Ελλάδα! Έτσι μας ΤΡΩΝΕ 3 δεκαετίες! Απλά, σε σκοτώνουν, μπαίνουν, μένουν και λένε πως έκαναν χρησικτησία… Η επιστήμη τόσα χρόνια μας λέει πως πρώτα εξατάζονται τα κίνητρα. Πως υπάρχουν τόσο ισχυρά κίνητρα, ώστε ατιμώρητα, ανεξέλεγκτα απλά κάποιος να δηλώσει πως το σπίτι σου είναι δικό του κια να γίνει. Απαραίτητη προυπόθεση βέβαια να μην υπάρχεις ή να φύγεις τρέχοντας. Άνθρωποι που έπεσαν θύματα κακοποίησης, εκφοβισμού, πως θα γθυρίσουν να διεκδικήσουν με το φόβο το πσ΄τι που τους ανάγκσαν να πουλήσουν σε τιμή “τσάμπα”; Εξέτασε κάποιος πως πέθανε η σπιτονυκοκοιρά στην Πάτρα; Η οικογένεια στο Ελληνικό; Η Πισπιρίγκου στη μια περίπτωση η Βουλγάρα οικιακή βοηθός στην άλλη μπορούσαν να μείνουν σπίτι. Κναείς δεν είχε διακιίωμα να τους ρωτήσει πως και γιατί, παρά μόνο κληρονόμοι. Σε 10 χρόνια το σπίτι περνά νόμιαμα στο όνμα τους. Πέθανε η σπιτονοικοκυρά της Πισπιρίγκου και κείνη κατσικώθηκε στο διώροφο σπίτι της. Στο πάνω πάτωμα ο Μάνος Δασκαλάκης έκανε στούντιο γαι να γράφει τραγούδια και να κάνει καριέρα. Όλες οι καθοδηγούμενες από σπείρες, αλλοδαπές – η πιο απλή, συνηθισμένη ιστορία – δεν θα παρακαλούσαν να πεθάνει ο γέρος ή η γριά που φρόντιζαν; Δεν είχαν σοβαρό κίνητρο;
Όμως αυτές ή όποιος από την σπείρα έμενα μετά για πάντα στο σπίτι. Ποιος θα τολμούσε και με τι δικαίωμα να τους ρωτήσει γιατί δεν φεύγουν; Μετά από 10 χρόνια περνούσε με το νόμο στο όνομα τους αν δεν το διεκδικούσε κάποιος. Τόσο μα τόσο εύκολο για τους αρχιεγκληματίες. Γιατί ποιος φαντάζετε πως οι μαφίες ακινήτων θ’ άφηναν κατά τόπους, μεμενομένα να κάνει όποιος θέλει ένα ακίνητο δικό του; Αυτές ήξεραν το νόμο, οργανώθηκαν πίσω απ’ αυτόν και εδώ και 30 χρόνια έχουν αρπάξει τα σπίτια όσο πεθάναν από φυσικά αίτια και δεν είχαν κληρονόμους, όσους προφανέστατα “πέθαναν” οι εγκληματίες για να μην περιμένουν πότε θα πεθάνουν από μόνοι τους. Με τέτοιο κίνητρο όμως οι αρμόδιες υπηρεσίες, οι προιστάμενοι από το κτηματολόγιο είχαν την εξουσία ν απουν “αυτό σο τπσίτι ε’ίναι δικό σου πια, δεν χριάζεται να πας στο διακστήριο να το διεκδικήσεις” . Μα είναι δυνατόν να δίνονται τέτοια κίνητρα και σε δημοσίους υπαλλήλους;
Αντιλαμβανόμαστε γιατί έχουμε γεμίσει αλλοδαπούς και με τι αέρα ήρθαν στη χώρα και έχουν σπίτια, ενώ οι Έλληνες όχι; Επειδή οι ίδιοι οι Έλληνες τους βοήθησαν να τα πάρουν από συμπατριώτες τους. Για λόγους που δεν χρειάζεται να αναλύσουμε ούτε ψυχολογικά – καθώς ψυχολόγοι δεν είμασετ απρά μόνον εκ πέιρας.
Ελλάδα – Κυκλάδες! Εκεί που δεν πάνε οι πολλοί…Μια ματιά. Έτσι για να θυμηθείτε γιατί πολλοί ίσως να χετε ξεχάσει ή ν’ αγνοήτε τέτοιες πλαγιές πάνω από τη θάλασσα, τέτοιους κόλπους που σε γεμίζουν δέος στη ιδέα να βρεθείς εκεί έστω για λίγο. Να δεις, να μυρίσεις το τοπίο, τη θέα. Πολλά επίθετα ταιριάζουν στο τι προκαλεί η αυτή η εικόνα και κάθε εικόνα, κάθε ματιά στα απείραχτα παράλια της χώρας. Δεν είναι δύσκολο. Αρκεί να έχετε το ερέθισμα. Μια εικόνα, κάποιος να σας πει, να σας θυμήσει τι υπάρχει εκεί έξω. Στην Ελλάδα, στην νησιωτική και όχι μόνο. Η πρόσβαση δεν είναι δύσκολη, αλλά έχει προυποθέσεις. Θέληση δηλαδή. Αν δοκιμάζατε, πρώτα θα το βλέπατε περιπέτεια χαράς. Θα θέλατε να το ξανακάνετε. Αφήστε στην άκρη τα ξενοδοχεία ή ακόμα καλύτερα επιστρέψτε ηια να κοιμηθείτε αφού αυτό είναι η χρυσή τομή αν θέλετε και τη βολή σας.
Ελλάδα – τοπία σήμερα! Η “μαγεία” στο Αιτωλικό! Ποδηλατόδρομος με λίμνη δεξιά κι αριστερά του. Πόσο δεδομένα έχουμε πολλά πράγματα γύρω μας. Αυτή η πηγαία ανα΄γκη του ανθ΄ρωπου να υποβαθμίζει, ή ν’ αγνοεί ότι έχει γύρω του, μπρστά του. Σε μόλις 2,5 ώρες από την Αθήνα στην πατρίδα του Νίκου Αλιάγα. Το ιστορικό Μεσολόγγι, το “οικογενειακό” Μεσολόγγι εκεί που οι ντόπιοι κάπως καταφέρνουν να ζουν με ομόνοια _συγκριτικά με άλλα μέρη – ν’ απολαμβάνουν περιπτάτους στην επίπεδη γη του, να μυρίζουν όλες τις καλοκαιρινές μυρωδιές και όσοι μπορούν, όταν ο ήλιος χαμηλώσει αρκετά, παίνρουν από ένα ποδήλατο και η πόλη γεμίζει ποδηλάτες. Μ΄εκείνα τα παλιά ποδήλατα όμως με το γνωστό κουδούνι που μοιάζει με τρίξιμο μετάλλων. Αν δε ζήσεις ένα τουλάχιστον απόγευμα στο Μεσολόγγι, δεν θα καταλάβεις…
Ελλάδα! Σούπερ – σούπερ διάσημη σε νεροτζσουλήθρες! Μπορείς να μαντέψεις ποια είναι; Είναι τόσο χαρακτηριστικό το πρόσωπο της που και λίγο από…αφτί ν’ αφήναμε να φανεί θα καταλαβαίνατε – πολλοί από σας – ποια είναι. Στις νεροτσουλήθρες πηγαίνουν και μεγάλοι ως γνωστόν αλλά είναι ξεκάθαρο πως η εν λόγω διασημότητα που ήρθε στην Ελλάδα, είναι έτσι κι αλλιώς νεαρή…Περισσότερα στοιχεία δεν χρειάζεστε γιατί το που βρίσκονται οι νεροτσουλήθρες για παράδειγμα δεν θα χρησιμεύσει στην αναγνώριση
Ελλάδα σήμερα! Προσφέρουμε στους Έλληνες όσα προσφέρουμε στους παράνομους μετανάστες; Με τον Σκάι να μας λέει πως η εισροή λαθρομεταναστών κατά χιλιάδες είναι “διάσωση” από τους Έλληνες, ενώ και η ανάληψη των εξόδων από τους Έλληνες, το κτίσιμο, δομών, τα έξοδα για την επίπλωση τους. Τα κλιματιστικά. Τις τουαλέτες και τον καθαρισμό όπως και την καθαριότητα όλων των χώρων. Και φυσικά την σίτιση τους. Ποιος τα πληρώνει όλα αυτά; Φυσικά ο Έλληνας που χάνει το σπίτι του από την τράπεζα για τί δεν μπορέι να πληρώνει τις δώσεις, ο Έλληνας που αν έχει δουλειά με το μισθό της δεν καλύπτει βασικές του ανάγκες, αν δεν έχει πάλι, απ εκείνο που, δεν έχει, συντηρεί όλους κείνους τους ανθρώπους που παράνομα έρχονται στο σπίτι μας και με απαιτήσεις. Πολύ καλώς κάνουμε και τους φροντίζουμε. Η μοναδική απορία είναι γιατί εκείνοι δεν προσφέρουν τίποτα και τους παρέχουμε τα πάντα, ενώ ο Έλληνας που κάνει ότι μπορεί, δεν έχει κάποιον να νοιαστεί για το σπίτι του, για τα παιδιά του, για την επιβίσωση του. Προσφέρουμε στους Έλληνες όσα προσφέρουμε στους παράνομους μετανάστες; Γιατί έτσι μόνο την παραβατικότητα επιβραβεύουμε.
