Γιώτα Αργυροπούλου βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά Η Γιώτα Αργυροπούλου είναι ηθοποιός/performer, σκηνοθέτης και συγγραφέας. Η Γιώτα Αργυροπούλου είναι ηθοποιός, σκηνοθέτις, δραματουργός.

Δείγμα της δουλειάς της στο θέατρο είναι οι παραστάσεις Βρικόλακες (2018), Hotel (2015), Εuropeana (2019), Επικίνδυνες Σχέσεις (2020).

Μάγισσα-Γιώτα Αργυροπούλου: Οι σπουδές στο Λονδίνο, η σκηνοθεσία και η καλλιτεχνική υποτροφία

«Αυτό αλλάζει ανάλογα με τις δημιουργικές περιόδους που διανύω. Μου αρέσουν και οι τρεις διαδικασίες εξίσου πολύ και συχνά τις συνδυάζω. Αυτή την περίοδο, έχω πολλή χαρά και όρεξη να παίζω σε δουλειές σκηνοθετών που εκτιμώ αλλά και να σκηνοθετώ η ίδια ηθοποιούς σε έργα για το θέατρο. Έχω σκηνοθετήσει μέχρι στιγμής δύο παραστάσεις, και πραγματικά δεν το περίμενα ποτέ ότι θα μου έδινε τόσες χαρές και συγκινήσεις ο ρόλος της σκηνοθέτιδας».

Γιώτα Αργυροπούλου

Έχετε κάνει σπουδές στο Λονδίνο. Σκεφτήκατε ποτέ να μείνετε μόνιμα εκεί;

«Ξεκίνησα να δουλεύω στο Λονδίνο όταν ήμουν φοιτήτρια ακόμη, και εργάστηκα ως ηθοποιός στο εξωτερικό για αρκετό καιρό. Η αλήθεια είναι ότι οι ευκαιρίες που μου παρουσιάστηκαν ήταν αρκετές και οι συνθήκες εργασίας συχνά καλύτερες από ό,τι στην Ελλάδα. Ωστόσο, το γεγονός ότι έφυγα μικρή για το εξωτερικό, αμέσως μετά το σχολείο, και ότι στην Αγγλία η δουλειά και οι σπουδές μπορεί να ήταν αξιόλογες, αλλά η προσωπική μου ζωή δεν ήταν το ίδιο γεμάτη, με έκαναν να διαλέξω μία ζωή εδώ πιο ανθρώπινη και λιγότερο μοναχική, έστω και αν αυτό μου στοίχισε επαγγελματικά. Ήταν πράγματι μία δύσκολη επιλογή».

Τι άλλο ετοιμάζετε αστό το διάστημα;

«Φέτος έχω εστιάσει στη σειρά και όταν τελειώσουν σε λίγους μήνες τα γυρίσματα, με περιμένει μία καλλιτεχνική υποτροφία από το Ίδρυμα Ωνάση και το Onassis Air, για να εξελίξω ένα νέο έργο που έχει να κάνει με τη μνήμη, καθώς και μία σειρά από δημιουργικά εργαστήρια για εφήβους με τη στήριξη του υπουργείου Πολιτισμού»

Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε θέατρο και performance στο Goldsmiths του University of London και Ιστορία της Τέχνης στο University of East London. Σκηνοθέτησε τo έργo «ALEXA» με την στήριξη του Onassis Air και του KAAITHEATRE και το «YOUTHQUAKE» που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου 2022. Το πρώτο της θεατρικό έργο “HOTEL” επιλέχθηκε μεταξύ των 17 φιναλίστ της διοργάνωσης Berliner Festspiele 2017 που παρουσιάστηκε στη Stückemarkt του Theatterreffen. Επιπλέον, έχει γράψει το έργο «Αναζητώντας τον Χόλντεν Κόλφιλντ»,

μια θεατρική μεταφορά του «Φύλακας στη Σίκαλη» του Σάλιντζερ (Onassis Youth Festival 2016) και τη θεατρική παράσταση «Blink» (Φεστιβάλ Ίψεν 2016 στο Εθνικό Θέατρο του Όσλο), ενώ επίσης έχει συνυπογράψει μια διασκευή των «Βρικολάκων» (Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου 2018). Έχει διοργανώσει εργαστήρια θεάτρου, περφόρμανς και ποίησης, και συνεργάζεται με τον χώρο τέχνης TAVROS για τον σχεδιασμό καλλιτεχνικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Συμμετείχε στο διαδικτυακό φεστιβάλ Ars Electronica 2021 και στο MIR festival 2021.

