Χρήστος Γείτονας: Βιογραφικό, ηλικία, καταγωγή, η ιστορία πίσω από τα εκπαιδευτήρια Ήθελε να γίνει γιατρός. Έγινε δάσκαλος. Ευτυχώς…
Άκουγα τη μαμά να λέει, γονιός δεν είναι αυτός που γεννά, μα αυτός που διδάσκει τα πρέποντα. Άκουγα το μπαμπά να σχολιάζει, δάσκαλος δεν είναι αυτός που ξέρει πολλά, μα αυτός που θα καταφέρει εσένα να μάθεις, έστω και λίγα.
Και των δυο τους οι κουβέντες ζωγραφίζουν στο μυαλό μου μία φιγούρα, με μαλλιά στο χρώμα της αθωότητας, μάτια στο χρώμα του μελιού για να κοιτούν γλυκά, πολύ πίσω από ότι βλέπουν και χέρια ζεστά για να καλωσορίζουν τα πελαγομένα πρωτάκια, δημιουργικά για να χτίσουν μία τεράστια επιχείρηση και δυνατά ώστε να την στηρίζουν ακόμα, και να υπογράφουν με κύρος, ένα όνομα που εμπνέει σεβασμό:
«Βασιλέσι, οικισμός στην Πρασιά, στα Άγραφα. Εκεί διορίστηκα για πρώτη φόρα δάσκαλος. Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 1964, ξεκίνησα να πάω. Οι συνθήκες αντίξοες, η μετακίνηση δύσκολη, σκεφτόμουν να γυρίσω πίσω γιατί δεν είχα τρόπο να φτάσω. Με τη βοήθεια ενός σταθμάρχη, που με παρακάλεσε να μην τα παρατήσω, γιατί το σχολείο με τα 19 παιδιά με χρειάζεται, ταξίδεψα με μουλάρια, κι έφτασα».
Ο Χρήστος Γείτονας μπορεί και θυμάται ακριβείς ημερομηνίες, πλήρη ονόματα, φυσιογνωμίες παλιών μαθητών. Δεν πηγάζει αυτό, μονάχα από την οξύτατη μνήμη του, αλλά και από την σημασία που δίνει σε κάθε λεπτομέρεια.
«Γιατί αυτή ακριβώς, παιδί μου, η λεπτομέρεια, είναι που χαρίζει την μοναδικότητα στην κάθε ιστορία, στον κάθε άνθρωπο». Ο κύριος Γείτονας μας προσφωνεί παιδιά του. Μας νιώθει παιδιά του. Αυτό φαίνεται κι από τον τρόπο που στολίζει τον προσωπικό του χώρο. Όχι μόνο με οικογενειακές φωτογραφίες, αλλά και ζωγραφιές μαθητών, αφιερώσεις. Νιώθει κι αυτούς μάλλον, δική του οικογένεια.
«Δεν ήθελα εξ αρχής να γίνω δάσκαλος, αλλά γιατρός. Διάβασα εκστασιασμένος στη Β’ γυμνασίου το βιβλίο του Αλβέρτου Σβάιτσερ και δήλωσα στον πατέρα μου ότι θέλω να σπουδάσω ιατρική. Δυστυχώς, δεν μπορούσε να μου καλύψει το ύψος των εξόδων. Η μόνη οδός για μένα ήταν αυτή της στρατιωτικής ιατρικής, την οποία όμως δεν κατάφερα να ακολουθήσω διότι μου έλειπε το απαραίτητο για την εποχή, πιστοποιητικό φρονημάτων».
Ο κύριος Γείτονας, μιλά με πίκρα για τον άδικο αποκλεισμό απ’ αυτό που αγαπούσε και για κομματικούς στιγματισμούς. Ο ίδιος αρνείται να βγάλει συμπεράσματα βιαστικά. Ουδέποτε βασίζεται σε όσα φαίνονται, ακούγονται, φημολογούνται. Παρατηρεί υπομονετικά για να καταλάβει σε βάθος και ποτέ δεν κατακρίνει.