Στιγμές! Ελλάδα και τοπία! Το ποτάμι η ζέστη, οι γλάροι…Τίποτα δεν έχει ενδιαφέρον αν δεν θέλεις να το δεις έτσι…Είδηση δεν είναι μόνο ότι αφορά στην οικονομία, στον ΟΠΕΚΑ ή κάππιο έγκλημα. Αν είδηση είναι ότι..επαναλαμβανεται, δεν είναι πιο ευχάριστη η εικόνα εκείνου που ξεχνάς; Εεκίνο που θεωρείς τόσο δεδομένο ώστε το προεσπαρνάς; Μια στιγμή, μια ματιά, ένα καυτό μεσημέρι του Ιουλίου σε επαρχιακό χωματόδρομο με θέα αυτή που βλέπετε και στο βίντεο. Όταν το κλματιστικό σε απομακρύνει από το να νοιώσεις την ατμόσφαιρα. αποπνικτική γεμάτη ζωή δε. Να πατήσεις χώμα, νια κοιτάς του γλάρους, να πιάσει το ξερόχορτο…Κάτι πράγματα που ακούγονται τόσο αδιάφορα έως αστεία. Κι όμως, είσαι γεννημένος γι αυτά.
Ελλάδα παραλίες σήμερα! Ο πόλεμος της…ΑΔΕΙΑΣ ξαπλώστρας! Όλοι δίπλα, με την πετσέτα και το ψυγείο τους. Γιατί εμείς μιλάμε για πράγματα που βλέπουμε. Παράδειγμα η συγκεκριμένη παραλία. Οργανωμένη, με beach bar, και με εστιατόριο – καφετέρια. Με παιδιά που εργάζονται στον ήλιο και με το σύστημα του “κράχτη” συχνά. Δηλαδή, περνάς από δίπλα τους και σου πιάνουν την κουβέντα με στόχο να καθήσεις σε κάποια από τις άδεις ξαπλώστρες. Όλη η παραλία αυτό το μήνα, είναι σ’ αυτήν την κατάσταση και αρχικά σκεφτήκαμε ότι μπορεί να φταίει η μέρα. Όμως δεν είναι αυτό. Μόνο αυτό δεν ήταν η αιτία της άδιεας ξαπλώστρας. Δίπλα ακριβώς, με΄τα τα σύνορα του συγκριμένου χώρου η παραλία η…ανοργάνωτη, ήταν γεμάτη κόσμο. Σαν να βλεπες “μυρμήγκια”. Όλοι με την πετσέτα τους, το φαγητό το νερό, το…ψυγειάκι τους δηλαδή. Ξεκάθαρη η απάντη, προφανέστατος ο λόγος. Κάθε πέρυσι και καλύτερα από οικονομικής άποψης…
Γιατί να πληρώσεις; Για να σου φέρουν την κοκα κόλα στο χέρι και πανάκριβη; Τον καφέ; Δεν τον φτιάχνεις μόνο σου; Η πολυτέλεια να σε σερβίρουν είναι πια παρελθόν. Μόνο οι ολίγοι επιμένουν ίσως για να αισθάνονται υπεράνω οικονομικά, να προτιμούν το πληρώνουν αδρά. Αφού τους περισσέυουν…
Ελλάδα σήμερα! Κάθε σπιθαμή ένα θαύμα. Κάθε τετραγωνικό πλημμυρισμένο ιστορία. Ένα μικρό ποτάμι…Αν το χαρακτηρίζαμε κάτι “ιδιαίτερο” θα υποβαθμίζαμε όλα τα άλλα σημεία αυτής της γης που καθόλου σωβινιστικά αλλά όπως κάθε “ντόπιος” πρέπει να βλέπουμε κια να εκτιμάμε το που ζούμε. Το πως…το κάνουμε έινια εκείνο που θέει κουβένα. όμως αυτό το σημείο όπως κιακάθε φυσικό σημείο στον πλανήτη γη, κάθε τι χωρίς σοβαρές παρεμβάσεις είνια απλά στο dna μας να μας έλκει. Αν θέλετε να…μαζοχειστείτε μαντέψτε που είναι αλλά θ’ αναιρέσετε την πεποίθηση πως η ομορφιά αυτή είνια παντού όπου δεν μπαίνει σχέδιο πόλης!
Ελλάδα 2025! Ακριβότερα κατά 6% από τον μέσο όρο της ΕΕ τα τρόφιμα Ακριβότερα κατά 6% από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν το 2024 τα τρόφιμα και τα μη αλκοολούχα ποτά στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat.
Η διαφορά αυτή αναδεικνύει το συνεχιζόμενο πρόβλημα του υψηλού κόστους διαβίωσης, ιδίως στα βασικά είδη, σε μια χώρα που παραμένει στις τελευταίες θέσεις της Ε.Ε. όσον αφορά την αγοραστική δύναμη των πολιτών της.
Παρά τις ενδείξεις αποκλιμάκωσης των τιμών το προηγούμενο έτος, οι τιμές βασικών αγαθών παραμένουν σε δυσανάλογα υψηλά επίπεδα σε σχέση με το διαθέσιμο εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών, καθιστώντας την Ελλάδα τη δέκατη ακριβότερη χώρα στα τρόφιμα εντός της Ε.Ε. το 2024.
Ενδεικτικό του προβλήματος είναι το γεγονός ότι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα τυριά και τα αυγά διαμορφώθηκαν σε τιμές 30,5% υψηλότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Παρά τις παρεμβάσεις των τελευταίων ετών, όπως η επιμήκυνση της διάρκειας ζωής του φρέσκου γάλακτος, η Ελλάδα εξακολουθεί να καταγράφει από τις υψηλότερες τιμές σε αυτή την κατηγορία τροφίμων, με μόνο την Κύπρο να εμφανίζει μεγαλύτερες τιμές (+30,8%).
Αυξημένες σε σχέση με τον μέσο όρο της Ε.Ε. ήταν και οι τιμές σε άλλα βασικά αγαθά. Το ψωμί και τα δημητριακά κόστιζαν κατά 5,1% περισσότερο, τα ψάρια κατά 12%, ενώ το ελαιόλαδο –παρά την εγχώρια παραγωγή– πωλούνταν 18% ακριβότερα. Αντιθέτως, σε κάποιες κατηγορίες καταγράφηκαν χαμηλότερες τιμές, με χαρακτηριστικά παραδείγματα το κρέας, που ήταν φθηνότερο κατά 4,8% από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, και τα φρούτα και λαχανικά, των οποίων οι τιμές ήταν μειωμένες κατά 10,8%.
Σε ό,τι αφορά τα μη αλκοολούχα ποτά, η Ελλάδα κινήθηκε το 2024 κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, με τις τιμές να διαμορφώνονται στο 88,6% αυτού. Ωστόσο, η εικόνα αντιστρέφεται πλήρως στην κατηγορία των αλκοολούχων ποτών, όπου η χώρα συγκαταλέγεται στις ακριβότερες της Ευρώπης: οι τιμές ήταν κατά 54% υψηλότερες από τον μέσο όρο, καθιστώντας την Ελλάδα τρίτη πιο ακριβή χώρα μετά τη Φινλανδία και την Ιρλανδία.
Ελλάδα! Εργαζόμενοι-φτωχοί Έντονο προβληματισμό προκαλούν τα στοιχεία της πρόσφατης έρευνας του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, η οποία αποκαλύπτει την εξαιρετικά δυσμενή θέση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα όσον αφορά το ποσοστό των εργαζομένων που, παρ’ ότι έχουν εργασία, ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Η χώρα μας καταλαμβάνει τη δεύτερη χειρότερη θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με μόνο τη Βουλγαρία να εμφανίζει χειρότερες επιδόσεις.
Η εικόνα που σκιαγραφεί η έρευνα είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Το 8,8% των μισθωτών στην Ελλάδα βιώνει σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, δηλαδή αδυναμία να καλύψει βασικές ανάγκες διαβίωσης και συμμετοχής στην κοινωνική ζωή. Επίσης, σχεδόν τρεις στους δέκα εργαζομένους (29,3%) δηλώνουν ότι δεν έχουν τη δυνατότητα να ξοδέψουν ούτε ένα μικρό χρηματικό ποσό για τον εαυτό τους σε εβδομαδιαία βάση, ποσό που θα μπορούσε να καλύψει βασικές προσωπικές ή ψυχαγωγικές ανάγκες. Επιπλέον, το 23,5% των μισθωτών αδυνατεί να συμμετέχει τακτικά σε δραστηριότητες αναψυχής, ένα στοιχείο που υπογραμμίζει το κοινωνικό και ψυχολογικό βάρος που συνοδεύει την οικονομική ανασφάλεια.
