Νότια! Οικιακή, συμβολαιογράφος και ερωμένη άρπαξαν οροφοδιαμέρισμα. Πέθαναν και οι 3 ιδιοκτήτες του! Δεν της έφτανε όμως αυτό. Έφερνε σωματώδεις μπράβους στο σπίτ για να τους βλέπουνμ οι γειτόνισες και να τρομάξουν τόσο ώστε να εξαφανιστούν. Τους έκανε τρελλό μπούλινγκ μάλιστα με διάφορα μικροσπασίματα, όπως να τους ρίχνει το πάλωμα που άπλωσε ουσιαστικά μέσα στο μπαλκόνι τους. Να βάζει πληντήριο αργά και κυρίως – ξαναλέμε – να φροντίζει να βλέπουν συνέχεια τους σωματώδεις τύπους.
Αυτό που διαβάζετε και σας φαίνεται κοινότυπο μην νομίζετε πως είναι κάτι τέτοιο. Γιατί, η Βουλγάρα οικιακή βοηθός, δεν θα μπορούσε ποτέ αν δεν ήταν μέλος κυκλώματος να…ταίζει φαγητό δικό της με τα χεράκια της στο νοσοκομείο τους ιδιοκτήτες. Εκείνοι να πεθάνουν σε λίγες μόνο μέρες διαφορά. Μετά, έτσι απλά από μόνη της κατσικώθηκε στο σπίτι από το οποίο όπως είπε και η αστυνομία για να βγει έπρεπε να το ζητήσει κάποιος…συγγενείς.
Συμβολαιογράφος (χωρίς αυτούς δεν γίνονται μεταβιβάσεις, επισκέφθηκε στο νοσοκομείο τον 75χρονο πριν πεθάνει από τα ίδια – ρπιν την νεκροψία – αίτια που πέθανε και η αδερφή του και η μητέρα του.
Νότια! Αρπαγή σπιτιών! Πόσοι αλλοδαποί ζουν σε σπίτι που δεν αγόρασαν ποτέ; Μπορείτε να κοιτάξετε; Φεύγει ξαφνικά μια οικογένεια από το από πάνω διαμέρισμα. Την επόμενη μετακομίζει σ’ αυτό μια άλλη. Θα ρωτήσετε πως και γιατί μετακόμισαν; Αν τους ανήκει, αν το αγόρασαν και πως; Η ερώτηση αυτή απαντά και το πόσο εύκολα μπορεί κάποιος ν’ αρπάξει το σπίτι σας.
Ένας μόνο του δεν μπορέι. Μόνο με τις πλάτες την καθοδήγηση, την στήριξη και την κάλυψη που άνθρωποι της σπείρας του παρέχουν μπορεί. Αν η σπείρα γνωρίζει πως δεν έχετε συγγενείς, πως και να σας ψάξει στο τηλέφωνο κάποιος, θα μείνει στο ότι δεν μπόρεσε να σας μιλήσει.
Από τη στιγμή που κάποιος εγκαθίσταται σ΄ένα σπίτι έχετε δει ποτέ να του κάνουν έλεγχο πως το έκανε αυτό; Ποτέ! Να το κοινό μυστικό. Με αυτό λειτουργούν εγκληματίες που αποκτούν περιουσίες απλά με…απαλλοτρίωση των ιδιοκτητών.
Τους τρομοκρατούν καθημερινά, τους παρακολουθούν σε κάθε τους κίνηση, συνήθεια κια κάθε τους συναλλαγή. Αν πληρώνουν με μετρητά, με κάρτα, τι πληρώνουν, τι αγοράζουν. που πηγαίνουν, πως κια πότε πηγαίνουν. Ψάχνουν να μάθουν τα πάντα. Στέλνουν συνέχεια ανθρώπους μπροστά σας που δήθνε τυχαία σα συνάντησαν και έχετε τα ίδια ενδιαφέροντα. Ένα τσιουάου, μια γάτα, τη γυμναστική, την βόλτα. Νομίζετε πως εσείς τους επιλεξατε να πείτε μια κουβέντα αλλά εκείνοι ήρθαν πάνω σας.
Στέλνουν τα παιδιά τους να σας παρακολουθούν, έρχονται ο ίδιοι πίσω σας. Σας βάζουν κοριούς, gps, κάνουν τα πάντα για να διαβάζουν κάθε σας κίνηση.
Νότια – Ξυπνήστε! Οργανωμένες σπείρες εκβιάζουν, σκοτώνουν σας παίρνουν τα σπίτια! Αφού πέθαναν μέσα σε 15 μέρες οι ιδιοκτήτες οροφοδιαμερίοσματος σε “φιλέτο” σημείο στα σύνορα Γλυφάδας- Ελληνικού, τι συνέβει;
Η οικιακή βοηθός τους από τον Φεςβρουάριο τους αγαπούσε τόσο πολύ που εμφανίστηκε σαν συγγενείς τους και ζήτησε να τους πάρει και να τους θάψει όλους μαζί. Νωρίτερα, η κάρτα του γιου (75 ετών), είχε πέσει στα χέρια της συντρόφου του. Μιλάμε για έναν έρωτα μεγάλο προφανώς με τ΄΄ετοια διαφορά ηλικίας. Τι σύμτωση, η σύντροφος κατηγορείται από την οικιακή βοηθό που έλεγε στο τηλέφωνο μην ξέροντας πως μιλά με δημοσιογράφο, πως έχει τα κλειδιά του σπιτιού μόνο εκείνη και δνε θα τα δώσει σε κανέναν. Δηλαδή μπήκε σαν οικιακή βοηθός και ήταν τόσο απλό. Τους πήρε τα κλειδιά και το σπίτι έγινε δικό της…αφού κανείς δεν θα κινούσε διαδικασία να την βγάλει έξω. Κανείς δεν θα είχε το δικαίωμα να της ζητήσει τον λόγο που μένει εκεί.
Ελληνικό – Υπόθεση Νικολούλη: Ξυπνήστε! Έτσι πεθαίνουν τους Έλληνες και χρησιμοποιούν ΤΣΑΜΠΑ οι ξένοι τα σπίτια τους. Αυτό είναι η κορυφή του παγόβουνου…Έλληνες. Αναρωτιέστε τόσα χρόνια, τόσες δεκαετίες, πώς γεμίζουν τα σπίτια με αλλοδαπούς ενώ τα εγκαταλείπουν οι Έλληνες; Που βρίσκουν τα χρήματα, ενώ οι Έλληνες δεν τα βγάζουν πέρα; Το παράδειγμα της συγκλονιστική υπόθεσης που βγάζει η Αγγελική Νικολούλη είναι κάτι που συμβαίνει στην Ελληνική κοινωνία χρόνια κια χρόνια. Σε οικόπεδα, σπίτια, διαμερίσμαΤΑ.
Ηλικιωμένοι, ανήμποροί, αλλά πάνω απ όλα άνθρωποι χωρίς συγγενείς, φέυγουν από τη ζωή δολοφονημένοι και ναείς δεν το ψάχνε. Τα σπίτια μένουν στα χέρια όσων με σχέδιο τους στόχευσαν, τους πλησίασαν, κέρδισαν την εμιστοσύνη τους ως συνεργάτες ή φίλοι.