«Ελεγε η μητέρα μου, που ήταν αγράμματη κι ήξερε μόνο το όνομά της να γράψει: τρία πράγματα μην κάνεις ποτέ, μην πεις ψέμα, μην κλέψεις, μην συκοφαντήσεις». Ο κύριος Γείτονας, μπορεί μικρός να έφαγε αχλάδια και σύκα από δέντρο που δεν του ανήκε, μα δεν παραβίασε ποτέ τον τρίτο κανόνα της μάνας, τον οποίο σαν κειμήλιο ακριβό, μεταβίβασε στην φυσική του συνέχεια, τα δυο του παιδιά.
«Ζωή και Χρήστος έμαθαν να μην ασχολούνται με τι κάνει ο δίπλα, αλλά τι κάνουν οι ίδιοι για να γίνονται καλύτεροι.
Όταν ο Χρήστος φοιτούσε στο εξωτερικό, ποτέ δεν μπλέχτηκε σε κουτσομπολιά, με αποτέλεσμα, η σταθερή αποχή του από σχόλια, να συσπειρώσει όλους τους φοιτητές στο κολλέγιο, αντί να τους διασπάσει. Με πλησίαζαν στις γιορτές γονείς εντυπωσιασμένοι, πώς έγινε και δημιουργήθηκε μία παρέα στην οποία χωρούσαν όλοι…» Ο κύριος Γείτονας, διδάσκει, όχι μόνο εμάς μα και τους γονείς μας.
«Η δυσκολότερη αποστολή, το πιο δύσκολο project, είναι αυτό του γονιού, κι όμως, το μόνο για το οποίο δεν εκπαιδευόμαστε. Βασιζόμαστε στο ένστικτο, αλλά δεν είναι αρκετό».
Ο Χρήστος Γείτονας μου εξηγεί πως, αλλιώς φέρεσαι σε ένα παιδί συναισθηματικό, αλλιώς σε κάποιο με αντικειμενικό τρόπο σκέψης. Αν δεν γνωρίζεις την διαφορά, θα επιμένεις με λάθος τρόπο και το παιδί θα αντιδρά. Μόνο αν σκύψεις πάνω του με σωστό τρόπο κι αγάπη, μπορείς να πετύχεις.
«Θυμάμαι στο Βασιλέσι, μία μαθήτρια που λεγόταν Βασιλική. Παιδί νόθο, μούλικο, που λένε στα μέρη της. Ξέρεις, επειδή τα μουλάρια δε γεννούν». Ο Χρήστος Γείτονας, πάντα έχει κάτι να με διδάξει, που δεν ήξερα. Σαν να ξανακάθομαι στο θρανίο, για λίγες ώρες, παρόλο που πίνουμε τον καφέ μας στο γραφείο του, σαν δύο φίλοι από άλλες γενιές.
«Κάνω ερώτηση στα παιδιά, το όνομά του πατέρα τους. Η Βασιλική πήγαινε κάτι να πει…ο πατέρας μου…ο πατέρας μου… τίποτα. Έτσι γινόταν τότε, μόνο για τους πατεράδες ρωτούσαμε».
Ο Χρήστος Γείτονας μου εξηγεί πως οι γυναίκες ονομάζονταν από τους άνδρες τους, Σωτήραινα, Γιώργαινα, Κώσταινα…το ήξερα, μα έχει έναν τρόπο, να σε κάνει να ενδιαφερθείς για κάτι που ήδη γνωρίζεις, μόνο και μόνο για να το ακούσεις από το στόμα του. Δάσκαλοι και παραμυθάδες, οφείλουν να το έχουν αυτό.
«Λέω μέσα μου, εδώ κάτι γίνεται. Ψάχνω. Η μάνα της Βασιλικής έμεινε έγκυος, ο φυσικός της πατέρας έφυγε, η Βασιλική γεννήθηκε». Ο κύριος Γείτονας ενδιαφέρεται πάντα σε βάθος. Ρωτά.
«Μαθαίνω πως το χωριό, προκειμένου να μην προσβληθούν τα ήθη του, δίνει τη μάνα σε κάποιον, με πρόβλημα διανοητικό». Ο κύριος Γείτονας είναι παραμυθάς.
