Αθηνά Σεζόν 8, Επεισόδιο 69
2021-2023 Σασμός Στέλλα Καμαριωτάκη Πρωταγωνιστικός ρόλος
Kινηματογράφος
Έτος Τίτλος κινηματογραφικής ταινίας
2019 Ευτυχία
2020 …για πάντα
Θέατρο
Σεζόν Τίτλος παράστασης Χώρος
2017-2018 Grease PassPort Κεραμεικός
2018-2019 Οι μάγισσες της Σμύρνης Θέατρο Παλλάς
2019 Το δικό μας σινεμά Θέατρο Άλσος
2019-2020 Μαμά® Θέατρο Θησείον | Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου
2019-
2020
Του Κουτρούλη ο γάμος Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου
Ευγενία Σαμαρά: Η σχέση της με τον ηθοποιό Γιάννη Ποιμενίδη
Το 2015 γνώρισε τον σύντροφό της, επίσης ηθοποιό, Γιάννη Ποιμενίδη στα γυρίσματα της τηλεοπτικής σειράς του Αnt1 «Η εκδρομή». Οι δυο τους αποτελούν ένα από τα πιο δημοφιλή και αγαπημένα ζευγάρια της ελληνικής showbiz, χωρίς όμως να προκαλούν. Σε τηλεοπτική συνέντευξη που είχε παραχωρήσει η Ευγενία Σαμαρά, είχε εξομολογηθεί στο Μεσημέρι #Yes: «Η σχέση με έναν ηθοποιό έχει και τα κακά του. Η σχέση μου με έχει μάθει να μην είμαι εγωίστρια. Μου έχει μάθει την ουσιαστική αγάπη και τι πραγματικά είναι συντροφικότητα».
Αναφορικά με τα πλάνα της για οικογένεια στο μέλλον, η πρωταγωνίστρια του «Σασμού» έχει δηλώσει: «Σε προσωπικό επίπεδο, με φαντάζομαι κάποια στιγμή με οικογένεια. Όχι νυφικά και γάμοι, αλλά θα ήθελα να έχω ένα παιδί. Είμαι πολύ σίγουρη γι’ αυτά που έχω χτίσει στην προσωπική μου ζωή. Νιώθω ότι είναι το φυσικό πράγμα που θα έρθει, αλλά δεν μπορώ να το τοποθετήσω χρονικά. Νομίζω πως κάτι τέτοιο μπορεί να έρθει εκεί που δε το περιμένεις».
Η 35χρονη ηθοποιός οραματίζεται για το άμεσο μέλλον, ότι θέλει να δουλέψει με πολύ διαφορετικό κόσμο. Συγκεκριμένα, υποστήριξε στο Glow: «Βρίσκω τρομερά γοητευτικό ότι κάθε χρόνο λόγω επαγγέλματος δημιουργούμε άλλο πυρήνα με συναδέλφους μας. Είναι σαν ένα μυστικό νεότητας για εμάς τους ηθοποιούς όλο αυτό. Θέλω να δοκιμαστώ σε διαφορετικά είδη υποκριτικής και να δουλέψω με διαφορετικούς σκηνοθέτες. Θέλω να γίνω 60 χρόνων και να νιώθω γεμάτη»
Εργασία και δωρεάν σπίτι! Που είναι τα Φουρνά της Ευρυτανίας, που λύνουν το πρόβλημα διαβίωσης. Τόσο ανάγκη υπάρχει σε εύρεση εργασίας και διαβίωσης που πάμπολλες οικογένεις – άγνωστος ο ακριβής αριθμός – ψάχνουν σανίδα σωτηρίας. Λαμπρή ιδέα αυτή που σκέφτηκε δασκάλα στο εν λόγω χωριό της Ευρυτανίας προκειμένουν να παραμείνει ανοιχτό το δημοτικό που είχε μέχρι πρότεινως 2 παιδιά.
Τώρα, με την άφιξη της πρώτης οικογένειας, έφτασ τα οχτώ, το σχολείο δεν θα κλείσει και αναμένοναι αλλλες 10 οικογένειες. Τόσες λέει ο παππάς του χωριού πως μπορούν να φιλοξενήσουν.
Το θέμα είναι πως έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον άλλες…100 με προοπτική να θέλουν όλες οι οικογένειες που βρίσκονται στην ίδια θέση. Η έλλειψη θέσεων εργασίας είναι που δημιουργεί όλα τα προβλήματα.. Το χωριό εύχευαι και φιλοδοξεί να γίνουν επενδύσεις ώστε να προκύψουν πολλές θέσεις, και να μεγαλώσει ο πληθυσμός των 300 και κάτι κατοίκων.