Έμαθαν ποιοι διεκδικούν την περιουσία τους, έμαθαν όλα τα μυστικά τους. Τοσα χρόνια, δεκαετίες, μπορούσαν οι ξενοι να μένουν στην Γλυφάδα και ν’ αποχωρούν οι Έλληνες; Πώς οι αλλοδαποί βρίσκουν τα χρήματα και πληρώνουν σπίτια, ενώ όλο και λιγότεροι Έλληνες μπορούν να μείνουν στα νότια προάστια; Πρέπει να ναι εκατοντάδες χιλιάδες στην Ελλάδα τα σπίτια που ανήκαν σε πεθαμένους πια και τώρα μένουν σ’ αυτά αλλοδαποί. ΔΕν έχετε αναρωτηθεί πως η Γλυφάδα έχει γεμίσει “ενοικιαστές” αλλοδαπούς που προσποιούνται πως εργάζονται ή δεν εργάζονται και παρ’ όλα αυτά εδώ και δεκαετίες δεν έχουν κανένα άγχος
Σπείρα “ρίχνει” γκόμενες, προκαλεί ατυχήματα και στο τέλος δολοφονεί ανθρώπους για να τους πάρει τα σπίτια; Σχέδιο; Εφαρμόζεται δεκαετίες; Να φαίνονται…ατυχήματα οι δολοφονίες; Πρώτα εντοπίζουν τα θύματα; Μετά τα προσεγγίζουν βάζοντας δήθεν γυναίκες που τους ερωτεύονται ή οικιακές βοηθούς για να τους βοηθούν αν έχουν πρόβλημα κινητικό; Αποκτούν την εμπιστοσύνη τους, άρα πρόσβαση στην ζωή τους; Μαθαίνουν αν έχουν χρήματα, πόσα και που; Μαθαίνουν πως που τα έχουν όπως κάθε τι περιουσιακό τους στοιχείο.
Αν έχουν συγγενείς, αν έχουν φίλους και επαφή μαζί τους. Έτσι ΑΡΠΑΖΟΥΝ από ανυποψίαστους ιδιοκτήτες τις περιουσίες τους. Δολοφονούν ιδιοκτήτες χωρίς συγγενείς και τους αρπάζουν τα σπίτια;
Το πως, ίσως δεν φανταζόμαστε πόσο εύκολο είναι. Η υπόθεση για παράδειγμα που έφερε στο φως η Αγγελική Νικολούλη με τον θάνατο 3 ανθρώπων της ίδια οικογένειας σε διάστημα λίγων ημερών.
Για να καταστήσουν ανήμπορα τα θύματα τους και να έχουν μεγαλύτερη πρόσβαση και επιρροή σε αυτά, τους προκαλούν ατυχήματα; Τροχαία;
Οικοιακές βοηθοί, ερωμένες, αυτοκινητιστικά, δηλητηριάσεις στο…κόλπο; Οικιακές βοηθοί, ερωμένες, μέλη σπείρας που εξοντώνει ρίχνει” γυναίκες, προκαλεί ατυχήματα και στο τέλος δολοφονεί ανθρώπους για να τους πάρει τα σπίτια. Αυτά που συμβαίνουν στην Ελληνική κοινωνία και αφήνονται στην τύχη τους αν κανένας δεν ασχοληθεί, αποκαλύφθηκε στο Ελληνικό και προβλήθηκε μέσα από την εκπομπή της Αγγελικής Νικολούλη.
Πρώτα ήταν η σύντροφος, μετά οικιακή βοηθός που πήγε, επειδή η κόρη της 98χρονης είχε ένα…ατύχημα, για να τις φροντίζει.
Τους πήρε τα κλειδιά γιατί όπως τους είπε δεν θα τα έδινε σε κανέναν. Πριν τον θάνατο του γιου, συμβολαιογράφος τον επισκέφθηκε στο νοσοκομείο και τσακώθηακν φωναχτά επειδή ο ασθενής ιδιοκτήτης ακινήτων πιέστηκε από κείνον να μεταβιβάσει κάποιο ακίνητο στο όνομα κάποιας.
Δηλαδή στο κραβάτι του πόνου, υπήρξε συμβολαιογράφος που είχε το θράσος και την άνεση να πάει και να του ζητήσει να υπογράψει.
Ο Βουλγάρα οικιακή βοηθός του πήγαινε φαγητά επειδή εκείνα του νοσοκομείου δεν ήταν καλά. Και αφού πεθαναν και οι τρεις, επιδίωξε να πάρει τις σωρούς τους και να τις ενταφιάσει η ίδια. Αρχικά εμφανίστηκε σαν συγγενείς τους. Το επιχείρημα της στην ερώτηση γιατί το έκανε αυτό, ήταν από μεγάλη αγάπη προς αυτούς.
Φυσικά δεν έφυγε ποτέ από το σπίτι των νεκρών, έπλενε τα ρούχα τους, τα παπλώματα τους και μέσα στο σπίτι έμπαζε σωματώδεις τύπους που άδειαζαν το σπίτι.
Η σύντροφος από την άλλη έκαν εχρήση της κάρτας του νεκρού. ι δύο τους κατά την προσφιλή μέθοδο που ακολουθούν τέτοιες – εκπαιδευμένες από ανθρωπους που γνωρίζουν νομικά και είναι μέλη τους – αλληλοκατηγορούνται.
Έτσι τα θύματα τους δεν υποψιάζονται την συνεργασία τους, πως ανήκουν στην ίδια σπείρα και αν χρειαστεί αργότερα και οι αρχές.
Μάλιστα ο φίλος του αποθανόντα από τον Καναδά, ο οποίος τον έψαξε όταν ήρθε να τον συναντήσει και άρχισε να ψάχνει το ασυμβίβαστο των 3 θανάτων σε λίγες μέρες, είπε στη εκπομπή της Νικολούλη, ότι ζήτησε από την αστυνομία να κλείσει το σπίτι, πήρε σαν απάντησ πως αυτό δεν έιναι εύκολο επειδή χρειάζεται διαδικασία με την σύμφωνη γνώμη…σεγγενών.
Σημείο “κλειδί” να υποθέσουμε; Πόσα σπίτια μένουν στο…χέρι όσων πήραν με παρόμιο τρόπο τα κλειδιά των ιδιοκτητών και τα έκαναν δικά τους για πάντα…αφού κανείς δεν τα διεκδικεί;
Η Άρια Καλύβα δίνει τη λύση στους παντρεμένους με λεχώνες γυναίκες! Υπάρχουν οι…εξυπηρέτριες. Σοκαριστικοί διάλογοι που ανοίγουν τεράστιο ηθικό θέμα έγιναν στην Ελληνική τηλεόραση με πρωταγωνιστές τον Γιώργο Λιάγκα, Την Άρια Καλύβα κια τη Φαίη Πετρόγιαννη. Αφορμή βίντεο, στο οποίο η Χριστίνα Μπόμπα αποκάλυπτε ότι για έναν χρόνο δεν ήταν σεξουαλικά ενεργή αφού είχε γεννήσει τότε.
Στο στούντιο σχολιάστηκε το θέμα και οι συζυτητές το έπιασαν από το τι τραβάνε και αυτοί οι άντρες αν τόσο χρονικό διάστημα δεν μπορούν ν’ αγγίξουν ερωτικά τη γυναίκα τους.