Kρέμομαι από το στόμα του. «Ξέρεις…Έχω κάνει μία έρευνα, έχω γράψει για αυτό. Τα νόθα παιδιά λένε οι στατιστικές, είναι εξυπνότερα, γιατί οι γονείς τους την ώρα της σύλληψης, βρίσκονται σε απόλυτη επήρεια πάθους, δίχως να μπορούν να κρατηθούν». Ο Χρήστος Γείτονας μου επιβεβαιώνει την θεωρία, μέσα απ’ το παράδειγμα. «΄Οταν μπήκα στο σπίτι της Βασιλικής,αντίκρισα βρωμιά. Στάβλος. Τρώγλη κανονική.
Δεν μπορούσε όχι να διαβάσει, ούτε να σταθεί. Ανέλαβα να την συναντώ στο δρόμο για το σχολείο, μισή ώρα πριν το μάθημα, να την χτενίζω, να την περιποιούμαι, να την ετοιμάζω. Στάθηκα πάνω της να δουλέψουμε τα κενά. Η Βασιλική έγινε από τις καλύτερες μαθήτριες. Χρόνια μετά, την είδα τυχαία να σέρνει ένα καρότσι, με το δικό της παιδί. Είχε οικογένεια. Ήταν ευτυχισμένη». Ο κύριος Γείτονας περιγράφει το ευχαριστώ της Βασιλικής. Ορθά επέλεξε η ζωή να μην τον κάνει γιατρό, για να μπορεί τελικά, πραγματικά να γιατρεύει.
«Προσποιούμουν συχνά τον άρρωστο, ότι δεν είχα προετοιμάσει την ύλη. Ζητούσα από τα παιδιά να κάνουν αυτά την παράδοση, αντί για μένα. Στεκόμουν και τα κοίταζα.
Το πιο αποδοτικό μάθημα για εκείνα γιατί, είχαν ενεργή συμμετοχή, το καλύτερο για μένα, γιατί διδασκόμουν μέσα από την παρατήρηση». Ο Χρήστος Γείτονας θυμάται πως αγάπησε τελικά το ρόλο του δασκάλου, όταν τα παιδιά ανταποκρίθηκαν με χειροκροτήματα στον τρόπο που τους δίδαξε τις τέσσερις πράξεις. Και όλα αυτά κατά τη διάρκεια της πρακτικής του άσκησης.
Ήταν ακόμα πρωτοετής φοιτητής. «Ρωτούσαν οι άλλοι, τι έκανες, τι τους είπες; Εκεί με αγάπησα ως δάσκαλο, εκεί συνειδητοποίησα ότι μπορώ να το κάνω, καλά». Ο κύριος Γείτονας δε βαριέται να μιλά για την πορεία του. Με ξεναγεί από την αρχή.
«Σε συνεργασία με την κυρία Κωστέα που είχε άδεια για σχολείο, ανοίξαμε Νηπιαγωγείο και Πρώτη Δημοτικού. Στην Φιλοθέη. Σύνολο 150 παιδιά».
Η επιτυχία των εκπαιδευτηρίων “Γείτονα” τα τελευταία χρόνια:
Ο Χρήστος Γείτονας θυμάται τα παιδιά να αυξάνονται σε 330 και το μικρό σχολείο να μετακομίζει σε μία βίλα στο Μαρούσι, τα παιδιά να γίνονται 880, 1500 και το σχολείο τελικώς να βρίσκει χώρο ιδανικό στην Παλλήνη, κοντά στη φύση.
«Τις φωτιές προσπαθούσαμε μόνοι μας να τις σβήσουμε τον Αύγουστο. Δεν είχαμε βοήθεια από πουθενά». Ο κύριος Γείτονας στενοχωριέται για τα δέντρα που χάθηκαν. Μπορεί να γλίτωσε το σχολείο, μα είναι και τα δέντρα μέρος του.
