Tag: γεννήσεις

  • Δημογραφικό: 5 συντάξεις, 1 γέννηση! Έτσι θα καταρρεύσουν οι συντάξεις

    Δημογραφικό: 5 συντάξεις, 1 γέννηση! Έτσι θα καταρρεύσουν οι συντάξεις

    Δημογραφικό: 5 συντάξεις, 1 γέννηση! Έτσι θα καταρρεύσουν οι συντάξεις Συγνώμη, δεν υπάρχουν χρήματα για να πάρετε σύντεξη! Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ οι γεννήσεις στην Ελλάδα είναι μειωμένες κατά 6,1% και οι θάνατοι ήταν για άλλη μια χρονιά περισσότεροι από τις γεννήσεις. Συγκεκριμένα, το 2023 γεννήθηκαν 71.455 παιδιά, από 76.095 το 2022, καταγράφοντας νέο αρνητικό ρεκόρ. Από το 2010 ο ετήσιος αριθμός των γεννήσεων έχει μειωθεί κατά 38%, αντανακλώντας εν μέρει και τη συσχέτιση της οικονομικής κρίσης με τις δυσκολίες απόκτησης παιδιού.

    Συντάξεις: Μάθε αν θα την πάρεις και τον επόμενο μήνα,...γιατί δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει!

    Σε «μέγα-πρόβλημα» εξελίσσεται το δημογραφικό καθώς μετά από μια περίοδο σταθεροποίησης των γεννήσεων τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες παρατηρούμε μια «βουτιά» μετά το 1980. Η πτώση ανακόπτεται προσωρινά κατά την πρώτη δεκαετία του 2000 και συνεχίζεται έκτοτε με αμείωτη ένταση οδηγώντας σε αναπόφευκτη συρρίκνωση του πληθυσμού της χώρας.

    Τα στοιχεία που ανακοινώνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα είναι άκρως ανησυχητικά ενώ παράλληλα η γενιά των «Βaby Βoomers» αυξάνει τις αιτήσεις συνταξιοδότησης επηρεάζοντας το ασφαλιστικό σύστημα.

    Μειώνονται συνεχώς οι γεννήσεις

    Οι θάνατοι ανήλθαν σε 128.101, μειωμένοι κατά 9% σε σύγκριση με το 2022 (140.801) και σχεδόν 11% σε σύγκριση με το 2020 (143.901), παραμένοντας ωστόσο αισθητά περισσότεροι από ό,τι πριν την πανδημία του κορονοϊού.

    Ως αποτέλεσμα, ο πληθυσμός μειώθηκε κατά 56.446 άτομα, έναντι μείωσης 64.706 το 2022.

    Από το 2010 ο ετήσιος αριθμός των γεννήσεων έχει μειωθεί κατά 38%

    Μεγαλώνει το κύμα συνταξιοδοτήσεων

    Η πληθυσμιακή συρρίκνωση θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην αγορά εργασίας και στο ασφαλιστικό σύστημα με την Ελλάδα να «κουβαλά» τα χρόνια των μνημονίων που οδήγησαν σε βίαιες ανατροπές στο εργασιακό και συνταξιοδοτικό τοπίο.

    Τα πρώτα «καμπανάκια» έχουν ήδη αρχίσει να χτυπούν με το κύμα συνταξιούχων να μεγαλώνει αισθητά παρά το γεγονός πως οι συντάξιμες αποδοχές είναι χαμηλότερες.

    Συντάξεις: Αυτές είναι οι αυξήσεις που θα πάρετε πριν τις γιορτές!

    Τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, των συστημάτων «Ήλιος» και «Άτλας», έδειξαν πως τον Ιούλιο οι αιτήσεις συνταξιοδότησης ξεπέρασαν τις 18.000 που αποτελεί μάλιστα αριθμό ρεκόρ (για φέτος).

    Οι αιτήσεις συνταξιοδότησης ξεπέρασαν τις 18.000 τον Ιούλιο και το επτάμηνο ξεπέρασαν τις 115.000

    Σύμφωνα με τα στοιχεία του συστήματος «Άτλας», συνολικά, στο επτάμηνο Ιανουάριος – Ιούλιος (2024) έχουν υποβληθεί 117.650 αιτήσεις. Πρόκειται για ιδιαίτερα μεγάλο νούμερο με τους ειδικούς να μην αποκλείουν, μέχρι το τέλος του έτους, να υπερβούν τις 200.000 οι νέες αιτήσεις χορήγησης σύνταξης.

