Μπάγια Αντωνοπούλου βιογραφικό! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά

μητρική γλώσσα Μπάγια Αντωνοπούλου (Ελληνικά)
Γέννηση Μπάγια Αντωνοπούλου
12 Οκτωβρίου 1989 (35 ετών)
Αθήνα
Εθνικότητα Ελληνική
Ύψος 1,74 μ.
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Ελληνικά
Ομιλούμενες γλώσσες Ελληνικά
Σπουδές ANT1 Media Lab
/Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα

Γενέθλια για την Μπάγια Αντωνοπούλου

ΠαρουσιάστριαΔημοσιογράφοςΡαδιοφωνική ΠαραγωγόςΜοντέλο
Οικογένεια
Γονείς Ρενέ Αντωνόπουλος
Κατερίνα Αντωνοπούλου
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Miss Tourism Europe Queen 2011
Εν ενεργεία 2010-σήμερα

Η Μπάγια Αντωνοπούλου (Αθήνα, 12 Οκτωβρίου 1989) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος, παρουσιάστρια, ραδιοφωνική παραγωγός και πρώην μοντέλο.

Πρώτα Χρόνια

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1989 όπου και μεγάλωσε. Η καταγωγή της είναι απο την Ερμιόνη Αργολίδας. Τελειώνοντας το σχολείο σπούδασε σχέδιο μόδας και μακιγιάζ, ενώ παρακολούθησε και σεμινάρια δημοσίων σχέσεων. Το 2010, σε ηλικία 20 ετών, δήλωσε συμμετοχή στον Διαγωνισμό Ομορφιάς ANT1 ξεκινώντας έτσι να δουλεύει ως μοντέλο. Το 2011 έλαβε μέρος σε παγκόσμιο διαγωνισμό ομορφιάς στην Κίνα, εκπροσωπώντας την Ελλάδα, κερδίζοντας τον τίτλο Miss Tourism Europe Queen 2011. Λίγο καιρό μετά σπούδασε δημοσιογραφία στη σχολή ANT1 Media Lab ολοκληρώνοντας τις σπουδές της το 2012. Παράλληλα σπούδασε Ελληνικό Πολιτισμό στο Ελληνικό Ανοικτό πανεπιστήμιο.

Μπάγια Αντωνοπούλου: «Δεν θα ήθελα να συνεργαστώ ξανά με τον Γιώργο Παπαδάκη»

Βιογραφικό

Την τηλεοπτική σεζόν 2010-2011 εργάστηκε ως μοντέλο στην πρωινή εκπομπή ενημέρωσης και ψυχαγωγίας του «10 με 1 μαζί» στον ANT1, με παρουσιαστές τους Γιώργο Καραμέρο και Σπύρο Χαριτάτο.[4] Το 2012, έχοντας ολοκληρώσεις τις σπουδές της στη δημοσιογραφία, ξεκίνησε να εργάζεται στον τηλεοπτικό σταθμό ANT1 αρχικά παρουσιάζοντας δελτία καιρού και αργότερα ως ρεπόρτερ στη δημοσιογραφική ομάδα της ενημερωτικής εκπομπής «Πρωινό AΝΤ1» με παρουσιαστή τον Γιώργο Παπαδάκη. Τη σεζόν 2013-2014, μετά την παραίτηση της δημοσιογράφου Ντόρας Κουτροκόη από συμπαρουσιάστρια του Γιώργου Παπαδάκη οι υπεύθυνοι της εκπομπής επέλεξαν την Αντωνοπούλου για τη θέση αυτή.

Το καλοκαίρι του 2014 παρουσίασε μαζί με το Ντίνο Σιωμόπουλο την ενημερωτική εκπομπή «Καλοκαιρινό Πρωινό AΝΤ1» κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου στην πρωινή ζώνη του σταθμού. Την επόμενη σεζόν συνέχισε την συνεργασία της με την εκπομπή «Πρωινό AΝΤ1». Τις σεζόν 2015-2018 συνέχισε να συνεργάζεται με τον ANT1 και τον Γιώργο Παπαδάκη στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα», που επέστρεψε τηλεοπτικά μετά από τέσσερις σεζόν απουσίας.

Η Μπάγια Αντωνοπούλου ποζάρει στην παραλία με το μπικίνι της

Το καλοκαίρι του 2018 παρουσίασε την ενημερωτική εκπομπή «Καλοκαίρι μαζί στις 07:00» μαζί με τον Νίκο Ρογκάκο στον ANT1. Ενώ η αρχική συμφωνία της παρουσιάστριας με τον σταθμό ήταν η παρουσίαση της εκπομπή μόνο για τον μήνα Ιούλιο τελικά εξαιτίας των υψηλών ποσοστών τηλεθέασης το τηλεοπτικό δίδυμο ανέλαβε την παρουσίαση και για τον Σεπτέμβριο.[6] Τον Οκτώβριο του 2018 έγινε γνωστή η παραίτηση από τον ANT1, και την εκπομπή Καλημέρα Ελλάδα, χωρίς ωστόσο να γίνονται γνωστοί οι ακριβείς λόγοι της απόφασης

Τον Ιανουάριο του 2019 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ για την παρουσίαση της εκπομπής «Survivor Πανόραμα», που επέστρεψε στο πρόγραμμα του σταθμού για τρίτη σεζόν.[9] Μετά τη διακοπή της εκπομπής τον Απρίλιο του 2019, εντάχθηκε στη δημοσιογραφική ομάδα της εκπομπής «Ακραία Φαινόμενα» με παρουσιαστές τον Δημήτρη Καμπουράκη και τον Τάκη Χατζή. Τον Ιούλιο του 2019 αποχώρησε από τον ΣΚΑΪ ξεκινώντας την συνεργασία της με το διαδικτυακό κανάλι One Channel.

Ατύχημα για την Μπάγια Αντωνοπούλου! Η φωτογραφία με πατερίτσες και το μήνυμα!

Εκεί παρουσίασε την ενημερωτική εκπομπή «One Line». Από τις 17 Φεβρουαρίου 2020 μέχρι και τον Ιούλιο του 2020 παρουσίαζε μαζί με τον δημοσιογράφο Νίκο Φιλιππίδη την ενημερωτική εκπομπή «Κοινωνία Ώρα Mega» στο Mega Channel όπου και συνεχίζει να παραμένει στο δυναμικό του Mega Channel ως δημοσιογράφος. Παράλληλα παρουσιάζει ραδιοφωνική ενημερωτική εκπομπή στα Παραπολιτικά 90,1 με τον Σωτήρη Ξενάκη. Το Φεβρουάριο του 2021 ξεκίνησε το δικό της γυναικείο ηλεκτρονικό περιοδικό με τίτλο Her News που αφορά τη σύγχρονη γυναίκα.

Προσωπική ζωή

Γονείς της είναι ο αείμνηστος γλύπτης και ενδυματολόγος Ρενέ Αντωνόπουλος και η σχεδιάστρια μόδας Κατερίνα Αντωνοπούλου, ενώ νονοί της είναι οι ηθοποιοί Βασίλης Μαυρομάτης και Λίλα Καφαντάρη.

Μπάγια Αντωνοπούλου: «Δεν θα ήθελα να συνεργαστώ ξανά με τον Γιώργο Παπαδάκη»

«Έχω βιώσει bullying στη δουλειά, ανεχόμουν για πολύ καιρό την κακή συμπεριφορά», είπε η Μπάγια Αντωνοπούλου.

Στην εκπομπή Happy Day και την Όλγα Λαφαζάνη έδωσε συνέντευξη η Μπάγια Αντωνοπούλου. Η γνωστή δημοσιογράφος μίλησε για το bullying που έχει βιώσει στη δουλειά, ενώ τόνισε κατηγορηματικά πως δεν θα ήθελε να συνεργαστεί ξανά με τον Γιώργο Παπαδάκη.

«Ήμουν 17 χρονών όταν ο μπαμπάς μου “έφυγε” από καρκίνο. Είχαμε περάσει τρία πολύ δύσκολα χρόνια. Ο θάνατος του μπαμπά μου μού άφησε μια αγχώδη διαταραχή μετατραυματικού στρες. Έκανα 4,5 χρόνια ψυχοθεραπεία, αλλά δεν το άντεξα και σταμάτησα.

 Ο θάνατος του πατέρα μου με έδεσε πάρα πολύ με τη μητέρα μου. Μόλις τελείωσα το σχολείο ξεκίνησα να δουλεύω. Αυτή τη στιγμή δεν θέλω να παντρευτώ, μπορεί να μη θελήσω και ποτέ. Όταν είμαι με τη μαμά μου θέλω να νιώθω και λίγο παιδί», είπε αρχικά η Μπάγια Αντωνοπούλου.

Η Μπάγια Αντωνοπούλου μίλησε στη συνέχεια και για το bullying που έχει βιώσει στη δουλειά της: «Έχω βιώσει bullying στη δουλειά, ανεχόμουν για πολύ καιρό την κακή συμπεριφορά. Επειδή όμως έχω πάρα πολύ πείσμα έχω καταφέρει κι έχω επιβιώσει, χάνοντας κάποια πράγματα από τις επιλογές μου.

Όταν όμως είσαι έτοιμος με τον εαυτό σου να αντιδράσεις σε μια κατάσταση, με όποιο αντίκτυπο και να έχει, το κάνεις. Όταν πήρα την απόφαση πίστευα ότι δεν θα ξαναβρώ δουλειά. Δεν θα ήθελα να συνεργαστώ ξανά με τον Γιώργο Παπαδάκη. Πέρασα και δεν ακούμπησα από την ψυχαγωγία γιατί κόπηκε το Survivor Πανόραμα. Κι ευτυχώς γιατί δεν το έχω με την ψυχαγωγία».

Σοφία Παθέκα βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Η Σοφία Παθέκα είναι μια ευτυχισμένη μαμά και σύζυγος, αλλά δε θέλει να ακούει για τρίτο παιδί

 

Η Σοφία Παθέκα είναι μια ευτυχισμένη μαμά και σύζυγος, αλλά δε θέλει να ακούει για τρίτο παιδί: «Όχι άλλο! Που να με πληρώνουν, όχι άλλο παιδί. Ούτε δεύτερο ήθελα. Να είναι καλά το παιδάκι μου το δεύτερο, αλλά οι μαμάδες, που δουλεύουν πολύ και δεν έχουν ιδιαίτερη βοήθεια, όπως εγώ κι εξαρτώνται από γυναίκες, δεν είναι εύκολο. Ο Θάνος είναι 11 και ο Αλέξανδρος 6,5 χρονών. Ναι μεν δεν ήθελα δεύτερο παιδί, αλλά και το δεύτερο δεν ήρθε τυχαία. Έγινε κατόπιν συζήτησης. Το τρίτο ούτε καν το σκέφτομαι, δυο παιδιά είναι αρκετά και νιώθω πολύ τυχερή, που έχω δυο γερά αγοράκια, γιατί πάνω από όλα είναι η υγεία. Δεν υπάρχει περίπτωση για τρίτο. Θα ασχοληθώ ξανά με μωρά, όταν γίνω γιαγιά!

Ο επόμενός μου ρόλος θα είναι αυτός!».

Η personal trainer μεγαλώνει δυο αγόρια με τη βοήθεια γυναίκας, κάτι που, ιδανικά, δε θα επέλεγε: «Έχουμε την υποστήριξη μιας γυναίκας, που την έχουμε στο σπίτι μέρα – νύχτα και την προσκυνάμε για να φέρεται καλά στα παιδιά». Από την άλλη, και η ίδια, «πολεμάει», προκειμένου να είναι παρούσα: «Δεν έχω και μεγάλη επιτυχία στο κομμάτι αυτό. Για να παρηγορούμαι, έχω πει στον εαυτό μου ότι σημασία δεν έχει η ποσότητα του χρόνου, αλλά η ποιότητα, που περνάς με τα παιδιά σου». Εκείνο ωστόσο που ο κόσμος να χαλούσε, δε θα άλλαζε είναι η παρουσία της στο μεσημεριανό τραπέζι: «Φροντίζω πάντα το μεσημέρι να τρώμε μαζί. Θέλω, όταν επιστρέφουν από το σχολείο, να βρίσκουν κάποιον. Το πρωί, πηγαίνουν στο σχολείο κι εγώ στη δουλειά, ενώ τα απογεύματα, εργάζομαι κοντά στο σπίτι».

 

Η Σοφία Παθέκα είναι μια εργαζόμενη μητέρα κάνοντας ό,τι μπορεί για να προσφέρει στα παιδιά της: «Δε νιώθω τύψεις γιατί κι αυτά, μέσα από την προσπάθεια των γονιών τους, ζουν μια καλή ζωή και δεν είναι ότι δε μας βλέπουν καθόλου. Είμαι χαρούμενη για αυτό που συμβαίνει στο σπίτι μας». Το πιο αστείο που περιγράφει στο Newpost.gr είναι το πώς συνδυάζει τα… εργαλεία της δουλειάς της στο να βάζει τάξη στο σπίτι: «Όταν είμαι στο σπίτι, έχω τον ρόλο του διαιτητή! Ευτυχώς, που λόγω δουλειάς, έχω και χρονόμετρο και σφυρίχτρα. Χρονόμετρο για τις τιμωρίες και σφυρίχτρα για να τους χωρίζω».

Ο σύζυγος και ο γάμος

Η γυμνάστρια είναι παντρεμένη με τον καρδιοχειρουργό, Λεωνίδα Παπασταύρου κι ενώ θα μπορούσε άνετα να μείνει στο σπίτι επαναπαυόμενη στο εισόδημα του συζύγου της, η ίδια προτιμά να μην εφησυχάζει: «Αυτή τη δουλειά την κάνω 20 χρόνια ανελλιπώς. Και Σάββατα και Κυριακές και αργίες και γιορτές! Θα μπορούσα να επαναπαυτώ στη δουλειά του συζύγου μου, αλλά δεν το θέλω καθόλου. Θα μπορούσα να κάνω μια συνεργασία με τον άντρα μου και να μου δίνει χειρουργημένους από καρδιά και να ασχολούμαι με την αποκατάσταση, που «το έχω» κιόλας. Γενικότερα όμως δεν είμαι αυτού του στιλ. «Φοράω παντελόνια»! Θέλω τη δουλειά να την κάνω μόνη μου».

Κρίση στον γάμο

«Η πολλή κούραση και οι πολλές ώρες δουλειάς φέρνουν νεύρα» εξομολογείται η Σοφία Παθέκα στο Newpost.gr και συνεχίζει: «Εμείς και οι δυο κάνουμε δουλειές κουραστικές. Του άντρα μου είναι κυρίως στρεσογόνα – θα ζήσει δε θα ζήσει ο ασθενής. Άγχος πριν χειρουργήσει, άγχος και μετά. Είναι δύσκολες οι δουλειές μας». Εκείνο ωστόσο, που έχει «σώσει» τον γάμο τους είναι η διαφορετικότητα των χαρακτήρων τους: «Ο γάμος έγινε σε μια ώριμη ηλικία, δεν παντρεύτηκα μικρή. Είχα ζήσει τη ζωή μου, είχα περάσει καλά. Αλλαγή δεν έφερε ο γάμος, αλλά τα παιδιά. Το ότι όμως είμαστε διαφορετικοί χαρακτήρες, μας έχει σώσει.