«Υγιής νους σε σώμα υγιές, δεν λέγανε οι αρχαίοι; Οι εγκαταστάσεις, η τοποθεσία, το φαγητό, η πισίνα, είναι κομμάτια μας. Δεν αρκεί μόνο η εκμάθηση». Ο κύριος Γείτονας δέχτηκε τεράστιο πόλεμο για την πισίνα, που πρώτη φορά εμφανιζόταν σε ελληνικό σχολείο.
«Φτάσαμε στα δικαστήρια από ανταγωνιστές, παρόλο που είχαμε περάσει υγειονομικό έλεγχο». Ο κύριος Γείτονας μηνύθηκε και για το ολοήμερο πρόγραμμα, που επίσης εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στα δικά του Εκπαιδευτήρια και σήμερα έχει φτάσει να λειτουργεί παντού.
«Χρόνια παιδευόμασταν αλλά τελικώς βγήκαμε νικητές, Δόξα τω Θεώ». Ο κύριος Γείτονας πιστεύει βαθιά. Όχι επιφανειακά. Δεν το καταλαβαίνω από τις δύο σπάνιες Αγιογραφίες που δεσπόζουν στο γραφείο του. Αυτές έχουν άλλο λόγο ύπαρξης εκεί.
«Ψυχής δώρα. Αυτή, δείχνει την Αγία Πολύτεκνη Οικογένεια, δώρο κάποιων γονιών. Η άλλη, επίσης χάρισμα, από μία μητέρα Αγιογράφο. Παντρεμένη με δημοσιογράφο, έχουν γράψει και τα τέσσερα παιδιά τους σε εμάς. Πεθαίνει ξαφνικά ο πατέρας, τα δύο παιδιά αποφοιτούν, μα η μητέρα με ενημερώνει ότι θα σταματήσει τα άλλα δύο. Ρωτώ. Είναι επειδή δεν επιθυμούν να συνεχίσουν ή κάτι άλλο; Δεν μπορεί να αντέξει το οικονομικό βάρος. Δεν εργάζεται».
Ο Χρήστος Γείτονας αποφασίζει. Τα παιδιά στερήθηκαν τον πατέρα τους, δεν θα στερηθούν και το σχολειό τους. Αποφοίτησαν από τις δικές του τάξεις. Δωρεάν. Κοιτάζω προσεχτικά την εικόνα. Ένας Χριστός, πολλά παιδιά τριγύρω, λίγες βυζαντινές λέξεις. Κολλούν απόλυτα και στους δύο δασκάλους… «Αφήστε τα παιδιά να έρθουν κοντά μου»…
«Ωρα έχεις; Προλαβαίνω μια ιστορία ακόμα; Με ενημερώνουν μια φορά, πως με ζητούν έξω. Ραντεβού δεν είχα. Βγαίνω στη ρεσεψιόν με απορία. Μία κυρία, μου δίνει το χέρι, Μαρία τάδε, παλιά σας μαθήτρια… Πέρασα να σας πω ένα μεγάλο ευχαριστώ… Τη θυμήθηκα. Τι ευχαριστώ Μαρία μου; Δεν έχω κάνει κάτι.
Είμαι Δικαστικός κι αποφάσισα ότι, αυτό θέλω να γίνω στη ζωή μου, όταν στην Πέμπτη Δημοτικού, μας δώσατε να διαβάσουμε τους Αθλίους του Βίκτωρος Ουγκώ… Ο κύριος Γείτονας με βλέπει που συγκινούμαι. Δικά του βιώματα, αναδεύουν δικές μου αναμνήσεις. Χρόνια πριν, κράτησα στα χέρια μου το πρώτο μου βιβλίο. Αμέσως μόλις χόρτασα να το κοιτώ, κανόνισα να φύγει με κούριερ ένα, που έγραφε στο εσωτερικό του πως…«δεν θα μπορούσα να μην χαρίσω απ’ τα πρώτα αντίτυπα, στον άνθρωπο, που επάνω στα δικά του θρανία, έμαθα να γράφω»…
…υπόψη κου Χρήστου Γείτονα…
Το 2022 η εταιρεία έκλεισε με 14,1 εκατ. ευρώ
Η ανακοίνωση αυτή ήρθε σε συνέχεια αυτής του Ιουνίου του 2022, οπότε και CGS, η PRODEA Investments («PRODEA») και η Lamda Development S.A., μέσω της θυγατρικής της ΕΛΛΗΝΙΚΟ Μ.Α.Ε. («LAMDA») είχαν προχωρήσει στη σύναψη αρχικού Μνημονίου Συνεργασίας (M.o.U.) με σκοπό την ίδρυση ενός σύγχρονου εκπαιδευτικού οργανισμού πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Ελληνικό («CGS Ellinikon»).