Παρά το γεγονός ότι κάποιοι ποσοτικοί δείκτες της αγοράς εργασίας εμφανίζουν βελτίωση τα τελευταία χρόνια, η καθημερινότητα για μεγάλο μέρος των εργαζομένων εξακολουθεί να επιβαρύνεται σημαντικά από την περιορισμένη αγοραστική τους δύναμη. Η έλλειψη ουσιαστικής ανακούφισης στο επίπεδο διαβίωσης αναδεικνύει την απόσταση ανάμεσα στην αριθμητική «ανάκαμψη» και την πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα ξεπερνά ακόμη και οικονομίες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Κύπρος, ενώ υστερεί σε σχέση με κράτη της Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Ρουμανία, η Ουγγαρία και η Σλοβακία. Συγκεκριμένα, η Ρουμανία εμφανίζει ποσοστό σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης 7,8%, η Ουγγαρία 5,4% και η Σλοβακία μόλις 3,3%, όταν το αντίστοιχο ελληνικό ποσοστό φτάνει στο 8,8%.
Το φαινόμενο αποκτά μεγαλύτερη διάσταση όταν εξεταστούν οι διαφορές ανάμεσα σε επιμέρους κοινωνικές ομάδες. Για το σύνολο των εργαζομένων, το ποσοστό σοβαρής υλικής και κοινωνικής στέρησης το 2024 διαμορφώθηκε στο 9,1%. Στους εργαζόμενους που δεν είναι μισθωτοί – δηλαδή ελεύθερους επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενους – το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 9,6%. Η κατάσταση γίνεται δραματική στους ανέργους, για τους οποίους το ποσοστό εκτοξεύεται στο 41%, καταδεικνύοντας τον ιδιαίτερα ευάλωτο χαρακτήρα αυτής της ομάδας. Αντίστοιχα υψηλά είναι τα ποσοστά και στους μη οικονομικά ενεργούς πολίτες: για τους συνταξιούχους ανέρχεται στο 9,1%, ενώ για τα υπόλοιπα μη ενεργά άτομα το ποσοστό φτάνει το 20,6%.
Τα δεδομένα του 2024 δείχνουν επίσης επιδείνωση σε σύγκριση με το 2023 σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, γεγονός που υπογραμμίζει μια ευρύτερη τάση επιδείνωσης του βιοτικού επιπέδου και όχι μια μεμονωμένη ή παροδική κρίση. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα ελληνικά ποσοστά είναι σχεδόν διπλάσια από τους αντίστοιχους ευρωπαϊκούς μέσους όρους.
Ενδεικτική της επιδεινούμενης εικόνας είναι και η αδυναμία κάλυψης ακόμη και πολύ βασικών προσωπικών αναγκών. Η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση στην ΕΕ όσον αφορά το ποσοστό των μισθωτών που δηλώνουν ότι δεν μπορούν να διαθέσουν έστω και ένα μικρό ποσό για προσωπική χρήση κάθε εβδομάδα. Το ποσοστό αυτό αυξήθηκε στο 29,3% το 2024, από 27,9% το προηγούμενο έτος. Αν και εμφανίζεται χαμηλότερο από το αντίστοιχο του 2019, εξακολουθεί να απέχει σημαντικά από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, τον οποίο υπερβαίνει κατά 21 ποσοστιαίες μονάδες.
Η εικόνα γίνεται ακόμα πιο ζοφερή αν εξετάσουμε τις άλλες κοινωνικές ομάδες: το 31,4% των εργαζομένων εκτός μισθωτών (π.χ. αυτοαπασχολούμενοι) αντιμετωπίζει αντίστοιχες δυσκολίες, έναντι μόλις 7,5% στον μέσο όρο της ΕΕ. Για τους ανέργους, το ποσοστό ανέρχεται στο 61,7%, σχεδόν διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αντίστοιχα υψηλό είναι το ποσοστό για τους μη οικονομικά ενεργούς (πλην των συνταξιούχων), το οποίο διαμορφώθηκε στο 41,3% για το 2024, όταν στην υπόλοιπη Ευρώπη το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει μόλις το 16%. Στους συνταξιούχους, το ποσοστό ανήλθε στο 30,4%, υπερτριπλάσιο του μέσου ευρωπαϊκού όρου (9%).
Τέλος, η δυνατότητα συμμετοχής σε τακτικές δραστηριότητες αναψυχής – βασικό στοιχείο για την ψυχοκοινωνική ευημερία – περιορίζεται σημαντικά για ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων μισθωτών. Το 23,5% δήλωσε το 2024 ότι δεν μπορεί να συμμετέχει σε τέτοιες δραστηριότητες, καθιστώντας την Ελλάδα πρωταθλήτρια και σε αυτόν τον δείκτη κοινωνικής στέρησης. Η απόσταση από τη δεύτερη χειρότερη επίδοση, της Ρουμανίας, είναι μάλιστα εντυπωσιακή, φτάνοντας τις 6,7 ποσοστιαίες μονάδες.
Η συνολική εικόνα που προκύπτει από τα στοιχεία είναι αποκαλυπτική: σημαντικό ποσοστό των εργαζομένων στη χώρα μας συνεχίζει να ζει σε συνθήκες που δεν διασφαλίζουν αξιοπρεπή διαβίωση. Παρά την ύπαρξη εργασίας, η φτώχεια επιμένει και βαθαίνει, αναδεικνύοντας το κενό ανάμεσα στη στατιστική ανάπτυξη και στην κοινωνική πραγματικότητα.
Ελλάδα! Χιλιάδες ΣΠΙΤΙΑ με ΝΕΚΡΟΥΣ ιδιοκτήτες! Η ΜΑΦΙΑ τα μοιράζει στους δικούς ΤΗΣ να μένουν ΤΣΑΜΠΑ! Αφού έχουν τόσα πολλά ακίνητα, πηγαίνουν πάντα για περισσότερα και δεν τ’ αφήνουν ποτέ ανεκμετάλευτα να περιμένουν…Γειτονιές γεμάτες σπίτια που Νοικιάζουν τα σπίτια με “μαύρα” ή τσάμπα, ενώ εσείς δεν βρίσκετε σπίτι να νοικιάσετε λόγω τιμών στα ενοίκια! Θα χετε συναντήσει κάποια αλλοδαπή ακόμα και από αυτές τις ευγενικές – που θα σας έχουν αποκαλύψει πως πληρώνουν…150 ευρώ ενοίκιο. Έτσι για να δικαιολογήσουν πως τα βγάζουν πέρα….Στην Αθήνα που πληρώνεις 600-700 για 30 τετραγωνικά. Μπορεί και να μένει τσάμπα.
Σημασία έχει ότι τα “γλεντάνε” οι άρπαγες. Είναι να τρελλαίνεσαι που απλά μπορέιτε να πάτε και να δηλώσετε πως μένενε σε αυτό το σπίτι του οποίου τον ιδιοκτήτη “φαγατε” αλλά πέθενα από…φυσικά αίτια αφού ποτέ κανείς δεν το ανέλυσε τον θάνατο του. Κανείς δεν ε΄κανε νεκροψία. Εσείς μπορέιτε να μείνετε για πάντα αν δεν έχει παιδιά να σας πετάξουν έξω. Τόσο απλά. Μα τόσο, τόσο απλά.
Είναι τόσο απλό, τόσο εύκολο που πάσας μη φονιάς, δεν π=μπορέι να το πιστέψει πως μεταβιβάζεται ένα σπίτι τόσο εύκολα. Αρκεί ο ιδιοκτήτης να μη είναι ζωντανός για να μιλήσει και να μην έχει συγγενείς που να το ψάξουν την στιγμή που πρέπει. Πάει η Βουλγάρα και λέει πως της το έταξε προφορικά η γιαγιά που πέθανε. ΚΑΙ ΜΕΝΕΙ Σ ΑΥΤΟ ΑΠΟ ΤΟ 1997.
Έτσι δήλωσε για να το πάρει και επίσημα στο όνομα της!
Η Ελλάδα χάνει τη στήριξη της Ε.Ε. έναντι της Τουρκίας Οι επόμενες ημέρες θα κρίνουν πολλά για το μέλλον της Ουκρανίας ειδικά μετά το σόου Τραμπ στο Οβάλ Γραφείο με τον Ζελένσκι, καθώς Αμερική και Ρωσία διαπραγματεύονται τη λήξη του πολέμου – χωρίς τη συμμετοχή της Ουκρανίας ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις όποιες διαπραγματευτικές συνομιλίες – όπως φαίνεται, πολλά έχουν αλλάξει και το παιχνίδι θα παιχθεί διαφορετικά! Τίποτα δεν θα είναι σαν χθες – τίποτα δεν θα είναι αυτό που ξέραμε!