    Αν ανατρέξουμε στα στοιχεία του Ιουνίου (2024) παρατηρούμε αύξηση των αιτήσεων κατά 16,5% ενώ σε σύγκριση με ένα χρόνο πριν (Ιούλιος 2023), οι φετινές αιτήσεις ήταν αυξημένες κατά 9,89%.

    Χρονιά ρεκόρ στις αιτήσεις συνταξιοδότησης παραμένει το 2021 με 212.151 όμως αν συνεχιστεί φέτος η μαζική έξοδος όσων πληρούν τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης τότε δεν αποκλείεται να καταρριφθεί.

    Χρονιά ρεκόρ στις αιτήσεις συνταξιοδότησης παραμένει το 2021

    Δημογραφικός εκτροχιασμός

    Οι μαζικές αποχωρήσεις από τον εργασιακό βίο σε συνδυασμό με τη συρρίκνωση του πληθυσμού δημιουργούν μια βραδυφλεγή «βόμβα» για την ομαλή λειτουργία του ασφαλιστικού συστήματος.

    Ο δείκτης πέντε συνταξιοδοτήσεις έναντι μίας γέννησης είναι προβληματικός και δεν μπορεί να αφήσει κανέναν αδιάφορο. Τα χειρότερα όμως είναι μπροστά. Μέχρι το τέλος του έτους θα συνταξιοδοτηθούν κοντά στις 200.000 εργαζόμενοι ενώ η πραγματική έκρηξη των συνταξιοδοτήσεων αναμένεται την πενταετία 2027-31 όπου πρόκειται να φύγουν από την ενεργό εργασία όλοι οι απασχολούμενοι της δεκαετίας 1984-90, αυξάνοντας το κόστος συνταξιοδότησης κατά 3% του ΑΕΠ.

    Το δημογραφικό επηρεάζει σημαντικά την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, με το βασικό σενάριο, του ΙΟΒΕ για το 2100 να προβλέπει μειωθεί μείωση του ΑΕΠ και όπως είναι φυσικό, βραχυπρόθεσμα, προκαλείται εκροή πόρων για την καταβολή των συντάξεων. Η γενιά των «Βaby Βoomers», όσοι δηλαδή έχουν γεννηθεί το 1946 έως το 1964, που είναι η μεγαλύτερη πληθυσμιακά στον πλανήτη, σιγά – σιγά συνταξιοδοτείται, που δικαιολογεί τους αυξημένους αριθμούς αιτήσεων συνταξιοδότησης.

    Εκροή πόρων για την καταβολή των συντάξεων

    Σύμφωνα πάντα με το ΙΟΒΕ, την περίοδο 2011-2021 ο πληθυσμός της χώρας μειώθηκε κατά 441.000. Ο συντελεστής γονιμότητας έχει υποχωρήσει σε κάτω από 1,5 μονάδα ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, από 2,1-2,5 μονάδες τις δεκαετίες των 1960 και 1970. Η μείωση και η γήρανση του πληθυσμού της χώρας προβλέπεται να συνεχιστούν τις επόμενες δεκαετίες. Στα 8,1 εκατ. προβλέπεται να υποχωρήσει ο πληθυσμός έως το 2100, στο σενάριο βάσης των δημογραφικών προβολών.

    Έχοντας τα παραπάνω δεδομένα, δύο είναι τα σενάρια που κερδίζουν έδαφος για το συνταξιοδοτικό. Η χρηματοδότησή του συστήματος με πρόσθετους πόρους ύψους 0,5% του ΑΕΠ ή η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. Πρόκειται για αναλογιστικές μελέτες που εκπονούν εναλλακτικά σενάρια για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων του δημογραφικού προβλήματος.

  • Ελλάδα: 200 χιλ. ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ από γυναίκες μετά τα 39!

    Ελλάδα: 200 χιλ. ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ από γυναίκες μετά τα 39!