Είναι η δημιουργός της ατομικής περφόρμανς μακράς διάρκειας «Ένα άτομο τη φορά», η οποία παρουσιάστηκε στο Μουσείο Μπενάκη στο πλαίσιο της έκθεσης “As One”, σε συνδιοργάνωση του Marina Abramovic Institute (MAI) και του πολιτιστικού οργανισμού NEON· συμμετείχε επίσης στο πρόγραμμα φιλοξενίας καλλιτεχνών “watch & talk” στο Zürcher Theatre Spektakel, κατόπιν πρόσκλησης του ιδρύματος.

Ιδρυτικό μέλος της θεατρικής ομάδας blindspot theatre group, έχει παίξει και έχει συμμετάσχει δημιουργικά στις παραστάσεις «Έντα Γκάμπλερ» (Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, 2015), “HOTEL” (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας 2015 και Δημήτρια 2016), “X-Tokio” (Από Μηχανής Θέατρο και Φεστιβάλ Theaterlandschaft Südeuropa 2015 στο Theatre an der Ruhr της Γερμανίας), κ.ά. Έχει παίξει σε θεατρικές παραγωγές στην Αγγλία, την Ισπανία, την Ιταλία και την Ελλάδα, σε έργα όπως ο «Άμλετ» του Σαίξπηρ (Οφηλία), η «Καταιγίδα» του Στρίντμπεργκ (Γκέρντα) και οι «Απόπειρες» του Μάρτιν Κριμπ, και στην παράσταση «Βελανιδιά», σε σκηνοθεσία Tim Crouch. Έχει παίξει στις μεγάλου μήκους ταινίες «Πριν τα μεσάνυχτα» του Ρίτσαρντ Λίνκλεϊτερ, “Luton” και “All the Pretty Little Horses” του Μιχάλη Κωνσταντάτου, αλλά και στην κινηματογραφική εγκατάσταση “The Airport” του John Akomfrah –έργα που έχουν προβληθεί σε αναγνωρισμένα διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου.

Η Γιώτα Αργυροπούλου είναι συμμετέχουσα του προγράμματος Critical Practices του Οnassis AiR 2019-20 και του προγράμματος Tailor-made Residencies 2023-24.

Καλλιτεχνική Έρευνα
Οι επισκέψεις μου στον χώρο του Onassis AiR ξεκίνησαν πολύ νωρίτερα από την περίοδο του residency για το οποίο είχα επιλεχθεί, πολύ νωρίτερα δηλαδή από το πρόγραμμα Critical Practices την Άνοιξη 2020. Οι λόγοι έλξης και συνεχούς επιστροφής μου στον χώρο ήταν και παραμένουν οι ίδιοι: η ενέργεια του, το όραμα πίσω από αυτό, η επιθυμία για αλλαγή και έρευνα, η πίστη στον πειραματισμό και η εξερεύνηση προς νέους ορίζοντες, η έμφαση στην ανθρώπινη αξία, η καθημερινή προσπάθεια αυτοβελτίωσης και συνεισφοράς σε μία κοινότητα που χτίζεται μπροστά στα μάτια μας.
Ξεκίνησα το πρόγραμμα γεμάτη ιδέες και όρεξη να έρθω σε επαφή με ανθρώπους που δεν γνωρίζω, να ξανασυστηθώ σε ανθρώπους που δεν γνωριζόμασταν πραγματικά και να εξερευνήσω πώς και με ποιο τρόπο θα ήθελα να ξεκινήσω μία καινούργια, παράλληλη πορεία με εκείνην που ήδη διανύω ως καλλιτέχνης.