Μετά το κλείσιμο των συγκρούσεων στο Ουκρανικό μέτωπο, οι πιθανότητες μιας Ελληνοτουρκικής σύρραξης ευρείας κλίμακας, δεν θα είναι πλέον στη σφαίρα του υποθετικού, αλλά αντιθέτως θα είναι πάρα πολύ μεγάλες και η τουρκική επιθετικότητα σε βάρος της χώρας μας θα “χτυπήσει κόκκινο” φθάνοντας στο 1 στην κλίμακα DEFCON (defense readiness condition) – κατάσταση δηλαδή σοβαρού συναγερμού που χρησιμοποιείται από την Αμερική, ειδικά μετά το κλείσιμο του πολεμικού μετώπου και την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας στην Ουκρανία, με την Ε.Ε. να σφυρίζει αδιάφορα και τον Τραμπ να κλείνει αυτιά και μάτια και έτσι έμμεσα, να σιγοντάρει τα σχέδια Ερντογάν… ενώ η σύμμαχος Γαλλία ήδη μας πούλησε για λιγότερο από τριάντα αργύρια!Unmute
Αποτέλεσμα; Η Τουρκία θα γίνει πολύ πιο επιθετική απέναντι στη χώρα μας, ζητώντας συγχρόνως από Ευρωπαϊκή Ένωση και Τραμπ, τα Δωδεκάνησα, τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και βέβαια ένα σημαντικό κομμάτι της ΑΟΖ μας με βάση το γελοίο ιδεολόγημα της “Γαλάζιας Πατρίδας”.
Οι ραγδαίες εξελίξεις στην Ουκρανία, με τον Τραμπ να “τραβάει το χαλί” σε Ζελένσκι και Ευρωπαϊκή Ένωση, ικανοποιώντας τα “πρέπει και θέλω” του Βλαδίμηρου, έκαναν τους Ευρωπαίους να σημάνουν κόκκινο συναγερμό!
Θορυβημένος και τρομοκρατημένος ο Ζελένσκι του οποίου το κεφάλι παίζεται, ζήτησε βοήθεια από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και για το λόγο αυτό ήδη μετά τις πρώτες προσβλητικές επιθέσεις που δέχθηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ, πήγε στην Κωνσταντινούπολη να συζητήσει με τον Σουλτάνο, που πλέον βλέπει ξεκάθαρα την ευκαιρία που έψαχνε, να ανοίγεται μπροστά του, προκειμένου να παίξει κάποιο ρόλο μεσολαβητικό για μια ειρήνη στην Ουκρανία, αλλά και για να πλευρίσει την Ευρωπαϊκή Ένωση υποσχόμενος την εγγύηση του τουρκικού στρατού για την ασφάλειά της απέναντι στην επιθετικότητα του Πούτιν. Ο Ερντογάν προσφέρει φρούδες ελπίδες – που πλησιάζουν στο φάσμα της γελοιότητας – στους Ευρωπαίους, ότι δήθεν η Τουρκία θα προτάξει στήθος απέναντι στην ρωσική λαίλαπα.
Ας θυμηθούν λοιπόν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας την προδοτική συμπεριφορά της Τουρκίας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, που έπαιξε ουσιαστικά τον ρόλο του”επιτήδειου ουδέτερου”, παίζοντας με ψεύτο-διαπραγματεύσεις πότε με τους Γερμανούς και πότε με την Αγγλία, με στόχο οθωμανικό – να αποκομίσει όσα εδαφικά οφέλη μπορούσε σε βάρος της Ελλάδας, ζητώντας ως πεσκέσι τα Δωδεκάνησα, αλλά τότε πήρε… ας μην πω τι!
Υπό τον… “Βασιλέα” Ντόναλντ Τραμπ, οι ΗΠΑ παύουν να συγκαταλέγονται πλέον στους δυτικούς συμμάχους και η Ευρώπη χάνει τη γη κάτω απ’ τα πόδια της. Πρέπει να βιαστεί να αναγνωρίσει αυτό το γεγονός και να χαράξει νέα πορεία γεωπολιτικά, ενώ η Ελλάδα πρέπει πάση θυσία να εξοπλιστεί σαν αστακός, να είναι έξυπνη και να βρει τρόπους να φανεί χρήσιμη στο νέο γεωπολιτικό γίγνεσθαι, με μία νέα ισχυρά πατριωτική κυβέρνηση και ο λόγος γι’ αυτό είναι πως η Ευρώπη έχει ανάγκη από μία εναλλακτική έναντι της Αμερικής του Τραμπ και η Ελλάδα μια εναλλακτική έναντι και των δύο – το τραίνο των άλλοτε “συμμαχιών” έχει πλέον εκτροχιαστεί…
Η Διάσκεψη Ασφαλείας προ ημερών στο Μόναχο θα μπορούσε να περάσει στην ιστορία, ως η ουσιαστική αρχή του τέλους της δυτικής συμμαχίας, το οποίο τέλος επιβλήθηκε από την Αμερική του Τραμπ και του Βανς και εφόσον επιβεβαιωθεί πως Ευρώπη και ΗΠΑ δεν συμβαδίζουν πλέον βάσει του ίδιου κώδικα αξιών, η Ευρώπη θα ήταν συνετό να αλλάξει ρότα στον γεωπολιτικό χάρτη, εξετάζοντας το ενδεχόμενο ακόμα και μιας στενότερης συνεργασίας με Ινδία και Κίνα – γιατί όχι! Άσχετα όμως με το αν η Ευρώπη πλησιάσει τους δύο μεγάλους, η Ελλάδα δεν έχει άλλη λύση, αλλιώς κινδυνεύει να βρεθεί μόνη, κλαράκι στον άνεμο! Δυστυχώς η κυβέρνησή μας, παρά τις τυμπανοκρουσίες, έκανε το ένα τραγικό λάθος μετά το άλλο και όπως αποδείχτηκε, η Τουρκία όχι μόνο δεν απομονώθηκε, αλλά μάλλον αυτοαπομονωθήκαμε εμείς!
Δυστυχώς για τους Ευρωπαίους, η παλιά καλή Ευρώπη ανήκει πλέον στο παρελθόν και δεν υπάρχει κανένας χρόνος ανάκαμψης από το σοκ. Ήδη θα έπρεπε να έχει αρχίσει να δημιουργείται μία νέα Ευρώπη και κάθε χρονοτριβή θα μπορούσε να αποβεί επικίνδυνη…
Για εμάς τους Έλληνες, τα όνειρα, λόγω των επιλογών μας, σβήσανε και έφτασε ο καιρός να κολυμπήσουμε στην πραγματικότητα, αλλά οι πολίτες, πρέπει να πιέσουν προς τα ‘κει τα πράγματα και να αρχίσουν να σκέφτονται ορθολογικά ως προς τις επιλογές που έχουν στη διάθεσή τους! Η μεγαλύτερη πρόκληση για την Ελλάδα αυτήν τη στιγμή είναι να βρεθούμε ενωμένοι, εξωστρεφείς, και έτοιμοι για όλα, αλλά κυρίως να μη σκοτωθούμε για ακόμα μία φορά, μεταξύ μας…
Μετά τη Διάσκεψη στο Μόναχο και τον κακό χαμό που έφερε μαζί του ο Τραμπ, η Ευρώπη ξύπνησε σε έναν καινούργιο κόσμο… το ίδιο και εμείς οι Έλληνες, μόνο που εμείς ξυπνήσαμε σε έναν άλλο, ακόμα πιο περίεργο και σχεδόν μεταφυσικό “εξώκοσμο”… με δράκους!
Ας ελπίσουμε… κάποια στιγμή, εμείς οι πολίτες – οι ιδιοκτήτες αυτής της χώρας, να βάλουμε επιτέλους μυαλό!
Ελλάδα: Εργασία και υγεία: Ρεκόρ εξάντλησης στους εργαζόμενους Καταλύματα και εστίαση πρωταθλητές στην σωματική καταπόνηση Για έναν στους δύο εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα η εργασία είναι συνυφασμένη με την σημαντική σωματική καταπόνηση: Την ορθοστασία, τις επαναλαμβανόμενες κινήσεις, το κουβάλημα, την πολύωρη παραμονή σε πολύ ζεστό ή κρύο περιβάλλον – διαδικασίες που οδηγούν σε σημαντική σωματική καταπόνησηΤα πιο κουραστικά επαγγέλματα Όπως κατέγραψε η νέα έρευνα του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ για την ποιότητα της εργασίας στην Ελλάδα, οι τρεις εργαζόμενοι στους τέσσερις γυρνάνε σπίτι από τη δουλειά νιώθοντας όχι απλώς κούραση, αλλά σωματική εξάντληση.