    Ελλάδα: 200 χιλ. ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ από γυναίκες μετά τα 39! Πού οφείλεται όμως η «έκρηξη» των μετά τα 39 έτη γεννήσεων; Πόσο «ζυγίζει» η γονιμότητα των γυναικών 40-49 ετών στους ετήσιους δείκτες σήμερα και πριν από 30 χρόνια (δείκτες που μόλις υπερβαίνουν το 1,3 παιδιά/γυναίκα); ποια η συμμετοχή της γονιμότητας των 40-49 ετών στον τελικό αριθμό παιδιών που έφεραν στο τέλος του αναπαραγωγικού τους κύκλου (στα 50 τους έτη) οι γυναίκες των διαδοχικών γενεών;

    Ελλάδα: 200 χιλ. ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ από γυναίκες μετά τα 39!

    Οι γεννήσεις πενταπλασιάσθηκαν «ζυγίζοντας» 7 φορές περισσότερο (1,4% του συνόλου στις αρχές της δεκαετίας του ’90, 8-9% το 2023-24). Την ίδια περίοδο αυτές από γυναίκες ηλικίας 30-39 ετών σχεδόν διπλασιάσθηκαν και οι προερχόμενες από τις 20-29 και <20 ετών κατέρρευσαν. Πρόκειται για κάποια από τα πρώτα συμπεράσματα που αναφέρονται στο πρόσφατο ψηφιακό δελτίο του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών (ΙΔΕΜ) με θέμα: « Όλο και λιγότερα παιδιά σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία: οι γεννήσεις σε ηλικία 40 ετών και άνω και η συμβολή τους στους δείκτες γονιμότητας». Συγγραφέας του άρθρου είναι ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και διευθυντής του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών (ΙΔΕΜ) Βύρωνας Κοτζαμάνης.

    Πού οφείλεται όμως η «έκρηξη» των μετά τα 39 έτη γεννήσεων; Πόσο «ζυγίζει» η γονιμότητα των γυναικών 40-49 ετών στους ετήσιους δείκτες σήμερα και πριν από 30 χρόνια (δείκτες που μόλις υπερβαίνουν το 1,3 παιδιά/γυναίκα); ποια η συμμετοχή της γονιμότητας των 40-49 ετών στον τελικό αριθμό παιδιών που έφεραν στο τέλος του αναπαραγωγικού τους κύκλου (στα 50 τους έτη) οι γυναίκες των διαδοχικών γενεών;

    Οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά, σύμφωνα με τον κ. Κοτζαμάνη, είναι σαφείς. Η μετατόπιση της ηλικίας απόκτησης παιδιών σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία είναι η κυρία αιτία της έκρηξης αυτής, αν και, όπως αναφέρει, την τελευταία δεκαετία έπαιξαν ρόλο τόσο η αύξηση του πλήθους των 40+ στον πληθυσμό αναπαραγωγικής ηλικίας όσο και οι πρόοδοι των τεχνικών υποβοηθουμένης γονιμότητας και η προσφυγή σε αυτές ενός όλου και μεγαλύτερου αριθμού ζευγαριών.

    Όσον αφορά τη συμμετοχή των γεννήσεων αυτών στους ετήσιους δείκτες γονιμότητας, αν και αυξάνουσα, αυτή είναι περιορισμένη. Περιορισμένη επίσης είναι και η συμμετοχή τους στον τελικό αριθμό παιδιών που έφεραν στα 50 τους έτη οι γυναίκες που γεννήθηκαν το 1951, 1961 και 1981: αν η γονιμότητα των 40 + ήταν μηδενική οι 1000 γυναίκες που γεννήθηκαν το 1951 θα έκαναν 25 παιδιά λιγότερα (2023 αντί για 2048), αυτές που γεννήθηκαν το 1961 39 λιγότερα (1850 αντί για 1889) και οι γεννηθείσες το 1981, 95 λιγότερα (1410 αντί 1505).

    Οι πρόοδοι των τεχνικών υποβοηθουμένης γονιμότητας και η διευρυμένη πρόσβαση σε αυτές, αναφέρει ο κ. Κοτζαμάνης δεν πρόκειται να οδηγήσουν τις δυο επόμενες δεκαετίες σε μια σημαντική αύξηση των προερχομένων από γυναίκες 40 ετών και άνω γεννήσεων, καθώς ο αριθμός των γυναικών αυτών, εν απουσία θετικής μετανάστευσης, θα μειωθεί σημαντικά: από 795 χιλ. το 2022 στις 500 χιλ. το 2042.