Ο μεν Γιώργος Λιάγκας έθεσε το ενδεχόμενο να ψαχτούν…αλλού η δε Άρια Καλύβα είπε πως υπάρχει και το αρχαιότερο επάγγελμα ν’αποτανθούν. Και πως μάλιστα επειδή το επάγγελαμ είναι πολύ σημαντικό οότε να μην τσατίζεται η Φαίη Πετρόγιαννη – η οποία επαναστάτησε στο άκουσμα αυτών των απόψεων…μην ξεχνάμε πως έγινε και μητέρα πρόσφατα.
Το θέμα και η στάση τους σχολιάστηκε σήμερα στο πρωινό Σαββατοκύριακου του Mega. Σχολιάστηκε πως είναι απαράδεχτο στο έτος 2025 να γίνεται τέτοια συζήτηση στην τηλεόραση. Ο Νίκος Συρίγος υπογράμμισε ότι ο άντρας αποφασίζει μαζί με τη γυναίκα να φέρουν στον κόσμο να φέρει ένα παιδί με την ευθύνη που αυτή η απόφαση έχει.
Ο άντρας συντροφεύει, υποστηρίζει την οικογένεια….Ακούστηκαν πολλά. Ακούστηκε όμως ότι η λύση είναι να κοιτάξει την πάρτη του αδιαφορώντας μάλιστα αισθηματικά, απόλυτα. Το μυαλό του όταν η γυναίκα του προσπαθεί να εγκληματιστεί στον ρόλο της μάνας και ταυτόχρονα να συνέλθει το σώμα της από την εγκυμοσύνη, να σκέφτεται τις…ανάγκες του;
Γλυφάδα διαμερίσματα τιμές! Πόσο πάει το μαλλί…φίλε; Πες μου με αυτό το οικοδόμημα που βλέπεις με τον σχεδιασμό του, την μοντερνιά του, την πατυχαιμένη στα μάτια μας σχεδίαση, πόσα θα πλήρωνες το τετραγωνικό μέτρο …αν είχες. Επειδή αν έχεις 35 χιλιάδες το μέτρο – τώρα προλαβαίνεις να το πάρεις φθηνότερα – αλλά μόλις τελειώσουν τα έργα στο experience, στην περιοχή του γκόλφ, ούτε τόσα θα σου φτάνουν.
Προιόντα μανάβικο τιμές! Σε αγγουράκια, ντομάτες μπρόκολο, κουνουπίδι, ραπανάκια…Είναι οξύμωρο αν δεν σου χουν πει κάποια παιχνίδια που παίζουν στο λιανεμπόριο, γιατί σε λαϊκά συνοικιακά μαγαζι δεν βρίσκεις χαμηλότερες τιμές. Μα έτσι θα ψωνίζοντας όλοι σ αυτά. Οπότε τους πουλάνε και πιο ψηλά οι προμηθευτές τους απ όσο πουλάνε στις αλυσίδες.
Συνταγές! Η σπιτική σπανακόπιτα με το…τρύπιο φύλλο. Δεν πετυχαίνει πάντα, άσχετα με το έτσι μας τις παρουσιάζουν τις συνταγές. Αφήστε που οι…σεφ λες και το κάνουν επίτηδες, ν αποτυγχάνουν για να νιώθουν εκείνοι…μοναδικοί και μεις άσχετοι.
Πάντως ένα πράγμα ν αλλάξεις, αρκεί για να γίνει η…τρύπα.
Πιες frozen milkshake και πήγαινε για τρέξιμο. Επειδή διαβάζουμε την συνταγή του καθένα που θέλει ακόλουθους. Βλέπουμε τόσα βίντεο στο youtube, με ανθρώπους που μας κάνου επίδειξη με των ικανοτλητων τους και μας δίνουν συμβουλές για να…τραυματισμού.
Κάντε το δικό σας κέφι η ακολουθήστε μόνο τις συμβουλές κάποιου τα διπλώματα του οποίου έχετε δει.
Clavdia – Eurovision! Που κάνουμε διαγωνισμό καλοσύνης, να την στείλουμε; Όταν διεκδικείς σοβαρά μια πρωτιά, αυτό φαίνεται. Τώρα θέλαμε να στείλουμε ένα τραγούδι…θεωρία. Και καλά ευαισθησία, περηφάνια, όταν όλα αυτά είναι στο ναδίρ λόγω πείνας, τα ποτίζουμε με αποστολή στην Eurovision.
Και πήραν δηλαδή τυχαίο το τι τραγούδι επέλεξε ή το επέλεξαν για την τραγουδίστρια και τελικά εκείνο με τον πολυδιαφημιοσμένο πατριωτικό στοίχο πήγε; Κοίτα συμπτώσεις.
Αντισταθείτε στα τρολ του διαδυκτίου που τόσο σας υποτιμούν.Που στοχεύουν – αλλιώς δνε μπορούν να κάνουν – σε όσους απλά “τσιμπάτε” από τα…καλά λόγια που διαβάζετε και είναι πολλά. Μα εσείς που δεν δίνετε δεκάρα στην πραγματικότητα γιατί δεν θα σας δώσει μεροκάματο η Eurovision. Εκείνοι που δεν έχουν άλλη ασχολία όμως αφιερώνουν όλον τον χρόνο τους στο να γ΄ραφουν και να γράφουν.
Διαβάζετε λοιπόν απλά και μόνο επίθετα και κανε΄να επιχείρημα. “Καλή η Kalvdia”. “Τρομερή”. “Φωνάρα”. “Ανατριχιάσαμε” στην πρόβα όταν την ακούσαμε. Μόνο που αυτά είναι ο ευσεβής πόθος του καθένα. Δεν είναι επιχείρημα.
Νότια – Γλυφάδα κήποι! Μια βόλτα αστραπή στο δέντρο της..σιωπής. Πόσα κερδίζουμε αν σκάβουμε μέσα σητν καθημερινότητα που μας αποκλείει από πάρα πολλά, κοιτάζοντας απλά δίπλα μας. Μπροστά μας. Γύρω μας. Ηθεωρία που διαβάζετε όσο και αν την “γελάσετε” θα την δείτε με άλλο μάτι μόνο υπό μια προυπόθεση. Κάντε το. ‘Ετσι όπως βαδίζετε – γιατί στην Γλυφάδα έχετε αυτό το..προνόμιο – στα πεζοδρόμια, μην το κάνετε μηχανικά. Μυρίστε τους υπέροχους κήπους. Πρατηρήστε. Δείτε τα περίτεχνα κουρέματα των θάμνων. Δείτε τα διαφορετικά μαγαλωμένα δέντρα. Παράδειγμα αυτό στην φωτογραφία. Αν περάσετε από κάτω του – όπως στο βίντεο – η αίσθηση είναι πολύ διαφορετική…
Τομ Κρουζ ύψος βιογραφικό ηλικία! Οι σύζυγοι, τα διαζύγια τα παιδιά, το ξεκίνημα του. Ο Τομ Κρουζ είναι από τους πλέον αναγνωρίσιμους και εμπορικούς ηθοποιούς του Χόλιγουντ, με μια διαδρομή που ξεκινά από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 και φθάνει ως τις μέρες μας. Με καθαρό και κομψό παρουσιαστικό, αν και μικρός το δέμας (οι κακές γλώσσες λένε ότι φοράει ενισχυμένα παπούτσια για να φαίνεται ψηλότερος), έχει διακριθεί σε ταινίες δράσης αλλά και σε πιο απαιτητικούς ρόλους, έχοντας συνεργασθεί με σκηνοθέτες του βεληνεκούς του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, του Μάρτιν Σκορσέζε, του Φράνσις Φορντ Κόπολα και του Στίβεν Σπίλμπεργκ.