Ενδιαφέρον όμως έχουν και τα επί μέρους συμπεράσματα της έρευνας, που αποκαλύπτουν ποια είναι τα πιο κουραστικά επαγγέλματα, σε επίπεδο σωματικής καταπόνησης, τόσο ανά κλάδο όσο και σε επίπεδο μεγέθους και είδους επιχείρησης. Αυτό που προκύπτει είναι ότι το αναπτυξιακό υπόδειγμα της Ελλάδας, που βασίζεται κυρίως στις δραστηριότητες έντασης εργασίας και στα ξεχειλωμένα ωράρια, παράγει εξουθενωμένους εργαζόμενους, που δουλεύουν πολύ και υπό αντίξοες συνθήκες, πληρώνοντας βαρύ τίμημα με επιβάρυνση της υγείας τους. Αυτό άλλωστε αποδεικνύεται και από το ρεκόρ στα εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα – που υποκαταγράφονται συστηματικά – αλλά και στην έξαρση των ασθενειών που σχετίζονται με την εργασία, που δεν καταγράφονται καν.
Αυτό αφορά σε μεγαλύτερο βαθμό τους εργαζόμενους στη «βαριά βιομηχανία» της χώρας – τον τουρισμό και τα επισιτιστικά επαγγέλματα που επίσης σχετίζονται με αυτόν.
Το πρώτο σκέλος της έρευνας του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, που αφορά το ρόλο του φυσικού περιβάλλοντος στην ποιότητα της εργασίας, πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τη δημοσκοπική εταιρεία Prorata σε δείγμα 1305 ατόμων, άνω των 17 ετών, το διάστημα 20-23 Νοεμβρίου του 2023. O πληθυσμός-στόχος ήταν οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα – ενώ σχεδόν οι τέσσερις στους δέκα ερωτηθέντες εργάζονταν στο εμπόριο και σε εστίαση-καταλύματα, τομείς που αποτελούν και τους μεγαλύτερους εργοδότες στην Ελλάδα.
Τα πιο κουραστικά επαγγέλματα Στο ερώτημα εάν η εργασία τους απαιτεί σημαντική σωματική καταπόνηση, απάντησε θετικά το 64% εκείνων που απασχολούνταν την περίοδο της έρευνας σε δραστηριότητες παροχής καταλύματος και υπηρεσιών εστίασης, το 56% εκείνων που απασχολούνταν στις μεταφορές και το 55% όσων εργάζονταν στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο, καθώς και στην επισκευή μηχανοκίνητων οχημάτων.
Αντίστοιχη ήταν και η απάντηση του 43% των ερωτηθέντων του δείγματος που εργάζονταν στις κατασκευές και στη μεταποίηση, του 42% εκείνων που η εργασία τους αφορούσε δραστηριότητες για την ανθρώπινη υγεία και την κοινωνική μέριμνα και του 29% εκείνων που εργάζονταν στην εκπαίδευση. Παράλληλα, σημαντική σωματική καταπόνηση κατά την εργασία του δήλωσε πως υφίστατο την περίοδο της έρευνας το 18% όσων εργάζονταν σε επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες καθώς και στην ενημέρωση και την επικοινωνία. (βλ. διάγραμμα 16)
Δουλειά μέχρι τελικής πτώσης Τα ποσοστά των εργαζομένων που επέστρεφαν από την εργασία τους εξαντλημένοι είναι πολύ υψηλά σε όλους τους υπό εξέταση κλάδους δραστηριοποίησης.
Τα πρωτεία στην εργασιακή εξουθένωση έχει και εδώ ο επισιτισμός-τουρισμός. Το 83% των ερωτηθέντων που που εργάζονταν στους κλάδους της παροχής υπηρεσιών καταλύματος και της εστίασης, απάντησαν ότι πάντα ή συχνά γυρνάνε από τη δουλειά εξαντλημένοι.
Το ίδιο ισχύει για το 76% όσων εργάζονταν στο χονδρικό/λιανικό εμπόριο και στις επισκευές μηχανοκίνητων οχημάτων, καθώς και το 76% όσων εργάζονταν στον κλάδο των μεταφορών και της αποθήκευσης. Επίσης, πραγματική εξάντληση μετά τη εργασία ένιωθε πάντα ή συχνά το 72% των εργαζομένων στις κατασκευές, το 72% των εργαζομένων στην εκπαίδευση και το 70% εκείνων που εργάζονταν στη μεταποίηση. Αντίστοιχη ήταν η απάντηση του 66% των εργαζομένων που δραστηριοποιούνταν στους τομείς της ανθρώπινης υγείας και της κοινωνικής μέριμνας, του 63% όσων εργάζονταν στον τομέα της ενημέρωσης και της επικοινωνίας και του 61% των εργαζομένων σε επιχειρήσεις στον τομέα των επιστημονικών και των τεχνικών δραστηριοτήτων. (βλ. διάγραμμα 17)
Επιβάρυνση στην υγεία Αναφορικά με τη σύνδεση της φύσης της εργασίας με τη σωματική υγεία, τα ευρήματα δείχνουν ότι οι εργαζόμενοι στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο καθώς και στην επισκευή μηχανοκίνητων οχημάτων σε ποσοστό 67% δήλωσαν πως η φύση της εργασίας τους έχει επηρεάσει τη σωματική τους υγεία. Αντίστοιχη ήταν και η απάντηση του 66% των ερωτηθέντων που εργάζονταν στις μεταφορές και στην αποθήκευση, του 64% όσων εργάζονταν στις κατασκευές, του 63% εκείνων που εργάζονταν σε υπηρεσίες παροχής καταλύματος και στην εστίαση, του 59% όσων εργάζονταν σε επιχειρήσεις που σχετίζονταν με επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες, του 56% εκείνων που εργάζονταν σε επιχειρήσεις τον τομέα της υγείας και της κοινωνικής μέριμνας, και του 56% των εργαζομένων στην ενημέρωση και την επικοινωνία.
Ατομα απελαύνονται από την Ελλάδα! Απορρίφθηκαν οι αιτήσεις τους για άσυλο Μετά την τελεσίδικη απόρριψη των αιτήσεων ασύλου τους, σαράντα υπήκοοι Γεωργίας και Πακιστάν πρόκειται να επιστρέψουν αύριο στις χώρες τους.
Τα άτομα που θα απελαθούν από την Ελλάδα βρίσκονται σε προαναχωρησιακά κέντρα και θα αναχωρήσουν αύριο αεροπορικώς για τη χώρα καταγωγής τους. Την οργάνωση των επιστροφών ανέλαβε η Ελληνική Αστυνομία, ενώ παρών κατά την αναχώρηση θα είναι και αξιωματούχος του Frontex.
Σε γενικές γραμμές, παρατηρείται αποσυμφόρηση αυτή την περίοδο στις 33 δομές του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου σε όλη τη χώρα, καθώς μετά τη λύση του ζητήματος της διερμηνείας φαίνεται ότι επετεύχθη επιτάχυνση των διαδικασιών υποδοχής και ταυτοποίησης, αλλά και της απόδοσης άσυλου, κάτι που οδήγησε στην έξοδο το 3,8% του συνολικού πληθυσμού των δομών μέσα σε μόλις έναν μήνα.
Ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Νίκος Παναγιωτόπουλος, είχε εκφράσει πολλές φορές την κρισιμότητα του ζητήματος για τη διαδικασία του ασύλου και είχε ζητήσει να δοθεί προτεραιότητα στη λύση του. Αυτή τη στιγμή οι διαμένοντες στις δομές είναι λίγο περισσότεροι από 26.000, ενώ τον περασμένο μήνα είχαν αγγίξει τις 28.000.
Οι 2.000 περίπου που βρέθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες εκτός δομών είναι πολίτες τρίτων χωρών, οι οποίοι είτε έχουν λάβει άσυλο και αναχώρησαν με ταξιδιωτικά έγγραφα προς άλλα κράτη-μέλη είτε είναι αιτούντες άσυλο ή αναγνωρισμένοι πρόσφυγες που πλέον έχουν πρόσβαση στην αγορά εργασίας, συμβάλλοντας στην κάλυψη σημαντικών κενών στη γεωργία και στον κατασκευαστικό τομέα, οι οποίοι δεν διαμένουν πλέον σε δομές.
Ελλάδα! Αδυναμία μείωσης του κρατικού χρέους Το 2024 γίναμε μάρτυρες μιας κακοστημένης διαδικασίας χειραγώγησης από τους οίκους αξιολόγησης όπου προέβησαν σε μπαράζ αναβαθμίσεων ώστε η Ελλάδα να αποκτήσει επενδυτική βαθμίδα.