Τότε τονίζονταν ότι το CGS Ellinikon ” θα αποτελέσει ένα εκπαιδευτικό και αρχιτεκτονικό ορόσημο, αξιοποιώντας την ιστορία, τις αξίες και την τεχνογνωσία του CGS και εμπλουτίζοντας τα εκπαιδευτικά προγράμματα με επιλογή μεταξύ εθνικού και διεθνούς πιστοποιημένου προγράμματος σπουδών, και της ελληνικής ή αγγλικής ως γλώσσα διδασκαλίας“.
Επίσης, τότε, είχε αναφερθεί ότι το CGS Ellinikon αναμένεται να υποδεχτεί τον Σεπτέμβριο του 2026 τους πρώτους μαθητές και μαθήτριές του, ωστόσο αυτό δεν ισχύει καθώς, κατά τη νεότερη ενημέρωση, θα ανοίξει τις πύλες του τον Σεπτέμβριο του 2027.
Πληροφορίες του Financial Report αναφέρουν ότι ήδη έχει ξεκινήσει ένας αρχικός σχεδιασμός από πλευράς Lamda Development σε σχέση με το κτιριακό συγκρότημα, ωστόσο, θα υπάρξει σχετική συνεργασία με την οικογένεια Γείτονα, με στόχο να διαμορφωθεί σύμφωνα με τις σύγχρονες εκπαιδευτικές ανάγκες που έχει ως όραμα και έχει, ήδη, εφαρμόσει και στα άλλα δυο εκπαιδευτήρια.
Από το Λονδίνο στην ΕΟΕ
Πρόκειται για το πρώτο εκπαιδευτικό ίδρυμα που κλείνει συμφωνία για την κατασκευή σχολείου εντός της επένδυσης του Ελληνικού, για τα παιδιά των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.
Επί της ουσίας, το εν λόγω ιδιωτικό εκπαιδευτήριο συνιστά μια παραδοσιακή οικογενειακή επιχείρηση, η οποία διοικείται τα τελευταία χρόνια από τον 43χρονο Χρήστο Γείτονα, ως Πρόεδρο και CEO, ενώ στο ΔΣ της εταιρείας συμμετάσχουν επίσης η Ζωή και η Μαρία Γείτονα. Και οι τρεις ανήκουν στη δεύτερη γενιά της επιχείρησης.
Ο Χρήστος Γείτονας είναι επίσης ο συνιδρυτής της Emaginal AG, μια εταιρεία λογισμικού με έδρα την Ελβετία, που σχεδιάζει και υλοποιεί λύσεις συστημάτων λογισμικού με τη χρήση της τεχνολογίας των τηλεπικοινωνιών μέσω του διαδικτύου.
Το ενδιαφέρον, ωστόσο, στοιχείο στο βιογραφικό του σημείωμα είναι το ότι από τον Ιανουάριο του 2024 είναι μέλος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής (ΕΟΕ), αλλά και Πρόεδρος και Εκπρόσωπος της Τριαθλητικής Ομοσπονδίας Ελλάδας.
Εξάλλου, ο CEΟ των εκπαιδευτηρίων Κωστέα Γείτονα κατέχει πτυχίο Οικονομικών από το Πανεπιστήμιο του Warwick και αμέσως μετά την αποφοίτησή του άρχισε να εργάζεται στο Citigroup στο Λονδίνο, στο Harvard Business School & Harvard Graduate School of EducationEducational Leadership and Administration.