Ο ένας είναι πιο εκρηκτικός, ο άλλος πιο ήπιος. Ο ένας σκέφτεται περισσότερο, ο άλλος είναι πιο παρορμητικός. Οι ίδιοι χαρακτήρες είναι που συγκρούονται περισσότερο. Όταν το ζευγάρι διαφέρει, ο ένας καλύπτει τον άλλον και με αυτή τη διαφορετικότητα κρατιέται μια ισορροπία. Ο εκρηκτικός χαρακτήρας είμαι εγώ. Είμαι πιο ζωηρή. Άλλωστε χειρουργός και εκρηκτικός δεν πάει. Είναι ψύχραιμος, πράγμα που βγάζει και στην προσωπική του ζωή. Αυτό πιστεύω ότι είναι το μυστικό ενός υγιούς γάμου». Λίγος χρόνος μεν και για τα τέσσερα μέλη της οικογένειας, όταν όμως βρίσκονται όλοι μαζί, δεν κάθονται στο σπίτι: «Μπορεί να κάνουμε μαζί, όταν βρεθεί χρόνος το σούπερ μάρκετ, το οποίο διασκεδάζουμε αφάνταστα, με το καρότσι, με τα παιδιά. Κάτι πολύ απλό. Μετά από αυτό, τα ταξίδια, όταν έχουμε χρόνο. Πάμε παντού όλοι μαζί! Μαζί με τα παιδιά».

“Στο πρώτο παιδί είχα πάρει 35 κιλά”

Όσο και να μην το πιστεύει κανείς και στις δυο εγκυμοσύνες της, η personal trainer είχε πάρει πάνω από 30 κιλά: «Οι γυναίκες που παίρνουν πολλά, όπως εγώ, πρέπει να ξέρουν ότι όλα τα κιλά μπορούν να χαθούν. Και όχι μόνο να χαθούν, αλλά να γίνεις και καλύτερη από ότι πριν μείνεις έγκυος! . Εγώ ζορίστηκα περισσότερο με την πρώτη εγκυμοσύνη σε αυτό το κομμάτι. Μου πήρε πολύ. Στο πρώτο παιδί είχα πάρει 35 και στο δεύτερο 30 κιλά.

Θέλει προσπάθεια και από το στόμα και με την άσκηση! Τώρα εγώ ήμουν τυχερή, γιατί ήταν η δουλειά μου αυτή». Από την άλλη, εκείνο μπορεί να μην της αρέσουν τα γλυκά, εκείνο που δεν μπορεί να αποφύγει όμως είναι το ψωμί και το αυστηρό πρόγραμμα διατροφής: «Δεν αγαπώ καθόλου τα γλυκά. Προτιμώ να φάω ένα ακτινίδιο ή μια πιπεριά. Αυτό που ζορίζει είναι το ψωμί. Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς ψωμί. Μπορεί να φάω μακαρόνια με ψωμί. Επίσης εγώ δεν είμαι πολύ του προγράμματος. Μπορεί για δυο μέρες, να βγω από τις γραμμές μου και να φάω τα πάντα και τις άλλες τρεις, να πίνω νερό και να τρώω γαλοπούλα, για να το φέρω στα ίσια».

https://www.instagram.com/p/CXyrYCEMIYQ/

Επαγγελματικά

Η Σοφία είναι… εφευρέτρια ενός καινούργιου προγράμματος, το οποίο έχει ονομάσει “Metablosion” και θα παρουσιάσει για πρώτη φορά σε Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο της Κύπρου στις 10, 11 και 12 Ιουνίου. «Πρόκειται για ένα είδος, το οποίο προκαλεί έκρηξη του μεταβολισμού». Ταυτόχρονα, είναι υπεύθυνη πιστοποίησης της ευρωπαϊκής εταιρείας personal training και ειδικεύεται στο foot work (δουλειά των ποδιών): «Γυμνάζω αθλητές της Εθνικής Ομάδας Τένις, Ξιφασκίας και μπάσκετ. Προπονώ για να βελτιώσουν τις ειδικές δεξιότητες, που χρειάζονται για το άθλημά τους».

Σοφία Παθέκα: Η γυμνάστρια που ρίχνει το instagram με τις πόζες της!

Κορμί που προκαλεί εγκεφαλικά!
Όμορφη, έξυπνη, εργατική και μανούλα. Η Σοφία Παθέκα, η γυμνάστρια που αγαπήσαμε μέσα από την τηλεόραση αλλά συνεχίζουμε να έχουμε στην καρδιά μας, είναι η τρανή απόδειξη πως όταν κάτι θέλεις πολύ μπορείς αν το καταφέρεις. Η ίδια αν και μητέρα δυο αγοριών, συνεχίζει να εργάζεται ως personal trainer και φυσικά να ασκείται και εκείνη. Σύζυγος του γνωστού καρδιοχειρουργού Λεωνίδα Παπασταύρου, η Σοφία όλα αυτά τα χρόνια έχει ένα εξαιρετικό προφίλ, δεν δίνει αφορμές για σχόλια και είναι υπόδειγμα συζύγου και μητέρας. Ωστόσο δεν παύει να αναστατώνει το Instagram όταν ποζάρει με μαγιό καθώς το κορμί της ανάβει φωτιές!

 

 

Που χάθηκε η Σοφία Παθέκα;

Το διαφορετικό lifestyle που επέλεξε κοντά στους άντρες της ζωής της…

Μας συστήθηκε πριν από σχεδόν 20 χρόνια (το 1998) μέσα από το ψυχαγωγικό μαγκαζίνο του Mega «Πολύ καλημέρα σας», που παρουσίαζαν ο Γιώργος Πολυχρονίου και η Πόπη Χατζηδημητρίου. Η όμορφη Σοφία Παθέκα είχε αναλάβει να μας γυμνάζει καθημερινά και γρήγορα έγινε πολύ αγαπητή στο κοινό. Και αυτό δεν άλλαξε ακόμη και όταν η νεαρή γυμνάστρια κατηγορήθηκε -τότε- ότι υπήρξε το τρίτο πρόσωπο στον γάμο του Γιώργου Πολυχρονίου με τη Μάγκυ Χαραλαμπίδου, φήμη που έφερε τριγμό στην επαγγελματική σχέση τους, αλλά και έντονη λογομαχία μεταξύ τους, οδηγώντας αυτή τη συνεργασία στο πρόωρο τέλος.

ΠΟΝΟΣ για την Σοφία Παθέκα! Το χειρουργείο, τα κλάματα, ατύχημα…

Την είδηση έκανε γνωστή η ίδια μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram.

Σήμερα, η Σοφία ασχολείται με το personal training, αλλά και με αποκατάσταση μυοσκελετικών προβλημάτων σε άτομα που πάσχουν. «Γυμνάζω κόσμο, ενώ παράλληλα είμαι fitness editor σε γνωστό περιοδικό υγείας, παρουσιάζοντας πρωτότυπα θέματα και ασκήσεις. Ακόμη, είμαι εξετάστρια στο European Certification of personal training και αντιπρόεδρος της ΠΕΠΦΑ (Πανελλήνια Ενωση Πτυχιούχων Φυσικής Αγωγής), μέλος της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρίας Ασκησης και Μεταβολισμού, και τώρα που μιλάμε βρίσκομαι στην Ιταλία, στην Ιταλική Ομοσπονδία Fitness, όπου είμαι εισηγήτρια σεμιναρίων σε Ελλάδα και εξωτερικό. Αυτό το ταξίδι κρατάει 10 μέρες και τις τελευταίες δύο έχω δουλειά στη Ρώμη» λέει μιλώντας στην «Espresso».

Σοφία Παθέκα: Μα τι κορμί είναι αυτό!

Ο σύζυγός της
Τα τελευταία χρόνια η γυμνάστρια έχει επιλέξει έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, με πολλή δουλειά μεν, αλλά κοντά στους άντρες της, που λατρεύει! Για τη Σοφία, η πραγματική ευτυχία είναι αυτή που ζει δίπλα στον σύζυγό της, τον θωρακοχειρουργό Λεωνίδα Παπασταύρου, και τους δύο γιους της, καρπούς του έρωτά τους. Ο Θάνος τους είναι ήδη 12 χρόνων και ο Αλέξανδρος 8.

https://www.instagram.com/p/CXlqzgUj7LT/

«Είμαι full time μαμά» μας λέει με υπερηφάνεια, αφού, όταν δεν τρέχει για τις δικές της επαγγελματικές υποχρεώσεις, κάνει αγώνα δρόμου για τις εξωσχολικές δραστηριότητες των αγοριών της. Ο μεγάλος αγωνίζεται σε ομάδα μπάσκετ, οπότε ακόμη και τα Σαββατοκύριακα η μαμά Σοφία τα περνάει στις κερκίδες των γηπέδων. Αλλά και στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο της η γυμνάστρια φροντίζει να απολαμβάνει τις οικογενειακές στιγμές.

Στο εξωτερικό
«Θα προτιμήσω να βγω με τον άντρα μου για φαγητό ή με φίλους μας, ενώ τις γιορτές τις περνάμε στο εξωτερικό οικογενειακώς» μας λέει, αποκαλύπτοντας έτσι το μυστικό του επιτυχημένου γάμου της. Και θα μπορούσε όλα αυτά τα χρόνια να έχει επαναπαυτεί στο εισόδημα του συζύγου της και να ξεκουράζεται, όμως η ίδια προτιμά να μην εφησυχάζει. «Αυτήν τη δουλειά την κάνω 20 χρόνια ανελλιπώς. Και Σάββατα και Κυριακές, και αργίες, και γιορτές! Θα μπορούσα να επαναπαυτώ στη δουλειά του συζύγου μου, αλλά δεν το θέλω καθόλου» έχει δηλώσει σε συνέντευξή της.

Η συνάντηση του Ντάνου με την Παθέκα στη Σκιάθο

Τα χρόνια περνούν, όμως, το κορμί της Σοφίας Παθέκα παραμένει αναλλοίωτο στον χρόνο και σε αυτό συμφωνούν και οι followers της στα social media, που την αποθεώνουν με τα σχόλιά τους κάθε φορά που ανεβάζει φωτογραφία της με μαγιό. Ωστόσο, και η γυμνάστρια έχει τις διατροφικές αδυναμίες της. Δεν μπορεί να αντισταθεί στο ψωμί, που συντροφεύει κάθε της γεύμα, ακόμη και με τα μακαρόνια. Ωστόσο, επειδή είναι πολύ πειθαρχημένη όταν διαπιστώσει ότι ξεφεύγει, την επομένη φροντίζει ώστε τα περιττά κιλά να γίνουν… καπνός.

Τέλος, αναφερόμενη στην τηλεόραση, χάρη στην οποία και έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό, και στο ενδεχόμενο να επιστρέψει, ύστερα από τόσα χρόνια απουσίας, αναφέρει: «Η τηλεόραση είναι ένα πολύ ωραίο κομμάτι της ζωής μου, που μου έδωσε το push να εξελιχτώ. Δεν μπορώ να πω ότι μου λείπει. Ωστόσο, αν υπήρχε μια πρόταση που εγώ δεν θα έκανα γυμναστική, αλλά θα έδινα συμβουλές υγείας και διατροφής, θα το σκεφτόμουν να επιστρέψω».

Η Σοφία Παθέκα συντετριμμένη περιγράφει το χαμό του πατέρα της: “Με περίμενε.

“Την Παρασκευή το πρωί, με ειδοποίησε η μητέρα μου ότι ο μπαμπάς παρά την ειδική μάσκα που φορούσε, δεν είχε οξυγόνο. Οπότε καταλάβαμε ότι τα πράγματα ήταν δύσκολα. Πήγα στο νοσοκομείο και ανήμποροι καθίσαμε κοντά του όλοι και παρακολουθούσαμε το οξυγόνο να κατεβαίνει… να κατεβαίνει… Ήταν θέμα ωρών. Τα “όπλα” των γιατρών είχαν τελειώσει… Δεν σου κρύβω ότι ο σύζυγος μου, τον βοήθησε αρκετές φορές να πάρει μια μικρή παράταση ζωής, πάντα σε συνεργασία με το επιτελείο των γιατρών των “Αγίων Αναργύρων” που τον παρακολουθούσαν και τους ευχαριστώ πολύ, γιατί μας χάρισαν 13μηνες ενώ όταν διαγνώστηκε ο καρκίνος,  είχε λίγο καιρό ζωής” συνέχισε η Σοφία Παθέκα.

Σοφία Παθέκα: «Δεν έχω καμία σχέση με τη μητέρα μου»;

“Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, χρειάστηκε να λείψω για μια ώρα. Του έδωσα ένα φιλάκι στο μέτωπο και του ψιθύρισα στο αυτί να με περιμένει.  Όταν επέστρεψα, μπήκα χαρούμενη στο θάλαμο και του είπα “μπαμπάκα ήρθα”. Και μόλις τον αγκάλιασα, πήρε τέσσερις αναπνοές και κατέληξε. Στη αγκαλιά μου… και του άντρα μου. Ο πόνος ενός κοριτσιού για τον μπαμπά είναι μεγάλος πόνος.. Και το πιο συγκλονιστικό: δύο ώρες μετά πέθανε και ο καλύτερος του φίλος, ο τελευταίος του φίλος ο κ. Χάρης που νοσηλευόταν στο διπλανό κρεβάτι…”.

Γιώργος Μαργαρίτης βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Ανήκει στο ζώδιο του Κριού
– Γεννήθηκε στη Θεσσαλία και συγκεκριμένα στο χωριό Πετρωτό του Νομού Τρικάλων και έχει άλλα 6 αδέρφια.
– Έλκει την καταγωγή του από τη Μικρά Ασία, καθώς ο παππούς του έζησε στη ΣμύρνηΠέρασε πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια, καθώς η οικογένειά του αντιμετώπιζε σοβαρές οικονομικές δυσχέριες.

Περισσότερα πράγματα για τη ζωή του
Από πολύ μικρός ήρθε σε επαφή με το τραγούδι. Περίπου στην ηλικία των 13 ετών συνάντησε τον Βασίλη Τσιτσάνη. Μια γνωριμία κομβική για τη μετέπειτα ζωή του. Ο δημιουργός των τεράστιων επιτυχιών τον παρότρυνε να κατέβει στην Αθήνα και να τον βρει για να συνεργαστούν. Δυο χρόνια αργότερα, στα 15 του, ο Γιώργος Μαργαρίτης έκανε όντως αυτό το βήμα. Αφότου ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ξεκίνησε την πορεία του στην αθηναϊκή νύχτα, εμφανιζόμενος σε μεγάλα νυχτερινά κέντρα τη δεκαετία του ’60 και του ’70.

Τα πρώτα του βήματα στη δισκογραφία τα έκανε το 1981 με το δίσκο “Εσύ μιλάς στην Καρδιά μου”, που έκανε πολλές πωλήσεις και έγινε χρυσός.

Έχει συνεργαστεί με μεγάλους συνθέτες και στιχουργούς του κλασικού λαϊκού και όχι μόνο. Η πορεία του στο τραγούδι είναι τεράστια και αυτό αποδεικνύεται από τις πολλές δισκογραφικές δουλειές του.

Κάποιες από τις πιο γνωστές επιτυχίες του είναι “Ο τελευταίος πυρετός” 1985, “Έπρεπε” 1989, “Μπορείς να πηγαίνεις” 1992, “Στα εύκολα, στα δύσκολα” 1996, “Έγκλημα και τιμωρία” 2010, “Ξεψυχώ” 2014, “Απροσδόκητα” 2018, “Γεννημένος να τρέχω” 2020, και πολλές ακόμη.

Τα δύσκολα παιδικά χρόνια
Σε συνέντευξη του ο Γιώργος Μαργαρίτης είχε μιλήσει για τα δύσκολα παιδικά του χρόνια αποκαλύπτοντας πως: “Έπρεπε να έρθω, να βγει ο καημός μου. Εδώ θα μπορούσα να μπω μέσα στα πράγματα. Ήρθα μοναχός μου να βρω αρχικά μια δουλίτσα, να μεγαλώσω λίγο, να βοηθήσω τους δικούς μου και να βγάλω τον καημό μου στο τραγούδι. Στην αρχή πήγα στο Κορωπί, σε ένα φιλαράκι που θα μου έβρισκε δουλειά.