Το investment grade ή επενδυτική βαθμίδα σε ένα κόσμο λογικό θα είχε σημασία αλλά από τότε που εμφανίστηκε η ακραία στρεβλωμένη ποσοτική χαλάρωση ουσιαστικά μετρίασαν την αξία των οίκων αξιολόγησης. Το 2024 το βασικό κίνητρο για να αναβαθμιστεί η Ελλάδα σε επενδυτική βαθμίδα ήταν κυρίως πολιτικό.
Το 2025 οι οίκοι αξιολόγησης θα μετριάσουν τον ενθουσιασμό τους με την Ελλάδα. Το 2025 – 14 Μαρτίου – περιμένουμε την Moody’s να αναβαθμίσει την Ελλάδα σε επενδυτική βαθμίδα και οι άλλοι οίκοι να αναβαθμίσουν μια κλίμακα υψηλότερα σε ΒΒΒ από ΒΒΒ- ή σε ΒΒΒ+ η Scope. Για το 2025 το ελληνικό δημόσιο θα αντλήσει 8 δισεκ. ευρώ από τις αγορές.
Οι 10 κρίσιμες ημερομηνίες
7 Μαρτίου 2025 DBRS – Αξιολογεί την Ελλάδα ΒΒΒL 14 Μαρτίου 2025 Moody’s – Αξιολογεί την Ελλάδα σε Ba1 με θετικές προοπτικές 18 Απριλίου 2025 Standard and Poor’s BBB-
16 Μαίου 2025 Fitch BBB-
30 Μαίου 2025 Scope BBB
5 Σεπτεμβρίου 2025 DBRS
19 Σεπτεμβρίου 2025 Moody’s
17 Οκτωβρίου 2025 Standard and Poor’s
7 Νοεμβρίου 2025 Scope
14 Νοεμβρίου 2025 Fitch
Τα repos είναι μια απόδειξη ότι το κράτος στηρίζεται στο δανεισμό και ο ευρύτερος δημόσιος τομέας για να συντηρηθεί οπότε ωραία τα 39 δισεκ. διαθέσιμα που παρουσιάζονται εντούτοις δεν έχουν επιλύσει το πρόβλημα… πως θα μειωθεί το ελληνικό κρατικό χρέος σε απόλυτα μεγέθη
Η Ελλάδα συνεχίζει παθογενώς να συντηρεί ένα δημόσιο χρέος που με όρους Γενικής Κυβέρνησης φθάνει τα 370 δισεκ. και με όρους κεντρικής διοίκησης φθάνει τα 404,2 δισεκ. ευρώ. Η γενική προσέγγιση είναι ότι μας ενδιαφέρει η σχέση χρέους προς ΑΕΠ οπότε όσο αυξάνεται το ΑΕΠ και διατηρείται σταθερό το χρέος καταγράφεται βελτίωση με όρους ποσοστιαίας μεταβολής. Όμως έρχονται οι ΗΠΑ και ο Elon Musk και καταρρίπτουν αυτή την σταθερά αφού στόχος είναι η μείωση δαπανών και χρέους σε απόλυτα μεγέθη.
Όταν ένας πολίτης έχει δάνειο το αποπληρώνει και με την πάροδο του χρόνου το δάνειο μειώνεται. Όμως αυτό δεν συμβαίνει στο δημόσιο χρέος το οποίο παραμένει σταθερό έως ακλόνητα σταθερό. Είναι προφανές ότι τα Advertisement 39 δισεκ. ταμειακά διαθέσιμα είναι τρικ όταν η χώρα συνεχίζει να έχει εξάρτηση από τα repos και τον ενδοκυβερνητικό δανεισμό.
Ενώ συμβαίνει κάτι υγιές τα δάνεια από τους μηχανισμούς στήριξης μειώνονται π.χ. έχουν περιοριστεί στα 226 δισεκ. γιατί αυτό είναι το εύλογο, οι υποχρεώσεις να μειώνονται, εντούτοις βλέπουμε ότι συνεχίζεται ο κρατικός δανεισμός έφθασαν ομόλογα και έντοκα στα 105 δισεκ. με τα έντοκα στα 8,6 δισεκ. και 94 δισεκ. ομόλογα, τα δάνεια εξωτερικού αυξάνονται στα 16 δισεκ. από 13,4 δισεκ. και τα repos μειώθηκαν στα 50 δισεκ. οριακά ωστόσο…
Τα repos είναι μια απόδειξη ότι το κράτος στηρίζεται στο δανεισμό και ο ευρύτερος δημόσιος τομέας για να συντηρηθεί οπότε ωραία τα 39 δισεκ. διαθέσιμα που παρουσιάζονται εντούτοις δεν έχουν επιλύσει το πρόβλημα… πως θα μειωθεί το ελληνικό κρατικό χρέος σε απόλυτα μεγέθη.
Το οικονομικό μοντέλο της Ελλάδος σάπισε
Η αέναη διαδικασία, δανείζεται το κράτος για να συντηρηθεί και ειδικά όταν συνεχίζει να οφείλει προς τρίτους κοινώς να μην πληρώνει πάνω από 3,6 δισεκ. και ταυτόχρονα ιδιωτικό χρέος τύπου κόκκινων δανείων, υποχρεώσεις σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία να φθάνει τα 210 δισεκ. ευρώ αποδεικνύουν ότι το οικονομικό μοντέλο της Ελλάδος έχει σαπίσει.
Εάν δεν υπήρχε και το Ταμείο Ανάκαμψης και τα 31 δισεκ. το ελληνικό κρατικό χρέος δεν θα ήταν στα 404 αλλά στα 415 με 418 δισεκ. ευρώ σε ακόμη χειρότερη θέση.
Το ελληνικό κράτος συμπεριφέρεται εν μέρει όπως και τα κόμματα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που οφείλουν στις τράπεζες 960 εκατ ευρώ κοντά 1 δισεκ. ευρώ και δεν θα αποπληρωθούν ποτέ.
Πρόκειται για ένα απόστημα που συσσωρεύεται αλλά όπως και στα κόμματα έτσι και το κρατικό χρέος δεν μπορεί να μειωθεί γιατί όλη η δομή του ελληνικού οικονομικού μοντέλου στηρίζεται στον φαύλο δανεισμό.
Ελλάδα! Η ανησυχία για το τεράστιο «κενό» ανταγωνιστικότας Μεγάλο «αγκάθι» παραμένει για την Ελλάδα το τεράστιο εμπορικό έλλειμμα, αποτυπώνοντας τα προβλήματα ανταγωνιστικότητας που επικρατούν στην ελληνική οικονομία. Το παραπάνω προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία για τη χώρα μας εν μέσω δυσμενών γεωπολιτικών εξελίξεων, αλλά και των απειλών Τραμπ για επιβολή δασμών.
Τα όσα ανακοίνωσε χθες η ΕΛΣΤΑΤ δημιουργούν έντονο προβληματισμό. Ειδικότερα, η Ελληνική Στατιστική Αρχή ανακοίνωσε την αύξηση του εμπορικού ελλείμματος κατά 10% στα επίπεδα των 31,5 δισ. ευρώ στο 11 Ιανουαρίου – Νοεμβρίου. Η συνολική αξία των εξαγωγών κατά το χρονικό διάστημα Ιανουαρίου-Νοεμβρίου 2024 ανήλθε στο ποσό των 45.869 δισ. ευρώ έναντι 47.278 δισ. ευρώ κατά το ίδιο διάστημα του έτους 2023, παρουσιάζοντας μείωση, σε ευρώ 3%.
Στον αντίποδα, η συνολική αξία των εισαγωγών κατά το χρονικό διάστημα Ιανουαρίου-Νοεμβρίου 2024 ανήλθε στο ποσό των 77,379 δισ. ευρώ έναντι 75.948 δισ. ευρώ κατά το ίδιο διάστημα του έτους 2023, παρουσιάζοντας αύξηση, σε ευρώ, 1,9%. Ούτε λίγο ούτε πολύ, οι πολίτες της χώρα μας δε μπορούν να…ζήσουν μόνο με αυτά που παράγουν. Κι αυατό είναι ένα τεράστιο ζήτημα, το οποίο μας απασχόλησε κατά την περίοδο της μεγάλης κρίσης του 2010.
Βιομηχανία: Πτώση 1,2% στις τιμές παραγωγού στην ευρωζώνη τον Νοέμβριο
Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Εξαγωγέων, κ. Αλκιβιάδης Καλαμπόκης, σχολιάζοντας τα παραπάνω ανέφερε τα εξής: «Οι γεωπολιτικές συνθήκες και άλλοι παράγοντες έχουν οδηγήσει σε πτώση των εξαγωγών μας το ενδεκάμηνο του 2024. Ο 5ος συνεχόμενος μήνας με αύξηση των εξαγωγών, χωρίς πετρελαιοειδή, κατά 5,2% και σε σύνολο ενδεκάμηνου κατά 1,2% δεν ήταν ικανός να ανακόψει τη συνεχιζόμενη πτώση των εξαγωγών με πετρελαιοειδή».