Δεν είναι από τα αγαπημένα παιδιά των κριτικών, σίγουρα όμως τον εκτιμά πολύ ο κουτσομπολίστικος Τύπος, αφού τους παρέχει κατά περιόδους άφθονο υλικό για να γεμίσουν τις σελίδες τους είτε με τα ερωτικά του είτε με θρησκευτικά του πιστεύω.
Ο Τόμας Κρουζ Μαπόδερ ο 4ος, όπως είναι το πλήρες ονοματεπώνυμό του, γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου 1962 στην πόλη Σίρακιουζ (Συρακούσες) της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Ήταν ο μοναδικός γιος από τα τέσσερα παιδιά του ηλεκτρολόγου-μηχανολόγου Τόμας Κρουζ Μαπόδερ του 3ου και της δασκάλας ειδικής εκπαίδευσης Μαίρης Λι Φάιφερ. Από τα μαθητικά του χρόνια ενδιαφέρθηκε για την υποκριτική και ξεχώρισε για το ταλέντο του στις σχολικές παραστάσεις.
Τα πρώτα βήματα και η αναγνώριση Το 1981, με την ενθάρρυνση της μητέρας του, αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την ηθοποιία. Έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο ρομαντικό δράμα του Φράνκο Τζεφιρέλι «Ατέλειωτη Αγάπη» («Endless Love») και συνέχισε με δεύτερους ρόλους στις ταινίες «Η Σάλπιγγα της Ανταρσίας» («Taps», 1981) και «Αουτσάιντερς, Επαναστάτες Χωρίς Αύριο» ( «The Outsiders» ,1983), την οποία σκηνοθέτησε ο Φράνσις Φορντ Κόπολα. Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στην κωμωδία «Οι Πονηρές Μπίζνες ενός Πρωτάρη» («Risky Business»), στον ρόλο ενός εφήβου που μετατρέπει το σπίτι των γονιών του σε οίκο ανοχής. Η ταινία γνώρισε απρόσμενα μεγάλη επιτυχία και βοήθησε στην εκτόξευση της δημοτικότητάς του.
Το 1986 καθιερώθηκε ως σταρ μεγάλου μεγέθους στην περιπέτεια του Τόνι Σκοτ «Top Gun», υποδυόμενος έναν επίλεκτο πιλότο μαχητικού αεροσκάφους. Την ίδια χρονιά αναμετρήθηκε υποκριτικά δίπλα στον Πολ Νιούμαν στην ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε «Το χρώμα του Χρήματος» («The Color of Money»). Δύο χρόνια αργότερα υποδύθηκε τον εγωϊστή αδελφό ενός αυτιστικού (στον ρόλο ο σπουδαίος Ντάστιν Χόφμαν) στην δραματική ταινία του Μπάρι Λέβινσον «Ο άνθρωπος της βροχής» («Rain Man»).
Υποψηφιότητες για Όσκαρ To 1989 έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ για τον ρόλο ενός βετεράνου του Βιετνάμ, στην ταινία του Όλιβερ Στόουν «Γεννημένος την 4η Ιουλίου» ( «Born on the Fourth of July»). Την δεκαετία του ’90 έδωσε ένα ακόμη δείγμα του υποκριτικού του ταλέντου ερμηνεύοντας διαφορετικούς χαρακτήρες, όπως του στρατιωτικού δικηγόρου στο δικαστικό δράμα του Ρομπ Ράινερ «Ζήτημα Τιμής» ( «A Few Good Men» ,1992), του βαμπίρ στην ταινία επιστημονικής φαντασίας του Νιλ Τζόρνταν «Συνέντευξη με έναν βρυκόλακα» ( «Interview with the Vampire», 1994) και του μυστικού πράκτορα στην περιπέτεια του Μπράιαν Ντε Πάλμα «Επικίνδυνη Αποστολή» ( «Mission: Impossible»,1996), μεταφορά στην μεγάλη οθόνη της ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς. H μεγάλη επιτυχία της ταινίας οδήγησε στην σηριαλοποίησή της με συνέχειες το 2000, 2006, 2011, 2015 και 2018.
Συνεργασίες με Κιούμπρικ, Σπίλμπεργκ Η ερμηνεία του ως αθλητικού ατζέντη στην ταινία «Τζέρι Μαγκουάιρ» ( «Jerry Maguire», 1996), του απέφερε την δεύτερη υποψηφιότητά του για Όσκαρ. Το 1999 πρωταγωνίστησε μαζί με την τότε σύζυγό του Νικόλ Κίντμαν στο κύκνειο άσμα του Στάνλεϊ Κιούμπρικ «Μάτια Ερμητικά Κλειστά» ( «Eyes Wide Shut»), ένα ερωτικό θρίλερ με θέμα την συζυγική πίστη, βασισμένο στο μυθιστόρημα του Άρτουρ Σνίτσλερ «Ονειρική Ιστορία». Την ίδια χρονιά κέρδισε την τρίτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ υποδυόμενος έναν μισογύνη γκουρού στην ταινία του Πολ Τόμας Άντερσον «Μανόλια» («Magnolia»).
Την πρώτη δεκαετία του νέου αιώνα πρωταγωνίστησε σε μια σειρά ταινιών δράσης. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται το τεχνολογικό θρίλερ του Στίβεν Σπίλμπεργκ «Minority Report» (2002), βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα του Φίλιπ Ντικ, η περιπέτεια «Ο τελευταίος Σαμουράι» ( «The Last Samurai», 2003 στο ρόλο ενός απογοητευμένου στρατιώτη που εγκαθίσταται σε μια κοινότητα σαμουράι και το νεο-νουάρ του Μάικλ Μαν «Η Διαδρομή» («Collateral»,2004), στην οποία υποδύεται έναν ανυποχώρητο επαγγελματία εκτελεστή.
Το 2005, επανασυνδέθηκε με τον Στίβεν Σπίλμπεργκ στο θρίλερ επιστημονικής φαντασίας «Ο Πόλεμος των Κόσμων» ( «War of Worlds»), μια οπτικά εντυπωσιακή διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Χέρμπερτ Γουέλς. Το 2008 πρωταγωνίστησε στην κωμωδία του Μπεν Στίλερ «Τροπική Καταιγίδα» («Tropic Thunder»), υποδυόμενος έναν κινηματογραφικό παραγωγό, και στο πολιτικό θρίλερ του Μπράιαν Σίνγκερ «Επιχείρηση Βαλκυρία» ( «Valkyrie»), στον ρόλο του γερμανού συνταγματάρχη Κλάους φον Στάουφενμπεργκ, ο οποίος αποπειράθηκε να δολοφονήσει τον Χίτλερ.