 

Τις πρώτες μέρες κοιμήθηκα έξω, στην εκκλησία στην Ανάληψη, μαζί με πολύ κόσμο, βέβαια, γιατί εκείνη την εποχή 200-300 άτομα κοιμόντουσαν έξω. Ε, μετά με πήρε σπίτι του, μου βρήκε μια δουλίτσα σε ένα περιβόλι, έκατσα εκεί 5-6 μήνες και από εκεί πήγα σε ένα εργοστάσιο που έβγαζε ούζα και μετά σε έναν εργολάβο που με πήρε να βγάζω πρόκες στην οικοδομή. Ήμουν πολύ πιτσιρίκι, δεν μπορούσα να κάνω και πολλά πράγματα. Εγώ όπου και να ήμουν όλο τραγουδούσα. Μετά από τα δύο χρόνια πήγα σε κάτι συγχωριανάκια μου στον Άγιο Αρτέμη. Εκεί γνώρισα τον Μελέτη τον Τσιρόπουλο που δούλευε ταξί κι έπαιζε και μπουζουκάκι και με έπαιρνε μαζί του, κατεβαίναμε στο μπαράκι των μουσικών και γνώρισα ανθρώπους της δουλειάς”.

Μάλιστα ο τραγουδιστής είχε αποκαλύψει πως ένας από τους αδερφούς του, πέθανε από την πείνα όταν ήταν μικρός, ένα φαινόμενο συνηθισμένο τότε, ενώ ο ίδιος ήρθε στην Αθήνα στα 14 του και κοιμόταν έξω από μια εκκλησία.

Η προσωπική του ζωή
Ο Γιώργος Μαργαρίτης παντρεύτηκε αργά γιατί, όπως λέει χαριτολογώντας, είχε «παντρευτεί» το τραγούδι. Τη σύζυγό του τη γνώρισε σε ένα μαγαζί όπου εμφανιζόταν. Παντρεύτηκαν το 1989 και έχουν αποκτήσει μαζί δύο παιδιά.

Η κόρη του έχει αποφοιτήσει από την ΑΣΟΕΕ και ο γιος μου από το Οικονομικό τμήμα του Πειραιά.

Γέννηση 25 Μαρτίου 1945 (77 ετών)
Country flag Πετρωτό, Τρίκαλα, Ελλάδα
Εθνικότητα Country flag Ελληνική
Χώρα πολιτογράφησης Country flag Ελληνική
Ιδιότητα τραγουδιστής
Εν ενεργεία 1968-σήμερα
Αδέλφια Βάιος Μαργαρίτης
Όργανα φωνή
Είδος τέχνης Τραγούδι
Καλλιτεχνικά ρεύματα Λαϊκό

Γιώργος Μαργαρίτης: «Πριν βγει ο πρώτος μου δίσκος κοιμόμουν σε ένα παρκάκι σε ένα στρώμα»

Ο Γιώργος Μαργαρίτης (25 Μαρτίου 1945)[1] είναι Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής.

Γιώργος Μαργαρίτης: «Πριν βγει ο πρώτος μου δίσκος κοιμόμουν σε ένα παρκάκι σε ένα στρώμα»

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1945 στο χωριό Πετρωτό του νομού Τρικάλων. Έχει μικρασιατική καταγωγή από τη μεριά του πατέρα του, καθώς ο παππούς Κώστας Μαργαρίτης ήταν από την ευρύτερη περιοχή της Σμύρνης. Είναι γόνος φτωχής οικογένειας και έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια με πολλές στερήσεις.

Ο Γιώργος Μαργαρίτης γιορτάζει 40 χρόνια στο τραγούδι: «Εχω λόγους που τραγουδώ στον κόσμο»

Από μικρή ηλικία έδειξε την κλίση του στο τραγούδι και όταν στα 13 του χρόνια συνάντησε τον Τσιτσάνη, αυτός τον παρότρυνε να κατέβει αργότερα στην Αθήνα να τον βρει, όπως και έκανε στα 15 του, λαμβάνοντας θερμή υποδοχή. Επαγγελματικά με το τραγούδι ασχολήθηκε όταν απολύθηκε από την στρατιωτική του θητεία, στα τέλη της δεκαετίας του 60΄ με αρχές του 70΄, τραγουδώντας σε διάφορα νυχτερινά κέντρα και αποκτώντας γνώση και εμπειρίες. Στη δισκογραφία μπήκε το 1981 με τον δίσκο «Εσύ μιλάς στην καρδιά μου», ο οποίος γνώρισε μεγάλη επιτυχία και έγινε χρυσός.

Γιώργος Μαργαρίτης: Το σοκαριστικό περιστατικό που έχει δει στα μπουζούκια!

Μέχρι σήμερα έχει ηχογραφήσει πάνω από 20 προσωπικούς δίσκους και έχει συνεργαστεί με μεγάλους συνθέτες και στιχουργούς του κλασικού λαϊκού και όχι μόνο. Θεωρείται από τους κορυφαίους λαϊκούς τραγουδιστές της γενιάς του και από τους κύριους εκπρόσωπους της θεσσαλικής σχολής.

Γιώργος Μαργαρίτης για Sin Boy: «Ο κόσμος διαλέγει και παίρνει»

Παντρεύτηκε το 1989 και έχει ένα γιο και μια κόρη.[2]

Δισκογραφία
1981 – Εσύ Μιλάς Στην Καρδιά Μου
1982 – Πώς Να Σε Ξεχάσω
1983 – Μα Τι Λέω
1984 – Άκου Τι Θα Πω
1985 – Ο Τελευταίος Πυρετός
1985 – Μ’ Αυτά Τα Τραγούδια Μεγάλωσα
1986 – Τα Χρυσά Μου Τραγούδια
1987 – Όχι Πισωγυρίσματα
1988 – Ο Άγνωστος

1989 – Έπρεπε
1990 – Συγκεντρώσου
1991 – Άκου Τι Σου Λέω
1992 – Μπορείς Να Πηγαίνεις
1993 – Δείξε Τη Μαγκιά Σου
1995 – Τέρμα Στη Λογική
1996 – Στα Εύκολα, Στα Δύσκολα
2000 – Κεχριμπαρένια μάτια
2000 – Δρόμοι Του Πουθενά
2001 – Όλα Θα Τα Διαγράψω
2002 – Τα Γούστα

Γιώργος Μαργαρίτης: Το «στόλισμα» στον Ρέμο και ο εκνευρισμός του με δημοσιογράφο

2004 – Κόλαση
2005 – Ζήλια Που ‘χει η Αγάπη
2007 – Το Καλύτερο Μπεγλέρι
2008 – Κάτσε Να Λογαριαστούμε
2010 – Έγκλημα Και Τιμωρία
2012 – Ένας αιώνας λαϊκό τραγούδι
2013 – Παίζουμε Για Τη Φανέλα
2014 – Άλλη Μια Ζωή
2014 – Ξεψυχώ

2015 – Τα Τραγούδια Της Ομόνοιας
2016 – Η Μαγκιά
2016 – Λάθος Πορευτήκαμε
2016 – Σε Αερικό Σκοπό
2017 – Τα Δικά Μου Τραγούδια
2018 – Την Πλάκα Μου Κάνω
2018 – Απροσδόκητα
2019 – Να Πιω Νερό Απ’ Τα Χείλη Σου Ft. Ζωή Παπαδοπούλου
2020 – Γεννημένος Να Τρέχω

Γιώργος Μαργαρίτης: «Έχω ένα σπιτάκι, το οποίο θα το δώσω σε οικογένεια με δυο παιδάκια για να μεγαλώσουν εκεί μέσα»

 

Μία φιλική κουβέντα που διαβάζεται απολαυστικά σαν μία αναδρομή στη ζωή του ερμηνευτή που ήρθε από τα Τρίκαλα στην Αθήνα σε εφηβική ηλικία, έχοντας τα εύσημα του Τσιτσάνη, για να γράψει τη δική του ιστορία!

Μου αρέσουν οι άγνωστες ιστορίες για απρόσμενες συναντήσεις καλλιτεχνών, που προέρχονται από διαφορετικούς χώρους! Την ακόλουθη σύντομη ιστορία μού είχε αφηγηθεί παλιότερα η συνθέτρια Λένα Πλάτωνος: Το 1959 είχε βρεθεί στο σπίτι της οικογένειας Μαργαρίτη στην Αθήνα, στην οδό Καυκάσου της Κυψέλης. Η

Πλάτωνος, κάτω από 10 ετών τότε, ήταν συμμαθήτρια στο σχολείο με τη μία από τις δύο αδερφές του Γιώργου Μαργαρίτη, ο οποίος είχε μπει στα 14. «Τον θυμάμαι ξαπλωμένο σ’ ένα ντιβανάκι που είχαν, πιο παχουλούτσικος απ’ ότι είναι σήμερα, να λέει ότι θα γίνει τραγουδιστής μια μέρα! Τον είχα ακούσει μάλιστα να τραγουδάει λαϊκά τραγούδια της εποχής – νομίζω ένα του Μπάμπη Τσετίνη – και, πραγματικά, είχε πολύ ιδιαίτερη φωνή σαν μικρό παιδί που ήταν»

Η μαρτυρία της Πλάτωνος είναι ενδεικτική για το πώς ο Μαργαρίτης ήρθε από τα Τρίκαλα στην Αθήνα με σκοπό να κυνηγήσει τ’ όνειρο του και, όπως αποδείχτηκε, ν’ αφήσει τελικά το δικό του ισχυρό στίγμα στο λαϊκό τραγούδι από τη δεκαετία του 1970 μέχρι σήμερα που είναι «μάχιμος» και σταθερά κοσμαγάπητος.

Τα όσα λέει ο Μαργαρίτης στην συνέντευξη μας έχουν το ενδιαφέρον τους και διαβάζονται σαν μια χαλαρή φιλική κουβέντα, παρόλο που συναντιόμασταν για πρώτη φορά με ένα μαγνητοφωνάκι ανάμεσα μας. Πάντως, αυτό που εγώ αποκόμισα από τη συνομιλία μας είναι πως πρόκειται για έναν ευφυή καλλιτέχνη με αισθητικό κριτήριο, ειδικά όταν αναφερθήκαμε σε πρόσωπα και καταστάσεις, που έμειναν εκτός κειμένου.

Με το πρώτο βιβλίο του στις προθήκες ήδη των βιβλιοπωλείων – θ’ ακολουθήσει το β’ μέρος της βιογραφίας του μεσ’ στο 2020 – και με μία μεγάλη συναυλία στα σκαριά για τις 17 Ιανουαρίου, στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά, ο Γιώργος Μαργαρίτης μίλησε για όλους και για όλα με άποψη, τόλμη, αλλά και ευαισθησία.

(Το λόγο παίρνει πρώτος ο Γιώργος Μαργαρίτης) Καλησπέρα, Αντώνη, καλώς ήρθες και χρόνια πολλά! Να έχουμε καλή χρονιά, η πιο καλή απ’ όλες να είναι!

Δεν ήταν καλές οι άλλες χρονιές, έτσι;

Να είναι πιο καλή ακόμα! Δεν γίνεται;

Η ζωή τα φέρνει δύσκολα τελευταία, το ξέρεις…

Το ξέρω και σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ που μου δίνεις την ευκαιρία να πω πέντε πράγματα τέτοιες μέρες γιορτινές, να μάθουν οι φίλοι μου που βρίσκομαι, τι κάνω και πως βλέπω τα πράγματα.

Λες να σε ψάχνει κανείς; Δεν έχεις χαθεί, πάντα είσαι στην επικαιρότητα.

Εντάξει, έχω κάναν χρόνο περίπου που δεν εμφανίζομαι μεσ’ στην Αθήνα.

Ήταν συνειδητή επιλογή αυτό;

Επιλογή μου, για να τελειώσουν τα δύο βιβλία που έγραψα. Το ένα βγήκε, τ’ άλλο θα πάει κατά το Πάσχα.

Μάλιστα. Αφιέρωσες δηλαδή ένα χρόνο στα βιβλία σου;

(γελάει) Δεν είναι ένας χρόνος, το ένα βιβλίο συνοψίζει τα σαράντα χρόνια μου και τ’ άλλο τα πενήντα, αφού θα’ναι η βιογραφία μου ολόκληρη.

Η διαδικασία ποια ήταν; Αφηγήσεις σε κάποιον που είχε την επιμέλεια ή κάθισες μόνος σου και τα έγραψες;

Τα έγραψα μόνος μου. Είναι πέντε χρόνια και παραπάνω που το ξεκίνησα από διάφορα χαρτάκια και σημειώσεις μου, που είχα κρατημένα.

Ένας τραγουδιστής αφήνει τα τραγούδια του. Τι το διαφορετικό έχει ν’ αφήσει τα βιβλία του;

Το βιβλίο για μένα είναι τα πενήντα χρόνια της ταλαιπωρίας μου. Έτσι θέλω να τη λέω! Υπήρξαν καλές, υπήρξαν και κακές στιγμές. Τις κακές δεν θέλω να τις θυμάμαι.

Τις αναφέρεις ή όχι μεσ’ στο πρώτο βιβλίο;

Τις αναφέρω. Όχι όλες, γιατί έχουμε και συνέχεια. Το βιβλίο σημαίνει πως όσοι σ’ αγαπούν, σ’ εκτιμούν και πιστεύουν πως έχεις προσφέρει για την πατρίδα, θα το κάνουν και επιτυχία. Για μένα, δε, είναι και μια μεγάλη ικανοποίηση.

Η τέχνη, το τραγούδι, έχει πατρίδα, Γιώργο Μαργαρίτη;

Ε, βέβαια, τι; Ελλάδα είμαστε και μένα η Αθήνα είναι η επίσημη αγαπημένη μου! Είναι πολλά τα χρόνια μου εδώ, εξήντα, μαζί με τους φίλους, την οικογένεια μου, τα πάντα.

Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα να συναντήσω τον Μαργαρίτη στον «Βάρσο» της Κηφισιάς. Θα ταίριαζε περισσότερο σ’ ένα κουτούκι στο Αιγάλεω, όπως όταν είχα βρεθεί με τον Ζαγοραίο.

(γελάει) Εγώ είμαι χειρότερος! Πρώτη φορά έρχομαι εδώ!

Αλήθεια τώρα;

Για σένα ήρθα εδώ, επειδή ανέβηκες με τον ηλεκτρικό. Τι να σου έλεγα; Πάρε ένα ταξάκι κι έλα στο Καματερό, στα Πετράλωνα ή στον Πειραιά;

Εκεί είναι οι δικοί σου άνθρωποι δηλαδή;

Και εκεί! Παρέες πολλές. Τα έχω ζήσει πολύ αυτά τα μέρη! Για να μη σου έλεγα επίσης «Έλα απ’ τον Άγιο Αρτέμιο, τη Γούβα», άλλο κομβικό μέρος στη ζωή μου.

Με θυμάσαι, Γιώργο, όταν πρωτοήρθα στο σπίτι σου το 2007 για ένα γύρισμα; Φεύγοντας, θυμάμαι, μας είχες χαρίσει από’να μπουκαλάκι με εμφιαλωμένο νερό από τα Τρίκαλα.

Νερό ή κρασί;

Νερό, νεράκι…

Και πως έγινε να είχα νερά απ’ τα Τρίκαλα; Λάθος θα κάνεις! Μπας κι ήταν τσίπουρο, τσικουδιά; Το άνοιξες, ήπιες καθόλου;

Τέλος πάντων. Ήθελα να πω ότι διατηρείς σταθερούς δεσμούς με τα Τρίκαλα, τη γενέτειρα σου.