    Οι γεννήσεις από τις γυναίκες που βρίσκονται στη τελευταία δεκαετία του αναπαραγωγικού τους κύκλου θα συμβάλλουν περιορισμένα όμως και στην αύξηση της τελικής γονιμότητας των γενεών, στον αριθμό δηλαδή των παιδιών που θα φέρουν κατά μέσο όρο στον κόσμο όσες γεννήθηκαν μετά το 1981.

    Ο συγγραφέας του άρθρου σημειώνει ακόμη ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται, με βάση τόσο τις αναλύσεις του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών όσο και αυτές ερευνητικών ιδρυμάτων της αλλοδαπής, στις χώρες εκείνες, που, στις γενεές 1970-75 έχουν: ι) το μεγαλύτερο «χάσμα» (fertilitygap) ανάμεσα στον αριθμό των παιδιών που αυτές επιθυμούν και σε αυτόν που θα αποκτήσουν (οι Γαλλίδες θα κάνουν 5% λιγότερα παιδιά από αυτά που επιθυμούν, ενώ εμείς θα κάνουμε 20% λιγότερα) και ιι) την μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στο ποσοστό των γυναικών που επιθυμούν να αποκτήσουν ένα τουλάχιστον παιδί και στο ποσοστό αυτών που θα μείνουν άτεκνες, με αποτέλεσμα το ποσοστό ατεκνίας στις γενεές αυτές να εγγίζει στην Ελλάδα το 23% έναντι του 15% στη Γαλλία.

    Οι προαναφερθείσες διαφορές αποτυπώνουν κατά τη γνώμη του και τις διαφοροποιημένες πολιτικές ανάμεσα στις δυο χώρες, πολιτικές που είχαν σαν αποτέλεσμα στη μεν Γαλλία όλες οι μεταπολεμικές γενεές μέχρι και αυτές του 1980 να αποκτήσουν λίγο περισσότερα από δυο παιδιά σε αντίθεση με τη χώρα μας όπου, όλες οι μετά το 1960 γενεές, απέκτησαν λιγότερα από δυο, οι δε νεότερες πολύ λιγότερα (μόλις 1,5 παιδιά/γυναίκα όσες γεννήθηκαν το 1981)….

    Η ανόρθωση των δεικτών γονιμότητας και των γεννήσεων (72 χιλ. το 2023) είναι επομένως ανέφικτη κατ’ αυτόν εάν δεν δημιουργηθεί στη χώρα μας ένα εξαιρετικά ευνοϊκό για την δημιουργία οικογένειας και την απόκτηση του επιθυμητού αριθμού παιδιών περιβάλλον, που θα επιτρέψει στα νεότερα ζευγάρια να φέρουν στο κόσμο τον αριθμό των παιδιών που επιθυμούν. Αυτό θα οδηγήσει προοδευτικά στη μείωση των ιδιαίτερα υψηλών ποσοστών ατεκνίας των νεότερων γενεών, στην επιβράδυνση της αύξησης της μέσης ηλικίας τους στη τεκνογονία και στην αύξηση των πιθανοτήτων όσων έχουν ένα πρώτο παιδί να αποκτήσουν ένα δεύτερο και στη συνέχεια ένα τρίτο κ.ο.κ.

    Μιλώντας δε στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο κ. Κοτζαμάνης τονίζει: «Αν δεν δημιουργήσουμε το ευνοϊκό αυτό περιβάλλον οι γεννήσεις τις δυο επόμενες δεκαετίες θα κυμανθούν γύρω από τις 68-72 χιλ. ετησίως και με δεδομένο ότι οι θάνατοι θα είναι γύρω από τις 130 χιλ, η ζυγαριά (το φυσικό ισοζύγιο) θα είναι αρνητική κατά 60 χιλ. κάθε χρονιά.

    Αν αντιθέτως το δημιουργήσουμε οι γεννήσεις δεν πρόκειται φυσικά να επανέλθουν στα επίπεδα της προηγουμένης δεκαετίας (92 χιλ./έτος κατά μέσο όρο το 2011-20). Θα μπορούσαν όμως να ξεπεράσουν και τις 80 χιλ. Το “κέρδος” φαίνεται μικρό, αλλά σε βάθος 25ετίας μειώνει κατά 200 χιλ. το αρνητικό φυσικό ισοζύγιο και δίδει 200 χιλ. παιδιά επιπλέον τα οποία, μεγαλώνοντας, θα προστεθούν στον μελλοντικό πληθυσμό παραγωγικής και αναπαραγωγικής ηλικίας της χώρας μας».