Ο Τομ Κρουζ συνέχισε να πρωταγωνιστεί σε ταινίες δράσης: «Επικίνδυνες Παρέες» ( «Knight and Day», 2010) δίπλα στην Κάμερον Ντιάζ, «Jack Reacher» (2012) ως στρατιωτικός ανακριτής και στην συνέχεια της « Jack Reacher: Ποτέ Μη Γυρίζεις» («Jack Reacher: Never Go Back», 2016). Το 2012 εμφανίστηkε ως ροκ σταρ στο μιούζικαλ «Rock of Ages» και τον επόμενο χρόνο ως επιζών μιας καταστροφής στο θρίλερ επιστημονικής φαντασίας «Oblivion» (2013).
Τον επόμενο χρόνο πρωταγωνίστησε σε ένα ακόμη θρίλερ επιστημονικής φαντασίας με τίτλο «Στα όρια του αύριο» («Edge of Tomorrow») και το 2017 σε δύο ταινίες, το θρίλερ τρόμου «Η Μούμια» («The Mummy») και την περιπέτεια «American Made».
Η προσωπική του ζωή Ως ένα από τα μεγάλα αστέρια του Χόλιγουντ, ο Τομ Κρουζ δεν μπορούσε να κρατά κρυφή την προσωπική του ζωή. Ο δεύτερος γάμος του με τον Νικόλ Κίντμαν to 1990, αποτέλεσε πρωτοσέλιδο σε πολλά μέσα του κόσμου, όπως και το διαζύγιό του το 2001 (Ο πρώτος του γάμος με την κατά έξι χρόνια μεγαλύτερή του ηθοποιό Μίμι Ρότζερς κράτησε από το 1987 έως το 1990). Το 2006 παντρεύτηκε για τρίτη φορά με την ηθοποιό Κέιτι Χολμς, ένας γάμος που κράτησε μέχρι το 2012. Το ζευγάρι απέκτησε ένα παιδί,ενώ ο Κρουζ έχει δύο ακόμη υιοθετημένα παιδιά από την εποχή που ήταν παντρεμένος με την Νικόλ Κίντμαν.
Η πρώτη του σύζυγος τον μύησε στην Εκκλησία της Σαϊεντολογίας, μια θρησκεία που έχει απαγορευτεί σε πολλά μέρη του κόσμου.Το 2005 ο Τομ Κρουζ βρέθηκε στο στόχαστρο της δημόσιας κριτικής, όταν καταδίκασε ανοιχτά την Ψυχιατρική ως ψευδοεπιστήμη, ακολουθώντας τα πιστεύω της θρησκείας του.
Ο Τομ Κρουζ (αγγλικά: Thomas Cruise Mapother IV), (γενν. 3 Ιουλίου 1962) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1981 με τις ταινίες Ατελείωτη αγάπη (Endless Love) και Ταπς, η σάλπιγγα της ανταρσίας (Taps). Υποδύθηκε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Οι Πονηρές Δουλειές ενός Πρωτάρη (Risky Business) το 1983. Απέκτησε παγκοσμία αναγνωρισιμότητα με τον πρωταγωνιστικό ρόλο που είχε στην ταινία Τοπ Γκαν (Top Gun) το 1986 και ο πιο διάσημος ρόλος του είναι αυτός του Ίθαν Χαντ στην επιτυχημένη σειρά ταινιών Επικίνδυνη Αποστολή (Mission: Impossible). Έχει πρωταγωνιστήσει σε αρκετές επιτυχημένες ταινίες όπως: Το χρώμα του χρήματος (The Color of Money, 1986), Ο άνθρωπος της βροχής (Rain Man, 1988), Μέρες Κεραυνού (Days of Thunder, 1990), Ζήτημα τιμής (A Few Good Men, 1992), Vanilla Sky (2001), Minority Report (2002), Ο τελευταίος σαμουράι (The Last Samurai, 2003), Η Διαδρομή (Collateral: Η διαδρομή, 2004), Ο πόλεμος των κόσμων (War of the Worlds, 2005) και Επιχείρηση Βαλκυρία (Valkyrie, 2008)
Από το 2005 οι Κρουζ και Πόλα Γουάγκνερ είναι υπεύθυνοι του κινηματογραφικού στούντιο United Artists.Ο Κρουζ είναι επίσης γνωστός για την υποστήριξή του στην Εκκλησία της Σαηεντολογίας. Ο Κρουζ έχει λάβει συνολικά τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ και έχει βραβευτεί με τρεις Χρυσές Σφαίρες για τις ταινίες Γεννημένος την 4η Ιουλίου (Born on the Fourth of July, 1989), Τζέρι Μαγκουάιρ (Jerry Maguire, 1996) και Μανόλια (Magnolia, 1999).
Πρώτα χρόνια Ο Τομ Κρουζ γεννήθηκε στο Σίρακιουζ της Νέας Υόρκης από τους Μέρι Λι και Τόμας Κρουζ Μάποθερ τον 3ο.[12][13] Είναι γερμανικής, ιρλανδικής και αγγλικής καταγωγής. Μεγάλωσε στη φτώχεια, σε μια καθολική οικογένεια την οποία κακοποιούσε ο πατέρας τους. Ο Κρουζ έχει περιγράψει τον πατέρα του ως “αγγελιοφόρος του χάους”. Έχει κακοποιηθεί και ο ίδιος από τον πατέρα του, σχολιάζοντας “Ήταν το είδος ανθρώπου που όταν κάτι πήγαινε στραβά, σε κλώτσαγε. Ήταν ένα μεγάλο μάθημα -σε καθησύχαζε, σε έκανε να αισθανθείς ασφαλής και μετά, μπαμ! Για μένα ήταν κάπως ‘Κάτι δεν πάει καλά με αυτόν τον τύπο. Μην τον εμπιστεύεσαι. Να προσέχεις’”.
Ο Κρουζ πέρασε ένα μεγάλο μέρος της παιδικής του ηλικίας στον Καναδά. Η οικογένεια αργότερα μετακόμισε στο Μπίκον Χιλ, ώστε ο πατέρας του να πιάσει δουλειά ως σύμβουλος άμυνας στον καναδικό στρατό.Στο σχολείο ο Κρουζ ήταν δραστήριος στην άθληση, παίζοντας χόκεϊ επί δαπέδου. Παράλληλα ασχολήθηκε και για πρώτη φορά με τη δραματική τέχνη.