Όχι πολύ! Τα τελευταία χρόνια ελάχιστα πάω. Εκεί που γεννήθηκα, δεν υπάρχει πια κανένας δικός μου. Έχω κάποιους συγγενείς σε γύρω μέρη, Λάρισα, μέσα στα Τρίκαλα, αλλά δεν έχω και χρόνο, όπως και μου είναι δύσκολο να πάρω τ’ αμάξι και να κάνω τέτοια ταξίδια. Άμα θελήσω να πάω, έχω φίλους που μπορεί να τα μαζέψουμε και να πάμε παρέα.

Σε θλίβει να σκέφτεσαι ότι από την πατρική σου γη έχουν εκλείψει όλοι οι πρόγονοί σου;

Με θλίβει…Μάλιστα, έχω ένα σπιτάκι εκεί στο χωριό, το οποίο θα το δώσω σε μια οικογένεια που έχει δυο παιδάκια για να μεγαλώσουν εκεί μέσα.

Μπράβο σου.

Μα τι να το κάνω; Αφού δεν πάω ποτέ και το σπίτι θέλει οικογένεια, θέλει ανθρώπους μέσα, αλλιώς ρήμαξε. Άσε που γλιτώνεις και όλα τα άλλα, έξοδα σπιτιού κλπ.

Πας πίσω συχνά με τη μνήμη; Και δεν εννοώ τώρα μόνο λόγω του βιβλίου.

Όπως είπα, πολύ λίγα θέλω να θυμάμαι από εκείνα τα χρόνια. Ήταν άτιμα χρόνια! Την ανεργία την έχω βιώσει για τα καλά στο πετσί μου.

Άτιμα χρόνια και εξ αιτίας των ανθρώπων;

Εννοώ πως δεν ήταν σε καλή κατάσταση η πατρίδα μας, εκτός από ένα 40%. Το άλλο 60% ψάχναμε για δουλειά, όχι για να πληρωθούμε, αλλά για να γεμίσουμε το στομάχι μας. Δεν θέλω γι’ αυτό να πηγαίνω πολύ και συχνά πίσω, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις που οφείλω να τις θυμάμαι. Μιλάω για περιπτώσεις που βοήθησαν να γίνω ότι είμαι σήμερα.

Είσαι απ’ τους ανθρώπους που κρατάνε πικρίες μέσα τους;

Τα ξεχνάω κιόλας! Μου λένε οι άλλοι πολλές φορές «Μα, ξέχασες εκείνο;»…Το ξέχασα, ναι! Και τι θα βγει άμα το θυμάμαι; Τίποτα!

Λες γι’ αυτό νά’σαι και τόσο αγαπητός στον κόσμο; Να λένε όλοι δηλαδή «Καλός τραγουδιστής είναι αυτός και καλό παιδί».

Αντώνη, έτσι λέει ο κόσμος όλος, αλλά εγώ δεν ξέρω τι θα πει καλό και κακό παιδί. Εγώ, για την ακρίβεια, δεν πιστεύω ότι υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι.

Ενδιαφέρον ακούγεται.

Όταν γεννιόμαστε, αθώοι δεν είμαστε όλοι; Οι καταστάσεις, το σύστημα και οι περιστάσεις κάνουν τους ανθρώπους να βγαίνουν απ’ τα ρούχα τους και να μοιράζουν κακίες χωρίς να χρειάζεται. Έτσι το βλέπω! Ο κόσμος έχει γεμίσει αδικία και στην Ελλάδα το κακό παράγινε.

Εσύ που έζησες τη νύχτα στην ακμή της, τι έχει αλλάξει από τότε μέχρι σήμερα; Πες με δυο λόγια.

Και τότε ήταν ωραία, και τώρα είναι ωραία. Κρατάω πιο πολύ το τώρα, όμως! Στη δουλειά μου, τα βράδια, εκεί που τραγουδάω, χορεύουν όλοι μαζί και μου αρέσει πολύ. Εκείνη την εποχή, χτυπούσαν παλαμάκια 30 – 40 άτομα και χόρευε ένας, που σήκωνε το πόδι του και μέχρι να το κατεβάσει, έφευγε ολόκληρη η βραδιά. Κι άμα είχε και κάνα τούβλο στην τσέπη και πλήρωνε και την ορχήστρα, την άλλη Τρίτη έφευγε! Χόρευαν συνέχεια οι ίδιοι και οι ίδιοι. Ξέρεις, ήταν και κάποιοι αγανακτισμένοι, έτσι γινόντουσαν κι οι παρεξηγήσεις στην πίστα.

Καλύτερη, λοιπόν, η σημερινή διασκέδαση.

Ναι. Η νεολαία μας ανταμώνει και γλεντάνε όλοι μαζί.

Τα πρόσωπα όμως δεν είναι πιο θλιμμένα συγκριτικά με τότε;

Το βλέπω αυτό, βέβαια. Το συναντώ. Με σταματούν στο δρόμο πάρα πολλοί και μου λένε τον πόνο τους. Δεν είμαι να με πιάνει φανάρι εμένα. Άμα με πιάσει, μπουκάρανε όλοι (γελάμε) Πρέπει να μ’ αφήνει η τροχαία να φεύγω με κόκκινο εγώ! Προχθές συνάντησα έναν στην Αχαρνών και Δεκελείας, «Γιώργαρε» μου φώναξε. «Τι είναι, ρε;» του λέω…«Μου πήραν το σπίτι»…Εγώ έφευγα εκείνη την ώρα, που να σταματούσα; Οι άλλοι άρχιζαν ήδη να μου κορνάρουν από πίσω.

Τουλάχιστον το άκουσες, το εισέπραξες.

Από τέτοια, άλλο τίποτα. Για μένα η πατρίδα μας έχει φτωχέψει, έχει χρεοκοπήσει.

Έχεις πει πολλές φορές για τη συνάντηση σου με τον Βασίλη Τσιτσάνη. Υπάρχει μια πικρία ή λάθος μου που το εξέλαβα έτσι;

Όχι, ποτέ δεν βγήκε πικρία προς τα έξω. Ίσα – ίσα που εγώ ήμουν στα 13 και ο Τσιτσάνης δεν μου έδωσε μόνο τη σύσταση του, αλλά και το εισιτήριο, και τα ναύλα, και όλα. Και μου τα δίνει ακόμα! Όσο ζω θα παίρνω απ’ τον Τσιτσάνη, όπως κι όλοι μας θα παίρνουμε! Έτσι ήρθα στην Αθήνα. Τη μισή καριέρα μου χρωστάω εγώ στον Τσιτσάνη και ποτέ δεν ξανάκουσα για κανέναν στα 13 του να τον είχε συμβουλέψει ο Τσιτσάνης! Πήγαινα και τον έβλεπα, τα λέγαμε, μέχρι λίγο πριν να φύγει απ’ τη ζωή.

Μέχρι και το ’84 δηλαδή;

Μιλάω για το ’78 – ’79, μέχρι και το ’80 κοντά. Ανταμώναμε κάθε πρωί, τέλειωνε απ’ το «Χάραμα» κι ερχόταν στη Γλυφάδα που τραγούδαγα εγώ. Άραζε με τ’ αμάξι του, γι’ αυτό και η οδός εκεί πήρε το όνομα του.

Καταλαβαίνω, ήταν μια σημαντική παρουσία στη ζωή σου.

Και τα τραγούδια του, αξεπέραστα! (σ.σ. ο σερβιτόρος του «Βάρσου» αφήνει μπροστά μου μια κρέμα με κανέλα που παράγγειλα. Ο Μαργαρίτης παρατηρεί τη μεγάλη πιατέλα και σχολιάζει με χιούμορ: «Πω, πω, την καθαρίζεις όλη την κατσαρόλα, ε;» Σκάμε στα γέλια) Κατάλαβες, και μετά ρωτάτε όλοι πως διατηρείται έτσι ο Μαργαρίτης!

Να ρωτήσω, λοιπόν, εσένα που σου έχουν γράψει τραγούδια και άλλοι συνθέτες, από έντεχνους μέχρι ροκάδες, τι είχαν- πιστεύεις- τα τραγούδια του Τσιτσάνη;

Ο Τσιτσάνης ήταν η κορυφή, ο πρώτος! Μάρκος, Παπαϊωάννου, αυτή ήταν η φουρνιά κι εγώ μέσα εκεί θα βάλω και τον Μίκη! Αυτοί μας άφησαν μεγάλη προίκα χωρίς να απαιτήσουν κάποιο κέρδος. Την αγάπη του κόσμου μόνο πήραν και φύγανε. Νά’ναι καλά ο Μίκης που τον χρειαζόμαστε για άλλα δέκα, πενήντα, εκατό χρόνια!

Θα έβαζες στην ίδια «φουρνιά» και τον Χατζιδάκι;

Θα τον έβαζα, αν και τα δικά του τραγούδια ήταν πιο θεατρικά, σε αντίθεση με τον Μίκη που τα τραγούδια του τα άκουγα από φαντάρος. Κάποια, όχι όλα, γιατί δεν περνούσαν και όλα του Μίκη στους χώρους που εγώ τραγουδούσα.

Σωστό. Και ο Διονυσίου κάποτε αρνήθηκε να πει τραγούδια του Μίκη ως δυσνόητα για το δικό του κοινό.

(γελάει) Κι όμως, εγώ έχω άλλη γνώμη! Ο μεγάλος και σπουδαίος και αγαπημένος φίλος μου, Στράτος Διονυσίου, θα μπορούσε να ταξιδέψει κάποια τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, να τα πάει αλλού. Τέτοια δύναμη την είχε ο Στράτος! (σ.σ. εκείνη τη στιγμή, στο καφέ του «Βάρσου» εισβάλλει μια κομπανία από νέα παιδιά, ντυμένα Αγιοβασίληδες, που λένε τα κάλαντα. Αναγνωρίζουν τον Μαργαρίτη, του ζητάνε να φωτογραφηθεί μαζί τους και η συνέντευξη διακόπτεται για λίγα λεπτά)

Λέγαμε για τον Μίκη και έτσι όπως μου τα λες, σαν να τό’χεις καημό να τον τραγουδήσεις.

Κοίταξε, τα τραγούδια του Μίκη ζητάνε άλλους χώρους, πώς να τους πούμε, πιο έντεχνους…Δεν γίνεται να παίζεται ο Μίκης μέσα σ’ ένα πολύ λαϊκό νυχτομάγαζο. Εκεί αρχηγοί είναι ο Μάρκος, ο Παπαϊωάννου και ο Τσιτσάνης! Βέβαια, ούτε και τα τραγούδια του Τσιτσάνη παίζονταν ωραία εκεί μέσα, μιλάω για την «Αρχόντισσα» ή την «Αχάριστη» και όχι για τα πιο γλεντζέδικα, σαν το «Ξημερώνει και βραδιάζει» ή το «Με παράσυρε το ρέμα».

Τώρα, για το άλλο που με ρωτάς, κάναμε μια κουβέντα με τον Μίκη. Είχα πάει μαζί με τον Μίμη Ανδρουλάκη στο σπίτι του πριν από τρία – τέσσερα χρόνια, κάπου εκεί. «Μη νομίζεις ότι δεν σε παρακολουθώ, Γιώργο» μου είπε. «Εσύ πάρε όσα τραγούδια μου θες και πες τα»! Μαζί επιλέξαμε το ρεπερτόριο μου και είμαι πανέτοιμος! Κάποια στιγμή, το ξέρει και η Μαργαρίτα…(σ.σ. η χορωδία των παιδιών συνεχίζει τα κάλαντα και δυσανασχετούμε)

Και γιατί δεν προχώρησε η δουλειά τότε;

Η Μαργαρίτα Θεοδωράκη το γνωρίζει αυτό. Βέβαια, ούτε εγώ είχα τον πολύ χρόνο. Τώρα, μετά το Πάσχα, είμαι πανέτοιμος, επαναλαμβάνω. Τραγούδια του Μίκη που ταιριάζουν και σε μένα! Να ταξιδέψουν με μένα, όπως θα ταξίδευαν και με τον Στράτο, που αναφέραμε.

Έχεις αποδείξει εσύ ότι είσαι ένας ευφυής τραγουδιστής. Θυμίζω εκείνους τους δίσκους που είχες κάνει με επανεκτελέσεις Τσιτσάνη και ρεμπέτικων που έκαναν μεγάλη επιτυχία.

Ο πρώτος μου δίσκος ήταν με τραγούδια του Τάκη Σούκα. Το ’85 ηχογράφησα επανεκτελέσεις τραγουδιών, με τα οποία μεγάλωσα, δηλαδή τραγούδια του Μπάμπη Μπακάλη, του Απόστολου Χατζηχρήστου, του Καλδάρα και του Τσιτσάνη. Αυτά ήταν! Εγώ, από το ξεκίνημα μου στο χωριό, μάθαινα τα τραγούδια αυτά απ’ τις πλάκες, απ’ τους δίσκους. Υπήρχε καλό λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι. Όταν μετά κατέβηκα στην Αθήνα, έλεγα και τραγούδια της εποχής. Αυτά που συζητάμε, τα έκανα αφού μπήκα στη δισκογραφία και καθιερώθηκα. Όταν η πατρίδα γνώρισε το όνομα μου, προχώρησα σε ότι τραβούσε η ψυχή μου.

Είχες άγχος να σε γνωρίσει η πατρίδα;

Πολύ περισσότερο έλεγα να βγει αυτό από μέσα μου! Το ήξερα ότι θα συνέβαινε κάποια στιγμή. Πόσο μάλλον όταν μετά το φανταριλίκι, τραγουδούσα σε κάποιους χώρους και διαισθανόμουν ότι έρχεται η σειρά μου. Έβλεπα τις ηλικίες που περίμεναν να έρθει η σειρά μου να βγω για να χορέψουν με τα δικά μου. Δεν χορεύανε με άλλους! Τους έλεγα το «Καπηλειό», το «Πήρα τη στράτα κι έρχομαι» κι εκεί την καταβρίσκανε!

Τελικά μου λες στην ουσία ότι το κοινό σε έφτιαξε ως τραγουδιστή και μόνο αυτό.

Έτσι ακριβώς είναι.

Δεν συμβαίνει με όλους. Ασκείς με αμεσότητα την τέχνη σου.

Κοίταξε, έτσι περίπου είχαν τα πράγματα. Μας άκουγαν από κάνα ραδιοφωνάκι και στην περίπτωση μου, τα ραδιόφωνα ήταν λίγα. Το κρατικό ξέχασε το, πιο πολύ τα πειρατικά μας παίζανε. Επιτυχίες γίνονταν τα κομμάτια, από την εποχή του Καζαντζίδη ήδη, από τις ντουντούκες των γυρολόγων. Και να σου πω και κάτι; Οι τσιγγάνοι έπαιξαν μεγάλο ρόλο στο να διαδοθεί εκείνα τα χρόνια το λαϊκό τραγούδι.

Πρώτη φορά το ακούω αυτό.

Μα, έμενα στην Κυψέλη, Καυκάσου 112, και πέρασε ένα μαναβάκι τσιγγανάκι με τέρμα τη ντουντούκα να παίζει «Δεν πρέπει – δεν πρέπει». Δεν το άκουγε όλος ο κόσμος; Πιο μετά, πάλι, άκουγα συνέχεια το «Έξω ντέρτια και καημοί». Ναι, παίξανε μεγάλο ρόλο οι τσιγγάνοι και τους ευχαριστούμε πάρα πολύ! Τους χρειαζόμαστε και να μην παραλείπουμε να λέμε και σ’ αυτούς ένα ευχαριστώ.

Προς τιμήν σου που το λες.

Βέβαια! Εγώ δεν έχω ρατσισμό για κανέναν. Τα είπα και στην αρχή, όλοι γεννιόμαστε μικρά παιδιά αθώα. Από κει και πέρα, όλοι χρειαζόμαστε αυτήν την πατρίδα που λέγεται Ελλάδα και δεν περισσεύει και κανένας.