Πριν από 20 χρόνια, όμως, το 2004 αποχώρησε από τις τραπεζικές επιχειρήσεις, ήρθε στην Ελλάδα ξανά και άρχισε μια σταδιοδρομία στον τομέα της εκπαίδευσης στα Εκπαιδευτήρια Κωστέα- Γείτονα στην Αθήνα.
Είναι, εξάλλου, ο ιδρυτής της Ελληνικής Εκπαιδευτικής Εταιρείας, ενός οργανισμού που διεξάγει έρευνα στον τομέα της Μάθησης, της Καινοτομίας και των Νέων Τεχνολογιών και ο συνιδρυτής της Emaginal AG, μια εταιρεία λογισμικού με έδρα την Ελβετία, που σχεδιάζει και υλοποιεί λύσεις συστημάτων λογισμικού με τη χρήση της τεχνολογίας των τηλεπικοινωνιών μέσω του διαδικτύου.
Επίσης, αυτή τη στιγμή ένας από τους ταχύτερους τριαθλητές μεγάλης απόστασης στην Ελλάδα κερδίζοντας το 2018 το Εθνικό Πρωτάθλημα Μέσης Απόστασης στη Ρόδο.
Είναι ο μοναδικός Έλληνας που έχει συμμετάσχει στα τρία παγκόσμια πρωταθλήματα: Xterra Worlds, Ironman 70.3 World Championship και Ironman World Championship. Μάλιστα, ο Χρήστος Γείτονας κατέχει το ελληνικό ρεκόρ για τον ταχύτερο μαραθώνιο σε αγώνα Ironman (Tallin 2018) καθώς και τον 2ο ταχύτερο χρόνο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ironman στο Kona 2019, μετά τον καλύτερο Έλληνα Τριαθλητή Βασίλη Κρομμύδα.
Πάνω από 14 εκατ. τζίρος το 2022
Σε αντίθεση με άλλα ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα οποία ξεκίνησαν οικογενειακά και ήρθε εν μέσω κρίσης το τέλος της λειτουργίας τους, όπως πχ τα Εκπαιδευτήρια Ζηρίδη, τα οικονομικά αποτελέσματα της Costeas Geitonas ΑΕ δείχνουν μια εύρωστη ιδιωτική εκπαιδευτική εταιρεία.
Χαρακτηριστικό είναι ότι το 2021 έκλεισε η εταιρεία με 12,1 εκατ. ευρώ κύκλο εργασιών και το 2022 με 14,1. Έχει δε, εν έτει 2024 1400 μαθητές και 400 εργαζόμενους, εκπαιδευτικούς και διοικητικό προσωπικό.
Η ιστορία των εκπαιδευτηρίων
Ήταν το 1973 όταν ξεκίνησε στο Μαρούσι η λειτουργία των Εκπαιδευτηρίων Κωστέα-Γείτονα µε 330 µαθητές τότε.
Ιδρυτές του ήταν τα αδέλφια από την Ήπειρο, Χρήστος και Λευτέρης Γείτονας.
Σύμφωνα με όσα τονίζονται στο site της εταιρείας, στο σχολείο εφαρµόζονταν ήδη από τότε καινοτόµα προγράµµατα όπως η λειτουργία του ολοήµερου σχολείου µε πολλές δραστηριότητες. Επτά χρόνια μετά, το 1980 ο αριθµός των µαθητών έφτασε τους 880. Τον Σεπτέμβριο του 1981 εγκαινιάζονται οι νέες εγκαταστάσεις στην Παλλήνη.
Το 1992 ο αριθµός των µαθητών ξεπέρασε τους 2100 και λόγω της αυξανόµενης ζήτησης εγγραφών νέων µαθητών και της µη δυνατότητας ικανοποίησης της ζήτησης, η ∆ιοίκηση των Εκπαιδευτηρίων Κωστέα-Γείτονα αποφάσισε την ίδρυση και λειτουργία νέων εγκαταστάσεων στα νότια προάστια.
Το σχολείο του Ελληνικού θα είναι η τρίτη επιχειρηματική-εκπαιδευτική απόπειρα της οικογένειας.