Καριέρα 1980-1989
Ο Τομ Κρουζ το 1989 Οι πρώτες κινηματογραφικές εμφανίσεις του Κρουζ έγιναν το 1981 στις ταινίες Ατελείωτη Αγάπη (Endless Love) και Ταπς, η Σάλπιγγα της Ανταρσίας (Taps), στην οποία υποδύθηκε έναν τρελαμένο μαθητή στρατιωτικού σχολείου. Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος έγινε το 1983 στην κωμωδία Losin’ It. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στις ταινίες Τομ Κρουζ, ο Ασυγκράτητος (All the Right Moves) και Οι Πονηρές Δουλειές ενός Πρωτάρη (Risky Business). Το 1985 πρωταγωνίστησε σην ταινία Θρύλος (Legend) σε σκηνοθεσία Ρίντλεϊ Σκοτ. Την επόμενη χρονιά ο Κρουζ έγινε παγκοσμίως γνωστός με το ρόλο του Πιτ “Μάβερικ” Μίτσελ στη μεγάλη εισπρακτική επιτυχία Τοπ Γκαν (Top Gun). Το Τοπ Γκαν έλαβε πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ, κερδίζοντας ένα[19] και απέφερε 353,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Μετά την επιτυχία του Τοπ Γκαν, ο Κρουζ πρωταγωνίστησε με τον Πολ Νιούμαν στην ταινία Το Χρώμα του Χρήματος (The Color of Money, 1986). Το 1988 έπαιξε στο Κοκτέιλ (Cocktail). Η ταινία αν και συγκέντρωσε 171,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως[21] έλαβε κυρίως αρνητικές κριτικές και κέρδισε δύο Χρυσά Βατόμουρα στις κατηγορίες Χειρότερη Ταινία και Χειρότερο Σενάριο ενώ ο Κρουζ έλαβε υποψηφιότητα για Χειρότερος Ηθοποιός.[23] Ακολούθησε η ταινία Ο άνθρωπος της βροχής (Rain Man), η οποία βραβεύτηκε με το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.[24] Το 1989 ο Κρουζ υποδύθηκε τον αληθινό βετεράνο του Πολέμου του Βιετνάμ Ρον Κόβικ στην ταινία Γεννημένος την 4η Ιουλίου (Born on the Fourth of July). Για την ερμηνεία του βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα α’ ανδρικού ρόλου – δράμα[25] και έλαβε υποψηφιότητα για BAFTA και Όσκαρ α’ ανδρικού ρόλου.
1990-1999 Το 1990 πρωταγωνίστησε με τη Νικόλ Κίντμαν στο Μέρες Κεραυνού (Days of Thunder) και το 1992 με τους Τζακ Νίκολσον, Ντέμι Μουρ και Κέβιν Μπέικον στο δικαστικό δράμα Ζήτημα τιμής (A Few Good Men). Ο Κρουζ έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα α’ ανδρικού ρόλου – δράμα[28] ενώ η ίδια η ταινία έλαβε πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Καλύτερη Ταινία. To Ζήτημα τιμής αποδείχτηκε και μεγάλη εισπρακτική επιτυχία αποφέροντας 243,2 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.[30] Ακολούθησε η ταινία Η Φίρμα (The Firm) το 1993 και την επόμενη χρονιά ο Κρουζ πρωταγωνίστησε μαζί με τους Μπραντ Πιτ και Αντόνιο Μπαντέρας στην ταινία Συνέντευξη με έναν Βρικόλακα (Interview with the Vampire: The Vampire Chronicles), βασισμένη στην ομότιτλη νουβέλα της Αν Ράις. Παρά το γεγονός ότι η ταινία έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, η Ράις αρχικά ήταν αντίθετη με την επιλογή του Τομ Κρουζ. Αφού είδε την ταινία, όμως, επαίνεσε την ερμηνεία του και απολογήθηκε για τις προηγούμενες αμφιβολίες της για το πρόσωπο του Κρουζ.
Το 1996 ο Κρουζ ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του πράκτορα Ίθαν Χαντ στην περιπετειώδη ταινία Επικίνδυνη Αποστολή (Mission Impossible) βασισμένη στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά. Η ταινία αποτέλεσε την πρώτη ανάμεσα στις 4 συνολικά ταινίες και έγινε τεράστια εισπρακτική επιτυχία με 457,6 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στο Τζέρι Μαγκουάιρ (Jerry Maguire), για το οποίο βραβεύτηκε με τη δεύτερη Χρυσή Σφαίρα και έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ α’ ανδρικού ρόλου.] Το 1999, ο Κρουζ συνεργάστηκε ξανά με τη Νικόλ Κίντμαν στην ταινία Μάτια Ερμητική Κλειστά] (Eyes Wide Shut) σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Κιούμπρικ και έπαιξε στο πλάι των Τζούλιαν Μουρ και Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν στην ταινία Μανόλια (Magnolia). Για την ερμηνεία του στο Μανόλια ο Κρουζ βραβεύτηκε με την τρίτη του Χρυσή Σφαίραν και έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ β’ ανδρικού ρόλου.
Οι “Ενεργοί μπαμπάδες” στην ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ κα. Έλενα Ράπτη Θετική και Ουσιαστική Συνάντηση της ΑΜΚΕ «Ενεργοί Μπαμπάδες για τα Δικαιώματα των Παιδιών» με την Υφυπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, κα Έλενα Ράπτη. Σε κλίμα αμοιβαίας κατανόησης και θετικής διάθεσης για συνεργασία πραγματοποιήθηκε σήμερα συνάντηση εκπροσώπων της ΑΜΚΕ «Ενεργοί Μπαμπάδες για τα Δικαιώματα των Παιδιών» με την Υφυπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, κα Έλενα Ράπτη, στο γραφείο της Υφυπουργού. Η Υφυπουργός άκουσε με προσοχή τα αιτήματα και τις τεκμηριωμένες προτάσεις της ΑΜΚΕ, που αφορούν την αντιμετώπιση του φαινομένου της γονεϊκής αποξένωσης – ενός αφανούς αλλά εξαιρετικά επώδυνου κοινωνικού τραύματος για τα παιδιά. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανάγκη θεσμικής ενίσχυσης των οικογενειακών δικαστηρίων και στην προστασία της σχέσης γονέα-παιδιού, ήδη από τα πρώτα στάδια των δικαστικών διαδικασιών, προκειμένου να αποφεύγονται οι συγκρούσεις και οι ανεπανόρθωτες ρήξεις. Η αντιπρόεδρος της ΑΜΚΕ, κα Μαίρη Τόλια, και ο νομικός σύμβουλος, κ. Δημήτριος Δουλιώτης, παρέδωσαν υπόμνημα στην κα Ράπτη, η οποία δεσμεύθηκε να διατηρήσει ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας με τα στελέχη της ΑΜΚΕ, εξετάζοντας τις δυνατότητες νομοθετικής και διοικητικής παρέμβασης για την αποκατάσταση της ισότητας, της δικαιοσύνης και – κυρίως – της παιδικής ευημερίας. Οι «Ενεργοί Μπαμπάδες» συνεχίζουν με συνέπεια και επιμονή τον αγώνα τους ενάντια στις πρακτικές αποξένωσης, υπενθυμίζοντας ότι η γονεϊκή ισότητα δεν είναι μόνο δικαίωμα των ενηλίκων – είναι πρώτα και πάνω απ’ όλα δικαίωμα των παιδιών να αγαπούν και να αγαπιούνται εξίσου. Με εκτίμηση, Για την ΑΜΚΕ «Ενεργοί Μπαμπάδες για τα Δικαιώματα του Παιδιού»
Νότια προάστια – Γλυφάδα! Η καθαριότητα είναι 100% αρχοντιά! Οι ζηλευτοί κήποι. Χαίρεσαι να σαι κάτοικος αυτής της πόλης, αυτού του δήμου, κάθε που συναντάς τέτοιο επίπεδο φροντίδας από τους συμπολίτες σου.
Σ΄ένα πεζοδρόμιο που δεν είναι μόνο η εξαιρετική του τοποθεσία, αλλά και η διάθεση με την οποία το αγκαλιάζουν οι περίοικοι. Αν δείτε στο βίτνεο εκείνο που αποτελεί ακόμα μία ευχάριστη έκπληξη είναι ο χώρος γύρω από την πολυκατοικία που έχουν αφήσει. Δίνουν την ευκαιρία στους περαστικούς να περπατούν χέρι – χέρι να έχουν τα παιδιά του πλάι. Ευχαριστούμε θερμά γι αυτές τις εικόνες.