Να ζητήσω ένα σχόλιο σου για το προσφυγικό;

Μακάρι η πατρίδα μας νά’χε υποδομές και να αφομοίωνε όλο αυτόν τον κόσμο. Δεν θα είχαμε κάποια χασούρα. Κέρδος θα’χαμε! Βλέπεις, όμως, ότι είμαστε μικρή χώρα, δεν έχουμε τις βάσεις και οι άνθρωποι αυτοί στοιβάζονται. Φοβάμαι για τα χειρότερα…Πρέπει να σου πω ότι εγώ έχω περάσει από τον Μόρια, στη Μυτιλήνη.

Επί τούτου πήγες;

Όχι, πήγα να δουλέψω δυο βράδια και το επόμενο πρωί επισκέφτηκα το χωριό. Το είδα που ήταν καλύτερο χωριό απ’ το δικό μου, αυτό που γεννήθηκα. Δεν ξέρω πως αισθάνονταν οι πρόσφυγες που βρίσκονταν εκεί μέσα, αλλά τα είχαν όλα: Ρεύμα, ίντερνετ, μέχρι μπιλιάρδα τους είχανε.

Δεν είναι σωστό να συγκρίνουμε ένα χωριό του 1950 με ένα χωριό του 21ου αι.

Αυτό λέω, εμείς δεν είχαμε ούτε δρόμους, ούτε ρεύμα. Μεσ’ στις λάσπες περπατούσαμε. Ο κόσμος εμένα απλά με κοιτούσε. Που να με γνώριζε; Περπατούσαμε ανάμεσα τους, θυμάμαι, μαζί με τον γενικό διευθυντή. Θυμήθηκα κι εγώ την παιδική μου ηλικία, που κοιμόμουν έξω, σε εκκλησίες, από δω κι από κει. Μη λέω πάλι τα ίδια και τα θυμάμαι και μελαγχολώ.

Δεν πειράζει.

Τά’χω ξαναπεί, μωρέ…Εγώ σπίτι δικό μου απέκτησα τα τελευταία 19 χρόνια. Έφτασα τώρα 70 κάτι, δηλαδή έπρεπε να πάω 50 για να’χω δικό μου σπίτι, το οποίο δεν ξέρω αν θα καταφέρω να το κρατήσω τα επόμενα χρόνια.

Κατάλαβα…

Εγώ έχω μάθει να λέω «Δεν είμαι εγώ μόνο και οι άλλοι δεν είναι»! Όχι, και οι γενιές που έρχονται, οι νέοι, μάγκες θα’ναι κι αυτοί. Κι αυτοί θα τη βρουν την άκρη, μόνοι τους, μην περιμένουν να τους βοηθήσει κανένας. Κι εμείς μόνοι μας τη βρήκαμε την άκρη και νοικοκυρευτήκαμε και κάναμε ότι κάναμε. Τα χρόνια ήταν πολύ πέτρινα τότες και οι άνθρωποι στην πατρίδα μας φεύγανε, άλλος Καναδά, άλλος Αυστραλία. Κι εγώ που ήρθα στην Αθήνα μετανάστης ένιωθα. Είχαμε μέσα μας μεγάλο πόνο και ταλαιπωρία κι αρχίσαμε όλοι να κάνουμε κάτι δυνατό. Κοίτα τώρα που χάνεται αυτό το δυνατό που μπορέσαμε να χτίσουμε!

Χάνεται η συνέχεια.

Χάνεται και σήμερα λέμε «Καλύτερα να μην το κάναμε αυτό». Λέγαμε να πάρουμε ένα μεγάλο σπίτι να βάλουμε τα παιδιά μας μέσα. Αυτό, αν το ξέραμε από τότε, δεν θα το κάναμε. Αν ξέραμε, εννοώ, ότι θα έρχονταν οι «Ένφιες» και οι «Μέμφιες» και ότι θα δουλεύεις για να πληρώνεις το ρεύμα και πάλι να μη φτάνει. Ποιος ξέρει τι άλλο θα’ρθει…Καλύτερα να κάναμε ένα καλυβάκι με μια πέργολα και να λέγαμε τώρα «Γεια σου, φίλε»…

Ήσουν ποτέ φιλοχρήματος;

Δεν ανήκω εγώ στις γενιές τραγουδιστών που βγάλανε χαρτί, πήρανε λεφτά. Χαλάλι τους, στην τελική. Να τα χαίρονται, αλλά εγώ υπάγομαι σε μία άλλη γενιά που δεν προλάβαμε να βγάλουμε τα πολλά χρήματα. Απλώς εγώ είμαι ένας μερακλής τραγουδιστής, να μ’ έχει καλά ο Θεός! Από κει ξεκινάμε, να μας έχει καλά ο Θεός να κάνουμε πράγματα.

Κι επειδή έχω προσέξει πολύ τα βήματα στην καριέρα μου τα τελευταία 15 χρόνια, έδωσα τροφή σε κάποιους απ’ τις επόμενες γενιές. Πρέπει να προσέχει ο κάθε καλλιτέχνης το μέλλον του, γιατί έρχονται επόμενες γενιές που σε ξεχνάνε. Αυτό πρόσεξα εγώ και γι’ αυτό με έμαθαν οι πιτσιρικάδες, οι οποίοι τώρα πάλι αρχίζουν και με ξεχνούν! Κάτι πρέπει να κάνω!

Ε, να κάνεις ηλεκτρονική μουσική τώρα!

Μπα, όχι, είμαι έτοιμος πάλι! Τους έρχεται! «Γεννημένος να τρέχω» λέγεται το καινούργιο τραγούδι μου! Στίχοι του κοινού μας φίλου, του Μπαλαχούτη, και μουσική του Βασίλη Δαραμούσκα. Στις 10 Ιανουαρίου θα μπω να το τραγουδήσω, τώρα «στήνεται» το κομμάτι.

Λαϊκό είναι;

Όχι, είναι μπαλάντα. Αλλά υπέροχη λαϊκότατη μπαλάντα! Τραγούδι του λαού θα’ναι αυτό!

Σου πάνε οι μπαλάντες. Το «Πεθαίνω για σένα» του Μαχαιρίτσα τό’χες σκίσει.

Που ν’ακούσεις αυτό τώρα! Ξέρεις τι συμβαίνει με τον τίτλο του; Όλος ο κόσμος αυτή τη στιγμή μπλοκάρει την Αθήνα, δεν μπορείς να πας πουθενά με το αμάξι. Όλοι τρέχουν! Έχει ανασφάλεια ο κόσμος, παρόλο που μπορεί να’χει λεφτά. Δεν τους φτάνει αυτό. Η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα του τι έρχεται κυριαρχεί. Έτσι κι εγώ δηλώνω «Γεννημένος να τρέχω».

Και πιάνεις τον παλμό της εποχής.

Νομίζω ότι είμαι εδώ, ναι. Περίμενε ν’ ακούσω το κομμάτι τελειωμένο, να τ’ ακούσω καλά όμως, ώστε μετά να επέμβω. Ένα demo έχει γίνει για την ώρα με τη φωνή μου και δυο κιθαρούλες.

Τι σημαίνει να επέμβεις;

Ε, όταν κάποιο όργανο μ’ ενοχλεί και δεν ειν’ αυτό που πρέπει; Δεν θα το βάλω! Κοιτάω πολύ τους δρόμους, το ύφος, τη γραμμή του τραγουδιού.

Πες μου μια περίπτωση που άλλαξες κάτι, που δεν σου άρεσε, σε τραγούδι σου.

Σε πολλά! Τα κλαρίνα τα καλά, που είχαμε, όπως και τα βιολιά τα μεγάλα, δεν είναι πια κοντά μας. Πέθαναν ο Κόρος, οι Σούκηδες…Εκείνοι παίζανε και λαϊκά και δημοτικά, ήταν πολύ μεσ’ στη ζωή και τό’χανε μέσα τους αυτό που κάνανε. Τώρα τα πράγματα έχουν γίνει πολύ αχταρμάς και παίζουν τα νέα παιδιά με ταλέντο, αλλά ακόμα είναι μικρά και δεν τό’χουν καταλάβει. Ακούς ένα τραγούδι με μια ωραία λαϊκή γραμμή, για να τα αγαπήσουν από 10 μέχρι 70 ετών, να έχει μέσα ένα όργανο που μπορεί να του κάνει ζημιά. Να μην του ταιριάζει, ας πούμε, να μπει κλαρίνο, αλλά να του ταιριάζει βιολάκι ή ακορντεόν.

Ωραία όλα αυτά, αλλά απορώ πως κατάφερες να ενταχθείς μέσα στον ηλεκτρικό ροκ ήχο του Θοδωρή Μανίκα και των 667.

Δεν είχα καμία σχέση με ροκ, αλλά σίγουρα είχα ακούσει από μικρός. Εμείς δεν είχαμε και λεφτά ν’ αγοράσουμε δίσκους και μαγνητόφωνα, αλλά όποτε έπεφτα σε κάτι καλό και τίμιο, μου άρεσε να τ’ ακούω. Ούτε και όταν τραγούδησα εγώ τα κομμάτια αυτά, είχαν μέσα τα ηλεκτρικά, τις παραμορφώσεις!

Απλά έβαλες τη φωνή σου δηλαδή.

Εγώ δεν ήθελα να τα πω τα τραγούδια. Μου τηλεφώνησε, όμως, ο Χάρρυ Κλυνν, ο μεγάλος μας Χάρρυ Κλυνν, να πάρω το demo και να πάω απ’ το σπίτι του, αφού η δουλειά έγινε στο στούντιο του γιου του, του Νικόλα Τριανταφυλλίδη. «Κάνε μου τη χάρη, πες τα τραγούδια, θα γίνουν μεγάλα σουξέ» με παρακάλεσε! «Βρε Χάρρυ» να του λέω εγώ, «ακούω κάτι περίεργα μέσα, κάτι παραμορφώσεις»…Τα είπα τελικά και σ’ αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο ο Χάρρυ Κλυνν.

Και, μάλιστα, έκανες δύο δίσκους με τους 667, όχι μόνο έναν.

Το δεύτερο δίσκο δεν τον έκανα για μένα! Για τους 667 τον έκανα, γι’ αυτή την παρέα, έλα όμως που δεν το δέχτηκαν και το χρέωσαν σε μένα! Τι να τους έκανα; Για πάρτη τους τραγούδησα! Ένα άλλο πρόσωπο που έπαιξε ρόλο στο να τα πω τα τραγούδια ήταν και η Βίκυ Μοσχολιού! Άκου πως έγινε: Ανταμώνω με τη Βίκυ εδώ στο «Καστελόριζο», στην Κηφισιά.

Τρώμε κάτι σουπίτσες και της λέω «Βρε Βίκυ, στις 10 η ώρα πρέπει να πάω να τραγουδήσω αυτό το τραγούδι. Μου κάνεις τη χάρη να μου πεις τη γνώμη σου;» Διαβάζει η Βίκυ τους στίχους που μιλούσαν για κάποιες κοπέλες που ερχόντουσαν μετανάστριες από τα Βαλκάνια, καταλαβαίνεις, και μου λέει: «Πες το, Γιώργο, το τραγούδι, αυτή είναι η κατάσταση στην Ελλάδα σήμερα»!

Κι ήταν, όντως, αυτή η κατάσταση κι έτσι, λόγω της Βίκυς, μπήκα στο στούντιο. Και οι δύο δίσκοι πάντως έγιναν για τους 667, παρόλο που’χα πει του Μανίκα να μην κάνουμε άλλο δίσκο, γιατί μια φορά γίνεται η επιτυχία, ξέχασε τη την άλλη. Κάναμε την επιτυχία; Τέλος! Πρέπει να πάω παρακάτω.

Και έπρεπε να πάω, όπως συνέβη με τον Μαχαιρίτσα και κάναμε την επιτυχία τη μεγάλη. Τηλεφώνησε ο Μαχαιρίτσας του Παναγιώτη, που’ναι το δεξί μου χέρι, και του είπε: «Φέρε τον Μαργαρίτη στο στούντιο». Εντάξει, έπαιξε ρόλο και η Ελένη Ράντου εκεί με τον στίχο της. Δική της ιδέα και επιθυμία ήταν να το έλεγα εγώ.

Πάντως, από τον Μανίκα πήρες το κολάι για να πειραματιστείς με πιο σύγχρονα πράγματα.

Ναι, αλλά ξαναλέω πως ειδικά το δεύτερο δίσκο δεν τον ήθελα!

Κρίμα, τον άκουγα πιο πολύ απ’ τον πρώτο.

Σοβαρά μιλάς; Και τι τραγούδια είχε μέσα; Ούτε που θυμάμαι…

Δημοτικά, «Το φεγγάρι κάνει κύκλο», «Σ’τό’πα και σ’το ξαναλέω»…

Α, μάλιστα! Γι’ αυτό τα λέει τώρα ο ίδιος ο Μανίκας! Τι να πω…Εγώ θυμάμαι τον Σούκα που κάναμε έναν ωραίο δίσκο και μετά κάναμε κι άλλα τραγούδια, πιο ωραία, που δεν έγιναν επιτυχίες.

Τι ειν’ αυτό που κάνει επιτυχία ένα τραγούδι; Η τύχη, η συγκυρία, ο ερμηνευτής;

Όλα μαζί. Θέλει να είναι στη θέση τους τέσσερα πράγματα: Πρώτον, ο ερμηνευτής να’χει κάποια φωνή. Έπειτα το τραγούδι να’χει κάτι, να μη λέει «Μ’ αγαπάς – σ’ αγαπώ», επιτυχία για μια βδομάδα. Να μείνει! Να’ναι επίσης ιδιαίτερος ο τραγουδιστής, που αυτό χάνεται. Όλη η Ελλάδα τραγουδάει σήμερα. Η μουσική, ακόμη, να σε πιάνει με τις πρώτες νότες, να σε ξεσηκώνει. Τέλος, η εταιρία παίζει ρόλο. Μπορεί κι αυτή να βοηθήσει την κατάσταση, όπως γίνεται σήμερα με μερικές. Όχι με ολόκληρο δίσκο, αλλά έστω με ένα κομμάτι μόνο, όπως κάνουμε εμείς τώρα με τον Ηλία Μπενέτο στην Panik.

Το θεωρείς κακό που τραγουδάει όλη η Ελλάδα σήμερα;

Τραγουδάει ωραία. Ιδιαίτερα, όμως; Οι μεγάλοι αυτοί που έγραψαν ιστορία είχαν το δικό τους πάτημα, ήταν ιδιαίτεροι. Δεν έχουμε πολλούς τραγουδιστάς που γράψανε ιστορία. Άντε να’ναι πέντε – έξι, τους ξέρουμε ποιοι είναι. Γιατί δεν έχουμε άλλους; Γιατί μιμόντουσαν!

Ο Μιχάλης Μενιδιάτης μου’χε πει κάποτε πως ο Λαμπρόπουλος απαγόρευε να ντύνονται όμοια οι τραγουδιστές της εταιρίας του, ακόμη και να βαδίζουν με ίδιο τρόπο.

Τα ξέρω, ναι, αλλά εγώ εννοώ ν’ ακούς κάποιον και να λες «Αυτός είναι Μαργαρίτης, αυτός είναι Μητροπάνος, αυτός είναι Καζαντζίδης, αυτός είναι Μενιδιάτης»! Δεν είμαστε πολύ οι ιδιαίτεροι. Κι εγώ, άμα δεν είχα αυτό το ιδιαίτερο, μπορεί να’μουν απλά ο κάποιος τραγουδιστής. Λείπει το χρώμα απ’ τους νέους τραγουδιστές σήμερα κι εδώ μπορώ να σου μιλήσω για μία ειδικά: Να προσέξει πολύ η Νατάσσα!

