Πυρκαγιές σε Πικέρμι, Σπάτα, Ελευσίνα, Λάρυνα, Ιεράπετρα! Πως μπήκαν οι φωτιές και είναι ανεξέλεγκτες. Το σύνηθες. Με άνεμο τέτοια εποχή που ο άνεμος μην ξεχνιέστε δεν ανάβει φωτιές, οι άνθρωποι το κάνουν. Τόσες χώρες της χώρας καίγονται καιθιστόντας ακόμα πιο δύσκολη τη διαβίωση σε όσους γλυτώσουν απ αυτές. Κλιματικά η Αττική άλλαξε πολύ τα τελυατάια χρόνια μετά τις πυρκαγιές που έφαγαν τεράστιους “πνεύμονες” σε Πεντέλη και σε πολλά άλλα σημεία περιμετρικά της Αττικής και όλης σχεδόν της χώρας. Από τότε μέχρι σήμερα νιώθουμε στο πετσί μας τις τραγικές επιπτώσεις και λανθασμένα κάποιοι τις αγνοούν.
Τα πράγματα εξελίσσονται πολύ προς το χειρότερο με τις σημερινές και…αναμε΄νομες όπως μας προειδοποιούσαν τα μ.μ.ε λες και τι μπορούσαμε να κάνουμε για να σταματήσουμε τους…καλούς εκείνους συνανθρώπους μας που κοπιάζουν να φτιάξουν ένα καλύτερο περιβάλλον σορπόντας παντού καμένη γη.
Πικέρμι, Σπάτα, Ελευσίνα, Λάρυνα, Ιεράπετρα δεν μπορούν να γλυτώσουν ως φαίνεται με τέτοιους ανέμους και με ελειπή ή ανίκανα μέσα πυρόσβεσης. Για μία ακόμα φορά σήμερα, παρακολουθούμε εκατοντάδες και ίσως χιλιάδες ήρωες πυροσβέστες κια εθελοντές. Τους πλέκουμε το εγκώμιο όμως δεν θυμόμαστε ούτε πρόσωπα ούτε ένα ουσιαστικό έπαινο προς εκείνους. Μένουμε ακόμα και σε αυτές τις γραμμές, παθητικά, να καταγράφουμε εκείνο που απευχόμαστε κάθε χρόνο τέτοιο καιρό να συμβεί. Το οξυγόνο μας σώσεται. Η αναπνοή μας δυσκολεύεται κάθε χρόνο περισσότερο.
Και απλά…το συζητάμε μέχρι να ρθει το τέλος.
Πόσο ζοφερό να ανακοινώνες μόνο τις πυρκαγιές και όταν μπορέις να πεις σαν είδηση ότι έσβησαν να γνωρίζεις πως χάθηκαν χιλιάδες τετραγωνικά δάσους.