Clavdia – Eurovision: Σας αρέσει ή όχι; Απαντήστε…και μην αμφιβάλλετε για την κρίση σας! Ούτε διαγωνισμός κορώνας είναι, ούτε καλοσύνης! Το τραγούδι είναι ΤΡΑΓΩΔΙΑ. Ποιος διαφωνεί; Θ’ άφηναν κάποιον τυχαία να πάει eurovision ή εν χορώ θα σε έψελναν πως εκείνοι ξέρουν. Εσύ, όχι. Είσαι από κείνους που άκουσαν το τραγούδι και δεν το “χώνευες” με τίποτα; Σίγουρα είσαι.
Δεν θα μας πείσει κανείς από κείνους που συντονισμένα “πιέζονται” – ούτε να υποκριθούν δεν μπορούν – πως μιλάμε σοβαρά τώρα, όλοι μαζί σατ σόσιαλ, παντού, για ένα ωραίο τραγούδι. Ο βαθμος δυσκολίας να πετύχουν την αποστολή τους, μεγάλος. Επιστρατεύουν επίθετα: “Καλή κοπέλα”. “Φωνάρα”. Άσχετα αυτά, τελείως για τον διαγωνισμό. Ούτε διαγωνισμός κορώνας είναι, ούτε διαγωνισμός καλοσύνης.
Η απόλυτη υποκρισία μέσα στην χώρα, γιατί έξω ποιος τους ακούει;
Η Klavdia είναι πολύ…λίγη για την σκηνή. ίσως κάποτε γίνει τεράστια. Τώρα όμως , όσες κορώνες και να βγάζει μας εμπνέει το ανέτοιμο που την χαρακτηρίζει αυτή την στιγμή. Παράδειγμα; Δεν μας ενδιαφέρει καθόλου το ότι είναι με καρφωμένα τα πόδια της. στο σκηνικό. Δεν είναι αυτό που έπαιξε έστω και ελάχιστο ρόλο στην αρνητική εικόνα που έχουμε για την συμμετοχή αυτή. Γιατί; Μα,….υπάρχουν τραγουδιστές, ΑΚΟΥΝΗΤΟΙ, που γεμίζουν την σκηνή. Δεν το κάνει Clavdia αυτό. Δεν το χει. Με το ζόρι; Ακόμα, δεν μας ενδιαφέρει το “καλό παιδί” ούτε το τραγούδι για “ξεριζωμό”. Με χαρακτηρισμούς τέτοιους οι “υποστηρικτές” δεν μας πείθουν πως πρέπει να γουστάρουμε την Αστερομάτα.
Το “καλό παιδί” το “καλή φωνή” ή ακόμα και “φωνάρα”, δεν μας αφορά σε τέτοιο διαγωνισμό αν δεν πληρούνται άλλα. Να σ’ αρέσει απλά, αυτό που ακούς πρώτα και αυτό που βλέπεις.
Το άλλο επειχείρημα, πως το τραγούδι μιλά για κάτι συγκλονιστικό….για ποιους συγκλονιστικό; Για κείνους που κάθησαν και έβγαλαν ένα σενάριο όταν έγραφαν το τραγούδι πιστεύοντας πως βρήκαν κατάλληλο ώστε να μας συγκινήσουν; Εδώ οι Έλληνες αν τους ρωτήσεις δεν ξέρουν την ιστορία στην οποία αναφέρεται η Αστερομάτα.
Αλλά και οι ίδιοι οι…εμπνευστές της, δεν μπόρεσαν να την μεταδώσουν στο κομμάτι. Για να τα καταφέρουν, έβαλαν δελτία τύπου και με διάφορους τρόπους και από διάφορα μέσα, διαβάζαμε τι θέλει να πει ο…ποιητής. Θα ξέρουν οι Ευρωπαίοι; Ποιον νοιάζει σε τι αναφέρεται και ποντάρουν τόσο στο να μας το εξηγούν ξανά και ξανά; Τα πράγματα είναι απλά και με τέτοιες ψευτιές θέλουν να τα κάνουν το άσπρο – μαύρο. Πόσο απλά; Σ’ αρέσει; Ναι ή όχι;
Ακούστε λοιπόν την άποψη μας! Απογοητευτήκαμε αμέσως με το άκουσμα του τραγουδιού στον υποτιθέμενο Ελληνικό τελικό. Δεν κάνουμν ακμάι περίεργη κριτική! Λέμα ότι ΔΕΝ μας άρεσε. Πρέπει να μας αρέσει με το ζόρι; Έχουμε το δικαίωμα να πούμε ότι δεν μας άρεσε;
Πάμε παρακάτω. Δεν μας άρεσε η παρουσία της Clavdia. Αυτή η “κούφια” στατικότητα, χωρίς καλλιτεχνικό για μας ερέθισμα.
Μιά κοπέλα που με υπερβολικές -κακέχτυπα θεατρικών – κινήσεις χεριών πάσχιζε να μας συγκινήσει. Με έναν στοίχο τέρμα ανίκανο να μας το προκαλέσει. Άτακτα λόγια με κτητικές αντωνυμίες να καταλήγουν. Λόγια χωρίς ειρμό και νόημα για μας. Μόνο “Αχ” και “βαχ”. Αυτό προλάβαμε να καταλάβουμε όση ώρα τραγουδούσε. Και τώρα, ένα μάθημα: Αφήνουμε την υποκειμενική μας άποψη που λέει πως τα πάντα ήταν κακαίσθητα. Ακόμα και το εύρημα να την θυμόμαστε με τα γυαλιά. Και οι…κορώνες. Θεωρούμε κατόρθωμα ότι βγάζει κορώνες; Έχει σχέση αυτό με το αν μας αρέσει το τραγούδι και η παρουσιαση του; Γιατί αν έχει, να κάνουμε διαγωνισμό κορώνας.
Αφήνουμε λοιπόν το υποκειμενικό “δενα μας αρέσει σε τίποτα και καθόλου” το δικό μας και πάμε σε κάτι αντικειμενικό: Αποδέχεστε όλοι πως όποιος παράγει επικοινωνία με κοινό, οφείλει να είναι γρήγορα, άμμεσα κατανοητός. Να δίνει το μήνυμα στην στιγμή. Ισχύει για τα τραγούδια, για τα κείμενα, τους τίτλους, τους στίχους, τα διαφημηστικά σλόγκαν και σποτάκια, για τα πάντα.
Ωραία! Είμαστε Έλληνες και μιλάμε – όσο χάλια και αν την μιλάμε – την Ελληνική. Είναι υποχρέωση τπου στιχουργού που θέλει να επικοινωνήσει την ιδέα του να γίνει κατανοητός ακόμα και σε μας που γνωρίζουμε ανεπαρκώς τα Ελληνικά. Λοιπόν, εμείς, δεν καταλάβαμε τίποτα. Δεν καταλάβαμε ούτε αρχή, ούτε μέση, ούτε τέλος. Καταλάβαμε πως το παιδί προσπαθεί να κλαίει και να οδύρεται.