Η Μποφίλιου;

Η Θεοδωρίδου! Της στέλνω το μήνυμα να προσέξει καλά, γιατί είναι πολύ καλή τραγουδίστρια και μπορεί να μας τραγουδήσει ρεμπέτικο, καλό λαϊκό, αλλά και το σύγχρονο που σήμερα τραγουδάνε όλοι. Καλά ξεκίνησε η Νατάσσα! Δεν τη φοβάμαι, τη συμβουλεύω.

Η Πέγκυ Ζήνα σου αρέσει;

Καλή τραγουδίστρια είναι κι αυτή. Θα την ήθελα να καθιερωθεί με πιο καλό ρεπερτόριο. Την ξέρω από μικρό κοριτσάκι, γιατί είχα τη θεία της στη δουλειά μαζί μου. Την ξέρω απ’ όταν ήταν δέκα χρονών και έπαιζε πιανάκι. Η Θεοδωρίδου κάνει μπαμ και λάμπει κιόλας εκεί απάνω! Δεν είναι μονάχα να’σαι τραγουδιστής.

Φτάνει η φωνή και η εμφάνιση για να’ναι ιδιαίτερος ο τραγουδιστής;

Όχι, θέλει κι άλλα.

Εσύ, ας πούμε, είσαι ένας άνθρωπος με βιώματα. Πως περιμένεις το ίδιο από μια νέα κοπέλα;

Κι αυτή, όμως, έχει γκελ!

Τι σχέση έχει το γκελ με το βίωμα;

Ε, πως, και το γκελ χρειάζεται! Τι θα κάνεις, θα κάθεσαι πίσω σαν αγγούρι με το μικρόφωνο και θα τραγουδάς στον πιανίστα; Εντάξει, το βίωμα είναι πάνω απ’ όλα. Και η Νατάσσα Θεοδωρίδου, απ’ όσο ξέρω, από οικογένεια προσφύγων κατάγεται. Τα παιδιά αυτά έχουν τα δικά τους βιώματα γενικώς και δεν θέλω να τα κρίνω, τη γνώμη μου όμως θα την πω.

Δεν θα έβγαινες να κράξεις κάποιον που δεν σ’ αρέσει.

Όχι, μωρέ, τι να βγω να πω; Και η Βιτάλη που βγήκε κι έκραξε τον Ρέμο, μια άσχημη στιγμή ήταν. Η Ελένη είναι φωνάρα κι αυτή, τι να ζηλέψει; Με αγάπη θα τό’πε…

Δε νομίζω.

Συμβαίνουν κι αυτά! Και τα κραξίματα με αγάπη γίνονται (γέλια). Όλοι μετά ματς μουτς είναι.

Ανέκαθεν έτσι ήταν;

Ουου! Μόλις φύγεις, αρχίζει το θάψιμο.

Δεν είναι ωραίο αυτό.

Είναι η πραγματικότητα, όμως, σ’ όλα τα επαγγέλματα. Οι τρικλοποδιές υπήρχαν και θα υπάρχουν.

Εσύ τις καταλάβαινες;

Ναι. Τις περισσότερες. Ήξερα, όμως, τι θα γίνει, έλεγα «Εσύ σε δυο – τρία χρόνια θά’ρχεσαι και θα τα σπας στα πόδια μου». Και γινόταν! Εμένα με έδιωχναν απ’ τις δουλειές- έχει συμβεί- επειδή είχα επιτυχία κι εγώ γελούσα όταν με διώχνανε. Ήξερα ότι θα ερχόταν η ώρα μου και μετά αυτοί που με έδιωχναν, τα έσπαγαν μπροστά μου! Είχαν δίκιο ή άδικο;

Δίκιο είχαν.

Ναι, δίκιο, γιατί είχαν καταλάβει κι αυτοί. Μπήκαν άλλα συμφέροντα στη μέση.

Σου αρέσει που πλέον σ’ έχει αγκαλιάσει ένα πιο εναλλακτικό ή και διανοουμενίστικο κοινό; Γνωρίζω, π.χ., ότι σε εκτιμούσε πολύ ο Μάνος Ελευθερίου.

Μα κι εγώ τον αγαπούσα και πάντα θα τον ευχαριστώ για τα «Δικαστήρια», το τραγούδι που μου εμπιστεύθηκε κι έγινε η τελευταία μεγάλη επιτυχία μου. Σε μουσική του Θανάση Πολυκανδριώτη ήταν αυτό.

Οι ελιγμοί σου, πάντως, είναι εντυπωσιακοί για τραγουδιστή της πίστας.

Κοίταξε, στα μαγαζιά που εργαζόμουν τότε, άκουγα τι λέγανε οι τραγουδιστές και οι μουσικοί, που δεν ήταν ακόμη γνωστοί. «Μη λες καλά λόγια για την άλλη πλευρά, τους ελαφρολαϊκούς» με συμβούλευαν, «γιατί αυτοί δεν χαρίζουν καλή κουβέντα για εμάς»! Σκεφτόμουν τι ειν’ αυτοί οι άλλοι και γιατί δε λένε καλές κουβέντες…Κι εκεί ήρθε ο Λάκης με τα Ψηλά Ρεβέρ, πριν τον Μανίκα, με τον οποίο επίσης είχαμε κάνει το «Κελλί 33».

Να μην ξεχάσω και τον Χρήστο Κυριαζή, που του τραγούδησα το «Μπρικάκι» στα πρώτα του βήματα. Εκεί τα πράγματα άρχισαν να δείχνουν ότι εγώ ήμουν η γέφυρα. Σκέψου ότι ακόμη μου’ρχονται μαντάτα από μουσικούς, που λένε «Μας πήραν τον Μαργαρίτη οι έντεχνοι» (γέλια) Άκου τι λένε! Θέλω να τους πω: «Δεν με πήραν, παιδιά, εδώ είμαι, μαζί είμαστε όλοι»! Δεν γίνεται να είμαστε σε στρατόπεδα.

Με τον Σπανό είχες βρεθεί ποτέ; Επίσης σε εκτιμούσε πολύ ο μακαρίτης.

Τι λες τώρα! Όποια ώρα ήθελα έκανα τραγούδια του! Ξέρεις πόσες φορές είχε ακουμπήσει το χέρι του στον ώμο μου, λέγοντας μου: «Ότι θες εσύ από μένα»! Μου το’λεγε, αλλά εγώ δεν είμαι άνθρωπος να χτυπήσω πόρτες. Πρέπει να μου το πει κάποιος, φίλος ενός συνθέτη ξέρω γω, γιατί εγώ δεν λέω «Φίλε, μεγάλε, σπουδαίε» ή πως τα λένε οι άλλοι, «γράψε μου τραγούδια». Δεν τα έκανα αυτά.

Γι’ αυτό σου έρχονταν και μπόλικα τα τραγούδια.

Ναι, ναι, ακριβώς. Σ’ έναν μόνο μια φορά την «είπα». Ανταμώσαμε πλάι – πλάι στην Πανεπιστημίου με τα αμάξια μας. Ήταν ο Γιώργος Χατζηνάσιος που μόλις είχε κάνει επιτυχία με τον Στράτο, το «Ήμουνα μοναχοπαίδι, ήμουνα μοναχογιός». Του φωνάζω: «Ρε Γιώργο, εμείς τίποτα;»

Δικαιολογείσαι, νέο παιδί ήσουν.

Μπα, στα 35 ήμουν, είχα κάνει ήδη τον πρώτο μου δίσκο.

Ένας άλλος δίσκος που ήταν να κάνεις με τον Μάριο Τόκα, γιατί δεν «έκατσε»;

Τον Μάριο τον παρακολουθούσα και πιστεύω ότι έπρεπε να’χει ανοίξει πιο πολύ τα φτερά του. Είχε τη δύναμη, αλλά δεν τό’κανε, ίσως γιατί ήταν ο μικρότερος της παρέας των συνθετών. Ηλικιακά, μιλάω. Κάποια στιγμή σκέφτηκα να τον αναζητήσω, να «πούμε» κι από κει τίποτα! Βρήκα τον μαέστρο τον Γιώργο Παγιάτη, το λέει του Μάριου κι αυτός απαντάει: «Είναι η ώρα του Γιώργαρου»! Αυτές ήταν οι λέξεις που χρησιμοποίησε!

Μετά από λίγο καιρό δυστυχώς ο Μάριος δεν ήταν καλά στην υγεία του. Μπήκε στο νοσοκομείο. Μας το λέει ο Παγιάτης κι εγώ που είχα τις επιφυλάξεις μου, συλλογίστηκα: «Είδες; Δεν μας αγαπάει ο Μάριος»…Λίγο μετά διαβάσαμε ότι ο Μάριος είχε μπει όντως στο νοσοκομείο. Τι να λέγαμε από κει και πέρα. Ήταν η χρονιά που τελικά έβγαλα «Το καλύτερο μπεγλέρι» με τον Πέτρο Βαγιόπουλο και τον Γιάννη ΛοΓό. Αν δεν αρρώσταινε ο Μάριος Τόκας, θα ήταν η σειρά μας να έχουμε κάνει δίσκο από κοινού.

Φωτογραφία: Αγγελική Παπαϊωάννου

Υπήρχε δοτικότητα απ’ τους μεγαλύτερους τραγουδιστές που γνώρισες;

Κανένας δεν ήταν σνομπ, σαν μικρά παιδιά ήταν όλοι. Είχαν τόσο μεγάλη καριέρα στο τραγούδι, όσο και στην ψυχή. Από που ν’ αρχίσω; Απ’ τον Πάνο Γαβαλά, απ’ τον Αντώνη Ρεπάνη, που έρχονταν και μ’ άκουγαν στη Γλυφάδα; Απ’ τον Μανώλη Αγγελόπουλο που καθόταν σε τελάρα και μ’ άκουγε, γιατί γινόταν χαμός, και μετά τρώγαμε και πίναμε μαζί; Απ’ τον Καζαντζίδη, που είχε έρθει στο σπίτι μου να με συναντήσει, όταν δεν ήμουν τίποτα;

Απ’ τον Στράτο, που’χε έρθει να μ’ ακούσει τις πιο πολλές φορές απ’ όλους; Δυο – τρεις φορές είχε έρθει να μ’ ακούσει στο «Σεραφίνο» στο Φάληρο. Μια φορά θυμάμαι τα είπαμε και τηλεφωνικά, εκείνος στο Σικάγο κι εγώ στη Νέα Υόρκη. Πρέπει να σου πω ότι τα τραγούδια του Στράτου εγώ τα έκανα επιτυχίες στη Γλυφάδα, έτσι να το γράψεις αυτό! Ο Στράτος δεν είχε χρόνο να λέει όλα τα τραγούδια του, όταν τραγουδούσε στη «Φαντασία» μαζί με άλλες εφτά- οχτώ- δέκα φίρμες. Εγώ, λοιπόν, ήμουν ο Νταγιάν του μαγαζιού και μπορούσα να τραγουδάω για δυο και τρεις ώρες!

Μία άλλη συνάντηση μας που δεν θα τη θυμάσαι ήταν στο Α’ Νεκροταφείο αμέσως μετά τον αποχαιρετισμό στον Μανώλη Ρασούλη.

Ο Ρασούλης, με το που με άκουσε, σε τρεις μέρες έγραψε τραγούδι για μένα. Τι κουβέντες έβαλε μέσα! Πήρε γραμμή τι είναι, που ανήκει ο Μαργαρίτης! Τα βιώματα μου! Είπε του Βαγιόπουλου: «Πάρε και βάλε μουσική τι πρέπει να τραγουδηθεί από τον Μαργαρίτη». Με έβαλε ανάμεσα στα θηρία ο Ρασούλης! Ας είναι καλά κι αυτός εκεί που είναι…

Αλήθεια, Γιώργο, τη βαρέθηκες καθόλου τη νύχτα τόσα χρόνια;

Όχι, δεν με βλέπεις πως είμαι; Πως διατηρούμαι; Όχι!

Ψυχολογικά εννοώ.

Είμαι έτοιμος, τώρα ξεκινάω. Ξέρεις ότι τα μάτια μου βλέπουν καλύτερα μετά τις 3 το πρωί;

Ναι, ε;

Μέχρι τη Λαμία βλέπω! Μόλις δω ότι πάει δύο – δυόμισι τη νύχτα, έχω να ξεμυτίσω!

Δεν έχεις και πρωινό ξύπνημα εσύ.

Έχω, γιατί πρέπει να κάνω κάποιες δουλειές ώστε να έρθουν οι βραδιές που εμφανίζομαι.

Τρέχεις ο ίδιος δηλαδή.

Πως αλλιώς, όταν θες να κλείσεις δυνατές βραδιές και βγάζεις και βιβλία;

Ενώ παλιότερα έτρεχαν άλλοι για σένα;

Όχι, παλιότερα κοίταγα πιο πολύ το μεροκάματο, τις βραδιές. Σκέψου ότι παίζαμε εφτά μέρες σερί. Στο «Playboy» δεν παίρναμε ρεπό.

Προσέχεις την υγεία σου, έτσι;

Ναι, αλλά όπως βλέπεις, εγώ κατσαρόλα δεν έχω μπροστά μου (γέλια). Προσέχω πάρα πολύ, αλλά να σου πω και κάτι; Ποτέ δεν ήμουν καλοφαγάς. Για χρόνια με ταξίδευε ο τζόγος…Το φαγητό μου ήταν μεσ’ στα καφενεία και τις λέσχες, που τρώγαμε ένα σάντουιτς με δυο αυγά μέσα. Αυτό ήταν το φαΐ μου. Κοκκινιστό έχω να φάω πέντε χρόνια. Δεν τρώω καθόλου κρέας.

Σκέφτομαι πως είχε τόλμη η πράξη σου να μιλήσεις για το πάθος του τζόγου.

Ο τζόγος είναι τα χάνω εγώ, τα παίρνεις εσύ και μετά τα χάνεις εσύ, τα παίρνω εγώ. Δεν φύγαν τα ρημάδια τα λεφτά, εδώ είναι. Κανείς δεν τα παίρνει μαζί του. Καλός ειν’ ο τζόγος, αλλά μην αφήσεις και τα παιδάκια σου νηστικά. Είναι όμως κι αρρώστια, λες καμιά φορά ας πάει και το παλιάμπελο. Μήπως «δέσω» και δεν «δένεις» ποτέ.

Τι το ελκυστικό έχει ο τζόγος; Απλά να παίξεις με τη μοίρα σου, να προκαλέσεις την τύχη σου ή να τα πάρεις και να φύγεις;

Να «δέσεις», να τα πάρεις μέχρι να σου γίνει βίωμα και αρρώστια. Να σε ταξιδεύει, να σε κάνει ότι θέλει κι από κει πάνε κι οι άλλοι.

Η οικογένεια εσένα σε τράβηξε;

Όχι, δεν ήμουν παντρεμένος. Όταν έκανα τον πρώτο μου δίσκο με τον Σούκα, μου είπε: «Τέρμα ο τζόγος»! «Σιγά μη μου πεις εσύ τι θα κάνω»! «Τότε δεν κάνουμε δίσκο»! Τον άκουσα… Έπαιξα το ’81, Γενάρη μήνα, Πρωτοχρονιά. Πήγαμε μαζί στου Γκύζη, στου Καλαματιανού, έριξα δυο ζαριές, πήραμε πενήντα όλα, τα μοιράσαμε και φύγαμε…

«Εσύ μιλάς στην καρδιά μου» (1981), ο πρώτος δίσκος του Γ. Μαργαρίτη με τραγούδια του Τάκη Σούκα

Τελευταία φορά ήταν αυτή;

Τελευταία, το θυμάται ο Τάκης. Δεν ξανάπαιξα!

Είχες δυνατή θέληση.

Είχα από πίσω έναν Σούκα! Μετά θα μου’λεγε «Τραγούδια γιοκ»! Ρε συ, ψυχολογική συνέντευξη μου κάνεις!

Χαίρομαι. Ερωτεύθηκες πολύ στη ζωή σου;

Πάρα πολύ!