Οι επισημάνσεις της Κομισιόν Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι και η Κομισιόν ασχολήθηκε με αυτό το ζήτημα, στην πλέον πρόσφατη έκθεσή της για την Ελλάδα. Σ ε αυτήν γίνεται ειδική αναφορά στο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών (υπέρτερο του εμπορικού ισοζυγίου) που παραμένει υψηλότερο από τα επίπεδα προς της πανδημίας και δεν αναμένεται να μειωθεί σημαντικά τα επόμενα χρόνια, καθώς μεταξύ άλλων η δυναμική των επενδύσεων -εν μέρει λόγω του Ταμείου Ανάκαμψης – συνεισφέρει αρνητικά στο εμπορικό ισοζύγιο.
Είναι γεγονός λοιπόν ότι η πορεία του ελλείμματος στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών έχει εξελιχθεί σε μεγάλο πρόβλημα και για την κυβέρνηση της ΝΔ.
Δεν αλλάζει το παραγωγικό μοντέλο Παρά τις διακηρύξεις περί αλλαγής παραγωγικού μοντέλου, η συνολική κατάσταση στην ελληνική οικονομία δε φαίνεται να παρουσιάζει ιδιαίτερες μεταβολές, κάτι που αποτυπώνεται και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και στο εμπορικό ισοζύγιο της χώρας μας, το οποίο αντανακλά τα βασικά επίδικα που κυριαρχούν στην ελληνική οικονομία.
Πάντως, στα χρόνια της κυβέρνησης Μητσοτάκη λαμβάνει χώρα μια χειροτέρευση για το έλλειμμα, κάτι που αποτελεί σημαντικό κίνδυνο.
Οι παρατηρήσεις του ΚΕΠΕ Την προβληματική κατάσταση έχουν επισημάνει και άλλοι αναλυτές. Όπως για παράδειγμα το ΚΕΠΕ, το οποίο καταγράφει, σε ανάλυσή του που δημοσιεύτηκε πρόσφατα πως την περίοδο μεταξύ 2020-23, καταγράφεται μια αναζωπύρωση του ελλείμματος στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.
Ειδικότερα, το μέσο ετήσιο επίπεδο ελλείμματος ήταν 7,5% του ΑΕΠ, ενώ σε απόλυτα μεγέθη διαμορφώθηκε σε 14,61 δισ. ευρώ.
Σύμφωνα με την ανάλυση του ΚΕΠΕ, την πρώτη περίοδο μεταξύ 2007-08, κατά την οποία καταγράφεται ιστορικά υψηλό επίπεδο ελλείμματος άγγιξε το 15,15% του ΑΕΠ, ενώ σε απόλυτα μεγέθη διαμορφώθηκε σε 35,95 δισ. ευρώ.
Την περίοδο μεταξύ 2009-12, καταγράφεται μια πορεία συρρίκνωσης του ελλείμματος. Ειδικότερα, το μέσο ετήσιο επίπεδο ελλείμματος στο Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών ήταν 8,69% του ΑΕΠ, ενώ σε απόλυτα μεγέθη διαμορφώθηκε σε 19,11 δισ. ευρώ.
Την περίοδο μεταξύ 2013-19, καταγράφεται ιστορικά χαμηλό επίπεδο ελλείμματος, καθότι ήταν στο 1,58% του ΑΕΠ, ενώ σε απόλυτα μεγέθη διαμορφώθηκε σε 2,82 δισ. ευρώ.
Είναι πέρα από προφανές ότι δημιουργείται ζήτημα για το τι μέλλει γενέσθαι, ενώ πολλοί θεσμικοί παράγοντες, όπως η ΤτΕ, το ΙΟΒΕ, αλλά και το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής έχουν αναφερθεί στο θέμα. Μάλιστα θα συνεχίσουν να αναφέρονται και το επόμενο διάστημα, καθότι φαίνεται ότι το συγκεκριμένο ζήτημα θα παραμείνει ακανθώδες.
Ελλάδα: 5 αρνητικές πρωτιές – Μελέτες της Eurostat και της Τράπεζας της ΕλλάδοςΜελέτες της Eurostat και της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) κατακρημνίζουν ανοιχτά το success story της κυβέρνησης πως όλα είναι «καλώς καμωμένα» από την πλευρά της. Αντιθέτως, παρουσιάζουν τη θλιβερή καθημερινότητα των πολιτών που παλεύουν με τα θηρία της ακρίβειας και της φτωχοποίησης.
Συγκεκριμένα, η Ελλάδα για το 2024 καταγράφει σωρεία από «πρωτιές» στην ευρωζώνη έχοντας τους χειρότερους δείκτες σε επίπεδο ακρίβειας, μισθών, τιμών ενοικίων και αποπληρωμής του δημόσιου χρέους, με αποτέλεσμα το κοινωνικό κράτος να κατεδαφίζεται συλλήβδην και η ζωή στην Ελλάδα να μοιάζει τελικά με αέναο αγώνα επιβίωσης, όπου το άγχος και η κατάθλιψη αποτελούν πια συνήθεια.
Σημείο προς σημείο παρατίθενται στη συνέχεια αυτές οι αποκαλυπτικές μελέτες που αντικρούουν τα ψέματα της κυβέρνησης, αποδεικνύοντας έτσι το έρεβος της ελληνικής πραγματικότητας.
Πρωταθλήτρια στο δημόσιο χρέος η Ελλάδα H Ελλάδα παραμένει με διαφορά η χώρα με το υψηλότερο δημόσιο χρέος σε όλη την ευρωζώνη και το 2024. Την ίδια στιγμή ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης διατρανώνει με κάθε ευκαιρία πως «το ΑΕΠ αυξάνεται και το δημόσιο χρέος μειώνεται». Ωστόσο, παρά τη μείωση του χρέους κατά 2,1% για το 2023, οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και αποκαλύπτουν την αλήθεια, την οποία αποφεύγει επιμελώς η κυβέρνηση.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε η Eurostat, το χρέος της Ελλάδας για το 2024 βρίσκεται στο 163,6% του ΑΕΠ, αγγίζοντας δηλαδή τα 356 δισ. ευρώ, έχοντας έτσι σημαντική διαφορά από το χρέος της Ιταλίας που φτάνει στο 137% του ΑΕΠ της και βρίσκεται στη δεύτερη θέση. Κι αυτό γιατί στη γειτονική χώρα η κυβέρνηση έχει δώσει ιδιαίτερη έμφαση στη στήριξη των επενδύσεων και την αξιοποίηση των εκατομμυρίων του Ταμείου Ανάκαμψης. Αντίθετα, η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση της Ευρωπαϊκής Ενωσης όσον αφορά τις επενδύσεις, ενώ σε επίπεδο εισαγωγών και εξαγωγών η χώρα μας βρίσκεται στην τρίτη χαμηλότερη θέση της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Απόδειξη της τρομακτικής διαφοράς που έχει το ελληνικό δημόσιο χρέος σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες συνιστά το γεγονός ότι ο μέσος όρος χρέους της ευρωζώνης είναι 88,6% και της Ευρωπαϊκής Ενωσης 81,7%, δηλαδή σχεδόν το μισό από το ελληνικό. Την ίδια στιγμή χώρες με ακόμη πιο ισχνή οικονομία σημειώνουν πολύ χαμηλότερα ποσοστά, όπως για παράδειγμα η Βουλγαρία όπου το δημόσιο χρέος αγγίζει το 22,6% του ΑΕΠ της και η Εσθονία όπου το ποσοστό είναι 23,6%. Αξίζει μάλιστα να επισημανθεί ότι το υπουργείο Οικονομικών «έπεσε έξω» στις προβλέψεις του, καθώς υποστήριζε πως το δημόσιο χρέος θα φτάσει το 153,7% για το 2024.
Στο ίδιο μήκος κύματος με τη Eurostat κινείται και η τελευταία έρευνα του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ. Σε αυτήν αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Παρά την πρόβλεψη για περαιτέρω μείωση του ποσοστού του χρέους και βελτίωση του πρωτογενούς πλεονάσματος του δημοσίου την περίοδο 2024-2025, ο βαθμός δημοσιονομικής φερεγγυότητας της οικονομίας παραμένει εύθραυστος και επιρρεπής».
Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι το 2009, όταν ξέσπασε η ελληνική κρίση, το ελληνικό δημόσιο χρέος ήταν 126,3% του ΑΕΠ, κάτι που εγείρει ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο διαχείρισης του δημόσιου χρέους από την κυβέρνηση Μητσοτάκη καθώς την ίδια στιγμή αποδεικνύεται ότι αυξάνεται με σταθερό ρυθμό παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις για το αντίθετο κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τη βιωσιμότητά του.