Εσείς λοιπόν που ακούτε αυτό το τραγούδι, αν καταλάβατε τους στίχους τους και αν πρέπει ν’ απαντήσετε τι λέει το τραγούδι, συγχαρητήρια, χάσαμε. Κακώς επιμένουμε.
Κάποιοι λίγοι βέβαια θ’ αμφιβάλουν πάντα για την κρίση τους ακούγοντας το κομμάτι αυτό. Οι ίδιοι όμως θ’ αμφιβάλλουν μια ζωή για την κρίση τους πάνω σε όλα. Μιλάμε πολύ απλά αλλά τα…τρολ της ζωής και όχι μόνο του διαδυκτίου. Από την στιγμή που δεν θέλουν να καταλάβουν τι λες, θα πετάνε ό,τι “κουλό” θέλουν.
Eurovision – ΑστεροΚΛΑΦΤΑ! Γελοιοποίηση των καναλιών με σπαρταριστές αναλύσεις! Αναλύουν την…Καρυάτιδα! ο πόσο ψάχνουν αν η…Καρυάτιδα που θα παίξει στα γραφικά πίσω από την Klavdia, θα παίξει καθοριστικό ρόλο στις εντυπώσεις, άρα, στην ψηφοφορία. Κλαίμε από το γέλιο με τις αναλύσεις των καναλιών. Είναι λίγο…τρομαχτικό από την άλλη. Το πόσο σοβαρά μιλούν για μια λεπτομέρεια στα…γραφικά. Δηλαδή, το κατά φαντασίαν ντεκόρ. Υπάρχουν άνθρωποι που βγαίνουν και μιλούν δημόσια και δεν αντιλαμβάνονται – ας αρχίσουμε από τα πιο…χαμηλά – το αν όσοι δουν την Καρυάτιδα, θα την προσέξουν κιόλας.
Αν θα καταλάβουν τι θέλει να πει ο…Φωκάς με αυτή την σκηνοθετική αντίληψη.
Λες και υπάρχουν φανς που αναλύουν τόσο πολύ και βασικά αν μετρούν κάτι άλλο πέραν του αν τους αρέσει ή όχι το τραγούδι.
Αισθανόμαστε σαφώς ότι πρέπει να καταβάλουμε προσπάθεια και αντί να πάρουμε εντελώς στην πλάκα όσα ακούμε, μια ακόμα φορά…τρομάζουμε με την αντίληψη όσων τα λένε
Νότια – Γλυφάδα γήπεδα σήμερα! Μικρά θαύματα σε γνωστές συνοικίες. Με γνώμονα την ψυχολογική αποσυμφόρηση και ταυτόχρονα ανάταση. Την ευκαιρία να γυμναστείς. Να έχεις χώρο να γυμναστείς όχι κάνοντας ταξίδι μακρινό, ούτε πληρώνοντας συνδρομή σε γυμναστήρια που από συνωστισμό δεν σου αφήνουν καν τα όργανα για να τα χρησιμοποιήσεις.
Ο δήμος Γλυφάδας σε κεντρικά σημεία έχει κατασκευάσε τέτοια αθλητικά κοσμήματα. Σε πολλά σημεία και συνεχίζει να δημιουργεί ακόμα και σε πιο απόμερες συνοικίες του.
Eurovision – Clavdia – Αστερομάτα! Το μόνο που βλέπουμε στην σκηνή, είναι ένα…κενό με γραφικά. Με το ζόρι καλό, κάτι που δεν βλέπεται…Δεν βλέπετε επειδή όση άνεση και αν προσπαθεί να δείξει, δεν έχει. Φαίνεται το ότι δεν το πιστεύει και κάνει τα πάντα να το υποστηρίξει αφού αυτό το τραγούδι έχει. Το επιχείρημα “το ψήφισε ο κόσμος” δεν ισχύει φυσικά. Αν στον κόσμο σερβίρεις 12…τραγικά κομμάτι – όσοι ψήφισαν – ενά από αυτά τα ατάλαντα σε έμπνευση τραγούδια θα διάλεγε.
Εάν συμμετείχε κοινό…Η “Αστερομάτα” δεν ακούγεται. Οι μουσικοί οιμωγή στα δικά μας αφτιά μια τσιρίδα μοιάζει. Η φωνή της τραγουδίστριας είναι τόσο αναμενόμενη και τόσο αδιάφορη σε τέτοιο κομμάτι χωρίς ένα δυνατό σημείo.
Η στατικότητα της τραγουδίστριας δεν μας ενοχλεί επειδή δεν έχει μπαλέτο, ούτε επειδή δεν κάνει κινήσεις παρά μόνο με τα χέρια…κι αυτές αναμενόμενες.
Υπάρχουν καλλιτέχνες ακούνητοι, στην σκηνή που όμως την γεμίζουν απ΄άκρη σ’ άκρη. Η Klavdia δεν δείχνει ούτε για ανέκδοτο τέτοια δυναμική. Οπότε το μόνο που βλέπουμε στην σκηνή, είναι ένα…κενό! Το να παίζουν γραφικά και άλλα τέτοια εξίσου αναμενόμενα και πολυχρησιμοποιημένα πια στο 2025…σημαίνει πως δεν έχουμε ανάγκη καν την παρουσία της. Ας δούμε αυτά.
Eurovision – ΑστεροΚΛΑΦΤΑ! Αναλύουν την…Καρυάτιδα! Κλαίμε από το γέλιο με τις αναλύσεις των καναλιών. Είναι λίγο…τρομαχτικό από την άλλη. Το πόσο σοβαρά μιλούν για μια λεπτομέρεια στα…γραφικά. Δηλαδή, το κατά φαντασίαν ντεκόρ. Το πόσο ψάχνουν αν η…Καρυάτιδα που θα παίξει στα γραφικά πίσω από την Klavdia, θα παίξει καθοριστικό ρόλο στις εντυπώσεις, άρα, στην ψηφοφορία. Υπάρχουν άνθρωποι που βγαίνουν και μιλού δημόσια και δεν αντιλαμβάνονται – ας αρχίσουμε από τα πιο…χαμηλά – το αν όσοι δουν την Καρυάτιδα, θα την προσέξουν κιόλας.
Αν θα καταλάβουν τι θέλει να πει ο…Φωκάς με αυτή την σκηνοθετική αντίληψη.Λες και υπάρχουν φανς που αναλύουν τόσο πολύ και βασικά αν μετρούν κάτι άλλο πέραν του αν τους αρέσει ή όχι το τραγούδι. Αισθανόμαστε σαφώς ότι πρέπει να καταβάλουμε προσπάθεια και αντί να πάρουμε εντελώς στην πλάκα όσα ακούμε, μια ακόμα φορά…τρομάζουμε με την αντίληψη όσων τα λένε
Καύσιμα τιμές τώρα! Βενζίνη και πετρελαίο στα νότια προάστια. Με ποιο κάτω το λίτρο σήμερα. Στα βίντεο των προηγομένων ημερών είχαν στογγυλλοκαθήσδει σχεδόν στο 1.70 και 1,40 το λίτρο. Σήμερα το πρωί όμως σε κεντρικό πρατήριο πάνω στην λεωφόρο Βουλιαγμένης, βλέπετε και στα δύο κάυσιμα η τιμή πλησιάζει στο 1,65 και 1,37 αντίστοιχα.