Ευκαιριακά ή καψουρευόσουν;

Ου, άσε, μην το συζητάς. Απλά δεν είχα φλέβες να κόψω, που λένε (γέλια). Κοίτα, ο άνθρωπος αγαπάει πολλές φορές, καψουρεύεται…Εγώ ήμουν απ’ τους τυχερούς και έμπλεξα με πολλές κοπέλες, γιατί δεν παντρεύτηκα και πολύ μικρός. Στα 40 – και- παντρεύτηκα, οπότε έζησα καταστάσεις. Κοπελάρες ήταν όλες οι κοπέλες και μου φέρθηκαν ωραία. Εγώ δεν ήμουν έτοιμος.

Πες μου μια τρέλα που έκανες για μια γκόμενα.

Τα γκρέμισα όλα, τι άλλο να κάνω; Ότι είχα και δεν είχα…Μιλάμε για κάποια εκατομμύρια. Τότε που τα έβγαζα. Έφυγε όλη η σεζόν (γέλια) Δεν πειράζει…

Τι ιδιαίτερο είχε η κοπέλα που έγινε τελικά η συμβία σου;

Ιδιαίτερη ήταν, τό’πες μόνος σου. Όλα τα είχε!

Ίσως ήσουν κι εσύ έτοιμος πια.

Όχι, εγώ ποτέ δεν ήμουν έτοιμος, με καμία. Μόλις βγήκε μια και καλή ο καημός μου με τη μία, από κει και πέρα έγινε το γκρέμισμα.

Πόσο άλλαξε η πατρότητα τη ζωή σου;

Αυτός είναι ο προορισμός του ανθρώπου, λες ότι έχω κάτι…Με άλλαξε, ναι. Πρέπει να πω ότι όταν έμενα στον Άγιο Αρτέμιο, στο Παγκράτι, στην πρώτη μου συνοικία, κι έβλεπα γυναίκα σε ενδιαφέρουσα, καθόμουν σε παγκάκι και περίμενα να περάσει. Δεν σηκωνόμουν! Μπορεί νά’κανα και τον σταυρό μου, έλεγα «Αυτή η γυναίκα τώρα θα φέρει έναν ανθρωπάκο στη ζωή και θα γίνουμε δυο – τρεις εδώ πέρα». Σεβόμουν το μυστήριο της ζωής.

Εγώ αγαπώ όλα τα παιδιά σαν να’ναι δικά μου. Καμιά φορά μου λέει η γυναίκα μου: «Καλά, είναι δυνατόν ν’ αγαπάς τα άλλα παιδιά σαν τα δικά μας;» Και δεν είναι αυτό μόνο…Εγώ αγαπώ πολύ και τα «μελαχρινά» παιδιά (σ.σ. μου δείχνει από το κινητό του μια φωτογραφία με τρία μαυράκια. Έχει έναν πονετικό τόνο στη φωνή του) Αυτά είναι τρίδυμα, Αμερικανάκια.

Τι ειν’ αυτά τα παιδιά;

Άσ’τα, μην τα λέμε τώρα αυτά…Δικά μου τα’χω όλα τα παιδιά του κόσμου, ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής, θρησκείας. Και αυτό τώρα το λέω για πρώτη φορά! Όταν είχα πρωτοπάει στην Αμερική, στο Σαν Φρανσίσκο, περπατούσαμε στο δρόμο όλη η ορχήστρα και βλέπαμε τάβλα νεαρά παιδιά, πρεζόνια. Περνούσαν όλοι από πάνω τους. Πήγαινα και τους φώναζα: «Τι κάνετε, ρε; Πηγαίντε απ’ αλλού, αφήστε ήσυχα τα παιδιά αυτά που υποφέρουν». Τέλος πάντων, τα μαυράκια που σου’δειξα, ψάχνω τώρα να τα βρω! Διάβασε το βιβλίο μου, τα γράφω μέσα…

Με το χασίσι είχες ποτέ σχέση;

Μια χαρά ήταν, έπαιρνα κι εγώ και τελείωνε η ιστορία (γέλια)

Περιστασιακά;

Όχι, κανονικά, αλλά όχι πολύ. Έχω έξι χρόνια που τα’κοψα όλα. Μαχαίρι! Δεν θα’μουν αυτός που είμαι, μπορεί δηλαδή να μην ήμουν και στη ζωή. Τα’κοψα, και ποτά, και όλα. Τώρα άμα πιω και μια βότκα στη δουλειά, δεν τρέχει και τίποτα.

Όταν σε προσφώνησα «κύριε Μαργαρίτη», μου είπες «Πες εκεί χάμω ”Γιώργο” να τελειώνουμε». Με όλους έτσι κάνεις;

Έτσι είμαι, ναι.

Και το κάνεις για να νιώθεις εσύ άνετα ή για να δηλώνεις τη λαϊκότητα σου;

Δεν μπορώ τα κυριλίκια! Μα είδες που μου είπες ότι δεν περίμενες να με συναντήσεις εδώ; Για σένα ήρθα εδώ. Και με τον Κουτσούμπα στον ενικό μιλάμε! Καλά, τον Δημήτρη τον λέω και σύντροφο!

Είσαι κομμουνιστής;

Ε, τι θα είμαι; Βέβαια! Εγώ όταν ήμουν μικρός, είχα ένα θείο στο χωριό που είχε δυο δάχτυλα του χεριού του με αγκύλωση. Δούλευε σε νταμάρι κι είχε πολλά παιδιά. Ήταν αριστερός, κομμουνιστής. Μπορεί να μην είχε να φάει, αλλά το ραδιόφωνο τό’θελε για ν’ ακούει Ντόιτσε Βέλε. Εμένα δεν μ’ έβλεπε, ήμουν 7 – 8 ετών και κόλλαγα τ’ αυτί μου στον τοίχο του μπας κι ακούσω και κάνα τραγούδι, αλλά αυτός μόνο ειδήσεις άκουγε. Αργότερα, μέσα στη χούντα, μου στάθηκε αυτός ο θείος μου. Μας είχαν πιάσει τρία άτομα, μαζί και μένα, και μας δέρνανε για μια βδομάδα. Όπως ξέρεις, τα γράμματα τα άνοιγαν τότες.

Έλα, ρε, έφαγες ξύλο απ’ τη χούντα; Για ποιο λόγο;

Ε, για μαυράκι, αυτό το ρημάδι…Ξέρεις, γράφαμε συνθηματικά γράμματα, του στυλ «Στείλε μου δύο κιλά»! Δύο κιλά δηλαδή, τι άλλο να’ταν; Άνοιξαν κι ένα γράμμα που ήταν για μένα, καταλαβαίνεις…

Είχαν γίνει κι άλλες συλλήψεις για χασίσι εκείνα τα χρόνια: Μπάρκουλης, Πουλικάκος, Σαρρής, εσύ…

Και ο Στράτος, επίσης. Γνωστά ειν’ αυτά, τα ξέρει ο κόσμος.

Γιώργο Μαργαρίτη, τελειώσαμε. Κλείσε με μιαν ευχή, όπως άνοιξες την κουβέντα μας.

Αντώνη, αυτή ήταν όντως κουβέντα φιλική, σπάνια, ξέχασα ότι σου έδινα συνέντευξη. Εύχομαι υγεία και ειρήνη για όλους τους λαούς της γης και να στηθεί η πατρίδα μας στα πόδια της!

*Η βιογραφία του Γιώργου Μαργαρίτη «Ο λαϊκός τραγουδιστής» δια χειρός Κώστα Μπαλαχούτη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μένανδρος.

Μάνος Νιφλής βιογραφικό! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά

https://www.youtube.com/watch?v=BljkMzOl0KY

Μάνος Νιφλής: Σε καραντίνα λόγω κορονοϊού ο δημοσιογράφος και σύζυγος της Ελισάβετ Μουτάφη

Θετικός στον κορονοϊό διαγνώστηκε ο Μάνος Νιφλής και βρίσκεται σε καραντίνα για 7η μέρα σήμερα.

Ο γνωστός δημοσιογράφος, ο οποίος τα τελευταία χρόνια είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Ελισάβετ Μουτάφη, μίλησε στην πρωινή εκπομπή του Open «Ώρα Ελλάδος» για την κατάσταση της υγείας του.

«Είμαι στην 7η μέρα καραντίνας, έχω ακόμη μπούκωμα. Ευτυχώς έχω μείνει μόνο σε αυτό με έναν ελαφρύ πονοκέφαλο. Ξεκίνησε με μία κόπωση, όπου για λόγους προληπτικούς ξεκίνησα να κάνω rapid test. Είχα κάνει τρία rapid τεστ αρνητικά και το μοριακό βγήκε θετικό.

Ακολούθησα το πρωτόκολλο που λέει να μείνεις πέντε μέρες σε καραντίνα και πολύ σωστά, την 6η μέρα και πριν βγω από το σπίτι, πήγα να κάνω ακόμη έναν μοριακό έλεγχο. Μου προκάλεσε εντύπωση ότι είχα ακόμη υψηλό ιικό φορτίο, δηλαδή είμαι στο 24 και αναρωτήθηκα αν είναι ασφαλές να βγω έξω. Φυσικά και δεν είναι. Είμαι εμβολιασμένος» τόνισε ο Μάνος Νιφλής.

Ελισάβετ Μουτάφη: Οι ευχές για τα γενέθλια του Μάνου Νιφλή

Είναι ο άνθρωπός της, εκείνος που τη στηρίζει σε κάθε νέο της ξεκίνημα και στέκεται σαν βράχος στο πλευρό της.

Γι΄ αυτούς και πολλούς άλλους λόγους γιορτάζει σήμερα η Ελισάβετ Μουτάφη τον άνδρα της ζωής της που έχει τα γενέθλιά του.

https://www.instagram.com/p/CE57kaapPQw/

Η αγαπημένη ηθοποιός εκτός από τις κατ΄ιδίαν ευχές στον Μάνο Νιφλή φρόντισε να του κάνει και ειδική αφιέρωση με μία τρυφερή ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram.

Ανέβασε, λοιπόν, ένα στιγμιότυπο από την πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής τους, τον γάμο τους, με τον δημοσιογράφο ντυμένο γαμπρό και έγραψε

Ελισάβετ Μουτάφη: «Ελπίζω να κάνω ένα παιδάκι!»

Ζει τον απόλυτο έρωτα στο πλευρό του δημοσιογράφου Μάνου Νιφλή, ενώ η ταλαντούχα ηθοποιός εξέφρασε την επιθυμία της να αποκτήσει το δικό της παιδί.

Ελισάβετ Μουτάφη – Μάνος Νιφλής: Απολαμβάνουν το βράδυ τους στο σπίτι – Η selfie στο σαλόνι τους

Η Ελισάβετ Μουτάφη μίλησε στο «Πρωινό» για την ενασχόλησή της με την εταιρεία ρούχων του θείου της, Μάκη Τσέλιου, τον σύζυγό της, αλλά και τη σχέση της με τις κόρες του και την πρώην γυναίκα του.

Ο Μάνος Νιφλής φωτογραφίζει την σκεπτική Ελισάβετ Μουτάφη

Η Ελισάβετ Μουτάφη με τον Μάνο Νιφλή σε θεατρική πρεμιέρα /Φωτογραφία NDP Photo Agency
Στην ερώτηση της δημοσιογράφου, αν θα ήθελε να γίνει μητέρα, αφού ο θείος της και γνωστός σχεδιαστής θέλει πολύ ένα ανιψάκι, απάντησε: «Όλοι έχουμε την επιθυμία για ένα παιδάκι. Τα αγαπάω τα παιδιά κι ελπίζω να κάνω ένα παιδάκι. Θέλω να κάνω, οπότε θα δείξει».

Ελισάβετ Μουτάφη – Μάνος Νιφλής: Ξέγνοιαστες στιγμές σε παραλία της Σαντορίνης!

Όσον αφορά στη σχέση της με τις κόρες του συζύγου της, αλλά και την πρώην σύζυγό του, η ηθοποιός δήλωσε: «Ο Μάνος έχει δύο κόρες, δύο κουκλάρες… Είναι κολλητές φίλες μου κι έχουμε μια υπέροχη σχέση, γιατί είναι και τα παιδιά έτσι, είναι κι ο μπαμπάς έτσι και η μαμά τους. Έχω μια εξαιρετική σχέση με τη μαμά των κοριτσιών. Είμαι αληθινή με τις κόρες του Μάνου. Δεν είχα φοβία, ήμουν άνετη από την αρχή και είμαι πολύ ευτυχισμένη που τις έχω στη ζωή μου!».

Ο Μάνος Νιφλής στο ΟΡΕΝ

Ο Μάνος Νιφλής στο ΟΡΕΝ

Ο Μάνος Νιφλής, με μακρά και γόνιμη θητεία σε τηλεόραση, ραδιόφωνο και διαδίκτυο, εντάσσεται το δημοσιογραφικό δυναμικό του ΟΡΕΝ.

Θα ενδυναμώσει με την παρουσία του την καθημερινή πρωϊνή ζώνη σε μια εποχή δημιουργικών ανατροπών.

Έχει παρουσιάσει εκπομπές στο ALTER και την ΕΡΤ, ενώ έχει διατελέσει αρχισυντάκτης δελτίων Ειδήσεων στον ALPHA, αλλά και γνωστών εκπομπών, όπως της «Ζούγκλας» και του «Ενώπιος Ενωπίω».

Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του πορεία ως ρεπόρτερ με εξειδίκευση στο κοινωνικό-ελεύθερο ρεπορτάζ, συμμετέχοντας σε μεγάλες έρευνες και καλύπτοντας σημαντικά θέματα της επικαιρότητας. Από το 1999 έως και σήμερα υπογράφει ραδιοφωνικές εκπομπές με κοινωνικό περιεχόμενο. Από το 2008 συμμετείχε στη δημιουργία γνωστών ενημερωτικών ιστοσελίδων και σήμερα είναι γενικός διευθυντής της ιστοσελίδας enikos.gr.

Το ΟΡΕΝ τον καλωσορίζει στον ενημερωτικό του τομέα.

Στο One Channel ο Μάνος Νιφλής

Στο δημοσιογραφικό δυναμικό του One Channel εντάσσεται ο Μάνος Νιφλής. Τη συνεργασία ανακοίνωσε το μεσημέρι της Παρασκευής 25/8 ο τηλεοπτικός σταθμός.

Η ανακοίνωση του τηλεοπτικού σταθμού
Ο Μάνος Νιφλής με μακρά εμπειρία στην τηλεόραση, το ραδιόφωνο και το Διαδίκτυο εντάσσεται στο δυναμικό του One Channel. Ο γνωστός δημοσιογράφος θα παρουσιάζει την εκπομπή «Στιγμές» που θα φιλοξενεί πρόσωπα από τον χώρο της πολιτικής, της τέχνης και της επικαιρότητας, αναδεικνύοντας άγνωστες πτυχές της ζωής τους.

Η εκπομπή θα προβάλλεται κάθε Δευτέρα λίγα λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα, ενώ κάθε Παρασκευή θα συντονίζει την ενημερωτική – πολιτική εκπομπή «Evening Report».

Ο Μάνος Νιφλής έχει διατελέσει αρχισυντάκτης των γνωστών τηλεοπτικών εκπομπών «Ζούγκλα», «Κίτρινος Τύπος», «Ενώπιος Ενωπίω» και έχει παρουσιάσει ενημερωτικές εκπομπές στο «Alter», την «ΕΡΤ» και στο «Open». Σήμερα είναι Γενικός Διευθυντής του enikos.gr και ραδιοφωνικός παραγωγός του RealFm.

Η διοίκηση του σταθμού τον καλωσορίζει και του εύχεται καλή επιτυχία.

Ελισάβετ Μουτάφη βιογραφικό! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Η Ελισάβετ Μουτάφη (Ελισάβετ Μουταφτσή) (13 Νοεμβρίου 1976) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.

Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα ενώ πέρασε τα παιδικά της χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Ολοκληρώνοντας το σχολείο αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική ξεκινώντας τις σπουδές της στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν, απ’ όπου αποφοίτησε κάποια χρόνια μετά.

Ελισάβετ Μουτάφη: Αποκάλυψε πως βρέθηκε θετική στον κορονοϊό

Η πρώτη της συμμετοχή ως ηθοποιός έγινε στο θέατρο το καλοκαίρι του 1997 στην παράσταση «Όρνιθες». Το 1999 έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία μικρού μήκους «Το φύλλο του φθινοπώρου». Το 2000, έλαβε μέρος στις κινηματογραφικές παραγωγές «17 στα 18» και «Πίσω Πόρτα», ξεκινώντας ουσιαστικά την πορεία της στο χώρο του θεάματος.

https://www.instagram.com/p/CRTUAEilQ6V/

Βιογραφία
Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση το 2000 στη σειρά θρίλερ μυστηρίου «Μυστικές διαδρομές» στον Alpha. Εκεί υποδύθηκε μία νεαρή δημοσιογράφο την Νίκη που εξιχνίαζε διάφορες υποθέσεις μυστηρίου που απασχόλησαν την κοινή γνώστη, συμπρωταγωνιστώντας μαζί με τον Μαρίνο Δεσύλλα και τον Νίκο Ψαρρά. Η σειρά ολοκληρώθηκε πρόωρα το 2001, σε 8 μόλις επεισόδια, εξαιτίας προβλημάτων μεταξύ καναλιού και εταιρίας παραγωγής.

https://www.youtube.com/watch?v=WnnH4mcGlDQ

Την ίδια χρόνια εντάχθηκε στο πρωταγωνιστικό καστ του δεύτερου κύκλου της δραματικής σειράς «Αέρινες Σιωπές» στο Mega Channel, υποδυόμενη και πάλι μία νεαρή δημοσιογράφο που ερωτεύεται έναν από τους πιλότους της σειράς. Ακόμη το 2001 πρωταγωνίστησε στις ταινίες «Ο καλύτερός μου φίλος», σε σκηνοθεσία Λάκη Λαζόπουλου και Γιώργου Λάνθιμου, και «Μπραζιλέρο». Τη σεζόν 2003-2004 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη δραματική σειρά «Με θέα στο πέλαγο».

Την περίοδο 2004-2005 πρωταγωνιστεί σε δύο τηλεοπτικές σειρές του Mega Channel. Από τη μία λαμβάνει μέρος στην κοινωνική σειρά «Μετράω στιγμές», όπου συμπρωταγωνίστησε μαζί με τον Σταύρο Ζαλμά, τον Στέλιο Μάινα και την Ελένη Ζιώγα, ενώ από την άλλη ανήκει στο πρωταγωνιστικό καστ της καθημερινής σειράς της Έλενας Ακρίτα και του Γιώργου Κυρίτση «Βέρα στο δεξί». Η δεύτερη σειρά ήταν που την έκανε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό υποδυόμενη την τραγουδίστρια Έλσα Σαράντη.

Μιλάει για την περιπέτεια της συζύγου του, Ελισάβετ Μουτάφη με τον κορονοϊό και κατακεραυνώνει το Bachelor!

Παρέμεινε στη σειρά μέχρι την ολοκλήρωσή της το καλοκαίρι του 2007 συμπρωταγωνιστώντας μαζί με την Κάτια Δανδουλάκη, τον Κώστα Καζάκο, την Μαριάννα Τουμασάτου, την Υρώ Λούπη και άλλους. Παράλληλα με τη «Βέρα» έκανε έκτακτες εμφανίσεις στις σειρές «Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα» και «Το Κόκκινο Δωμάτιο». Τη σεζόν 2007-2008 συνεργάστηκε και πάλι με το δίδυμο Ακρίτα-Κυρίτση στην κομεντί «Αν υπήρχες θα σε χώριζα». Τη επόμενη σεζόν πρωταγωνίστησε μαζί με την Τάνια Τρύπη, τη Μαρία Αντουλινάκη και τη Τζένη Θεωνά στη μαύρη κωμωδία «Ποιος μας πιάνει!» στο Mega Channel.

Επέστρεψε τηλεοπτικά τον Δεκέμβριο του 2011 με την καθημερινή σειρά «Κλεμμένα Όνειρα» στο Mega Channel, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αρβανίτη. Στη σειρά υποδυόταν την Αλεξάνδρα Βαλάτου μία γυναίκα από εύπορη οικογένεια που μαθαίνει ότι ο πατέρας και ο σύζυγός της αντάλλαξαν το παιδί της την ημέρα της γέννας, αντικαθιστώντας το με το άλλο παιδί του συζύγου της που γεννήθηκε την ίδια μέρα.

Έξαλλη η Ελισάβετ Μουτάφη: «Καλό είναι να μην…»

Αποχώρησε από τη σειρά το 2015 στις αρχές του τέταρτου κύκλου. Το 2017 έκανε μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά «Ταμάμ» ενώ την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά «Αρένα» στο Star Channel. Το 2018 έκανε μία έκτακτη εμφάνιση στην καθημερινή σειρά «Παρθένα Ζωή» στον ANT1 ενώ τη σεζόν 2018-2019 πρωταγωνίστησε στη δραματική σειρά «Οργή».[4] Τη σεζόν 2020-2021 Το μυστικό της πεταλούδας PIK1 Κύπρος Τη σεζόν 2021-2022 Το αύριο μας ανήκει Mega

Προσωπική Ζωή
Στην αρχή της καριέρας της αποφάσισε να αλλάξει το επώνυμό της από Μουτάφτσή σε Μουτάφη ύστερα από προτροπή του Λάκη Λαζόπουλου.

Θείος της είναι ο γνωστός Έλληνας σχεδιαστής μόδας Μάκης Τσέλιος ενώ αδερφός της ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Μουταφτσής.

Την 1η Σεπτεμβρίου του 2018 παντρεύτηκε τον δημοσιογράφο Μάνο Νιφλή στη Σαντορίνη.[5]

 

Μάνος Νιφλής: Σε καραντίνα λόγω κορονοϊού ο δημοσιογράφος και σύζυγος της Ελισάβετ Μουτάφη

Θετικός στον κορονοϊό διαγνώστηκε ο Μάνος Νιφλής και βρίσκεται σε καραντίνα για 7η μέρα σήμερα.

Ο γνωστός δημοσιογράφος, ο οποίος τα τελευταία χρόνια είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Ελισάβετ Μουτάφη, μίλησε στην πρωινή εκπομπή του Open «Ώρα Ελλάδος» για την κατάσταση της υγείας του.

https://www.youtube.com/watch?v=j5eUFUx2Sko

«Είμαι στην 7η μέρα καραντίνας, έχω ακόμη μπούκωμα. Ευτυχώς έχω μείνει μόνο σε αυτό με έναν ελαφρύ πονοκέφαλο. Ξεκίνησε με μία κόπωση, όπου για λόγους προληπτικούς ξεκίνησα να κάνω rapid test. Είχα κάνει τρία rapid τεστ αρνητικά και το μοριακό βγήκε θετικό.

Ακολούθησα το πρωτόκολλο που λέει να μείνεις πέντε μέρες σε καραντίνα και πολύ σωστά, την 6η μέρα και πριν βγω από το σπίτι, πήγα να κάνω ακόμη έναν μοριακό έλεγχο. Μου προκάλεσε εντύπωση ότι είχα ακόμη υψηλό ιικό φορτίο, δηλαδή είμαι στο 24 και αναρωτήθηκα αν είναι ασφαλές να βγω έξω. Φυσικά και δεν είναι. Είμαι εμβολιασμένος» τόνισε ο Μάνος Νιφλής.

Ελισάβετ Μουτάφη: Μιλά πρώτη φορά για την υιοθεσία του γιου της από την Αφρική – «Θα περάσουμε δύσκολα, είναι πανέξυπνος»

Η Ελισάβετ Μουτάφη το πρωί της Δευτέρας 14 Οκτωβρίου βρέθηκε καλεσμένη στο Happy Day και μίλησε πρώτη φορά για το αγοράκι που υιοθέτησαν με τον σύζυγό της, Μάνο Νιφλή από την Αφρική.

«Ήξερε όσο μπορεί να καταλάβει ένα παιδάκι τριών ετών. Ήξερε ότι ήταν η μαμά μου και ζήλευε τα άλλα παιδάκια που ερχόταν να παίξουν μαζί μου. Ξέρει πολύ καλά τι του γίνεται, έχουμε να περάσουμε πάρα πολύ δύσκολα. Είναι πανέξυπνος, δεν παίζεται», είπε αρχικά για τον μικρό της Δημήτρη η Ελισάβετ Μουτάφη.

 

Για τη διαδικασία της υιοθεσίας, η Ελισάβετ Μουτάφη πρόσθεσε: «Πήγα στην Αφρική, γύρισα, έπρεπε να γίνει το δικαστήριο. Ήταν να πάω να τον δω ξανά και ευτυχώς είχε γίνει το δικαστήριο και είχε βγει η απόφαση, οπότε είχα πει: θα μείνω για να τον πάρω πίσω, δεν θα μείνω πίσω. Είναι έξι μήνες η διαδικασία, η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική».

«Το πιο δύσκολο ήταν την πρώτη φορά που έπρεπε να φύγω. Τον είχα για δυο μέρες, τον γνώρισα και έπρεπε να φύγω. Τον είχα συνέχεια στο μυαλό μου, σκεφτόμουν και το βλέμμα του», είπε στη συνέχεια η Ελισάβετ Μουτάφη.

Λευτέρης Χαρίτος βιογραφικό! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Γεννημένος το 1969 στην Αθήνα, ο Λευτέρης Χαρίτος σπούδασε σκηνοθεσία και τηλεόραση στο Λονδίνο, στο “Royal College of Art”.
Σπούδασε στο Royal College of Art
Παρακολούθησε από το 1990 έως το 1993

Λευτέρης Χαρίτος: Βαρύ πένθος για τον σκηνοθέτη των Άγριων Μελισσών

Έχει σκηνοθετήσει μια σειρά ταινιών μυθοπλασίας μικρού μήκους, τηλεοπτικές σειρές και σειρές ντοκιμαντέρ, ενώ συνεργάστηκε για 4 χρόνια στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα “Πάμε Σινεμά” του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, διδάσκοντας Κινηματογράφο στα σχολεία της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Λευτέρης Χαρίτος: Γνωρίζετε με ποια ηθοποιό είναι ζευγάρι ο σκηνοθέτης της σειράς «Άγριες Μέλισσες»;

Ο Λευτέρης Χαρίτος έχει κερδίσει τις εντυπώσεις με τη σκηνοθεσία του στη σειρά «Άγριες Μέλισσες».

Μπορεί να μάθαμε για τη δουλειά του αλλά δεν γνωρίζουμε πολλά για την προσωπική του ζωή. Ο σκηνοθέτης είναι ζευγάρι με την ηθοποιό Μαρκέλλα Γιαννάτου ενώ έχει αποκτήσει έναν γιο από προηγούμενη σχέση του.

Λευτέρης Χαρίτος: Βαρύ πένθος για τον σκηνοθέτη των Άγριων Μελισσών

Το ζευγάρι αν και χρόνια μαζί διατηρεί χαμηλούς τόνους και θέλει να απασχολεί τα μέσα αποκλειστικά και μόνο μέσα από τη δουλειά του.

Ο Λευτέρης Χαρίτος μιλάει για τον γιο και τη σύντροφο του, Μαρκέλλα Γιαννάτου

Μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης παραχώρησε ο Λευτέρης Χαρίτος στο “Πρω1νό” και στον Άρη Καβατζίκη. Ο σκηνοθέτης της σειράς “Άγριες Μέλισσες”, μίλησε μεταξύ άλλων για τη σύντροφό του, Μαρκέλλα Γιαννάτου, αλλά και για τον γιο του.

Δεν κάνω πολλά όταν τελειώνουν τα γυρίσματα με τις “Μέλισσες”, οι ώρες είναι μετρημένες. Είμαι άνθρωπος της οικογένειας. Τον χρόνο που περισσεύει τον αφιερώνω στον 14χρονο γιο μου, Ηρακλή στην καλή μου και στην ευρύτερη οικογένεια μου!”, εξομολογήθηκε.

Όταν ρωτήθηκε από τον δημοσιογράφο εάν με τη μητέρα του γιου του προχώρησαν σε γάμο, αποκάλυψε: “Δεν παντρεύτηκα ποτέ! Το παιδί μου το αναγνώρισα κανονικά από την πρώτη στιγμή και μένει τόσο μαζί μου όσο και με τη μητέρα του”!

Λευτέρης Χαρίτος βιογραφικό! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά

Ο Λευτέρης Χαρίτος μίλησε πρώτη φορά για τη σύντροφό του και εξομολογήθηκε: “Είμαστε μαζί περίπου 11 χρόνια. Είμαστε πολύ καιρό μαζί και την αγαπάω πάρα πολύ. Ντρέπομαι λίγο να μιλάω για εμένα”!

Λευτέρης Χαρίτος βιογραφικό! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά

«Δεν παντρεύτηκα ποτέ! Το παιδί μου το αναγνώρισα κανονικά από την πρώτη στιγμή και μένει τόσο μαζί μου όσο και με τη μητέρα του», είχε δηλώσει σε συνέντευξή του στο «Πρωινό».

Όσο για τη σχέση του με τη Μαρκέλλα Γιαννάτου είχε πει: «Είμαστε μαζί περίπου 11 χρόνια. Είμαστε πολύ καιρό μαζί και την αγαπάω πάρα πολύ. Ντρέπομαι λίγο να μιλάω για εμένα».

Λευτέρης Χαρίτος βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλ
Λευτέρης Χαρίτος: Βαρύ πένθος για τον σκηνοθέτη των Άγριων Μελισσών

Λευτέρης Χαρίτος «έχασε» τον μπαμπά του.

Δύσκολες ώρες περνά ο σκηνοθέτης Λευτέρης Χαρίτος. Με ανάρτηση που έκανε στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook, γνωστοποίησε πως ο πατέρας του, Δημήτρης Χαρίτος, έφυγε από τη ζωή. Η κηδεία του θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 10 Ιανουαρίου από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

«Σήμερα το πρωί έφυγε ο πατέρας μας Δημήτρης Χαρίτος πλήρης ημερών. Η κηδεία του θα γίνει την Δευτέρα 10/1, ώρα 13:30 στο Ά Κοιμητήριο Αθηνών. Δεν υπάρχουν περιορισμοί λόγω Covid. Για την προσέλευση απαιτείται μόνο η χρήση μάσκας» έγραψε ο Λευτέρης Χαρίτος.

Ο σκηνοθέτης των Άγριων Μελισσών μίλησε για τον ρόλο του ως πατέρας, αφού έχει έναν γιο ο οποίος σήμερα είναι 14 ετών…

Λευτέρης Χαρίτος βιογραφικό σήμερα! Η προσωπική ζωή, η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλ

«Για το παιδί μου πάντα έχω χρόνο, από μικρό που ήταν. Δηλαδή ότι και να έκανα έλεγα “αυτός ο χρόνος είναι για τον μικρό” τώρα είναι 14 χρονών. Αρχίζει να μου λέει ότι θέλει να ασχοληθεί με την υποκριτική. Δεν ξέρω το επάγγελμα του ηθοποιού είναι πολύ ιδιαίτερο, όπως και του σκηνοθέτη. Και τα δύο αυτά θέλουν υπομονή. Είμαστε ένας χώρος που σήμερα είσαι, αύριο δεν είσαι», δήλωσε ο Λευτέρης Χαρίτος καλεσμένος στο The 2night Show.