Το 40% του εισοδήματος στο ενοίκιο Χωρίς φρένο συνεχίζεται η συνεχής αύξηση των ενοικίων προκαλώντας πονοκέφαλο στους ενοικιαστές, οι οποίοι καλούνται να δώσουν μια περιουσία για να έχουν ένα σπίτι να μείνουν. Αυτό επιβεβαιώνεται πάλι από τα στοιχεία της Eurostat, καθώς για το εννεάμηνο του 2024 ο ρυθμός αύξησης των τιμών στα ενοίκια διαμορφώθηκε στο 7,8% σε σχέση με πέρυσι και ήταν ο μεγαλύτερος σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης. Ειδικότερα, η αύξηση των ενοικίων για το 2024 σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2023 ήταν 9,7% για τα νέα –έως πέντε ετών– διαμερίσματα και 6,6% για τα παλαιά. Ετσι, περίπου το 26,1% των Ελλήνων δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις πληρωμές για τη στέγαση.
Μάλιστα, η Ελλάδα έχει μακράν το υψηλότερο ποσοστό πολιτών που επιβαρύνονται υπερβολικά από το στεγαστικό κόστος, με αποτέλεσμα ο ενοικιαστής να καλείται να καταβάλει περίπου το 40% του συνολικού διαθέσιμου εισοδήματός του για την αποπληρωμή του ενοικίου του. Την ίδια στιγμή στη Ρουμανία, όπου πλέον ο μέσος ετήσιος μισθός είναι υψηλότερος από την Ελλάδα (17.739 ευρώ, έναντι 17.000 στη χώρα μας), μόνο το 7,4% του πληθυσμού δίνει το 40% του εισοδήματός του για στέγαση, ενώ πάνω από το μισό του πληθυσμού δίνει το 28% του μισθού του για στέγαση.
Την προβληματική αυτή εικόνα επιβεβαιώνει και η Κομισιόν σε έκθεσή της χαρακτηρίζοντας «κρίσιμη» τη στεγαστική κρίση στην Ελλάδα και τονίζοντας την ανάγκη να παρέμβει η ίδια, καθώς οι τιμές των ενοικίων επιφέρουν σημαντικές κοινωνικές ανισότητες.
Η μόνη χώρα με μείωση αποδοχών Αρνητικό πρόσημο διαπιστώθηκε για την Ελλάδα και όσον αφορά το κόστος εργασίας, με τα στοιχεία της Eurostat να αναφέρουν ότι ήταν η μόνη χώρα στην οποία καταγράφηκε μείωση του ωρομισθίου κατά 2,9% το γ΄ τρίμηνο 2024, ενώ σε όλες τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης σημειώθηκε αύξηση κατά μέσο όρο 4,4%. Βέβαια, θα πρέπει να πούμε ότι στην πραγματικότητα η θέση των Ελλήνων εργαζομένων είναι ακόμη χειρότερη αν μετρηθούν οι μισθοί που καταβλήθηκαν σε συνάρτηση με την αγοραστική δύναμη και με βάση μέτρησης το ωρομίσθιο. Δηλαδή, υπάρχουν εργαζόμενοι που δουλεύουν κανονικά, αλλά είναι κάτω από τον δείκτη φτώχειας του 2009.
Δεν θα πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε ότι –σύμφωνα πάλι με τη Eurostat– οι μισθοί στην Ελλάδα είναι οι τρίτοι πιο χαμηλοί στην ΕΕ, με την Ουγγαρία και τη Βουλγαρία να καταλαμβάνουν την προτελευταία και την τελευταία θέση αντίστοιχα. Ετσι, οι δηλώσεις της κυβέρνησης περί θετικών δεικτών ανάπτυξης στην ελληνική οικονομία και την κοινωνία μόνο ουτοπικές μπορεί να θεωρηθούν με βάση αυτό (αναλυτικότερα στοιχεία για τους μισθούς και την επιβάρυνση της φορολογίας στις σελίδες 28-29).
Ξέφυγε η ακρίβεια Την ώρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη «φαντασιώνεται» επιτυχίες στον αγώνα κατά της καλπάζουσας ακρίβειας, η Τράπεζα της Ελλάδος στην τελευταία μελέτη της δεν φαίνεται να ασπάζεται το αφήγημα που δομεί όλο αυτό τον καιρό το Μαξίμου. Συγκεκριμένα, με βάση τα στοιχεία της ΤτΕ, οι Ελληνες καταναλωτές πληρώνουν ακριβότερα κατά 10% από τους άλλους Ευρωπαίους τουλάχιστον 40 κατηγορίες προϊόντων.
Ετσι, στην Ελλάδα οι τιμές στον αλεσμένο καφέ είναι 50% υψηλότερες από τον μέσο όρο της ευρωζώνης, στη μαργαρίνη κατά 60%, στο ανθρακούχο νερό κατά 129%, στις χαρτοπετσέτες κατά 100%, στο γάλα μακράς διαρκείας κατά 56%, ενώ την ίδια στιγμή το ελληνικής παραγωγής ελαιόλαδο στην ευρωζώνη είναι 17% φτηνότερο! Την ίδια κατάσταση παρουσιάζει και η Eurostat. Για το 2024 αναφέρει ότι οι ανατιμήσεις των τροφίμων στην Ελλάδα είναι της τάξεως του 31,5% ενώ στην Ευρωπαϊκή Ενωση ανατιμήθηκαν μόλις κατά 5,9%. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα ψάρια, η τιμή των οποίων αυξήθηκε στην Ελλάδα κατά 9,5% ενώ στην Ευρώπη 5% κατά μέσο όρο.
Ολα αυτά αποδεικνύονται και από τα επίπεδα πληθωρισμού. Συγκεκριμένα, για τους έντεκα μήνες του 2024 ο πληθωρισμός στην Ελλάδα διαμορφώθηκε στο 3%, σε αντίθεση με την υπόλοιπη ευρωζώνη που κινήθηκε χαμηλότερα, στο 2,5%. Μάλιστα, το φετινό γιορτινό τραπέζι είναι 10% ακριβότερο σε σχέση με το 2023 σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Καταναλωτών, ενώ το κόστος ανέρχεται σε περίπου 40 ευρώ το άτομο.
Την ήδη επιβαρυμένη αυτή κατάσταση για τα νοικοκυριά έρχονται να επιδεινώσουν οι λογαριασμοί ρεύματος, με τους Ελληνες να πληρώνουν σταθερά τα υψηλότερα τιμολόγια σε όλη την Ευρώπη. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι για το πρώτο δεκάμηνο του 2024 στην Ελλάδα σημειώθηκε αύξηση κατά 70% στη μέση χονδρική τιμή της μεγαβατώρας. Συγκεκριμένα, εκτοξεύτηκε στα περίπου 140 ευρώ στην Ελλάδα, μια τιμή έξι φορές πιο υψηλή από την αντίστοιχη στη Γαλλία, όπου αγγίζει τα 30 ευρώ, ενώ είναι πενταπλάσια σε σχέση με τις αγορές ηλεκτρικού ρεύματος της Πορτογαλίας και της Ισπανίας. Την ίδια στιγμή στην Ιταλία, μια χώρα που παραδοσιακά έχει τις πιο υψηλές τιμές χονδρικής στο ηλεκτρικό ρεύμα, είναι περίπου 24 ευρώ χαμηλότερη από αυτή της ελληνικής αγοράς. Μάλιστα, στις περισσότερες χώρες της κεντρικής Ευρώπης οι αντίστοιχες τιμές κινούνται γύρω στα 100 ευρώ ανά μεγαβατώρα.
«Πρωτιά» και στην κατάθλιψη Αλλο ένα «μετάλλιο» έρχεται να προστεθεί στην Ελλάδα, το οποίο αφορά την ψυχική υγεία των Ελλήνων. Η Ελλάδα αναδείχθηκε η πιο αγχωτική χώρα στην Ευρώπη, με τα επίπεδα άγχους και κατάθλιψης να αυξάνονται με ραγδαίους ρυθμούς. Σύμφωνα με τα στοιχεία της νέας μελέτης της Ευρωπαϊκής Κοινωνικής Ερευνας (ESS), η χώρα μας βρίσκεται επίσης στην κορυφή και όσον αφορά τα συμπτώματα μοναξιάς, έναν από τους πιο καθοριστικούς δείκτες ψυχικής υγείας. Ακόμη ένα καίριο στοιχείο της μελέτης συνιστά το γεγονός ότι η ψυχική υγεία αντανακλά τις ευρύτερες κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες και συνεπώς τα επίπεδα κατάθλιψης στην Ελλάδα αποδεικνύουν την ευρύτερη και συνολική υλική και κοινωνική αποστέρηση της χώρας.