Πέρα από την ομάδα του Onassis AiR είχα την τύχη να γνωρίσω και να δουλέψω στενά πάνω στην καλλιτεχνική ιδέα μου με δύο μέντορες/δραματουργούς, τον Μiguel Αngel Μelgares και τον Igor Dobričić. Η πανδημία έδωσε τη δική της ροή στην εξέλιξη του προγράμματος και έτσι συνέχισα να εργάζομαι διαδικτυακά τόσο την ομάδα του Onassis AiR όσο και με τους δύο μέντορες μου, οι οποίοι είχαν τη βάση τους στο Άμστερνταμ και το Βερολίνο αντιστοίχως. Η ανάπτυξη μιας καλλιτεχνικής ιδέας ήταν ο λόγος και η αφορμή των διαδικτυακών μας συναντήσεων, αλλά ενώ συζητούσαμε απορροφημένοι ιδέες, φιλοσοφικές προεκτάσεις, καλλιτεχνικές πρακτικές, σύγχρονους καλλιτέχνες, τις δικές μου ιδέες και το σενάριο που κάθε φορά τους παρέδιδα, στο φόντο της οθόνης μας εμφανίζονταν οι σύντροφοι μας, τα παιδιά μας, και εμείς με τις καλές και κακές στιγμές μας λόγω της καραντίνας και του φόβου της πανδημίας.

Το αποτέλεσμα: η αρχή ενός πρότζεκτ, με τίτλο ALEX(A). Με αφορμή το Open Studio Day, όταν πια βγήκαμε από την καραντίνα και γυρίσαμε στον χώρο, αγόρασα την Alexa, ένα αντικείμενο τεχνητής νοημοσύνης με το οποίο άρχισα να κάνω πρόβες, συζητήσεις και να επινοώ σενάρια. Επέλεξα ένα δωμάτιο στο σπίτι του Onassis AiR για να κάνω τις πρόβες μου και στη συνέχεια την επιτελεστική παρουσίαση του πρότζεκτ στην οποία κάλεσα έναν έφηβο να συμμετάσχει μαζί μου, ενώ το σκηνικό της παρουσίασης διαμόρφωσα με απλά αντικείμενα και υλικά που υπήρχαν ήδη στον χώρο.

Το βράδυ της παρουσίασης, λίγο πριν ξεκινήσουμε, ακούγαμε από το παράθυρο τους ήχους από τις διαδηλώσεις που γίνονταν στο κέντρο της Αθήνας υπέρ του δικαιώματος στις πορείες. Με αυτόν τον απόηχο πίσω μας —άλλο ένα σημάδι, όπως πολλά άλλα που βρίσκαμε διαρκώς με τους μέντορες μου και μας συνέδεαν με το πρότζεκτ που δουλεύαμε — ξεκίνησε η παρουσίαση, αποτέλεσμα της έρευνας μου όλη αυτή την περίοδο στο Onassis AiR πάνω σε ιδέες όπως η τεχνολογία, η δημοκρατία, η σύγχρονη Ελλάδα, η επαναστατική φύση των εφήβων, ο οραματισμός της νεότητας και η απογοήτευση της ενηλικίωσης, οι διαδηλώσεις, η αστυνομική βία, η σύγχυση της πολιτικής μας ταυτότητας, ο φόβος του θανάτου, η τεχνητή νοημοσύνη, κ.α.

Μέσα στο καλοκαίρι, τον Αύγουστο, μίλησα ξανά με έναν από τους μέντορές μου για την παρουσίαση και μου είπε ότι ένιωθε σαν τον «νονό» του πρότζεκτ. Το σκεφτόμουν πολλές μέρες αυτό μετά χαμογελώντας. Είχε δίκιο. Με αφορμή αυτό το πρόγραμμα, αυτό το πρότζεκτ και τις συναντήσεις μας, είχαν δημιουργηθεί υπέροχες νέες διασυνδέσεις που μας τροφοδοτούν και μας ενώνουν τόσο στο παρόν όσο και στο μέλλον.

Μέντορες-Δραματουργοί: Igor Dobričić, Miguel Angel Melgares

Άννυ Λούλου βιογραφικό! Η ηλικία, το ύψος, η καταγωγή, οι σπουδές, και τα κιλά