Βέβαια αυτή η λύση είναι πόθος όλων τοων χωριών της χώρας τα οποία έχουν στερέψει από νιάτα.
Διονύσης Φερεντίνος βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Σκηνοθέτης (1)
Μην Αρχίζεις τη Μουρμούρα (TV 2013)Διονύσης Φερεντίνος
Μετάβαση στην πλοήγησηΠήδηση στην αναζήτηση
Ημερομηνία Γέννησης:
Σειρές τις οποίες έχει σκηνοθετήσει:
Σελίδα περιεχομένου Έτος Κανάλι
Έχω Παιδιά 2024|2024 Mega
Μην Αρχίζεις τη Μουρμούρα 2013|2013 Alpha
Μην Αρχίζεις τη Μουρμούρα (2014) 2014|2014 Alpha
Μην Αρχίζεις τη Μουρμούρα (2015) 2015|2015 Alpha
Μην Αρχίζεις τη Μουρμούρα (2016) 2016|2016 Alpha
Μην Αρχίζεις τη Μουρμούρα (2017) 2017|2017 Alpha
Μην Αρχίζεις τη Μουρμούρα (2018) 2018|2018 Alpha
Μην Αρχίζεις τη Μουρμούρα (2019) 2019|2019 Alpha
Μην Αρχίζεις τη Μουρμούρα (2020) 2020|2020 Alpha
Μην Αρχίζεις τη Μουρμούρα (2021) 2021|2021 Alpha
Μην Αρχίζεις τη Μουρμούρα (2022) 2022|2022 Alpha
Μην Αρχίζεις τη Μουρμούρα (2023) 2023|2023 Alpha
ALPHA TV «Έχω παιδιά» είναι η νέα κωμική σειρά του MEGA που πρόκειται να κάνει πρεμιέρα σε μερικές ημέρες και θα γεμίσει με γέλιο τα βράδια μας.
Γονείς στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Παιδιά με αστείρευτη ενέργεια. Η γιαγιά και ο παππούς πάντα δίπλα στα εγγόνια για να εκπληρώνουν κάθε επιθυμία τους. Και οι φίλοι του ζευγαριού σε… ετοιμότητα.
Το φέρνει το φθινόπωρο στη μικρή οθόνη τη νέα κωμική σειρά «Έχω παιδιά» και ξεδιπλώνει έναν κόσμο με αστείες και απρόβλεπτες καταστάσεις, όπως ακριβώς τον βιώνει μία οικογένεια που «έχει παιδιά», με στόχο να χαρίσει στους τηλεθεατές άφθονο γέλιο.
Τα γυρίσματα της νέας πρότασης του στη μυθοπλασία συνεχίζονται με εντατικό ρυθμό και ένα δυνατό ηθοποιών ενσαρκώνει ήρωες, που αντιμετωπίζουν με χιούμορ συναρπαστικές καθημερινές περιπέτειες και σίγουρα θα μας μείνουν αξέχαστοι. Το σενάριο υπογράφει ο Λάμπρος Φισφή ςκαι τη σκηνοθεσία ο Διονύσης Φερεντίνος.
Η υπόθεση της σειράς: Η Σάρα και ο Μιχάλης «Έχουν παιδιά» και πλέον η ζωή τους ως ζευγάρι βρίσκεται σε… άλλη διάσταση. Η καθημερινότητα τους προσγειώνεται από το ροζ συννεφάκι σε μια ξεκαρδιστική «συνωμοσία», όπου η καθημερινή ρουτίνα γίνεται περιπέτεια. Το περιβάλλον του ζευγαριού προσαρμόζεται στις νέες συνθήκες και όλα μαζί φτιάχνουν τη ζωή «με παιδιά». Μια ζωή γεμάτη απρόοπτα, εκρηκτικές καταστάσεις και πολύ γέλιο. Η κωμωδία θα καταρρίψει τους μύθους του υποδειγματικού γονέα, ιδανικού συζύγου, επιτυχημένης καριέρας και τέλειας οικογένειας.Πρωταγωνιστούν: Ευγενία Σαμαρά, Βασίλης Μαυρογεωργίου, Αθηνά Οικονομάκου, Νικόλας Παπαδομιχελάκης, Λάμπρος Φισφής, Μάκης Παπασημακόπουλος, Ανθή Ευστρατιάδου, Θεανώ Κλάδη, Γιάννης Τσουμαράκης
